Marcos 5

Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jisas kʉn elim nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ kʉn, num Galili noi orunga ekit puk, Gerasin kona ou ila ekit purung.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Jisas nu kanu ei, wak ropa ekit omba moⱡnga, wu ti. Wamp on kona ila pepa ʉndrʉm wu ni, Jisas murum kona ila urum.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Wu kur kit murum ei, wamp on kona mbila pepa ʉndrʉm. Wamp na ti ndi, kapⱡa tʉk imp molk, kan ronduⱡ ngʉk iting mel kapⱡa mon.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Wu ei nga kʉmp ki mbʉ, tʉk kan ngʉk puⱡi endʉtʉng ku. Ei wote, ombil minal pitim kan ronduⱡ mbʉ, ropa puⱡa mint rurum. Ei nga wote, wamp ti ndi, kapⱡa imp molk iti natʉtʉng
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Rumbuldi rʉnggilmʉ mbʉ kʉn, kei nimba wamp on kona mbila anduⱡnga, ku na mbun ndi, kʉng mbʉ, ropa nit minal pinditim.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Wu ni, ruⱡ etpa moⱡpa, Jisas urum ni kandpa, tʉkrʉpa mba. Jisas nga kʉmp puⱡ ila mba pepa, mura kopʉtʉm ropa mundrʉm.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Ronduⱡ kei nimba mel, “Jisas, nim Got Ama Oⱡa orunga nga kangʉm! Nim ndi, na kʉn nambuⱡ ti itin? Got nga mbi ila nim waldʉnt, ‘Nim ndi, na mindil ngui ngʉngi!’”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Wu ei ndi, ik nitim, ei nambuⱡ emel, Jisas ndi, kundpa nimba mel, “Kur kit nim wu ei, wak rokʉn ekit pi!” nitim.
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Ei nga, Jisas ndi, wu ni waldpa nimba mel, “Nim nga mbi ei nam?” nitim. Wote, wu ni ndi, nimba mel, “Tʉn minal mormin mel ku, na nga mbi ei wamp puⱡi,” nitim.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 I nimba, ronduⱡ kei nimba muⱡnga kit ei ndi, Jisas waldpa nimba mel, “Elim ekit tʉkʉn mʉi ila wak rui nʉri mon!” nitim.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Kona ila nondpa, kng minal wʉr ramba ila rʉng nok morung.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Wote, kur kit ni kʉⱡ ndi, Jisas waldʉk nʉk mel, “Tʉn tʉkʉn kng kʉⱡ nga kitim ila mundana! Wote tʉn rukʉr pamin!” nʉtʉng.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Jisas ndi, nʉtʉng ei mel kapⱡa nilinga, kur kit mbʉ wu ni, wak rok ekit ok puk kng kʉⱡ nga kitim ila rukʉr purung. Kng 2000 mel, ila morung ni kʉⱡ, tʉkrʉk puk, num ʉldʉ kop peng titim ila, mana puk nu wanggʉrʉng.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Wu kng rʉp etʉk morung ni kʉⱡ, kelik tʉkrʉk puk, kona peng na, kongun kona titim nimbila, uⱡ itim nimbʉ mel, timan roⱡʉngina, wamp mbʉ pilik kʉn, uⱡ itim ei mel kʉnmin nʉk purung.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Wote, wamp nimbʉ ok, Jisas murum nila kandrung mel, wu ti unt kur kit mundrum ni, numan mbo pilpa, muⱡ raⱡpa etpa murum ila kandʉk, mundmong etʉng.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Uⱡ itim ila, wamp molk kandrung nimbʉ ndi, orung wamp nimbʉ kundʉk, wu kur kit murum wi ei nga uⱡ itim mbʉ kʉn, kng mbʉ nga etʉng uⱡ mbʉ kʉn, wamp mbʉ kundʉk nʉtʉng.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Pilik kʉn, Jisas waldʉk,’ en enim nga kona wak rangga nʉtʉng.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Nilingina, Jisas ni, nu kanu ni kʉⱡ ila rukʉr puⱡnga, wu kur kit murum ni ndi, Jisas waldpa nimba mel, “Na nim kʉn mbi!” nitim.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ni kʉn, Jisas ndi, mon nimba, wote wu ni, kundpa nimba mel, “Kelkʉn nim nga wamp mbʉ kʉn mang kona pukʉn, nim nga wamp mbʉ kundkʉn, ya Wu Nuim Got ndi, nim kʉn em uⱡ mbʉ kʉn, wote nim kʉn uⱡ kai em ei nga kundkʉn nʉn pi!” nitim.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Wote wu ni, kelpa mba kona peng 10 kat ila andpa, Jisas ndi, elim nga inditim uⱡ nimbʉ mel, timan roⱡnga, wamp nimbʉ ndi, pilik min ngʉn mundrʉng.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Jisas ni, aldpa nu kanu ni kʉⱡ ila, num ni puⱡa ropa, nu ʉldʉ ronggʉt purum. Noi num ʉldʉ nila, wamp ama puⱡi ok, Jisas murum nila molk, andʉk pok etʉng.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 — ausente —
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 — ausente —
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Wote, Jisas kʉn kunda purʉnggil, wamp ama puⱡi ndi, Jisas purum ni mel, pep rok purung.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Ni kʉn, amp ti ku pok ropa, mema omba mba mint moⱡnga, pana 12 omba purum.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Kui ei nga amp ei, wu dokta puⱡi ndi kandʉk, marasin ngurung ei, kui ei pora ni nʉndʉtʉm. Amp ei, ku moni ama puⱡi wak ropa, elim nga kui ei etʉp pora nduimp nimba pilpa itim. Wote, kui ni pora ni nandilinga, ama kui ni mba mam itim.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Amp ei, Jisas nga kongun itim timan ei pitim. Wote amp ei, wamp puⱡi orung rʉk ting ila, Jisas pep ropa mbuldung orunga omba, wal pʉki ni kʉⱡ minda ndurum.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Amp ei, elim nga numan ei ndi pilpa nimba mel, “Na ndi, Jisas nga wal pʉki kʉⱡ minda ndunt ndam, na nga kui ei, pora nimba,” nimba pitim.
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Amp ni ndi, Jisas nga wal pʉki ni kʉⱡ, minda nduⱡnga kʉn, mema rurum uⱡ ni, tʉngʉnda kʉr nitim. Wote amp ni, elim nga numan orunga pitim mel, elim kui roⱡnga, mbun titim ni pora nitim.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 I elinga, Jisas pitim mel, elim nga ronduⱡ ei, omba ekit puⱡnga pilpa, tʉpa ropʉl ropa, wamp minal morung nimbʉ waldpa nimba mel, “Wamp nam ndi, na nga wal pʉki kʉⱡ minda ndunum?” nitim.
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Elim nga kitip kʉni wu kʉⱡ ndi, nʉk mel, “Wamp minal ndi, nim tʉk kum ronmʉn ei kʉni nakʉn ye! Nambuⱡ emel, nim ndi waldʉkʉn, ‘Wamp nam ndi, na minda ndonum nʉn?’” nʉtʉng.
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Wote Jisas ndi, kandpa moⱡpa, wamp nam ti ndi em ei, kʉnimp nimba mong titim.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Wote amp ni, elim nga itim uⱡ ni pilpa kʉn, amp ni mundmong etpa, purpur ropa omba, Jisas nga kʉmp puⱡ nila mura koptʉm ropa mondpa, Jisas kundpa uⱡ itim nimbʉ mel, kupa mendpʉⱡ nitim.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jisas ndi, amp ni, kundpa nimba mel, “Na nga ambuⱡa! Nim nga mondpa pili uⱡ ei ndi, nim nga kui ei wang ninim. Nim numan wang ndukʉn pi, nim nga mbun tʉtʉn uⱡ nimbʉ, akup pora ninim,” nitim.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Jisas ni, ik ni kʉⱡ nimba moⱡnga kʉn, atinga manga rʉp wu Jairus nga mang kona ila nombuⱡa rung wu mat ndi, akil tek ok, Jairus kundʉk nʉk mel, “Nim nga mbuⱡanʉm ni, koⱡum ei ka. Nambuⱡ emel, nim ndi, ik mbo wu ei kʉn, ik ou ndukʉn nʉkʉn morun?” nʉtʉng.
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Jisas ndi wu kʉⱡ nʉtʉng ik ni, kum ti natʉpa, Jairus ni, kundpa nimba mel, “Mundmong iti natkʉn, mondkʉn pili!” nitim.
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Wote wamp nimbʉ, wak ropa muⱡʉi nimba, Pita kʉn Jeims kʉn, Jeims ʉngʉn Jon kʉⱡ mint, tʉpa mepa purum.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Wu ni kʉⱡ puk, Jairus nga mang kona purung ni kʉn, Jisas ndi, kʉndrʉm mel, wamp nimbʉ, peng ambuⱡ kei nʉk, ka etʉk morung.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Jisas ni mukʉr mba wamp nimbʉ, kundpa nimba mel, “Nambuⱡ emel enim wamp mbʉ, ka kei nʉk enmin? Kangambuⱡa ei, kuⱡi naⱡʉm. Ambuⱡa ei, ur petʉm ei ka!” nitim.
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Wamp nimbʉ ndi, Jisas nga nitim ik ni nga oi endilingina kʉn, wamp nimbʉ pora, tʉpa pena ndurum. Ambuⱡa ei nga tipam mam raⱡ kʉn, elim nga kitip kʉni wu raldika ni kʉⱡ kʉn, tʉpa mepa ambuⱡa ei, titim ruⱡmina nila rukʉr purung.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Jisas ndi, ambuⱡa ni nga ki ei ambuⱡpa, ambuⱡa ni kundpa nimba mel, “Talita kum!” ik ei nga puⱡ ei mel, “Ambuⱡa kel ye! Na ndi, nim kundʉp nʉnt, oⱡa muⱡi!” nitim.
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Tʉngʉnda mint, ambuⱡa ni oⱡa moⱡpa, nombuⱡa mam ʉndrʉm. (Ambuⱡa ni pana 12). Jisas uⱡ kʉⱡ itim ei kandʉk, numan mam ti ngorung.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Wote Jisas ndi, ronduⱡ mundpa, wamp nimbʉ kundpa, uⱡ ent ei, wamp ti kundʉk ni nʉnʉi, mon! Wote nimba mel, “Ambuⱡa ei rʉng mat ngangina nangga!” nitim.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.