Lucas 24
Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs BKJ
1 Kor ou ei nga ant puⱡ mondrung ni nga mʉkʉlmʉ unt, amp ni kʉⱡ ndi, kopung mura rui ronduⱡ na mat, tʉk kun etʉk tetʉng nimbʉ mek, wamp on kona nila purung.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Amp ni kʉⱡ puk, anggilik kandrʉng mel, ku manga keta puⱡ puⱡ kumba rormʉn ku kara ni, mberʉk nduk, tʉk ʉldʉ orunga, angʉndʉtʉng ila ʉnggʉtʉm.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Ku manga nila mukʉr puk, kandrʉng ei, Nuim Jisas nga on ni, ti nʉtʉtʉm.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Jisas nga on ni, nʉl teng nda nʉk, amp ni kʉⱡ, wote pilik rondʉk, numan ou nduk, pilik molk, kandrʉng mel, wu raⱡ muⱡ kurʉmʉⱡa pakʉkʉⱡ, morunggil ila rʉⱡang ndi, ʉlt nitim.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Amp ni kʉⱡ, mundmong etʉk, mʉi kandʉk morung ila, wu ni raⱡ ndi, amp kʉⱡ kundkʉⱡ, nʉkʉⱡ mel, “Wu koⱡpa tikil rom ei nga, nambuⱡ emel, ok kurʉk, mormʉn ei?” nʉtʉnggil.
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 “Wu ei, Galili kona ila kont moⱡpa kʉn, enim kundpa nitim ni mel pilʉi! Wu ei, ⱡoporpa omba pum. Ya kona ila pi napʉtʉm.
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Enim kundpa, nimba mel, ‘Wu mat ndi, Muⱡʉl Wu Kupa ei tʉk, wu kit mat ngangina kʉn, nde peta ila nil rangina, kuⱡangga kʉn, wote wamp on kona ila tʉk puk andangga. Wote, rumbʉⱡ raldika omba, pangga kʉn, ⱡoporpa kont moⱡmba,’” nitim.
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 — ausente —
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 — ausente —
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Amp Mariya Makndelin, Jowana na, Jeims mam amp Mariya na, amp mat kunda, rʉp rok molk kʉn, nombuⱡa rung wu kʉⱡ kundʉk nʉtʉng.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Nombuⱡa rung wu ni kʉⱡ ndi, amp kʉⱡ nga ik nʉtʉng ik ei, mondʉk pili napʉtʉng. Ik nuwa mat nʉnmʉn nʉk pʉtʉng.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Ni kʉn, Pita mint, tʉkrʉpa mba, wamp on kona ila kʉnimp nimba purum. Mba mana pepa, mukʉr ndupa kʉndrʉm mel, muⱡ mbal kurʉmʉⱡa kat mint titim. Wote, mang kona yant omba kʉn, uⱡ kʉⱡ nga numan ou ndupa pitim.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Ant tenda ei kʉn, wu ralt, Imeiyus kona ila mbil ni kʉⱡ, nombuⱡa mam ila orʉnggil. Imeiyus ni kona ei, Jerusalem kona peng ou ei nga ruⱡ etpa mel tetʉm.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Wu raⱡ, nombuⱡa mam ila okʉⱡ kʉn, Jisas rok etʉng uⱡ mbʉ mel timan rokʉⱡ nʉkʉⱡ orʉnggil.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Wu raⱡ ndi, uⱡ etʉng ni mbʉ nga ik ou ndukʉⱡ, waldkʉⱡ nʉkʉⱡ orʉnggil. Ni kʉn, Jisas elim ni, wu raⱡ kʉn nondpa urum uⱡ ei, pili napʉtʉnggil.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Wu raⱡ nga mong ila mel mat ndi, ⱡʉrʉk ndurum ila, Jisas kandkʉⱡ, mbi ndui nandrʉnggil.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Jisas ndi, wu raⱡ, waldpa nimba mel, “Enmbil namba uⱡ em mbʉ nga nʉnmbil, wote enmbil nʉl pinggil, onmbil nilinga mel, wu raⱡ nga numan orunga, mbun tʉtʉnggil?” nitim.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Wu raⱡ nga wu ti nga mbi, Kliopas ni ndi, Jisas nga nitim ik ni, punt ropa, nimba mel, “Kona elpa elpa mbila wu mbʉ ok, Jerusalem kona peng ila mormʉn uⱡ ei, nim wu tenda ei mint, uⱡ em ei, pili nʉpʉn ei?” nitim.
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Wu ni, i nilinga mel, Jisas ndi, wu ni raⱡ, waldpa nimba mel, “Namba uⱡ mat em nda?” nitim. Wu ni ndi, nimba mel, “Nasaret kona peng ila Jisas ni, wu ei ndi, uⱡ rʉpʉndi mat etʉm. Painui wu ei ndi, ik na kongun na, ronduⱡ mat, wamp kʉn, Got nga kuimp keta mbila nimba etʉm.
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Wu pris kuimbal na, rʉp wu mbʉ ndi, Jisas tʉk gapman nga ki kaimp ila nguⱡina kʉn, gapman ndi, nimba kʉn, Jisas nde peta ila nil rʉi nilinga, nde peta ila nil rorung.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Unt, tʉn pʉtmʉn ei, Got ndi, Jisas tʉpa mundpa kʉn, Isrel wamp mbʉ etpa rukʉr tangga, nimba itim. Wote, wamp kit mbʉ ndi, Jisas nde peta ila nil rok eng. Uⱡ ei nga, rumbʉⱡ raldika omba pum ei nga akup mormʉn.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ei mel pilpʉn moⱡmina, wote akup nga mʉkʉlmʉ unt, tʉn nga amp mat wamp on kona ila puk kandʉk, yant ok nilingina, tʉn rut nimin.
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Puk kanʉng ei, Jisas nga on ni, on kona ila ti natʉm. Amp kʉⱡ yant ok, nʉk mel, tun ndi anggelo kʉⱡ kʉnmin ila nʉk mel, Jisas ⱡoporpa kont morum nʉng.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Tʉn nga wu mat puk kanʉng ei mel ku, amp kʉⱡ kandʉk yant ok nʉng. Wu kʉⱡ ndi, Jisas nga on ei, kʉⱡ tem kʉni nakʉnʉng,” nitim.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Wote Jisas ndi, wu raⱡ, kundpa nimba mel, “Enim mbil nga numan ti mon, ei ka! Painui wu mbʉ nga nʉtmin ik mbʉ, enmbil mondkʉⱡ, pili napʉtʉmbil ei ka!
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Enmbil pili napʉtʉmbil ye! Jisas ni mbun mam ti, unt koma ropa kʉn, wote uⱡ eng nui ti, Got kʉn tʉm ei?” nitim.
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Jisas ndi, wu raⱡ, ik mat mbo inditim. Moses nga mi ik mat, puⱡ mondpa, mbo endpa, pai nui wu mbʉ nga ik puⱡ mat, nimba ngumba, Got nga Buk Wingti ila mat, elim nga itim uⱡ mbʉ mel nimba, ngumba itim.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Wu raⱡ nga numan pinggil, pilkʉⱡ orʉnggil kona ila nondpa oⱡunggila. Jisas ni, kandpa, kelpa kun pi mel itim.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Wote, wu raⱡ ndi, Jisas ni imp molkʉⱡ, nʉkʉⱡ mel, “Nim akup tʉl kʉn muⱡmin,” nʉtʉnggil. Kona ant ei, mana mba elinga, nondpa rumbʉⱡ romba itim ila, Jisas ni, manga ila mukʉr puⱡnga kʉn, wu ni raⱡ kʉn, rʉp rok morung.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Wote Jisas ni, wu raⱡ kʉn molk, rʉng nuing etʉng ila, Jisas ndi, bret ni, tʉpa oⱡa ndupa, Got kʉn angge nimba, ambuⱡpa puk ropa tʉpa, wu raⱡ ngurum.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Jisas ndi, uⱡ ni eling kʉn, wu raⱡ mong makʉlkʉⱡ kandrʉnggil mel, Jisas kandkʉⱡ, mbi ndʉrʉnggil. Tʉngʉnda mint, Jisas purum ila, wu raⱡ ndi, Jisas ni, kʉni nakʉndrʉnggil.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Wote, wu ni raⱡ, ik nʉkʉⱡ int yant etkʉⱡ, nʉkʉⱡ mel, “Tʉl nombuⱡa mam ila ʉmbʉⱡ ei kʉn, Jisas ndi, Got nga Buk Wingti ila ik puⱡ kai mat, tʉl nimba nguⱡnga kʉn, tʉl pilpʉⱡ min ngʉn mundʉmbʉⱡ ni ka!” nʉtʉnggil.
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Wu raⱡ ndi, ik nimbʉ, nʉkʉⱡ pendkʉⱡ tʉkʉrkʉⱡ, Jerusalem kona peng nila yant orʉnggil. Okʉⱡ kandrʉnggil mel, kitip kʉni wu 11 kʉⱡ kʉn, wamp mat kunda mʉk rok morung.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Wamp mbʉ ndi, wu raⱡ, kundʉk nʉk mel, “Wu Nuim ni, ⱡoporpa kont morum! Saimon ndi, wu ei kanim ei ka!” nʉtʉng.
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Wu raⱡ nga uⱡ mat, nombuⱡa mam ila Jisas ndi, itim kandrʉnggil nimbʉ mel timan rokʉⱡ, wamp mbʉ ngurʉnggil. Jisas ndi, bret tʉp roⱡnga kʉn, wu raⱡ ndi, Jisas kandʉk, mbi ndukʉⱡ, etʉnggil mbʉ mel nʉtʉnggil.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Kitip kʉni wu ni kʉⱡ, ik nʉk moⱡina kʉn nila rʉk, Jisas ni, omba anggilpa, wu kʉⱡ kundpa nimba mel, “Enim numan kai mbʉ mint, pilik muⱡʉi!” nitim.
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Wu ni kʉⱡ, rut nʉk, mundmong etʉk pilik mel, Jisas nga min ei nda nʉk, kandrʉng.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Wote Jisas ndi, wu kʉⱡ, kundpa nimba mel, “Nambuⱡ emel, enim rut nʉk, numan ou nduk, pilik mormin ei?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Na nga kʉmp ki ʉrʉⱡa mbʉ, ya ok, ambulk kʉnʉi! Wamp nga min ei, ya na mel ti wangga, kapⱡa kʉni nʉkʉning, mon!” nitim.
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Ni kʉn, Jisas ndi, elim nga kʉmp ki ʉrʉⱡa mbʉ, wu ni kʉⱡ ora ndurum.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Wu kʉⱡ, ama numan minal ngurung. Wote, wu kʉⱡ nga mondpa pili ti, kapⱡa mon ei nga, numan ou ndupa pʉtʉng. Uⱡ ila, Jisas ndi, wu kʉⱡ, kundpa nimba mel, “Rʉng mat, enim tek mormin ei?” nitim.
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 — ausente —
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 — ausente —
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Jisas ndi, wu kʉⱡ, kundpa nimba mel, “Unt, na enim kʉn moⱡʉp, enim kundʉp nʉmp pora ndʉr ni ka! Unt, ik mong mat, na nga mon rondʉk ngurung ei, Moses nga mi ik na, painui wu kʉⱡ na, ik nʉtʉng. Wote, Buk Wingti ila ik kʉⱡ, akup omba kupa enim,” nitim.
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Jisas ndi, wu kʉⱡ nga pilpa kungʉndi orunga nimba, piral ndurum ila uⱡ puⱡ mbʉ, pilik kai etʉng.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Jisas ndi, wu kʉⱡ, kundpa nimba mel, “Buk Wingti ei ndi, nimba mel, ‘Kraist ni, wu ei, mbun koma ropa mba koⱡpa, wote ⱡoporpa mba, kont moⱡmba,’ nʉtʉm.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 — ausente —
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 — ausente —
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Enim pilʉi! Unt Wuta ndi, nimba mʉi ropa kʉn, Muⱡnga Wingti, enim kʉn nguimp nitim ei, akup nondpa, enim ngumba. Enim akup ya Jerusalem kona peng ou ila molk, Got nga ronduⱡ ei, tʉk kʉn, wote enim kongun etʉk pʉi!” nitim.
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Wote Jisas ndi, elim nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ, tʉpa mepa mba, Betani kona nila puk molk kʉn, Got kʉn atinga ropa, ki oⱡa ndupa, wu kʉⱡ, memp pendpa itim.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Wu kʉⱡ, memp pendpa moⱡnga kʉn, Got ndi, tʉpa mepa, muⱡ kona oⱡa purum.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Wote, wu ni kʉⱡ, mura rok mondʉk, Jisas nga mbi paka rondʉk, ambulk palk, Jerusalem kona peng ila yant orung.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Ui nimbila rʉk rʉk, manga wingti ila mint puk, Got nga mbi paka rondʉk etʉng.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.