João 6

Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wote, Jisas ni, num Galili noi orunga int purum. Num ei nga mbi ti kundʉk, ‘Taipiriyus’, nʉtʉng.
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Wamp mam ti, Jisas purum mel, akil tek purung. Nambuⱡ emel, Jisas ndi, uⱡ rʉpndi mat etpa, kui peng itim wamp mbʉ, etpa titim kandrung.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Wote, Jisas komnga ila oⱡa mba, elim nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ kʉn, rʉp rok morung.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 Ui ni kʉn, Jura wamp nga Pasopa, Rʉng Ou Nuing ui ei, nondpa itim.
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Jisas moⱡpa kʉndrʉm mel, wamp minal, elim pep rok, orung kandpa, wu Pilip kundpa nimba mel, “Rʉng mat nant ila, kandʉp tʉpʉn, ya wamp kʉⱡ, rʉng ruimin nda?” nitim.
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 Ik ei, Pilip oⱡa tʉpa, kanʉmba pilpa nitim. Elim uⱡ etmba ei mel, pilpa pora ndupa murum.
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Wote Pilip ndi, ik punt ropa nimba mel, “Tʉn ku moni K200 ei mel, rʉng bret timin ndam, wamp mormʉn mbʉ ndi, rʉng mint rok nuing mel, kapⱡa mon!” nitim.
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 — ausente —
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 — ausente —
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Ni kʉn, Jisas ndi, kitip kʉni wu kʉⱡ, kundpa wamp mbʉ, mana muⱡeing nʉi, nitim. Kona kai titim nila, wamp nimbʉ, mana morung ila, wu 5000 mel morung.
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Wote Jisas ndi, bret ni tʉpa ambuⱡpa, Got kʉn angge nimba, puk ropa wamp morung nimbʉ, neing nimba, ngurum. Wote, oma ni raⱡ i ku etpa, oⱡa tʉpa angge nimba, gurpa wamp nimbʉ, neing nimba, ngurum ku. Wamp nimbʉ rʉng noⱡʉngina, pilʉng elinga, mana titim.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Rʉng noⱡʉngina, mana titim nimbʉ, Jisas ndi, kitip kʉni wu ni kʉⱡ, kundpa nimba mel, “Rʉng nonmʉn mbʉ nga, mana tʉnʉm mbʉ, tʉk rʉkʉlʉi! Rʉng ti etʉk, ge ndui nʉndʉi!” nitim.
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Wote, bret 5 kʉⱡ nga wamp mbʉ ndi, noⱡʉngina mana titim mbʉ, tʉk rakilingina, wal 12 peka rurum.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Ni kʉn, uⱡ rʉpndi Jisas ndi, itim ni, wamp mbʉ ndi, kandʉk nʉk mel, “Painui wu ti, mʉi kona ila mana omba nʉtmin ni, omba morum kanmʉn,” nʉtʉng.
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Jisas ni, pitim mel, wamp mbʉ ndi, ronduⱡ mundʉk, elim tʉk, wu nuim mumuk munding, elingina pilpa, komnga nila, elim kou kiyang nimba, int purum.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 Wote, epindama elinga, Jisas nga kitip kʉni wu nimbʉ, num ʉldʉ nila purung.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 Puk, nu kanu nila rukrʉng puk, num ei, puⱡa rok, Kaperniyum kona ila ping purung. Kona ni, rumbʉⱡ roⱡnga, Jisas ni, ama ui nʉwʉrʉm.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Ni kʉn, kʉpkʉ ambuⱡpa pilpa roⱡnga, nu ni, ropa mbʉ, nuwa kuⱡpa kara purum.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 Wote, kitip kʉni wu ni kʉⱡ, num rʉk ting ila puk, kandrung mel, Jisas ni, nu ndi, pol ila kʉmp kambilpa, nondpa oⱡnga kandʉk, mundmong etʉng.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Wote Jisas ndi, kundpa nimba mel, “Mundmong iti nʉtʉi! Na ont ei ka!” nitim.
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Kandʉk kʉn, numan wang nduk, Jisas ni, nu kanu ila, oⱡa wangga nʉk, pilik moⱡʉngina, wote tʉngʉnda mint, nu kanu ni kʉⱡ, ping orung kona ila, mba rʉk purum.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Mʉkʉlmʉ orunga, num noi orunga, morung wamp nimbʉ ndi kandrung. Nu kanu tenda kat titim ni kʉⱡ, ti nʉtʉtʉm. Ni kʉn, tʉk mendʉk pʉtʉng ei, kitip kʉni wu ni kʉⱡ mendpʉⱡ, nu kanu ila purung. Wote Jisas ni, kunda pi naprʉng.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Wʉl Taipiriyus kona ila nga nu kanu mat, Jisas ndi, angge nimba, wamp rʉng ngurum kona nila, nondpa orung.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 Wote wamp nimbʉ kandrung mel, Jisas kʉn, elim nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ pora, muⱡi nambʉrʉng. Nu kanu titim nimbila, ok rʉk puk, Kaperniyum kona nila kurʉk purung.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Wote, wamp nimbʉ ndi, Jisas nu noi orunga, puk kandʉk tʉk, waldʉk nʉk mel, “Ik Mbo Wu ye! Nim nant kʉn ya ila un?” nʉtʉng.
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Wote, Jisas ndi, punt ropa, nimba mel, “Na ndi, ik kupa enim kundʉp nʉnt. Enim bret nok, pʉlʉng kundʉk, eng ni nga mendpʉⱡ, na kurʉk onmʉn. Wote, uⱡ rʉpndi mat int nimbʉ nga, enim tʉk mindi namindʉnmʉn.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Rʉng purpa moⱡmba mbʉ nga, kongun iti nʉtʉi! Rʉng kai uⱡ nga muⱡing ei nga, kongun indʉi! Rʉng ei, Muⱡʉl Wu Kupa ei ndi, enim ngumba. Uⱡ ei, Got Tipam ndi, unt tip timal mundpa, Muⱡʉl Wu Kupa ei kʉn, etpa ronduⱡ mundpa pinditim,” nitim.
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Wote, wamp mbʉ ndi, Jisas waldʉk, “Tʉn namba uⱡ ti etpʉn kʉn nʉk mel, Got nga kongun indʉmin nda?” nʉtʉng.
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Jisas ndi, punt ropa, nimba mel, “Enim kongun ti iting ei, Got elim ndi, tʉpa mundrum wu ei, mondʉk pilʉi!” nitim.
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Wamp mbʉ ndi, ik punt rok, nʉk mel, “Nim nambuⱡ ti rʉpndi ronduⱡ ti, etana kandpʉn, nim mondʉp pilmin nda? Namba uⱡ ti itin pilkʉn nʉn nda?
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Unt, tʉn nga anda kouwʉmin mbʉ ndi, kona kui waka ila rʉng ti, mbi tek, ‘mana,’ nʉtmin ei norung. Buk Wingti ila nʉtʉm ei mel, ‘Muⱡ kona bret ei nga nguⱡnga norung,’” nʉtʉng.
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Wote, Jisas ndi, punt ropa, nimba mel, “Na ndi, enim ik kupa ei kundʉp nʉnt. Moses ndi, enim muⱡ kona bret ei, tʉpa ngui ngʉnggrʉm. Wote na nga Wuta ndi, enim muⱡ kona bret kupa ei, tʉpa ngorum.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Got ndi, muⱡ kona bret ngurum ei ndi, ya mʉi kona ila wamp mbʉ, kont mul uⱡ ei ngorum,” nitim.
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Wote, wamp nimbʉ ndi, nʉk mel, “Nuim ye! Nim ndi, bret ei nga, tʉn rʉk rʉk ngui!” nʉtʉng.
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Jisas ndi, wamp nimbʉ, kundpa nimba mel, “Kont mul uⱡ ei nga bret, ei na! Wamp ti, na kʉn om ndam, kump kun kuⱡi naⱡʉmba. Na mondpa pilim wamp ei, nu waka kuⱡi naⱡʉmba.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Wote na ndi, enim kundʉp nit ni, na kanung, wote mondʉk pili napʉnmʉn.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Wuta ndi, na ngurum wamp mbʉ pora, na kʉn uing. Wote, na kʉn ong wamp mbʉ, tʉp mbuⱡ ngui ngʉngimp.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 Ei nambuⱡ emel, na muⱡ kona wak rop mana ur ei, nanim ndi, ui nʉwʉr. Wuta nga numan pʉtʉm uⱡ ei, pep rop itimp pilip ur.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Wuta ndi, numan ei mel pilpa, na tʉpa mundrum. Na ngurum wamp mbʉ nga ti, wak rui narup, wote ui pora nim kʉn, wamp mbʉ rop rut ndup, kont mul uⱡ ei nguimp.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Na nga Wuta ndi, uⱡ ti pʉtʉm ei, wamp namin mat ndi, kangʉm ei kandʉk, mondʉk pʉtʉng wamp mbʉ, uⱡ nga kʉnt nga kont mul uⱡ ei ting. Wote, ui pora nim kʉn, na ndi, wamp mbʉ rop rut ndup, kont mul uⱡ ei nguimp,” nitim.
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ni kʉn, Jura wamp nimbʉ ndi, ik rombulk nʉtʉng. Ei nambuⱡ emel, Jisas ndi, kundpa nimba mel, “Na muⱡ kona nga, bret ei, mana ur,” nitim.
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Wamp mbʉ ndi, nʉk mel, “Wu ei Jisas, Josep kangʉm nimbun, kanmin ei? Wote, wu elpa nda? Tʉn ndi, mam tipam raⱡ kandʉrmin. Ni wote, elim muⱡ ila mana ur ninim ei, etpa ninim, mel nant nda,” nʉtʉng.
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Wote Jisas ndi, punt ropa, nimba mel, “Ik tek rombulk ni nʉnʉi!
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Wamp ti, na kʉn numa ui nawʉmba. Na tʉpa mundum Wuta ei ndi, tʉpa mundangga, na kʉn omba. Wote na ndi, wamp ei, ui pora nim kʉn, rop rut ndup, kont mundimp
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Unt painui wu mbʉ nga, mon ti rorung petʉm ei ndi, nimba mel, ‘Got ndi, wamp mbʉ, elim ndi, ik mbo endʉmba,’ nʉtʉng. Wuta nga ik ei pilik, tʉk pep rong wamp mbʉ, na kʉn uing.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 Ik nʉnt ei ndi, nʉmp kʉn wamp ti ndi, Got kʉndrʉm ni nanʉnt mon! Got kʉn moⱡpa, mana urum Wu ei ndi mendpʉⱡ, Got kandrum.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Enim ik kupa ei kundʉp nint. Wamp ti, mondpa pilpa moⱡum ti, uⱡ nga kʉnt nga kont mul uⱡ ei, tʉpa tepa morum.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Uⱡ nga kʉnt nga kont mul uⱡ ei nga bret ei, na.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Unt, enim nga anda kouwʉ mbʉ ndi, kona kui waka ila, rʉng mbi tek, ‘mana’ nʉtmin ni, nurung. Ni kʉn wote, kolk ketʉng.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Wote, muⱡ kona bret mana urum ei, elpa ti mel, wamp ti nom ndam, kuⱡi naⱡʉmba.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Na muⱡ kona kont mba mul bret ei, mana ur. Wamp ti, bret ei, tepa nom ndam, kont moⱡpa mint mba. Na ndi, bret ngʉmp nʉnt ei, na nga kʉng ei. Ei, tʉpa nom wamp ti, uⱡ nga kʉnt nga kont moⱡpa mint mba,” nitim.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Wote, Jura wu nimbʉ ndi, ik ni pilik kit pilik, tek rombulk, nʉk mel, “Ya wu ei ndi, elim nga kʉng ei, tʉn ngangga! Wote tʉpʉn nʉmʉn ninim ei, etpa ninim mel nant nda?” nʉtʉng.
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Wote Jisas ndi, kundpa nimba mel, “Enim ik kupa ei, kundʉp nʉnt. Wamp ti ndi, Muⱡʉl Wu Kupa ei nga kʉng ei kʉn, mema ei kʉn, tʉpa nui nanʉm ndam, kont mul uⱡ ei, wamp ei kʉn pi napʉmba.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Na nga kʉng ei kʉn, mema ei kʉn, tʉpa nom wamp ei, uⱡ nga kʉnt nga kont mul uⱡ ei tʉpa tepa morum. Wote, ui ei pora nim kʉn, na ndi, wamp ei, rop rut ndup, tʉp oⱡa mundimp.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Na nga kʉng ei, rʉng kupa ingk ei. Omba, na nga mema ei, nu kupa ingk ei.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Wamp ti ndi, na nga kʉng ei kʉn, mema ei kʉn, tʉpa nom wamp ei, na kʉn moⱡangga! Wote, na wamp ei kʉn muⱡimp.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Na tʉpa mundrum Wuta ei, rʉk rʉk kont morum. Ei mel ku, na mor. Uⱡ ei mel ku, na tʉpa nom wamp ei, rʉk rʉk kont moⱡmba.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Muⱡ kona mana urum bret kupa ei, na mor. Unt, enim nga anda kouwʉ kʉⱡ ndi, bret ti norung, wote kolk ketʉng. Wote wamp ti ndi, muⱡ kona mana urum bret kupa ei, nom ndam, kont moⱡpa mint mba,” nitim.
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Jisas ndi, Kaperniyum kona ila manga wingti kel ila, wamp ik mbo endpa moⱡpa, ik kʉⱡ nitim.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Elim nga kitip kʉni wu ou ndupa ndi, ik nitim mbʉ, pilik molk nʉk mel, “Ik ronduⱡ mat mbo endnim. Wamp nam ti ndi, ik mbʉ pilpa tʉmba nda?” nʉtʉng.
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Jisas wamp numan kandrum ei ndi, ik nʉtʉng ni pilpa nimba mel, “Ik ei ndi, enim nga numan orunga, mbun ngunum nda?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 I ndam, Muⱡʉl Wu Kupa ei, elim moⱡpa mana urum kona ila kʉnangina, kelpa int pum ndam, enim etʉk piling mel nant?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 Got nga Muⱡnga ei ndi, kont mul uⱡ ei ngorum. Wamp nga ronduⱡ ei ndi, uⱡ ingk ti, iti natʉtʉm. Na nʉnt ik ei ndi, Got nga Muⱡnga enim ngump. Wote, uⱡ nga kʉnt nga kont mul uⱡ ei, kunda ngʉnt.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Jisas elim kʉn, mondʉk pili napilik iting,” nitim. Wu mbʉ kʉn, wote wu ti, elim reing nimba, rʉk moⱡmba ei, unt kuimp tepa pitim. Ei nga, Jisas ndi, wu nimbʉ, kundpa nimba mel, ‘Enim wu mat mondʉk pili napʉnmin,’” nitim.
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Wote Jisas ndi nimba mel, “Uⱡ ei nga wamp ti, na kʉn kapⱡa ui nawʉmba. Wuta ndi, etpa kapⱡa endim ti, na kʉn omba,” nitim.
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Ik nitim ei nga, rup rok andrʉng wamp nimbʉ nga mat ndi, Jisas wak rok, mondʉk kelik purung. Wote aldpa, Jisas murum ila, yant ui nawʉrʉng.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Wote Jisas ndi, elim nga kitip kʉni wu 12 ni kʉⱡ, waldpa nimba mel, “Enim i ku etʉk, na wak rok ping ei?” nitim.
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Saimon Pita ndi, punt ropa, nimba mel, “Wu Nuim ye! Tʉn nam kʉn mbin? Uⱡ nga kʉnt nga kont mul uⱡ ei nga ik ei, nim tekʉn morʉn.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Ei nga, akup tʉn pʉnmʉn ei, nim Wu Wingti ti, Got kʉn molkʉn, urʉn nʉmp mondpʉn pʉnmʉn,” nitim.
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Wote Jisas ndi, punt ropa, nimba mel, “Na ndi, enim wu 12 ni kʉⱡ, kʉmp rop tit. Ei nga, wu tenda ti, kur kit ei mondpa morum,” nitim.
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 Ik nitim ni, Juras, Saimon Iskariyot nga kangʉm kundpa nitim. Juras ei, elim nga kitip kʉni wu 12 ni kʉⱡ nga ti, wote Jisas rʉk murum.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.