Lucas 8

Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Wote Jisas ni, kona peng na mbo kona mbila, Got nga wamp tʉpa mumuk rui uⱡ ei nga Rʉnang Ik Kai ei nga, wamp ik mbo indimp nimba purum. Elim nga kitip kʉni wu 12 kʉⱡ kunda ku, rup rok purung.
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 Amp kat kunda ku, rup rok purung. Amp kʉⱡ, unt kui pepa kur kit rukʉr orunga murum ila, Jisas ndi, nimba tʉpa mundrum. Amp ti nga mbi Mariya Makndelin. Amp nga, rukʉr orunga kur kit 7 kʉⱡ morung ila, Jisas ndi, nimba tʉpa mundrum.
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Wote amp ti, Jowana, Susana na, amp mat kunda, rup rok purung. Wu Kusa ambʉm Jowana, wu Kusa ni, ei wu nuim Erot nga manga rʉp inditim. Amp kʉⱡ ndi, Jisas na, kitip kʉni wu kʉⱡ, tʉk rapʉndʉk, enim nga mel mbʉ, wu kʉⱡ ngʉk etʉng.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 — ausente —
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 — ausente —
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Rʉng mong mat mba, ku pol ila, mʉi wei wei etpa tetʉm mbila, mana purum ila, tʉkrʉpa mint oⱡa mba, wote kurum. Ei nambuⱡ emel, mʉi ei kʉp etʉm.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Wote, wit mong mat, goimbun rong pana mbila, mana purum mbʉ, goimbun rong morum mbʉ ndi, tʉpa kom rorum ila, oⱡa ui nawʉrʉm.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Wote, wit mong mat, mʉi kai mbila, mana purum mbʉ ndi, mʉlʉ ropa oⱡa omba, ropa kai mondpa, rʉng mong mat, 100 nimba rurum,” nitim. Jisas ndi, ik ek ni, ropa pora ndupa kʉn, wi ropa, wamp mbʉ kundpa, nimba mel, “Wamp ti, kum nombuⱡa tem ndam, ik nʉnt kʉⱡ pilik itʉi!” nitim.
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Jisas elim nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ ndi, Jisas nga ik ek rurum puⱡ ei, nimba mot ngangga, nʉk waldʉtʉng.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Wote Jisas ndi, elim nga kitip kʉni wu kʉⱡ, kundpa nimba mel, “Got elim ndi, Got nga wamp tʉpa mumuk rui uⱡ, mo ropa tetʉm ei, enim tʉpa, ora ndupa pora ndurum. Wote, wamp mat ndi, ik ek ila mint piling. Wote, mong ei ndi kʉning ei wote, kandʉk mbi ndui nʉnding. Ik pʉtmʉn ei, wote ik puⱡ ei, pilik mbi ndui nʉnding,” nitim.
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Jisas ndi, ik ek ropa nitim kʉⱡ nga puⱡ ei, para ndupa nimba mel, “Wit mong kat nʉnt ni kʉⱡ, Got nga ik mong ei, to rondʉp nʉnt.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Wit mong mat, nombuⱡa mam ila mana purum ei, to rondpa wamp mat, unt Got nga ik mong ei, pilik moⱡina kʉn, wote Seitan ndi, kandrʉm mel, wamp kʉⱡ, Got kʉn mondʉk piling enmin ei, ka nimba pilpa kʉn, wote rʉk omba ik mong pʉtmʉn kʉⱡ, tʉpa mepa purum.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Wote, wit mong kat, ku pol ila mana purum ni, wamp mat, Got nga ik kai mbʉ pilik, numan ngormin ni mel. Wote ik ei, numan ila puⱡ pilkan ngumba pi napʉtʉm, wote ui onunga ila mint pʉtmʉn. Wote, mbun mat orum ei kʉn, mundmong etʉk, Got wak rormin.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Rʉng mong mat, goimbun rong morum kona mbila mana purum. Uⱡ ei, to rondpa wamp mat, Got nga ik ei pilik kʉn, wote kʉng orunga uⱡ mbʉ nga kel rondʉk ku moni numan ngurmin. Uⱡ ei ndi, Got nga ik pʉtmʉn ei, en enim kʉn, mong ropa, muⱡ pi napʉtʉm.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Wote, wit mong mat, mʉi kai mbila mana purum ei, wamp mat ndi, Got nga ik mong ei pilik tʉk numan ila pendʉk, numan kun kai mbʉ pilik, ronduⱡ mundʉk, uⱡ kai mbʉ etʉk, mong rok muⱡ petmin,” nitim.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Wote Jisas ndi, nimba mel, “Wamp nam ti ndi, lam kiya kandpa, nu ming ila ʉk ropa, rat pol mana orunga ila, mundi namʉndʉrmin mon! Lam kiya kandʉk, mondʉrmin kona ila mondʉⱡmina kʉn, wamp murʉk ormʉn mbʉ ndi, rʉⱡang ei kandʉk ormʉn.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Ni kʉn, mel mat, akup mo ropa tetʉm mbʉ, wote pena ila ekit omba. Wote mel mat, panda ropa tetʉm mbʉ, wote rʉⱡang ila ekit wangga, wamp mbʉ ndi kʉning.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Enim wamp kum nombuⱡa tem ndam, ik nʉnt kʉⱡ, kum tek pilik kai itʉi! Wamp nam ti, mel mat, tepa moⱡum ndam, Got ndi, mel mat, aldpa pol ila ngumba. Wote, wamp nam ti, mel mat, tepa muⱡi nambʉⱡʉm ndam, tep mor nimba pʉtʉm mel mbʉ, Got ndi, rukʉr tʉmba,” nitim.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Wote, Jisas elim nga mam kʉn ʉngʉnʉl na mbʉ, Jisas kʉning pilik orung. Wote, wamp mbʉ ndi, Jisas tʉk pok etʉng ila, Jisas ruk ok, kʉning mel kapⱡa mon itim.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Ni kʉn, wamp ti ndi, Jisas kundpa, nimba mel, “Manʉm kʉn, ʉngʉnʉl na mbʉ, nim kʉnmin nʉk, pena orunga ok mormin,” nitim.
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Wote Jisas ndi, ik nʉtʉng ni, punt ropa nimba mel, “Wamp mat, Got nga ik ei pilik, pep rok eng wamp mbʉ, na nga mamʉl na, ʉngʉnʉl mbʉ ka!” nitim.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Ui ti kʉn, Jisas elim nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ kʉn, nu kanu kat ila ok, oⱡa purung. Puk molk kʉn, Jisas ndi, kitip kʉni wu kʉⱡ, kundpa nimba mel, “Tʉn mbun num ei nga, noi ʉldʉ orunga pamin!” nitim. I nilinga, wote purung.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Nu kanu ni kʉⱡ, nu ndi, pol ila puⱡnga mel, Jisas ni, nu kanu nila rukʉr ur pitim. Ni kʉn, kona kʉpkʉ mam ti, roⱡnga mel, num ni, kildpa ropa, rukʉr omba, nu kanu ni kʉⱡ nu ndi, peka romba elinga, wu ni kʉⱡ, nu wanging etʉng.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Wote, kitip kʉni wu ni kʉⱡ ndi puk, Jisas rok rut nduk, nʉk mel, “Nuim ye! Nuim ye! Tʉn nu wanggʉpʉn kʉⱡmin enmin ei ka!” nʉtʉng. Ni kʉn, Jisas rut nimba, kona kʉpkʉ kʉn, nu kʉn, tʉpa pendpa ik nguⱡnga kʉn, kona kʉpkʉ ni, kʉr nilinga, nu ndi, rurum ni, tiyu nimba titim.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Wote Jisas ndi, elim nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ, waldpa nimba mel, “Enim nga mondpa pili uⱡ ei, nant?” nitim. Wote wu, ni kʉⱡ, uⱡ ni kandʉk, mundmong etʉk, numan ou nduk pilik, nʉk mel, “Wu ei namba wu ti nda? Wu ei ndi, kona kʉpkʉ kʉn, nu ei kʉn nilinga, wu ei nga ik ei, kum tekʉⱡ, tʉngʉnda mint kur nʉnmbil ei ka!” nʉtʉng.
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Wote, Jisas kʉn elim nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ kʉn, Gerasin wamp mbʉ nga kona nila puk, rʉk purung. Ni kʉn, Gerasin ni kona ei, num Galili ʉldʉ orunga tetʉm.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Jisas ni, nu kanu purung ni kʉⱡ, wak ropa ekit puⱡnga, kona peng ila, wu ti omba, Jisas kandpa titim. Wu ni nga rukʉr orunga, kur kit mat morung. Wu ei, kump kor nga kur kit ndi, ropa wʉlʉ munduⱡnga, muⱡ rʉⱡi naⱡʉpa, manga tila mukʉr pi nʉpʉtʉm, mon! Wote, pena wamp on kona mbila pepa ʉndrʉm.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Wote, wu ni ndi, Jisas kandpa, ronduⱡ ke nimba omba, Jisas nga kʉmp puⱡ nila omba, mana pitim. Wote, ronduⱡ ke nimba mel, “Jisas, nim Got Oⱡa orunga nga kangʉm ei, na kʉn namba uⱡ ti, itʉn on nda? Nim wu kai ei ndi, na etkʉn kit mundi nʉmʉndi,” nitim.
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Ei nambuⱡ emel, Jisas ndi, wu ei, kur kit rukʉr orunga murum ei, kundpa nimba mel, “Nim ndi, wu ei, wak rokʉn kelkʉn ekit pi!” nitim. I nilinga mel, kur kit ni, ronduⱡ ke nitim. Wamp mbʉ ndi, wu ei nga kʉmp ki mbʉ, kan ronduⱡ mat ndi rok, gi nduk pendʉtmʉn mbʉ, ropa puⱡa rorum. Kur kit ei ndi, wu ei, ropa wʉlʉ munduⱡnga, kona waka mbila, pena pepa ʉndrʉm.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Wote Jisas ndi, kur kit murum wu ni, waldpa nimba mel, “Nim nga mbi nam?” Kur kit ni ndi, nimba mel, “Na nga mbi ou ndupa ei ka!” nitim. Nambuⱡ emel, kur kit ou ndupa, wu ei kʉn, rukʉr orunga morung ei nga nitim.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Wote, kur kit nimbʉ ndi, ronduⱡ ke nʉk, Jisas waldʉk nʉk mel, “Nim ndi, tʉn tʉkʉn ndip kona ila, mundi nʉmʉndi mon!” nʉtʉng.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Ni kʉn, komnga mong ramba tila, kng puⱡi, ʉi ongum nok morung. Kur kit nimbʉ ndi, Jisas kʉn ronduⱡ ke nʉk, waldʉk nʉk mel, “Nim ndi, tʉn kundʉk kui tana kʉn, tʉn ombʉn kng kʉⱡ ila, rʉk pamin,” nʉtʉng. Wote Jisas ndi, kur kit ni kʉⱡ tʉpa, kng ni kʉⱡ kʉn tʉpa, rukʉr ndurum.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Wote, kur kit nimbʉ ndi, wu ni, wak rok ok, kng rʉⱡaip mam ni kʉⱡ kʉn, rʉk rʉk etʉng. Kng rʉⱡaip mam nimbʉ, ronduⱡ pʉn nʉk puk, kona kop tila mana puk, num tila nu wanggʉk korung.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Kng rʉp etʉng wu nimbʉ ndi, uⱡ ni kandʉk tʉkrʉk puk, kona peng na kona mbila pora, ik nʉk mek int int purung.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Wamp mbʉ ndi, namba uⱡ ti, enim nda nʉk, kʉnmin nʉk orung. Ok kandrʉng mel, kur kit ndi, ropa wʉlʉ mundrum wu ni, numan mbo pilpa, muⱡ raⱡpa Jisas nga kʉmp puⱡ nila nondpa murum ila, wamp kandʉk mundmong etʉng.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Wote, wamp mbʉ ndi, Jisas nga uⱡ itim ni, kandʉk min ngʉn mundʉk, timan rok nʉtʉng. Wu ei, unt kur kit ndi, ropa wʉlʉ mundpa itim ni, akup numan mbo pilpa morum, nʉtʉng.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Wote, Gerasin kona ila wu nimbʉ ndi pora, Jisas nga uⱡ ronduⱡ itim ni kʉⱡ, kandʉk min ngʉn mundrʉng. Wote, Jisas waldʉk nʉk mel, “Jisas ndi, wamp kʉⱡ, wak ropa kelpa pangga!” nʉtʉng. Wote Jisas ndi, kona ni, wak ropa, nu kanu kat ila, oⱡa mba kelpa purum.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 — ausente —
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 — ausente —
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Wote Jisas ni, num noi ʉldʉ orunga, rʉk oⱡnga kʉn, nokundʉk morung wamp nimbʉ ndi, ambulk palk, rawe etʉk tʉtʉng.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Ni kʉn, wu ti mbi tek, Jairus nʉtʉng ei, kuimp tepa urum. Wu ni, atinga manga kel ila nga rup wu murum. Wu ni omba, Jisas nga kʉmp puⱡ nila, mura ropa mondpa, Jisas kʉn kont it ik ranggʉpa, elim nga mang kona pambʉⱡ nitim.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 Nambuⱡ emel, wu ni nga mbuⱡam ambuⱡa tenda ei, mint metʉm. Ambuⱡa wendʉp ei nga pana 12, ei nondpa koⱡmba itim. Wote Jisas ni, puⱡnga mel, purum nombuⱡa mam nila wamp minal ndi, Jisas tʉk kum rok purung.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Ni kʉn, amp ti, kona nila murum. Amp ei, rʉk rʉk ku puk roⱡnga, pana 12 omba purum. Amp ei ndi, elim nga kui ei, etʉp tʉp mundimp nimba, ku moni ou ndupa wak rurum. Wote kui ei, pora ni nʉndʉtʉm.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Amp ni, Jisas purum mbuldung orunga nondpa mba, Jisas nga wal pʉki pʉkrʉm ni kʉⱡ, ki ei ndi, minda ndurum. Ni kʉn, elim nga ku puk rurum uⱡ ni, tʉngʉnda mint pora nitim.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Wote Jisas ndi, wamp mbʉ, waldpa nimba mel, “Nam ndi, na minda ndunum?” nitim. Wote, wamp nimbʉ pora, en enim mon nilingina, Pita ndi, Jisas kundpa, nimba mel, “Wu Nuim ye! Wamp puⱡi molk, nim tʉk rʉk ndunmin ei ka!” nitim.
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Wote Jisas ndi, wamp nimbʉ, kundpa nimba mel, “Wamp ti ndi, na minda nduⱡnga kʉn, na nga ronduⱡ ei, punum pʉnt ei ka!” nitim.
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Ni kʉn, amp ni, pitim mel, elim mo romba uⱡ ti, mon itim ila, min ngʉn mundpa omba, Jisas nga kʉmp puⱡ nila mura ropa mondpa mba, mana mʉi ila rumʉⱡi pitim. Wote, wamp morung kuimp keta nila, amp ni, elim nga numan pilpa itim uⱡ nimbʉ, nimba mel, “Na nga kui ti, petʉm ei, tʉngʉnda mint pora ninim,” nitim.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Wote Jisas ndi, amp ni, kundpa nimba mel, “Ambuⱡa ye! Nim ndi, na kʉn mondkʉn pʉn uⱡ ei ndi, nim nga kui ei pora ninim. Ei nga, nim numan wang ndukʉn pi!” nitim.
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Wote Jisas ni, wamp ik mbo endpa moⱡnga kʉn, atinga manga rʉp wu, Jairus ni nga wu ti ndi omba, elim kundpa nimba mel, “Nim nga ambuⱡa ni, koⱡum ei nga, nim ndi, ik mbo wu ei, mbun ik ti, ni nʉni mon,” nitim.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Wote Jisas ndi, ik ni pilpa kʉn, atinga manga rʉp wu Jairus ni, kundpa nimba mel, “Nim mundmong iti nʉti! Nim mondkʉn pilkʉn muⱡana kʉn, ambuⱡa ei kapⱡa etmba,” nitim.
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Wote Jisas mba, atinga manga rʉp wu ni nga manga ila purum. Ni kʉn, Jisas ndi, wamp mbʉ pora, pena muⱡeing nimba, Pita, Jon, Jeims na, ambuⱡa ei nga tipam mam raⱡ kʉn mendpʉⱡ, tʉpa mepa mukʉr purum.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Wamp mat, ambuⱡa kurum on ni tek, ka etʉk morung. Ni kʉn, Jisas ndi, wamp ni kʉⱡ, kundpa nimba mel, “Enim ka iti nʉtʉi! Ambuⱡa ei kuⱡi naⱡʉm, wei ur petʉm,” nitim.
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ni kʉn, ka etʉk wamp morung nimbʉ ndi, ambuⱡa ei, kurum pilik pora ndurʉng. Ei nga, Jisas nga ik nitim kʉⱡ pilik oi endʉtʉng.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Wote Jisas ndi, ambuⱡa ni nga ki ni, ambuⱡpa oⱡa tʉpa, nimba mel, “Ambuⱡa ye! Nim oⱡa muⱡi!” nitim.
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Ni kʉn, ambuⱡa ei nga muⱡnga ei, yant omba rukʉr puⱡnga, ambuⱡa ni, tʉngʉnda mint rut nimba, oⱡa murum. Wote Jisas ndi, wamp ni kʉⱡ, kundpa nimba mel, “Ambuⱡa ei, rʉng mat nangga, mek ok ngui!” nitim.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Ambuⱡa ni nga tipam mam raⱡ ndi kandkʉⱡ, min ngʉn mundrʉnggil. Wote Jisas ndi, wamp raⱡ, kundpa nimba mel, “Ya uⱡ kanmbil ei, wamp mat kundkʉⱡ, ni nʉnʉl mon!” nitim.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.