Lucas 15

Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wote, ku moni takis tʉk, uⱡ kit mbʉ etʉk etʉng wu nimbʉ, Jisas ni moⱡpa, ik nitim ila kum tek, pilmin nʉk, nondpa orung.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Wote, Perisi wu na, mi ik mbo wu na nimbʉ ndi, ik mura etʉk, Jisas kundʉk, nʉk mel, “Wu ei, wamp kit mbʉ kʉn, ki ngumba moⱡpa, rʉng rak ndupa moⱡpa, nomba enim ei ka!” nʉtʉng.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 — ausente —
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 — ausente —
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 — ausente —
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 — ausente —
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Jisas ndi, nimba mel, “Na ndi, enim ik kupa kat kundʉp nʉnt. Ya mana nʉtmin uⱡ ei mel ku, ambulk palk wamp kit ti, numan ropʉl rorum ei kʉn, wi muⱡ kona ila ambulk palk, ei mel ku nʉtmʉn. Wamp 100 kʉⱡ, numan ropʉl rok, pora nduk mormin nʉk pilik mormʉn. Ei mon! Wamp tenda ei mint, uⱡ kit mbʉ etpa morum ni, numan ropʉl rorum ei kʉn, wamp ama ambulk palk tʉtʉm,” nitim.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Wote Jisas ndi, ik ek ti ropa, wamp mbʉ, kundpa nimba mel, “Amp ti, elim ku silpa mong ruri kat, tepa muⱡangga kʉn, ku mong ruri tenda ti, manga mukʉr etpa, tʉpa mana ndupa etʉm ndam, wote namba uⱡ etmba? Ku meiya kandpa, manga brum mepa, kandʉp timp nimba kʉrʉrʉm.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Amp ni, elim nga ku mong mana purum kandpa tʉpa kʉn, elim nga wamp mbo na, kona tenda wamp na mbʉ, wi ropa rʉk tʉpa, kundpa nimba mel, ‘Na nga ku mong ruri ti, mana purum ni, akup kurʉp kandʉp tint, nitim ila wamp mbʉ kʉn, ku moni puⱡ amp ei kʉn, ambulk palk minal,’ nʉtʉng.
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Wote Jisas ndi, wamp mbʉ, kundpa nimba mel, “Na ndi, enim ik kupa kat kundʉp nʉnt. Ya mʉi kona ambulk palk nʉtmin uⱡ, to ei mel ku, wamp kit ti, numan ropʉl rorum ei kʉn, Got nga wi muⱡ kona anggelo mbʉ, uⱡ i etʉk, ambulk palk,” nʉtmin.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Wote Jisas ndi, ik kat wamp mbʉ, kundpa nimba mel, “Wu ti nga kangʉm wu raⱡ mitim.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Kang wu akil ni ndi, tipam kundpa, nimba mel, ‘Na ndi, numan ti pʉnt ei mel, nim ndi mel mbʉ, kʉmp tʉkʉn mat, kang wu komun ei ngukʉn, na nga nguin mat, akup ngui!’ nitim. Wote tipam ndi, mel nimbʉ, kʉmp tʉpa, kangʉm wu raⱡ ngurum.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Kang wu akil ei nga ngurum mel nimbʉ, tʉkrʉpa mint tʉpa, mʉk ropa wamp mbʉ kʉn, ku moni tʉpa mepa, nung nimba, kona ruⱡ ronggʉt muⱡimp nimba purum. Kona nila moⱡpa, ik pili napilpa, ku moni mepa purum mbʉ, etpa pora ndurum.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Ku moni na mel nimbʉ, etpa pora nduⱡnga kona nila, kump kun mam ti titim ila, kun kurum.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Wote, kang wu ni mba, kona ila wu ti nga kongun indimp nimba purum. Wu ni ndi, kang wu ei tʉpa, elim nga kng makrʉp indangga nimba, tʉpa mundrum.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Kang wu ni mba kʉndrʉm mel, kng nimbʉ mbin kʉng mbʉ, norung ni kandpa, ol tʉmʉng nurum. Wote, wamp na ti ndi, elim rʉng na mat, nangga ngʉk iting mel, kapⱡa mon.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Kang wu ni, akup numan kun kat kandpa, tʉpa moⱡpa nimba mel, “Na nga tipam ei nga kongun wamp mbʉ, rʉng puⱡi tek mormin pʉnt ei ka! Na ya ila mʉn ndam, kump kun ndi kuⱡimp.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Nanim kelip, wuta kʉn mbo rimp mel, ‘Na ndi, Got kʉn wuta, nim raⱡ etʉp, kit mundʉr ei ka nimp.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Akup, na wu kai ti mon. Ei nga, na nim nga kangʉm ei nin, mel kapⱡa mon. Na tʉkʉn nim nga kindmant kongun wu mel mundʉn,’” nitim.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Nimba kʉn, tipam murum kona nila elim purum. Mba nombuⱡa mam ila ruⱡ etpa pelinga, tipam moⱡpa kʉndrʉm mel, kangʉm urum ni kandpa kʉn, tʉkrʉpa omba, kangʉm kanggʉⱡpa, numan minal ngurum.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Kangʉm ndi, tipam kundpa, nimba mel, ‘Na ndi, Got kʉn nim kʉn, kit mundʉr. Ei nga, akup na wu kai ti mon. Nim ndi, na nim nga kangʉm nin mel mon ei ka!’ nitim.
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Wote tipam ndi, elim nga kongun wu nimbʉ, wi ropa nimba mel, ‘Enim ndi, wal pʉki kai ni kʉⱡ, mek ok puk ndʉi!
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Puk kʉn, kng kau waⱡ pela kai iti ti, tʉk mek ok, rok kui yangina, tʉn nombun moⱡpʉn, ambuⱡpʉn paⱡpʉn muⱡamʉn!’ nitim.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Tipam ndi, nimba mel, ‘Na nga kangʉm wu ei, mba kurum nʉmp pitmin ni mon! Kont moⱡpa, yant om ei nga rʉng mam ti nok molk, ambulk palk muⱡamʉn,’ nitim.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 Kang wu kumna ni, ant ei kʉn, kongun kona ila murum. Wote, mang kona uimp nimba, manga keta ila nondpa omba, pitim mel, wamp mat gita rok, denis etʉk nʉk, morung ni pitim.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Wote, kongun wu ti, wi ropa tʉpa, waldpa nimba mel, ‘Wamp mbʉ, namba elinga nʉk mormin ei?’ nitim.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Kongun wu ni ndi, punt ropa nimba mel, ‘Nim nga ʉngʉn wu akil ni, yant om ila tipanʉm ndi, kangʉm om ei nga numan elinga kʉn, kng kau waⱡ pela ti, ropa koim. Ei nambuⱡ emel, kangʉm moⱡpa, kai mondpa, yant om ei nga em ei.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Kang wu kumina ei ik ni pilpa kʉn, popʉⱡ kuⱡpa, manga ila mukʉr pi napʉpa, pena murum. Wote tipam ni, pena omba, kangʉm ik mat kundʉp namba, numan wang ndangga, nimba nitim.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Kang wu ni ndi, tipam kundpa, nimba mel, ‘Nambuⱡ emel, na ndi, nim nga kindmant kongun endʉp puⱡ mba, pana mbʉ ou ndupa omba purum. Na ndi, nim nga ik tʉp, roi ndui nandʉp et, ni ka! Nim ndi, na kng meme waⱡ na ti, ngana kʉn, na nga wamp puⱡ mbʉ kʉn kep, koip nomp, numan kai pilip iti natʉt mon, ni ka!
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Wote, nim nga kangʉm wu ei ndi, mel mbʉ mepa mba, amp wapra mbʉ kʉn, etpa pora ndupa pendpa, wote aldpa, yant om. Ei nga, kng kau waⱡ pela ti, rok koindkʉn itʉn ye!’ nitim.
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Wote, tipam wu ni ndi, kangʉm wu kumina ni kundpa, nimba mel, ‘Nim ya na kʉn, rʉk rʉk rʉp rokʉn morʉn, ni ka! Na nga mel tetʉm mbʉ pora mel, nim nga mbʉ mint tetʉm.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Wote, kang wu ei mba, kurum nda nimbun pitmin ni, akup kont moⱡpa, yant om. Ei nga, numan kai pilpʉn, ambuⱡpʉn paⱡpʉn nʉmp tamin,’” tipam ndi nitim.
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.