Marcos 5
Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs ARC
1 Jisas kʉn elim nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ kʉn, num Galili noi orunga ekit puk, Gerasin kona ou ila ekit purung.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 Jisas nu kanu ei, wak ropa ekit omba moⱡnga, wu ti. Wamp on kona ila pepa ʉndrʉm wu ni, Jisas murum kona ila urum.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Wu kur kit murum ei, wamp on kona mbila pepa ʉndrʉm. Wamp na ti ndi, kapⱡa tʉk imp molk, kan ronduⱡ ngʉk iting mel kapⱡa mon.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 Wu ei nga kʉmp ki mbʉ, tʉk kan ngʉk puⱡi endʉtʉng ku. Ei wote, ombil minal pitim kan ronduⱡ mbʉ, ropa puⱡa mint rurum. Ei nga wote, wamp ti ndi, kapⱡa imp molk iti natʉtʉng
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Rumbuldi rʉnggilmʉ mbʉ kʉn, kei nimba wamp on kona mbila anduⱡnga, ku na mbun ndi, kʉng mbʉ, ropa nit minal pinditim.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 Wu ni, ruⱡ etpa moⱡpa, Jisas urum ni kandpa, tʉkrʉpa mba. Jisas nga kʉmp puⱡ ila mba pepa, mura kopʉtʉm ropa mundrʉm.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Ronduⱡ kei nimba mel, “Jisas, nim Got Ama Oⱡa orunga nga kangʉm! Nim ndi, na kʉn nambuⱡ ti itin? Got nga mbi ila nim waldʉnt, ‘Nim ndi, na mindil ngui ngʉngi!’”
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Wu ei ndi, ik nitim, ei nambuⱡ emel, Jisas ndi, kundpa nimba mel, “Kur kit nim wu ei, wak rokʉn ekit pi!” nitim.
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Ei nga, Jisas ndi, wu ni waldpa nimba mel, “Nim nga mbi ei nam?” nitim. Wote, wu ni ndi, nimba mel, “Tʉn minal mormin mel ku, na nga mbi ei wamp puⱡi,” nitim.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 I nimba, ronduⱡ kei nimba muⱡnga kit ei ndi, Jisas waldpa nimba mel, “Elim ekit tʉkʉn mʉi ila wak rui nʉri mon!” nitim.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Kona ila nondpa, kng minal wʉr ramba ila rʉng nok morung.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Wote, kur kit ni kʉⱡ ndi, Jisas waldʉk nʉk mel, “Tʉn tʉkʉn kng kʉⱡ nga kitim ila mundana! Wote tʉn rukʉr pamin!” nʉtʉng.
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Jisas ndi, nʉtʉng ei mel kapⱡa nilinga, kur kit mbʉ wu ni, wak rok ekit ok puk kng kʉⱡ nga kitim ila rukʉr purung. Kng 2000 mel, ila morung ni kʉⱡ, tʉkrʉk puk, num ʉldʉ kop peng titim ila, mana puk nu wanggʉrʉng.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 Wu kng rʉp etʉk morung ni kʉⱡ, kelik tʉkrʉk puk, kona peng na, kongun kona titim nimbila, uⱡ itim nimbʉ mel, timan roⱡʉngina, wamp mbʉ pilik kʉn, uⱡ itim ei mel kʉnmin nʉk purung.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Wote, wamp nimbʉ ok, Jisas murum nila kandrung mel, wu ti unt kur kit mundrum ni, numan mbo pilpa, muⱡ raⱡpa etpa murum ila kandʉk, mundmong etʉng.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Uⱡ itim ila, wamp molk kandrung nimbʉ ndi, orung wamp nimbʉ kundʉk, wu kur kit murum wi ei nga uⱡ itim mbʉ kʉn, kng mbʉ nga etʉng uⱡ mbʉ kʉn, wamp mbʉ kundʉk nʉtʉng.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Pilik kʉn, Jisas waldʉk,’ en enim nga kona wak rangga nʉtʉng.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Nilingina, Jisas ni, nu kanu ni kʉⱡ ila rukʉr puⱡnga, wu kur kit murum ni ndi, Jisas waldpa nimba mel, “Na nim kʉn mbi!” nitim.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ni kʉn, Jisas ndi, mon nimba, wote wu ni, kundpa nimba mel, “Kelkʉn nim nga wamp mbʉ kʉn mang kona pukʉn, nim nga wamp mbʉ kundkʉn, ya Wu Nuim Got ndi, nim kʉn em uⱡ mbʉ kʉn, wote nim kʉn uⱡ kai em ei nga kundkʉn nʉn pi!” nitim.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 Wote wu ni, kelpa mba kona peng 10 kat ila andpa, Jisas ndi, elim nga inditim uⱡ nimbʉ mel, timan roⱡnga, wamp nimbʉ ndi, pilik min ngʉn mundrʉng.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Jisas ni, aldpa nu kanu ni kʉⱡ ila, num ni puⱡa ropa, nu ʉldʉ ronggʉt purum. Noi num ʉldʉ nila, wamp ama puⱡi ok, Jisas murum nila molk, andʉk pok etʉng.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 — ausente —
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 — ausente —
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Wote, Jisas kʉn kunda purʉnggil, wamp ama puⱡi ndi, Jisas purum ni mel, pep rok purung.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Ni kʉn, amp ti ku pok ropa, mema omba mba mint moⱡnga, pana 12 omba purum.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 Kui ei nga amp ei, wu dokta puⱡi ndi kandʉk, marasin ngurung ei, kui ei pora ni nʉndʉtʉm. Amp ei, ku moni ama puⱡi wak ropa, elim nga kui ei etʉp pora nduimp nimba pilpa itim. Wote, kui ni pora ni nandilinga, ama kui ni mba mam itim.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 Amp ei, Jisas nga kongun itim timan ei pitim. Wote amp ei, wamp puⱡi orung rʉk ting ila, Jisas pep ropa mbuldung orunga omba, wal pʉki ni kʉⱡ minda ndurum.
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 Amp ei, elim nga numan ei ndi pilpa nimba mel, “Na ndi, Jisas nga wal pʉki kʉⱡ minda ndunt ndam, na nga kui ei, pora nimba,” nimba pitim.
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Amp ni ndi, Jisas nga wal pʉki ni kʉⱡ, minda nduⱡnga kʉn, mema rurum uⱡ ni, tʉngʉnda kʉr nitim. Wote amp ni, elim nga numan orunga pitim mel, elim kui roⱡnga, mbun titim ni pora nitim.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 I elinga, Jisas pitim mel, elim nga ronduⱡ ei, omba ekit puⱡnga pilpa, tʉpa ropʉl ropa, wamp minal morung nimbʉ waldpa nimba mel, “Wamp nam ndi, na nga wal pʉki kʉⱡ minda ndunum?” nitim.
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Elim nga kitip kʉni wu kʉⱡ ndi, nʉk mel, “Wamp minal ndi, nim tʉk kum ronmʉn ei kʉni nakʉn ye! Nambuⱡ emel, nim ndi waldʉkʉn, ‘Wamp nam ndi, na minda ndonum nʉn?’” nʉtʉng.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Wote Jisas ndi, kandpa moⱡpa, wamp nam ti ndi em ei, kʉnimp nimba mong titim.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Wote amp ni, elim nga itim uⱡ ni pilpa kʉn, amp ni mundmong etpa, purpur ropa omba, Jisas nga kʉmp puⱡ nila mura koptʉm ropa mondpa, Jisas kundpa uⱡ itim nimbʉ mel, kupa mendpʉⱡ nitim.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Jisas ndi, amp ni, kundpa nimba mel, “Na nga ambuⱡa! Nim nga mondpa pili uⱡ ei ndi, nim nga kui ei wang ninim. Nim numan wang ndukʉn pi, nim nga mbun tʉtʉn uⱡ nimbʉ, akup pora ninim,” nitim.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Jisas ni, ik ni kʉⱡ nimba moⱡnga kʉn, atinga manga rʉp wu Jairus nga mang kona ila nombuⱡa rung wu mat ndi, akil tek ok, Jairus kundʉk nʉk mel, “Nim nga mbuⱡanʉm ni, koⱡum ei ka. Nambuⱡ emel, nim ndi, ik mbo wu ei kʉn, ik ou ndukʉn nʉkʉn morun?” nʉtʉng.
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Jisas ndi wu kʉⱡ nʉtʉng ik ni, kum ti natʉpa, Jairus ni, kundpa nimba mel, “Mundmong iti natkʉn, mondkʉn pili!” nitim.
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Wote wamp nimbʉ, wak ropa muⱡʉi nimba, Pita kʉn Jeims kʉn, Jeims ʉngʉn Jon kʉⱡ mint, tʉpa mepa purum.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Wu ni kʉⱡ puk, Jairus nga mang kona purung ni kʉn, Jisas ndi, kʉndrʉm mel, wamp nimbʉ, peng ambuⱡ kei nʉk, ka etʉk morung.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Jisas ni mukʉr mba wamp nimbʉ, kundpa nimba mel, “Nambuⱡ emel enim wamp mbʉ, ka kei nʉk enmin? Kangambuⱡa ei, kuⱡi naⱡʉm. Ambuⱡa ei, ur petʉm ei ka!” nitim.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Wamp nimbʉ ndi, Jisas nga nitim ik ni nga oi endilingina kʉn, wamp nimbʉ pora, tʉpa pena ndurum. Ambuⱡa ei nga tipam mam raⱡ kʉn, elim nga kitip kʉni wu raldika ni kʉⱡ kʉn, tʉpa mepa ambuⱡa ei, titim ruⱡmina nila rukʉr purung.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 Jisas ndi, ambuⱡa ni nga ki ei ambuⱡpa, ambuⱡa ni kundpa nimba mel, “Talita kum!” ik ei nga puⱡ ei mel, “Ambuⱡa kel ye! Na ndi, nim kundʉp nʉnt, oⱡa muⱡi!” nitim.
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 Tʉngʉnda mint, ambuⱡa ni oⱡa moⱡpa, nombuⱡa mam ʉndrʉm. (Ambuⱡa ni pana 12). Jisas uⱡ kʉⱡ itim ei kandʉk, numan mam ti ngorung.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Wote Jisas ndi, ronduⱡ mundpa, wamp nimbʉ kundpa, uⱡ ent ei, wamp ti kundʉk ni nʉnʉi, mon! Wote nimba mel, “Ambuⱡa ei rʉng mat ngangina nangga!” nitim.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.