João 11

Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Betani kona ila Lasarus ni, wu ti murum wu ei, kui rurum. Wote, kona ila amp Mariya kʉn, ʉngʉn amp Mata kʉn pek morunggil.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Amp Mariya ni, Jisas nga kʉmp ila kopung mura rui mat, oi ndupa kandpa, wote elim nga peng ndi kʉⱡ ndi, kil ngurum amp ni nga kimin ni, kui rurum.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Amp ni raⱡ ndi, Jisas kʉn rung mundkʉⱡ nʉkʉⱡ mel, “Nuim ye! Nim nga wu mʉn mondpʉn ni, kui rom,” nʉtʉnggil.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Wote, Jisas ndi, ik ni pilpa nimba mel, “Lasarus kui rom uⱡ ei, wamp kormin ei nga kui ti rui narʉm. Uⱡ ei, Got nga ronduⱡ ei, etpa mot ndangga, Got mbi ou tʉmba ei nga em. Wote, Got kangʉm ei, uⱡ ila ku, mbi ou tʉmba,” nitim.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Jisas ndi, amp Mata kʉn, ʉngʉn kʉn, Lasarus kʉn numan minal ngurum.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Jisas ndi, Lasarus kui rurum ik ei pilpa, wote murum kona ila moⱡnga, rumbʉⱡ raⱡ omba purum.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Wote, elim nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ, kundpa nimba mel, “Juriya kona ila kelip int pamin!” nitim.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Ni kʉn, kitip kʉni wu ni kʉⱡ ndi, punt rok nʉk mel, “Ik mbo wu ye! Jura wamp mbʉ ndi, nim ku ndi ruimin nʉng ni, wote nim kona ila noi pamin nin ye?” nʉtʉng.
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Jisas ndi, punt ropa nimba mel, “Rumbʉⱡ tenda ila ant mong 12 petʉm. Ei nga, wamp nam ti, rʉnggilmʉ nombuⱡa andrʉm ei, kʉmp nduma rui narʉrʉm. Ei nambuⱡ emel, wamp ei mʉi kona ei nga rʉⱡang ei, kandpa andrʉm.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Wote, wamp nam ti, rumbʉⱡ ila nombuⱡa andrʉm ni, kʉmp nduma rorum. Ei nambuⱡ emel, wamp ei nga rukʉr orunga rʉⱡang ti mon,” nitim.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Jisas ndi, i nimba kʉn, wote nimba mel, “Tʉn nga wu mʉn Lasarus ni, ur petʉm. Wote na ndi, mbo rop rut nduimp punt,” nitim.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Ni kʉn, kitip kʉni wu ni kʉⱡ ndi, punt rok nʉk mel, “Wu Nuim ye! Wu ei, ur pem ndam, wote rut nimba,” nʉtʉng.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Lasarus kurum ni, Jisas ndi, wei ur petʉm nitim. Ni kʉn, kitip kʉni wu ni kʉⱡ ndi, mbo kun ur pelinga, ninim nʉk pʉtʉng.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 — ausente —
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 — ausente —
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Tomas, wu pʉklʉm nʉtʉng ni ndi kundpa nimba mel, “Tʉn nga wu ei koⱡum ei mel, tʉn kʉⱡʉmʉn pamin,” nitim.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Ni kʉn, Jisas mba kʉndrʉm ni, Lasarus kurum on etʉng ni, rumbʉⱡ tʉmbʉkak omba purum.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Betani kona ei, ruⱡ mel puk, Jerusalem ekit purmin mel itim.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Jura wamp mam ti ok, Mata kʉn Mariya raⱡ nga kimin kurum ni nga kont kulk, koⱡa manga rʉp rok muⱡing orung.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Molk pʉtʉng mel, Jisas onum nʉtʉng. Mata ndi pilpa, mba nombuⱡa ila kandʉp timp nimba puⱡnga, Mariya ni mang kona murum.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Mata ndi, Jisas kundpa, nimba mel, “Nuim ye! Nim ya moⱡina ndam, na nga kimin wu ei kuⱡi naⱡʉnga.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Wote akup na pʉnt ei, nim ndi, Got kʉn mel ti mawa etkʉn nin ndam, nin mel ei ngumba,” nitim.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jisas ndi, kundpa nimba mel, “Kemina rut kitip kʉni wu mbʉ nimba, oⱡa moⱡmba,” nitim.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Mata ndi, int ndupa, nimba mel, “Ui pora nim ei kʉn, rut nimba oⱡa moⱡmba ei, na pʉnt,” nitim.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Jisas ndi, Mata kundpa nimba mel, “Rut nimba oⱡa mul uⱡ ei kʉn, wote kont mba mul uⱡ raⱡ nga puⱡ ei, na kʉn petʉm. Wamp nam ti, na mondpa pilim ei, koⱡum ndam kep, na kʉn kont moⱡpa mint mba.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Wote, wamp nam ti, kont moⱡpa, na mondpa pilim ndam, kuⱡi naⱡʉmba. Ik ei, nim mondkʉn pʉn ei?” nitim.
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Ni kʉn, Mata ndi, punt ropa nimba mel, “Kupa, Nuim ye! Nim Got nga kangʉm ei, ya mʉi kona ila omba, nimbun nokʉndʉrmʉn wu mendpʉⱡ ei, ik nʉn ei, kupa mondʉp pʉnt,” nitim.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Wote Mata ndi, int mba ʉngʉn amp Mariya ni, wi ropa ol tepa, kundpa nimba mel, “Ik mbo wu ni, omba moⱡpa, nim kʉnimp nimba, waldpa morum,” nitim.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Ik ni, Mariya pilpa tʉkrʉpa oⱡa moⱡpa, Jisas murum nila purum.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Jisas ni, mang kona ila ui nʉwʉrʉm. Mata kandpa titim kona nila murum mint.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Ni kʉn, Jura wamp mat, Mariya kʉn koⱡa manga rʉp rok morung nimbʉ ndi, kandrung ei, amp ni oⱡa moⱡpa, tʉkrʉpa pena purum ila kandʉk, akil tek purung. Wamp nimbʉ ndi, wamp on kona ila, ka etmba punum nʉk pʉtʉng.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Wote Mariya ndi, Jisas murum kona nila mba, Jisas kandpa tʉpa kʉn, kʉmp puⱡ ila kopʉtʉm. Ropa mondpa, nimba mel, “Nuim ye! Nim ya ila moⱡina ndam, na nga kimin wu ei, kuⱡi naⱡʉnga,” nitim.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Ni kʉn, Mariya ka elinga, Jura wamp rʉp rok orung nimbʉ, ka ku elingina, Jisas kandpa, kont kurum.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Jisas ndi wamp nimbʉ kundpa nimba mel “Wu ei kona nant ila angʉndʉng?” nitim. Wamp nimbʉ ndi, punt rok nʉk mel, “Wu Nuim ye! Ya okʉn kʉni!” nʉtʉng.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Ni kʉn, Jisas ka itim.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Uⱡ itim ni, Jura wamp nimbʉ, kandʉk nʉk mel, “Wu ni, numan minal ngorum ei, kanmin mon!” nʉtʉng.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Wote, wamp mat ndi, nʉk mel, “Wu mong titim
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Aldpa, Jisas nga mundmong ni, mi elinga, wu on etʉng kona ila purum. Ku manga ila, on etʉng ei nga keta puⱡ puⱡ ila ku ti ndi, ⱡʉrʉk nduk pendʉtʉng.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Ni kʉn, Jisas ndi, nimba mel, “Ku ei tʉk mundʉi!” nitim. Wote, amp Mata ndi, punt ropa nimba mel, “Nuim ye! Wu on ei, on kona ila telinga, rumbʉⱡ tʉmbʉkak omba pum. Ei nga, elkʉⱡ kit ti, romba ei ka!” nitim.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Aldpa Jisas ndi, nimba mel, “Nim mondkʉn pili, Got nga uⱡ rʉpndi mat etmba, kʉnin nit ni ka!” nitim.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Wote, ku ni tʉk munduⱡngina, Jisas tʉpa oⱡa ndupa, kandpa nimba mel, “Wuta, na nga rʉk rʉk ik kum tetʉn ei nga, nim kʉn angge nʉnt.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Na nga ik ei, nim rʉk rʉk kum tetʉn ei na pʉt. Wote, akup na nʉnt ei, ya wamp mbʉ ndi kandʉk, nim ndi, na tʉk mundrun nʉk, pilik mondʉk pileing nʉmp nʉnt,” nitim.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ik nimba pora ndupa, ronduⱡ wi ropa nimba mel, “Lasarus nim ekit wu!” nitim.
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Wu kurum angʉndʉtʉng ni, muⱡ ndi, kʉmp ki na, kuimp keta kum rorung nimbʉ, pʉi oⱡa moⱡpa, ekit urum. Jisas ndi, nimba mel, “Kan pilinga nduk, mundangina omba pangga!” nitim.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Jura wamp puⱡi amp Mariya kʉning pilik, orung nimbʉ ndi, Jisas uⱡ itim ni kandʉk, wote mondʉk pʉtʉng.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Wote, wamp mat ndi, int puk Jisas itim uⱡ nimbʉ, Perisi wu nimbʉ kundʉk nʉtʉng.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Ni kʉn, Perisi wu na, Pris wu kuimbal ni kʉⱡ puk, kaunsil kʉⱡ kʉn mou rok nʉk mel, “Wu ei ndi, uⱡ ronduⱡ mat enim ei ka! Tʉn ndi, namba uⱡ ti itmin nda?
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Wote, tʉn ndi, wu ei, wak ropʉn mundmin ndam, wamp mbʉ pora, wu ei mondʉk pilik, pep rangina, Rom el wu mbʉ ndi, rʉk ok, tʉn nga manga wingti ei, etʉk kit mondʉk, tʉn Jura wamp mbʉ, rok wapra pinding,” nʉtʉng.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Ui ei kʉn, Kaiyapas ni, wu ti, Pris kuimbal murum ei ndi, nimba mel, “Enim uⱡ mbʉ nga ti, pilik kun iti natʉtmin ei ka!
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Wamp kump kʉm kuⱡing ei mon. Wu tenda ti, wamp mbʉ nga nindpa kuⱡangga,” nitim.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Ik nitim ni, elim nga numan ila ni nʉndʉtʉm mon. Ui ei kʉn, elim wu pris kuimbal murum ei nga pai nomba, Jisas ni, Jura wamp mbʉ nga kan endpa, koⱡmba ei nga nitim.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Ik nitim ei, Jura wamp kʉⱡ nga mendpʉⱡ mon. Got nga wamp kona elpa elpa mbila mormin mbʉ, kʉmp kʉm tʉpa, tenda etmba ei nga nitim.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Ui ni kʉn, Jura wu nuim nimbʉ ndi, Jisas ruimin nʉk mʉi rorung.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Ei kʉn, Jisas ndi, Jura wamp mbʉ nga kuimp keta ila, mot nga ʉndi nandpa, kelpa kona kui waka tila, kona peng ti mbi tek ‘Epraim,’ nʉtmin ila, elim nga kitip kʉni wu kʉⱡ kʉn, rʉp ropa murum.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Ui ni kʉn, Jura wamp mbʉ nga Pasopa rʉng mormin ui ou ei, nondpa elinga, kona elpa elpa nimbila, wamp puⱡi en enim nga uⱡ ⱡawa mbʉ, wak ropʉn, Got nga kuimp keta ila kai muⱡmin nʉk, Jerusalem kona ila purung.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Ni kʉn, Jura wamp nimbʉ, manga wingti ou nila molk, en enim waldʉk nʉk, int yant etʉk, nʉk mel, “Akup nga ui ou ila, Jisas omba muna mon nda, nʉk ko tʉk morung,” nʉtʉng.
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Wote Perisi na, wote Pris wu kuimbal nimbʉ ndi, ik ti, nʉk mel, “Wamp nam ti ndi, Jisas kona nant tila moⱡangga, kanʉng ndam, tʉkrʉk mint en enmin ok, kundʉk nangina, wu ei tʉp imp muⱡmin,” nʉtʉng.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.