Lucas 24

Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Kor ou ei nga ant puⱡ mondrung ni nga mʉkʉlmʉ unt, amp ni kʉⱡ ndi, kopung mura rui ronduⱡ na mat, tʉk kun etʉk tetʉng nimbʉ mek, wamp on kona nila purung.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Amp ni kʉⱡ puk, anggilik kandrʉng mel, ku manga keta puⱡ puⱡ kumba rormʉn ku kara ni, mberʉk nduk, tʉk ʉldʉ orunga, angʉndʉtʉng ila ʉnggʉtʉm.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Ku manga nila mukʉr puk, kandrʉng ei, Nuim Jisas nga on ni, ti nʉtʉtʉm.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Jisas nga on ni, nʉl teng nda nʉk, amp ni kʉⱡ, wote pilik rondʉk, numan ou nduk, pilik molk, kandrʉng mel, wu raⱡ muⱡ kurʉmʉⱡa pakʉkʉⱡ, morunggil ila rʉⱡang ndi, ʉlt nitim.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Amp ni kʉⱡ, mundmong etʉk, mʉi kandʉk morung ila, wu ni raⱡ ndi, amp kʉⱡ kundkʉⱡ, nʉkʉⱡ mel, “Wu koⱡpa tikil rom ei nga, nambuⱡ emel, ok kurʉk, mormʉn ei?” nʉtʉnggil.
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 “Wu ei, Galili kona ila kont moⱡpa kʉn, enim kundpa nitim ni mel pilʉi! Wu ei, ⱡoporpa omba pum. Ya kona ila pi napʉtʉm.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 Enim kundpa, nimba mel, ‘Wu mat ndi, Muⱡʉl Wu Kupa ei tʉk, wu kit mat ngangina kʉn, nde peta ila nil rangina, kuⱡangga kʉn, wote wamp on kona ila tʉk puk andangga. Wote, rumbʉⱡ raldika omba, pangga kʉn, ⱡoporpa kont moⱡmba,’” nitim.
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 — ausente —
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 — ausente —
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Amp Mariya Makndelin, Jowana na, Jeims mam amp Mariya na, amp mat kunda, rʉp rok molk kʉn, nombuⱡa rung wu kʉⱡ kundʉk nʉtʉng.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Nombuⱡa rung wu ni kʉⱡ ndi, amp kʉⱡ nga ik nʉtʉng ik ei, mondʉk pili napʉtʉng. Ik nuwa mat nʉnmʉn nʉk pʉtʉng.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Ni kʉn, Pita mint, tʉkrʉpa mba, wamp on kona ila kʉnimp nimba purum. Mba mana pepa, mukʉr ndupa kʉndrʉm mel, muⱡ mbal kurʉmʉⱡa kat mint titim. Wote, mang kona yant omba kʉn, uⱡ kʉⱡ nga numan ou ndupa pitim.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Ant tenda ei kʉn, wu ralt, Imeiyus kona ila mbil ni kʉⱡ, nombuⱡa mam ila orʉnggil. Imeiyus ni kona ei, Jerusalem kona peng ou ei nga ruⱡ etpa mel tetʉm.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Wu raⱡ, nombuⱡa mam ila okʉⱡ kʉn, Jisas rok etʉng uⱡ mbʉ mel timan rokʉⱡ nʉkʉⱡ orʉnggil.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Wu raⱡ ndi, uⱡ etʉng ni mbʉ nga ik ou ndukʉⱡ, waldkʉⱡ nʉkʉⱡ orʉnggil. Ni kʉn, Jisas elim ni, wu raⱡ kʉn nondpa urum uⱡ ei, pili napʉtʉnggil.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Wu raⱡ nga mong ila mel mat ndi, ⱡʉrʉk ndurum ila, Jisas kandkʉⱡ, mbi ndui nandrʉnggil.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Jisas ndi, wu raⱡ, waldpa nimba mel, “Enmbil namba uⱡ em mbʉ nga nʉnmbil, wote enmbil nʉl pinggil, onmbil nilinga mel, wu raⱡ nga numan orunga, mbun tʉtʉnggil?” nitim.
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Wu raⱡ nga wu ti nga mbi, Kliopas ni ndi, Jisas nga nitim ik ni, punt ropa, nimba mel, “Kona elpa elpa mbila wu mbʉ ok, Jerusalem kona peng ila mormʉn uⱡ ei, nim wu tenda ei mint, uⱡ em ei, pili nʉpʉn ei?” nitim.
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Wu ni, i nilinga mel, Jisas ndi, wu ni raⱡ, waldpa nimba mel, “Namba uⱡ mat em nda?” nitim. Wu ni ndi, nimba mel, “Nasaret kona peng ila Jisas ni, wu ei ndi, uⱡ rʉpʉndi mat etʉm. Painui wu ei ndi, ik na kongun na, ronduⱡ mat, wamp kʉn, Got nga kuimp keta mbila nimba etʉm.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Wu pris kuimbal na, rʉp wu mbʉ ndi, Jisas tʉk gapman nga ki kaimp ila nguⱡina kʉn, gapman ndi, nimba kʉn, Jisas nde peta ila nil rʉi nilinga, nde peta ila nil rorung.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Unt, tʉn pʉtmʉn ei, Got ndi, Jisas tʉpa mundpa kʉn, Isrel wamp mbʉ etpa rukʉr tangga, nimba itim. Wote, wamp kit mbʉ ndi, Jisas nde peta ila nil rok eng. Uⱡ ei nga, rumbʉⱡ raldika omba pum ei nga akup mormʉn.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ei mel pilpʉn moⱡmina, wote akup nga mʉkʉlmʉ unt, tʉn nga amp mat wamp on kona ila puk kandʉk, yant ok nilingina, tʉn rut nimin.
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Puk kanʉng ei, Jisas nga on ni, on kona ila ti natʉm. Amp kʉⱡ yant ok, nʉk mel, tun ndi anggelo kʉⱡ kʉnmin ila nʉk mel, Jisas ⱡoporpa kont morum nʉng.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Tʉn nga wu mat puk kanʉng ei mel ku, amp kʉⱡ kandʉk yant ok nʉng. Wu kʉⱡ ndi, Jisas nga on ei, kʉⱡ tem kʉni nakʉnʉng,” nitim.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Wote Jisas ndi, wu raⱡ, kundpa nimba mel, “Enim mbil nga numan ti mon, ei ka! Painui wu mbʉ nga nʉtmin ik mbʉ, enmbil mondkʉⱡ, pili napʉtʉmbil ei ka!
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Enmbil pili napʉtʉmbil ye! Jisas ni mbun mam ti, unt koma ropa kʉn, wote uⱡ eng nui ti, Got kʉn tʉm ei?” nitim.
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Jisas ndi, wu raⱡ, ik mat mbo inditim. Moses nga mi ik mat, puⱡ mondpa, mbo endpa, pai nui wu mbʉ nga ik puⱡ mat, nimba ngumba, Got nga Buk Wingti ila mat, elim nga itim uⱡ mbʉ mel nimba, ngumba itim.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Wu raⱡ nga numan pinggil, pilkʉⱡ orʉnggil kona ila nondpa oⱡunggila. Jisas ni, kandpa, kelpa kun pi mel itim.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Wote, wu raⱡ ndi, Jisas ni imp molkʉⱡ, nʉkʉⱡ mel, “Nim akup tʉl kʉn muⱡmin,” nʉtʉnggil. Kona ant ei, mana mba elinga, nondpa rumbʉⱡ romba itim ila, Jisas ni, manga ila mukʉr puⱡnga kʉn, wu ni raⱡ kʉn, rʉp rok morung.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Wote Jisas ni, wu raⱡ kʉn molk, rʉng nuing etʉng ila, Jisas ndi, bret ni, tʉpa oⱡa ndupa, Got kʉn angge nimba, ambuⱡpa puk ropa tʉpa, wu raⱡ ngurum.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Jisas ndi, uⱡ ni eling kʉn, wu raⱡ mong makʉlkʉⱡ kandrʉnggil mel, Jisas kandkʉⱡ, mbi ndʉrʉnggil. Tʉngʉnda mint, Jisas purum ila, wu raⱡ ndi, Jisas ni, kʉni nakʉndrʉnggil.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Wote, wu ni raⱡ, ik nʉkʉⱡ int yant etkʉⱡ, nʉkʉⱡ mel, “Tʉl nombuⱡa mam ila ʉmbʉⱡ ei kʉn, Jisas ndi, Got nga Buk Wingti ila ik puⱡ kai mat, tʉl nimba nguⱡnga kʉn, tʉl pilpʉⱡ min ngʉn mundʉmbʉⱡ ni ka!” nʉtʉnggil.
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Wu raⱡ ndi, ik nimbʉ, nʉkʉⱡ pendkʉⱡ tʉkʉrkʉⱡ, Jerusalem kona peng nila yant orʉnggil. Okʉⱡ kandrʉnggil mel, kitip kʉni wu 11 kʉⱡ kʉn, wamp mat kunda mʉk rok morung.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 Wamp mbʉ ndi, wu raⱡ, kundʉk nʉk mel, “Wu Nuim ni, ⱡoporpa kont morum! Saimon ndi, wu ei kanim ei ka!” nʉtʉng.
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Wu raⱡ nga uⱡ mat, nombuⱡa mam ila Jisas ndi, itim kandrʉnggil nimbʉ mel timan rokʉⱡ, wamp mbʉ ngurʉnggil. Jisas ndi, bret tʉp roⱡnga kʉn, wu raⱡ ndi, Jisas kandʉk, mbi ndukʉⱡ, etʉnggil mbʉ mel nʉtʉnggil.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Kitip kʉni wu ni kʉⱡ, ik nʉk moⱡina kʉn nila rʉk, Jisas ni, omba anggilpa, wu kʉⱡ kundpa nimba mel, “Enim numan kai mbʉ mint, pilik muⱡʉi!” nitim.
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Wu ni kʉⱡ, rut nʉk, mundmong etʉk pilik mel, Jisas nga min ei nda nʉk, kandrʉng.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Wote Jisas ndi, wu kʉⱡ, kundpa nimba mel, “Nambuⱡ emel, enim rut nʉk, numan ou nduk, pilik mormin ei?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Na nga kʉmp ki ʉrʉⱡa mbʉ, ya ok, ambulk kʉnʉi! Wamp nga min ei, ya na mel ti wangga, kapⱡa kʉni nʉkʉning, mon!” nitim.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Ni kʉn, Jisas ndi, elim nga kʉmp ki ʉrʉⱡa mbʉ, wu ni kʉⱡ ora ndurum.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Wu kʉⱡ, ama numan minal ngurung. Wote, wu kʉⱡ nga mondpa pili ti, kapⱡa mon ei nga, numan ou ndupa pʉtʉng. Uⱡ ila, Jisas ndi, wu kʉⱡ, kundpa nimba mel, “Rʉng mat, enim tek mormin ei?” nitim.
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 — ausente —
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 — ausente —
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Jisas ndi, wu kʉⱡ, kundpa nimba mel, “Unt, na enim kʉn moⱡʉp, enim kundʉp nʉmp pora ndʉr ni ka! Unt, ik mong mat, na nga mon rondʉk ngurung ei, Moses nga mi ik na, painui wu kʉⱡ na, ik nʉtʉng. Wote, Buk Wingti ila ik kʉⱡ, akup omba kupa enim,” nitim.
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Jisas ndi, wu kʉⱡ nga pilpa kungʉndi orunga nimba, piral ndurum ila uⱡ puⱡ mbʉ, pilik kai etʉng.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Jisas ndi, wu kʉⱡ, kundpa nimba mel, “Buk Wingti ei ndi, nimba mel, ‘Kraist ni, wu ei, mbun koma ropa mba koⱡpa, wote ⱡoporpa mba, kont moⱡmba,’ nʉtʉm.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 — ausente —
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 — ausente —
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Enim pilʉi! Unt Wuta ndi, nimba mʉi ropa kʉn, Muⱡnga Wingti, enim kʉn nguimp nitim ei, akup nondpa, enim ngumba. Enim akup ya Jerusalem kona peng ou ila molk, Got nga ronduⱡ ei, tʉk kʉn, wote enim kongun etʉk pʉi!” nitim.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Wote Jisas ndi, elim nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ, tʉpa mepa mba, Betani kona nila puk molk kʉn, Got kʉn atinga ropa, ki oⱡa ndupa, wu kʉⱡ, memp pendpa itim.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Wu kʉⱡ, memp pendpa moⱡnga kʉn, Got ndi, tʉpa mepa, muⱡ kona oⱡa purum.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Wote, wu ni kʉⱡ, mura rok mondʉk, Jisas nga mbi paka rondʉk, ambulk palk, Jerusalem kona peng ila yant orung.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Ui nimbila rʉk rʉk, manga wingti ila mint puk, Got nga mbi paka rondʉk etʉng.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.