Lucas 14

Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Wote, Jura wamp nga mowi kor ui ni kʉn, Perisi wu nuim ting manga ila, Jisas rʉng nomba pilpa purum. Perisi wu mbʉ ndi, Jisas rʉp etʉk kandʉk morung.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Kona ila wu ti nga kʉmp ki orum wu ti, Jisas murum ila nondpa murum.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Wote Jisas ndi, wu ni kandpa kʉn, mi ik mbo wu na, Perisi wu na nimbʉ, waldpa nimba mel, “Mowi kor ui ei kʉn, tʉn ndi kanda, kui wamp mbʉ etʉp, kai mundmin muna mon nda?” nitim.
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Wote wu nimbʉ, ik mat ni nandʉk morung ila, Jisas ndi, kui wu ni, tʉpa mepa mba, kui rurum ni etpa, kapⱡa endʉp pi nilinga, kelpa purum.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Wote Jisas ndi, wu nimbʉ, kundpa nimba mel, “Enim nga kangambuⱡa ti kep, muna kng kau ti kep, kut ila mana mba pem ei kʉn, mowi kor ui ila kapⱡa, tʉkrʉk puk, oⱡa ting muna mon nda?” nitim.
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Wote, wu nimbʉ ndi, Jisas nga nitim ik ni, punt rok ik mat ni nandʉtʉng.
6 A isto nada puderam responder.
7 — ausente —
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 — ausente —
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 Nim okʉn, kuimbal muⱡana kʉn, wote rʉng koim puⱡ wu ni ndi, nim mʉn ila omba, nim kundpa, nimba mel, ‘Nim morʉn rat pol kuimbal ei, wu ti elpa ngangga!’ Wote, nim pipil kulkʉn, pukʉn met tʉp orunga, rat pol mbila muⱡʉn.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Wote. uⱡ ei nga, wu ti ndi, rʉng koipa nim ui nimba wi rom ndam, nim pukʉn, tip orunga muⱡana. Wu ei ndi, nim mʉn ila omba, nim kundpa, nimba mel, ‘Ana ye! Nim okʉn, rat pol kuimbal muⱡʉn ui nangga kʉn, nim okʉn, rat pol kuimbal moⱡʉn, wamp nga kuimp keta ila mbi ou tʉkʉn, rʉng nokʉn muⱡʉn.’
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Wamp nam ti, elim nga kʉng orunga mepa oⱡa mba moⱡum ndam, Got ndi, wamp ei, ropa mana ndumba. Wamp ti elinga, kʉng orunga mepa mana mba moⱡum wamp ei, Got ndi, wamp ei, paka rondʉmba,” nitim.
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Wote Jisas ndi, rʉng kuitʉm wu ndi, kundpa nimba mel, “Nim ndi, rʉng koikʉn nuin etkʉn kʉn, nim nga wamp rʉⱡaip tenda na, ʉngʉnʉl na, kng mel pi wamp mbʉ, wi rokʉn, weing ni nʉni! Wote, wamp mbʉ ndi, rʉng mat koikʉn, nim wi rangina, pun ndam, nim nga rʉng koikʉn ngurun mbʉ, punt rok yant nguing.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Ei mon! Nim ndi, rʉng mam ti kuin ndam, wamp kurpa na, kʉmp ki kit wamp na, mong ti wamp mbʉ, wi rok nana ok rʉng neing.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Got ndi, nim memp pendʉmba. Nambuⱡ emel, wamp kit mbʉ ndi, nim nga rʉng ngʉn mbʉ nok kʉn, punt rui nʉring. Got ndi, nim punt ropa ngumba ui ila, wamp kun kai korung wamp mbʉ, on kona ila ⱡoprʉk yant ong,” nitim.
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Wote, rʉng nok morung mou ila rʉk wu ti, Jisas kʉn murum ni ndi, ik nʉtʉng ni pilpa, Jisas kundpa, nimba mel, “Got nga wamp tʉpa mumuk rui kona ila rʉng nok moⱡʉng mbʉ, kai pilik muⱡing,” nitim.
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Wote Jisas ndi, wu ni, kundpa nimba mel, “Wu ti ndi, rʉng mam ti koipa kʉn, wamp puⱡi rʉng neing wʉi nimba wi rorum.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Wote, rʉng koipa ui ei kʉn, elim nga kongun wu ti, tʉpa mundrum ila mba, wamp rʉng neing weing nimba, unt to rurum mbʉ, wi ropa nimba mel, ‘Rʉng mbʉ, tʉpa kun etpa pora ndum, neing wʉi!’ nitim.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Wote wamp nimbʉ, pi nʉpʉmʉn nʉtʉng. Wu ti ndi, nimba mel, ‘Na kongun kona ti, rarʉp nop tint ei, mbo kʉnimp mbi ent. Na pi nʉpimp,’ nitim.
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Wu ti ndi, nimba mel, ‘Na pi nʉpimp, kng kau 10 kat rarʉp rop tint kʉⱡ, kongun iting, muna mon nda? Na mbo kʉnimp ent,’ nitim.
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 Wu ti ndi, nimba mel, ‘Na amp kokila ti, tʉp tep mor ei ka, pi nʉpimp,’ nitim.
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 Wote, kongun wu ni ndi, wamp ik nʉtʉng nimbʉ, pilpa yant omba, wu nuim ei, kundpa nitim. Wu nuim ni pilpa, popʉⱡ kuⱡpa, elim nga kongun wu ni, kundpa nimba mel, ‘Nim tʉkrʉk mint pukʉn, kona peng ei nga nombuⱡa ou kel tetʉm mbila, wamp kurpa na, kʉmp ki kit wamp na, mong ti wamp na mbʉ, tʉk mekʉn wana, na nga manga ei, mukʉr ti nangga!’ nitim.
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Kongun wu ni ndi, wu nuim ni nga nitim ni mel, etpa pora ndupa kʉn, wu nuim kundpa, nimba mel, ‘Nim nin ni mel int ei nga, wote manga ni, ti ni nanʉm,’ nitim.
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 Wote, wu nuim ni ndi, kongun wu ndi, kundpa nimba mel, ‘Nim kona peng ei, wak rokʉn, nombuⱡa kel ila pukʉn, kinana wamp mat moⱡʉng ndam, ik ronduⱡ mundkʉn wamp mbʉ kʉn nana, wamp mbʉ, ya na nga rʉng kuimp ila wangina, manga ei ti nangga!
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Na ndi, enim kondʉp nʉnt. Unt wamp mat, wi rʉr mbʉ ndi, na nga rʉng koint mbʉ nga kot, ama nomba kʉni nakʉndʉmba!’” nitim.
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 — ausente —
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 — ausente —
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Wamp ti, elim nga uⱡ mbun mindil mbʉ, nde peta mel, mi namʉmba, na pep rom ndam, wamp ei, na nga kitip kʉni wamp muⱡi nambʉⱡmba.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Wote, wu nam ti ndi, manga mam ti, rʉkimp nimba kʉn, ku moni namba iti ndi, manga ei, rakʉp timp nda nimba, numan ila kuimp tepa to rorum.
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 — ausente —
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 — ausente —
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 Wu nuim ti mba, wu nuim ti kʉn, el itimp nimba kʉn, kuimp tepa, elim nga numan kuimp tepa pʉtʉm. Elim nga el wu 10,000 tep morum. Wu nuim ti nga el wu 20,000 mepa omba, elim kʉn el pendpa, elim rok munding, muna mon nda nimba, unt pʉtʉn kuimp tepa pʉtʉm.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Wu nuim ei ndi, elim kʉn kapⱡa mon nimba, pilpa kʉn, wu nuim ei, ruⱡ etpa moⱡnga kʉn, wu mat tʉpa, nomba uⱡ rung mundpa kʉn, el ei, rop kundimp nʉtʉm.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Uⱡ ei mel ku, wamp nam ti ndi, elim nga mel mbʉ, wak rui narʉm ndam, na nga kitip kʉni wamp muⱡi nambʉⱡmba,” nitim.
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 Wote Jisas ndi, ik ti, nimba mel, “Ip kuta ei, mel kai. Wote, ip kuta nga tʉngʉn ei, pora nim ndam, namba uⱡ ti etpʉn kʉn, ip kuta nga tʉngʉn ei kai moⱡmba.
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Ip kuta kit morum ei, tʉpʉn kongun kona na mbila, ropʉn mundi namʉndʉrmʉn. Kng kau te na mbila, tʉp rak ndupʉn, pana kona na mbila, mundi namʉndʉrmʉn ku. Ropʉn mundpʉn ketmin ni ka! Wamp ti, kum nombuⱡa tem ndam, ik mong ei pilʉi!” nitim.
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.