Lucas 14

Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Wote, Jura wamp nga mowi kor ui ni kʉn, Perisi wu nuim ting manga ila, Jisas rʉng nomba pilpa purum. Perisi wu mbʉ ndi, Jisas rʉp etʉk kandʉk morung.
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Kona ila wu ti nga kʉmp ki orum wu ti, Jisas murum ila nondpa murum.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Wote Jisas ndi, wu ni kandpa kʉn, mi ik mbo wu na, Perisi wu na nimbʉ, waldpa nimba mel, “Mowi kor ui ei kʉn, tʉn ndi kanda, kui wamp mbʉ etʉp, kai mundmin muna mon nda?” nitim.
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Wote wu nimbʉ, ik mat ni nandʉk morung ila, Jisas ndi, kui wu ni, tʉpa mepa mba, kui rurum ni etpa, kapⱡa endʉp pi nilinga, kelpa purum.
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 Wote Jisas ndi, wu nimbʉ, kundpa nimba mel, “Enim nga kangambuⱡa ti kep, muna kng kau ti kep, kut ila mana mba pem ei kʉn, mowi kor ui ila kapⱡa, tʉkrʉk puk, oⱡa ting muna mon nda?” nitim.
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Wote, wu nimbʉ ndi, Jisas nga nitim ik ni, punt rok ik mat ni nandʉtʉng.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 — ausente —
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 — ausente —
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 Nim okʉn, kuimbal muⱡana kʉn, wote rʉng koim puⱡ wu ni ndi, nim mʉn ila omba, nim kundpa, nimba mel, ‘Nim morʉn rat pol kuimbal ei, wu ti elpa ngangga!’ Wote, nim pipil kulkʉn, pukʉn met tʉp orunga, rat pol mbila muⱡʉn.
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Wote. uⱡ ei nga, wu ti ndi, rʉng koipa nim ui nimba wi rom ndam, nim pukʉn, tip orunga muⱡana. Wu ei ndi, nim mʉn ila omba, nim kundpa, nimba mel, ‘Ana ye! Nim okʉn, rat pol kuimbal muⱡʉn ui nangga kʉn, nim okʉn, rat pol kuimbal moⱡʉn, wamp nga kuimp keta ila mbi ou tʉkʉn, rʉng nokʉn muⱡʉn.’
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Wamp nam ti, elim nga kʉng orunga mepa oⱡa mba moⱡum ndam, Got ndi, wamp ei, ropa mana ndumba. Wamp ti elinga, kʉng orunga mepa mana mba moⱡum wamp ei, Got ndi, wamp ei, paka rondʉmba,” nitim.
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Wote Jisas ndi, rʉng kuitʉm wu ndi, kundpa nimba mel, “Nim ndi, rʉng koikʉn nuin etkʉn kʉn, nim nga wamp rʉⱡaip tenda na, ʉngʉnʉl na, kng mel pi wamp mbʉ, wi rokʉn, weing ni nʉni! Wote, wamp mbʉ ndi, rʉng mat koikʉn, nim wi rangina, pun ndam, nim nga rʉng koikʉn ngurun mbʉ, punt rok yant nguing.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Ei mon! Nim ndi, rʉng mam ti kuin ndam, wamp kurpa na, kʉmp ki kit wamp na, mong ti wamp mbʉ, wi rok nana ok rʉng neing.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 Got ndi, nim memp pendʉmba. Nambuⱡ emel, wamp kit mbʉ ndi, nim nga rʉng ngʉn mbʉ nok kʉn, punt rui nʉring. Got ndi, nim punt ropa ngumba ui ila, wamp kun kai korung wamp mbʉ, on kona ila ⱡoprʉk yant ong,” nitim.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 Wote, rʉng nok morung mou ila rʉk wu ti, Jisas kʉn murum ni ndi, ik nʉtʉng ni pilpa, Jisas kundpa, nimba mel, “Got nga wamp tʉpa mumuk rui kona ila rʉng nok moⱡʉng mbʉ, kai pilik muⱡing,” nitim.
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 Wote Jisas ndi, wu ni, kundpa nimba mel, “Wu ti ndi, rʉng mam ti koipa kʉn, wamp puⱡi rʉng neing wʉi nimba wi rorum.
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 Wote, rʉng koipa ui ei kʉn, elim nga kongun wu ti, tʉpa mundrum ila mba, wamp rʉng neing weing nimba, unt to rurum mbʉ, wi ropa nimba mel, ‘Rʉng mbʉ, tʉpa kun etpa pora ndum, neing wʉi!’ nitim.
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Wote wamp nimbʉ, pi nʉpʉmʉn nʉtʉng. Wu ti ndi, nimba mel, ‘Na kongun kona ti, rarʉp nop tint ei, mbo kʉnimp mbi ent. Na pi nʉpimp,’ nitim.
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Wu ti ndi, nimba mel, ‘Na pi nʉpimp, kng kau 10 kat rarʉp rop tint kʉⱡ, kongun iting, muna mon nda? Na mbo kʉnimp ent,’ nitim.
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Wu ti ndi, nimba mel, ‘Na amp kokila ti, tʉp tep mor ei ka, pi nʉpimp,’ nitim.
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 Wote, kongun wu ni ndi, wamp ik nʉtʉng nimbʉ, pilpa yant omba, wu nuim ei, kundpa nitim. Wu nuim ni pilpa, popʉⱡ kuⱡpa, elim nga kongun wu ni, kundpa nimba mel, ‘Nim tʉkrʉk mint pukʉn, kona peng ei nga nombuⱡa ou kel tetʉm mbila, wamp kurpa na, kʉmp ki kit wamp na, mong ti wamp na mbʉ, tʉk mekʉn wana, na nga manga ei, mukʉr ti nangga!’ nitim.
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 Kongun wu ni ndi, wu nuim ni nga nitim ni mel, etpa pora ndupa kʉn, wu nuim kundpa, nimba mel, ‘Nim nin ni mel int ei nga, wote manga ni, ti ni nanʉm,’ nitim.
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Wote, wu nuim ni ndi, kongun wu ndi, kundpa nimba mel, ‘Nim kona peng ei, wak rokʉn, nombuⱡa kel ila pukʉn, kinana wamp mat moⱡʉng ndam, ik ronduⱡ mundkʉn wamp mbʉ kʉn nana, wamp mbʉ, ya na nga rʉng kuimp ila wangina, manga ei ti nangga!
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 Na ndi, enim kondʉp nʉnt. Unt wamp mat, wi rʉr mbʉ ndi, na nga rʉng koint mbʉ nga kot, ama nomba kʉni nakʉndʉmba!’” nitim.
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 — ausente —
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 — ausente —
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Wamp ti, elim nga uⱡ mbun mindil mbʉ, nde peta mel, mi namʉmba, na pep rom ndam, wamp ei, na nga kitip kʉni wamp muⱡi nambʉⱡmba.
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Wote, wu nam ti ndi, manga mam ti, rʉkimp nimba kʉn, ku moni namba iti ndi, manga ei, rakʉp timp nda nimba, numan ila kuimp tepa to rorum.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 — ausente —
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 — ausente —
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Wu nuim ti mba, wu nuim ti kʉn, el itimp nimba kʉn, kuimp tepa, elim nga numan kuimp tepa pʉtʉm. Elim nga el wu 10,000 tep morum. Wu nuim ti nga el wu 20,000 mepa omba, elim kʉn el pendpa, elim rok munding, muna mon nda nimba, unt pʉtʉn kuimp tepa pʉtʉm.
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Wu nuim ei ndi, elim kʉn kapⱡa mon nimba, pilpa kʉn, wu nuim ei, ruⱡ etpa moⱡnga kʉn, wu mat tʉpa, nomba uⱡ rung mundpa kʉn, el ei, rop kundimp nʉtʉm.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 Uⱡ ei mel ku, wamp nam ti ndi, elim nga mel mbʉ, wak rui narʉm ndam, na nga kitip kʉni wamp muⱡi nambʉⱡmba,” nitim.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Wote Jisas ndi, ik ti, nimba mel, “Ip kuta ei, mel kai. Wote, ip kuta nga tʉngʉn ei, pora nim ndam, namba uⱡ ti etpʉn kʉn, ip kuta nga tʉngʉn ei kai moⱡmba.
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 Ip kuta kit morum ei, tʉpʉn kongun kona na mbila, ropʉn mundi namʉndʉrmʉn. Kng kau te na mbila, tʉp rak ndupʉn, pana kona na mbila, mundi namʉndʉrmʉn ku. Ropʉn mundpʉn ketmin ni ka! Wamp ti, kum nombuⱡa tem ndam, ik mong ei pilʉi!” nitim.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.