Lucas 24
Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs NVT
1 Kor ou ei nga ant puⱡ mondrung ni nga mʉkʉlmʉ unt, amp ni kʉⱡ ndi, kopung mura rui ronduⱡ na mat, tʉk kun etʉk tetʉng nimbʉ mek, wamp on kona nila purung.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Amp ni kʉⱡ puk, anggilik kandrʉng mel, ku manga keta puⱡ puⱡ kumba rormʉn ku kara ni, mberʉk nduk, tʉk ʉldʉ orunga, angʉndʉtʉng ila ʉnggʉtʉm.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Ku manga nila mukʉr puk, kandrʉng ei, Nuim Jisas nga on ni, ti nʉtʉtʉm.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Jisas nga on ni, nʉl teng nda nʉk, amp ni kʉⱡ, wote pilik rondʉk, numan ou nduk, pilik molk, kandrʉng mel, wu raⱡ muⱡ kurʉmʉⱡa pakʉkʉⱡ, morunggil ila rʉⱡang ndi, ʉlt nitim.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Amp ni kʉⱡ, mundmong etʉk, mʉi kandʉk morung ila, wu ni raⱡ ndi, amp kʉⱡ kundkʉⱡ, nʉkʉⱡ mel, “Wu koⱡpa tikil rom ei nga, nambuⱡ emel, ok kurʉk, mormʉn ei?” nʉtʉnggil.
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 “Wu ei, Galili kona ila kont moⱡpa kʉn, enim kundpa nitim ni mel pilʉi! Wu ei, ⱡoporpa omba pum. Ya kona ila pi napʉtʉm.
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 Enim kundpa, nimba mel, ‘Wu mat ndi, Muⱡʉl Wu Kupa ei tʉk, wu kit mat ngangina kʉn, nde peta ila nil rangina, kuⱡangga kʉn, wote wamp on kona ila tʉk puk andangga. Wote, rumbʉⱡ raldika omba, pangga kʉn, ⱡoporpa kont moⱡmba,’” nitim.
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 — ausente —
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 — ausente —
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Amp Mariya Makndelin, Jowana na, Jeims mam amp Mariya na, amp mat kunda, rʉp rok molk kʉn, nombuⱡa rung wu kʉⱡ kundʉk nʉtʉng.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Nombuⱡa rung wu ni kʉⱡ ndi, amp kʉⱡ nga ik nʉtʉng ik ei, mondʉk pili napʉtʉng. Ik nuwa mat nʉnmʉn nʉk pʉtʉng.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Ni kʉn, Pita mint, tʉkrʉpa mba, wamp on kona ila kʉnimp nimba purum. Mba mana pepa, mukʉr ndupa kʉndrʉm mel, muⱡ mbal kurʉmʉⱡa kat mint titim. Wote, mang kona yant omba kʉn, uⱡ kʉⱡ nga numan ou ndupa pitim.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Ant tenda ei kʉn, wu ralt, Imeiyus kona ila mbil ni kʉⱡ, nombuⱡa mam ila orʉnggil. Imeiyus ni kona ei, Jerusalem kona peng ou ei nga ruⱡ etpa mel tetʉm.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Wu raⱡ, nombuⱡa mam ila okʉⱡ kʉn, Jisas rok etʉng uⱡ mbʉ mel timan rokʉⱡ nʉkʉⱡ orʉnggil.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Wu raⱡ ndi, uⱡ etʉng ni mbʉ nga ik ou ndukʉⱡ, waldkʉⱡ nʉkʉⱡ orʉnggil. Ni kʉn, Jisas elim ni, wu raⱡ kʉn nondpa urum uⱡ ei, pili napʉtʉnggil.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Wu raⱡ nga mong ila mel mat ndi, ⱡʉrʉk ndurum ila, Jisas kandkʉⱡ, mbi ndui nandrʉnggil.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Jisas ndi, wu raⱡ, waldpa nimba mel, “Enmbil namba uⱡ em mbʉ nga nʉnmbil, wote enmbil nʉl pinggil, onmbil nilinga mel, wu raⱡ nga numan orunga, mbun tʉtʉnggil?” nitim.
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Wu raⱡ nga wu ti nga mbi, Kliopas ni ndi, Jisas nga nitim ik ni, punt ropa, nimba mel, “Kona elpa elpa mbila wu mbʉ ok, Jerusalem kona peng ila mormʉn uⱡ ei, nim wu tenda ei mint, uⱡ em ei, pili nʉpʉn ei?” nitim.
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Wu ni, i nilinga mel, Jisas ndi, wu ni raⱡ, waldpa nimba mel, “Namba uⱡ mat em nda?” nitim. Wu ni ndi, nimba mel, “Nasaret kona peng ila Jisas ni, wu ei ndi, uⱡ rʉpʉndi mat etʉm. Painui wu ei ndi, ik na kongun na, ronduⱡ mat, wamp kʉn, Got nga kuimp keta mbila nimba etʉm.
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Wu pris kuimbal na, rʉp wu mbʉ ndi, Jisas tʉk gapman nga ki kaimp ila nguⱡina kʉn, gapman ndi, nimba kʉn, Jisas nde peta ila nil rʉi nilinga, nde peta ila nil rorung.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Unt, tʉn pʉtmʉn ei, Got ndi, Jisas tʉpa mundpa kʉn, Isrel wamp mbʉ etpa rukʉr tangga, nimba itim. Wote, wamp kit mbʉ ndi, Jisas nde peta ila nil rok eng. Uⱡ ei nga, rumbʉⱡ raldika omba pum ei nga akup mormʉn.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Ei mel pilpʉn moⱡmina, wote akup nga mʉkʉlmʉ unt, tʉn nga amp mat wamp on kona ila puk kandʉk, yant ok nilingina, tʉn rut nimin.
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 Puk kanʉng ei, Jisas nga on ni, on kona ila ti natʉm. Amp kʉⱡ yant ok, nʉk mel, tun ndi anggelo kʉⱡ kʉnmin ila nʉk mel, Jisas ⱡoporpa kont morum nʉng.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Tʉn nga wu mat puk kanʉng ei mel ku, amp kʉⱡ kandʉk yant ok nʉng. Wu kʉⱡ ndi, Jisas nga on ei, kʉⱡ tem kʉni nakʉnʉng,” nitim.
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Wote Jisas ndi, wu raⱡ, kundpa nimba mel, “Enim mbil nga numan ti mon, ei ka! Painui wu mbʉ nga nʉtmin ik mbʉ, enmbil mondkʉⱡ, pili napʉtʉmbil ei ka!
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 Enmbil pili napʉtʉmbil ye! Jisas ni mbun mam ti, unt koma ropa kʉn, wote uⱡ eng nui ti, Got kʉn tʉm ei?” nitim.
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Jisas ndi, wu raⱡ, ik mat mbo inditim. Moses nga mi ik mat, puⱡ mondpa, mbo endpa, pai nui wu mbʉ nga ik puⱡ mat, nimba ngumba, Got nga Buk Wingti ila mat, elim nga itim uⱡ mbʉ mel nimba, ngumba itim.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Wu raⱡ nga numan pinggil, pilkʉⱡ orʉnggil kona ila nondpa oⱡunggila. Jisas ni, kandpa, kelpa kun pi mel itim.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Wote, wu raⱡ ndi, Jisas ni imp molkʉⱡ, nʉkʉⱡ mel, “Nim akup tʉl kʉn muⱡmin,” nʉtʉnggil. Kona ant ei, mana mba elinga, nondpa rumbʉⱡ romba itim ila, Jisas ni, manga ila mukʉr puⱡnga kʉn, wu ni raⱡ kʉn, rʉp rok morung.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Wote Jisas ni, wu raⱡ kʉn molk, rʉng nuing etʉng ila, Jisas ndi, bret ni, tʉpa oⱡa ndupa, Got kʉn angge nimba, ambuⱡpa puk ropa tʉpa, wu raⱡ ngurum.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Jisas ndi, uⱡ ni eling kʉn, wu raⱡ mong makʉlkʉⱡ kandrʉnggil mel, Jisas kandkʉⱡ, mbi ndʉrʉnggil. Tʉngʉnda mint, Jisas purum ila, wu raⱡ ndi, Jisas ni, kʉni nakʉndrʉnggil.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Wote, wu ni raⱡ, ik nʉkʉⱡ int yant etkʉⱡ, nʉkʉⱡ mel, “Tʉl nombuⱡa mam ila ʉmbʉⱡ ei kʉn, Jisas ndi, Got nga Buk Wingti ila ik puⱡ kai mat, tʉl nimba nguⱡnga kʉn, tʉl pilpʉⱡ min ngʉn mundʉmbʉⱡ ni ka!” nʉtʉnggil.
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Wu raⱡ ndi, ik nimbʉ, nʉkʉⱡ pendkʉⱡ tʉkʉrkʉⱡ, Jerusalem kona peng nila yant orʉnggil. Okʉⱡ kandrʉnggil mel, kitip kʉni wu 11 kʉⱡ kʉn, wamp mat kunda mʉk rok morung.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Wamp mbʉ ndi, wu raⱡ, kundʉk nʉk mel, “Wu Nuim ni, ⱡoporpa kont morum! Saimon ndi, wu ei kanim ei ka!” nʉtʉng.
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Wu raⱡ nga uⱡ mat, nombuⱡa mam ila Jisas ndi, itim kandrʉnggil nimbʉ mel timan rokʉⱡ, wamp mbʉ ngurʉnggil. Jisas ndi, bret tʉp roⱡnga kʉn, wu raⱡ ndi, Jisas kandʉk, mbi ndukʉⱡ, etʉnggil mbʉ mel nʉtʉnggil.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Kitip kʉni wu ni kʉⱡ, ik nʉk moⱡina kʉn nila rʉk, Jisas ni, omba anggilpa, wu kʉⱡ kundpa nimba mel, “Enim numan kai mbʉ mint, pilik muⱡʉi!” nitim.
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Wu ni kʉⱡ, rut nʉk, mundmong etʉk pilik mel, Jisas nga min ei nda nʉk, kandrʉng.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Wote Jisas ndi, wu kʉⱡ, kundpa nimba mel, “Nambuⱡ emel, enim rut nʉk, numan ou nduk, pilik mormin ei?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Na nga kʉmp ki ʉrʉⱡa mbʉ, ya ok, ambulk kʉnʉi! Wamp nga min ei, ya na mel ti wangga, kapⱡa kʉni nʉkʉning, mon!” nitim.
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Ni kʉn, Jisas ndi, elim nga kʉmp ki ʉrʉⱡa mbʉ, wu ni kʉⱡ ora ndurum.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Wu kʉⱡ, ama numan minal ngurung. Wote, wu kʉⱡ nga mondpa pili ti, kapⱡa mon ei nga, numan ou ndupa pʉtʉng. Uⱡ ila, Jisas ndi, wu kʉⱡ, kundpa nimba mel, “Rʉng mat, enim tek mormin ei?” nitim.
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 — ausente —
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 — ausente —
43 e ele comeu diante de todos.
44 Jisas ndi, wu kʉⱡ, kundpa nimba mel, “Unt, na enim kʉn moⱡʉp, enim kundʉp nʉmp pora ndʉr ni ka! Unt, ik mong mat, na nga mon rondʉk ngurung ei, Moses nga mi ik na, painui wu kʉⱡ na, ik nʉtʉng. Wote, Buk Wingti ila ik kʉⱡ, akup omba kupa enim,” nitim.
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Jisas ndi, wu kʉⱡ nga pilpa kungʉndi orunga nimba, piral ndurum ila uⱡ puⱡ mbʉ, pilik kai etʉng.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Jisas ndi, wu kʉⱡ, kundpa nimba mel, “Buk Wingti ei ndi, nimba mel, ‘Kraist ni, wu ei, mbun koma ropa mba koⱡpa, wote ⱡoporpa mba, kont moⱡmba,’ nʉtʉm.
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 — ausente —
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 — ausente —
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Enim pilʉi! Unt Wuta ndi, nimba mʉi ropa kʉn, Muⱡnga Wingti, enim kʉn nguimp nitim ei, akup nondpa, enim ngumba. Enim akup ya Jerusalem kona peng ou ila molk, Got nga ronduⱡ ei, tʉk kʉn, wote enim kongun etʉk pʉi!” nitim.
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Wote Jisas ndi, elim nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ, tʉpa mepa mba, Betani kona nila puk molk kʉn, Got kʉn atinga ropa, ki oⱡa ndupa, wu kʉⱡ, memp pendpa itim.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Wu kʉⱡ, memp pendpa moⱡnga kʉn, Got ndi, tʉpa mepa, muⱡ kona oⱡa purum.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Wote, wu ni kʉⱡ, mura rok mondʉk, Jisas nga mbi paka rondʉk, ambulk palk, Jerusalem kona peng ila yant orung.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Ui nimbila rʉk rʉk, manga wingti ila mint puk, Got nga mbi paka rondʉk etʉng.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.