Lucas 15

Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs BKJ

Sair da comparação
1 Wote, ku moni takis tʉk, uⱡ kit mbʉ etʉk etʉng wu nimbʉ, Jisas ni moⱡpa, ik nitim ila kum tek, pilmin nʉk, nondpa orung.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Wote, Perisi wu na, mi ik mbo wu na nimbʉ ndi, ik mura etʉk, Jisas kundʉk, nʉk mel, “Wu ei, wamp kit mbʉ kʉn, ki ngumba moⱡpa, rʉng rak ndupa moⱡpa, nomba enim ei ka!” nʉtʉng.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 — ausente —
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 — ausente —
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 — ausente —
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 — ausente —
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Jisas ndi, nimba mel, “Na ndi, enim ik kupa kat kundʉp nʉnt. Ya mana nʉtmin uⱡ ei mel ku, ambulk palk wamp kit ti, numan ropʉl rorum ei kʉn, wi muⱡ kona ila ambulk palk, ei mel ku nʉtmʉn. Wamp 100 kʉⱡ, numan ropʉl rok, pora nduk mormin nʉk pilik mormʉn. Ei mon! Wamp tenda ei mint, uⱡ kit mbʉ etpa morum ni, numan ropʉl rorum ei kʉn, wamp ama ambulk palk tʉtʉm,” nitim.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Wote Jisas ndi, ik ek ti ropa, wamp mbʉ, kundpa nimba mel, “Amp ti, elim ku silpa mong ruri kat, tepa muⱡangga kʉn, ku mong ruri tenda ti, manga mukʉr etpa, tʉpa mana ndupa etʉm ndam, wote namba uⱡ etmba? Ku meiya kandpa, manga brum mepa, kandʉp timp nimba kʉrʉrʉm.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Amp ni, elim nga ku mong mana purum kandpa tʉpa kʉn, elim nga wamp mbo na, kona tenda wamp na mbʉ, wi ropa rʉk tʉpa, kundpa nimba mel, ‘Na nga ku mong ruri ti, mana purum ni, akup kurʉp kandʉp tint, nitim ila wamp mbʉ kʉn, ku moni puⱡ amp ei kʉn, ambulk palk minal,’ nʉtʉng.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Wote Jisas ndi, wamp mbʉ, kundpa nimba mel, “Na ndi, enim ik kupa kat kundʉp nʉnt. Ya mʉi kona ambulk palk nʉtmin uⱡ, to ei mel ku, wamp kit ti, numan ropʉl rorum ei kʉn, Got nga wi muⱡ kona anggelo mbʉ, uⱡ i etʉk, ambulk palk,” nʉtmin.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Wote Jisas ndi, ik kat wamp mbʉ, kundpa nimba mel, “Wu ti nga kangʉm wu raⱡ mitim.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Kang wu akil ni ndi, tipam kundpa, nimba mel, ‘Na ndi, numan ti pʉnt ei mel, nim ndi mel mbʉ, kʉmp tʉkʉn mat, kang wu komun ei ngukʉn, na nga nguin mat, akup ngui!’ nitim. Wote tipam ndi, mel nimbʉ, kʉmp tʉpa, kangʉm wu raⱡ ngurum.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Kang wu akil ei nga ngurum mel nimbʉ, tʉkrʉpa mint tʉpa, mʉk ropa wamp mbʉ kʉn, ku moni tʉpa mepa, nung nimba, kona ruⱡ ronggʉt muⱡimp nimba purum. Kona nila moⱡpa, ik pili napilpa, ku moni mepa purum mbʉ, etpa pora ndurum.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Ku moni na mel nimbʉ, etpa pora nduⱡnga kona nila, kump kun mam ti titim ila, kun kurum.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Wote, kang wu ni mba, kona ila wu ti nga kongun indimp nimba purum. Wu ni ndi, kang wu ei tʉpa, elim nga kng makrʉp indangga nimba, tʉpa mundrum.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Kang wu ni mba kʉndrʉm mel, kng nimbʉ mbin kʉng mbʉ, norung ni kandpa, ol tʉmʉng nurum. Wote, wamp na ti ndi, elim rʉng na mat, nangga ngʉk iting mel, kapⱡa mon.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Kang wu ni, akup numan kun kat kandpa, tʉpa moⱡpa nimba mel, “Na nga tipam ei nga kongun wamp mbʉ, rʉng puⱡi tek mormin pʉnt ei ka! Na ya ila mʉn ndam, kump kun ndi kuⱡimp.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Nanim kelip, wuta kʉn mbo rimp mel, ‘Na ndi, Got kʉn wuta, nim raⱡ etʉp, kit mundʉr ei ka nimp.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Akup, na wu kai ti mon. Ei nga, na nim nga kangʉm ei nin, mel kapⱡa mon. Na tʉkʉn nim nga kindmant kongun wu mel mundʉn,’” nitim.
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Nimba kʉn, tipam murum kona nila elim purum. Mba nombuⱡa mam ila ruⱡ etpa pelinga, tipam moⱡpa kʉndrʉm mel, kangʉm urum ni kandpa kʉn, tʉkrʉpa omba, kangʉm kanggʉⱡpa, numan minal ngurum.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Kangʉm ndi, tipam kundpa, nimba mel, ‘Na ndi, Got kʉn nim kʉn, kit mundʉr. Ei nga, akup na wu kai ti mon. Nim ndi, na nim nga kangʉm nin mel mon ei ka!’ nitim.
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Wote tipam ndi, elim nga kongun wu nimbʉ, wi ropa nimba mel, ‘Enim ndi, wal pʉki kai ni kʉⱡ, mek ok puk ndʉi!
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Puk kʉn, kng kau waⱡ pela kai iti ti, tʉk mek ok, rok kui yangina, tʉn nombun moⱡpʉn, ambuⱡpʉn paⱡpʉn muⱡamʉn!’ nitim.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Tipam ndi, nimba mel, ‘Na nga kangʉm wu ei, mba kurum nʉmp pitmin ni mon! Kont moⱡpa, yant om ei nga rʉng mam ti nok molk, ambulk palk muⱡamʉn,’ nitim.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 Kang wu kumna ni, ant ei kʉn, kongun kona ila murum. Wote, mang kona uimp nimba, manga keta ila nondpa omba, pitim mel, wamp mat gita rok, denis etʉk nʉk, morung ni pitim.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Wote, kongun wu ti, wi ropa tʉpa, waldpa nimba mel, ‘Wamp mbʉ, namba elinga nʉk mormin ei?’ nitim.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Kongun wu ni ndi, punt ropa nimba mel, ‘Nim nga ʉngʉn wu akil ni, yant om ila tipanʉm ndi, kangʉm om ei nga numan elinga kʉn, kng kau waⱡ pela ti, ropa koim. Ei nambuⱡ emel, kangʉm moⱡpa, kai mondpa, yant om ei nga em ei.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Kang wu kumina ei ik ni pilpa kʉn, popʉⱡ kuⱡpa, manga ila mukʉr pi napʉpa, pena murum. Wote tipam ni, pena omba, kangʉm ik mat kundʉp namba, numan wang ndangga, nimba nitim.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Kang wu ni ndi, tipam kundpa, nimba mel, ‘Nambuⱡ emel, na ndi, nim nga kindmant kongun endʉp puⱡ mba, pana mbʉ ou ndupa omba purum. Na ndi, nim nga ik tʉp, roi ndui nandʉp et, ni ka! Nim ndi, na kng meme waⱡ na ti, ngana kʉn, na nga wamp puⱡ mbʉ kʉn kep, koip nomp, numan kai pilip iti natʉt mon, ni ka!
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Wote, nim nga kangʉm wu ei ndi, mel mbʉ mepa mba, amp wapra mbʉ kʉn, etpa pora ndupa pendpa, wote aldpa, yant om. Ei nga, kng kau waⱡ pela ti, rok koindkʉn itʉn ye!’ nitim.
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Wote, tipam wu ni ndi, kangʉm wu kumina ni kundpa, nimba mel, ‘Nim ya na kʉn, rʉk rʉk rʉp rokʉn morʉn, ni ka! Na nga mel tetʉm mbʉ pora mel, nim nga mbʉ mint tetʉm.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Wote, kang wu ei mba, kurum nda nimbun pitmin ni, akup kont moⱡpa, yant om. Ei nga, numan kai pilpʉn, ambuⱡpʉn paⱡpʉn nʉmp tamin,’” tipam ndi nitim.
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.