João 11
Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs ARIB
1 Betani kona ila Lasarus ni, wu ti murum wu ei, kui rurum. Wote, kona ila amp Mariya kʉn, ʉngʉn amp Mata kʉn pek morunggil.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Amp Mariya ni, Jisas nga kʉmp ila kopung mura rui mat, oi ndupa kandpa, wote elim nga peng ndi kʉⱡ ndi, kil ngurum amp ni nga kimin ni, kui rurum.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Amp ni raⱡ ndi, Jisas kʉn rung mundkʉⱡ nʉkʉⱡ mel, “Nuim ye! Nim nga wu mʉn mondpʉn ni, kui rom,” nʉtʉnggil.
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Wote, Jisas ndi, ik ni pilpa nimba mel, “Lasarus kui rom uⱡ ei, wamp kormin ei nga kui ti rui narʉm. Uⱡ ei, Got nga ronduⱡ ei, etpa mot ndangga, Got mbi ou tʉmba ei nga em. Wote, Got kangʉm ei, uⱡ ila ku, mbi ou tʉmba,” nitim.
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jisas ndi, amp Mata kʉn, ʉngʉn kʉn, Lasarus kʉn numan minal ngurum.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Jisas ndi, Lasarus kui rurum ik ei pilpa, wote murum kona ila moⱡnga, rumbʉⱡ raⱡ omba purum.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Wote, elim nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ, kundpa nimba mel, “Juriya kona ila kelip int pamin!” nitim.
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Ni kʉn, kitip kʉni wu ni kʉⱡ ndi, punt rok nʉk mel, “Ik mbo wu ye! Jura wamp mbʉ ndi, nim ku ndi ruimin nʉng ni, wote nim kona ila noi pamin nin ye?” nʉtʉng.
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Jisas ndi, punt ropa nimba mel, “Rumbʉⱡ tenda ila ant mong 12 petʉm. Ei nga, wamp nam ti, rʉnggilmʉ nombuⱡa andrʉm ei, kʉmp nduma rui narʉrʉm. Ei nambuⱡ emel, wamp ei mʉi kona ei nga rʉⱡang ei, kandpa andrʉm.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Wote, wamp nam ti, rumbʉⱡ ila nombuⱡa andrʉm ni, kʉmp nduma rorum. Ei nambuⱡ emel, wamp ei nga rukʉr orunga rʉⱡang ti mon,” nitim.
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Jisas ndi, i nimba kʉn, wote nimba mel, “Tʉn nga wu mʉn Lasarus ni, ur petʉm. Wote na ndi, mbo rop rut nduimp punt,” nitim.
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ni kʉn, kitip kʉni wu ni kʉⱡ ndi, punt rok nʉk mel, “Wu Nuim ye! Wu ei, ur pem ndam, wote rut nimba,” nʉtʉng.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Lasarus kurum ni, Jisas ndi, wei ur petʉm nitim. Ni kʉn, kitip kʉni wu ni kʉⱡ ndi, mbo kun ur pelinga, ninim nʉk pʉtʉng.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 — ausente —
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 — ausente —
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Tomas, wu pʉklʉm nʉtʉng ni ndi kundpa nimba mel, “Tʉn nga wu ei koⱡum ei mel, tʉn kʉⱡʉmʉn pamin,” nitim.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Ni kʉn, Jisas mba kʉndrʉm ni, Lasarus kurum on etʉng ni, rumbʉⱡ tʉmbʉkak omba purum.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Betani kona ei, ruⱡ mel puk, Jerusalem ekit purmin mel itim.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Jura wamp mam ti ok, Mata kʉn Mariya raⱡ nga kimin kurum ni nga kont kulk, koⱡa manga rʉp rok muⱡing orung.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Molk pʉtʉng mel, Jisas onum nʉtʉng. Mata ndi pilpa, mba nombuⱡa ila kandʉp timp nimba puⱡnga, Mariya ni mang kona murum.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mata ndi, Jisas kundpa, nimba mel, “Nuim ye! Nim ya moⱡina ndam, na nga kimin wu ei kuⱡi naⱡʉnga.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Wote akup na pʉnt ei, nim ndi, Got kʉn mel ti mawa etkʉn nin ndam, nin mel ei ngumba,” nitim.
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jisas ndi, kundpa nimba mel, “Kemina rut kitip kʉni wu mbʉ nimba, oⱡa moⱡmba,” nitim.
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Mata ndi, int ndupa, nimba mel, “Ui pora nim ei kʉn, rut nimba oⱡa moⱡmba ei, na pʉnt,” nitim.
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Jisas ndi, Mata kundpa nimba mel, “Rut nimba oⱡa mul uⱡ ei kʉn, wote kont mba mul uⱡ raⱡ nga puⱡ ei, na kʉn petʉm. Wamp nam ti, na mondpa pilim ei, koⱡum ndam kep, na kʉn kont moⱡpa mint mba.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Wote, wamp nam ti, kont moⱡpa, na mondpa pilim ndam, kuⱡi naⱡʉmba. Ik ei, nim mondkʉn pʉn ei?” nitim.
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Ni kʉn, Mata ndi, punt ropa nimba mel, “Kupa, Nuim ye! Nim Got nga kangʉm ei, ya mʉi kona ila omba, nimbun nokʉndʉrmʉn wu mendpʉⱡ ei, ik nʉn ei, kupa mondʉp pʉnt,” nitim.
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Wote Mata ndi, int mba ʉngʉn amp Mariya ni, wi ropa ol tepa, kundpa nimba mel, “Ik mbo wu ni, omba moⱡpa, nim kʉnimp nimba, waldpa morum,” nitim.
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Ik ni, Mariya pilpa tʉkrʉpa oⱡa moⱡpa, Jisas murum nila purum.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Jisas ni, mang kona ila ui nʉwʉrʉm. Mata kandpa titim kona nila murum mint.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ni kʉn, Jura wamp mat, Mariya kʉn koⱡa manga rʉp rok morung nimbʉ ndi, kandrung ei, amp ni oⱡa moⱡpa, tʉkrʉpa pena purum ila kandʉk, akil tek purung. Wamp nimbʉ ndi, wamp on kona ila, ka etmba punum nʉk pʉtʉng.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Wote Mariya ndi, Jisas murum kona nila mba, Jisas kandpa tʉpa kʉn, kʉmp puⱡ ila kopʉtʉm. Ropa mondpa, nimba mel, “Nuim ye! Nim ya ila moⱡina ndam, na nga kimin wu ei, kuⱡi naⱡʉnga,” nitim.
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ni kʉn, Mariya ka elinga, Jura wamp rʉp rok orung nimbʉ, ka ku elingina, Jisas kandpa, kont kurum.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Jisas ndi wamp nimbʉ kundpa nimba mel “Wu ei kona nant ila angʉndʉng?” nitim. Wamp nimbʉ ndi, punt rok nʉk mel, “Wu Nuim ye! Ya okʉn kʉni!” nʉtʉng.
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ni kʉn, Jisas ka itim.
35 Jesus chorou.
36 Uⱡ itim ni, Jura wamp nimbʉ, kandʉk nʉk mel, “Wu ni, numan minal ngorum ei, kanmin mon!” nʉtʉng.
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Wote, wamp mat ndi, nʉk mel, “Wu mong titim
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Aldpa, Jisas nga mundmong ni, mi elinga, wu on etʉng kona ila purum. Ku manga ila, on etʉng ei nga keta puⱡ puⱡ ila ku ti ndi, ⱡʉrʉk nduk pendʉtʉng.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Ni kʉn, Jisas ndi, nimba mel, “Ku ei tʉk mundʉi!” nitim. Wote, amp Mata ndi, punt ropa nimba mel, “Nuim ye! Wu on ei, on kona ila telinga, rumbʉⱡ tʉmbʉkak omba pum. Ei nga, elkʉⱡ kit ti, romba ei ka!” nitim.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Aldpa Jisas ndi, nimba mel, “Nim mondkʉn pili, Got nga uⱡ rʉpndi mat etmba, kʉnin nit ni ka!” nitim.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Wote, ku ni tʉk munduⱡngina, Jisas tʉpa oⱡa ndupa, kandpa nimba mel, “Wuta, na nga rʉk rʉk ik kum tetʉn ei nga, nim kʉn angge nʉnt.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Na nga ik ei, nim rʉk rʉk kum tetʉn ei na pʉt. Wote, akup na nʉnt ei, ya wamp mbʉ ndi kandʉk, nim ndi, na tʉk mundrun nʉk, pilik mondʉk pileing nʉmp nʉnt,” nitim.
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Ik nimba pora ndupa, ronduⱡ wi ropa nimba mel, “Lasarus nim ekit wu!” nitim.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Wu kurum angʉndʉtʉng ni, muⱡ ndi, kʉmp ki na, kuimp keta kum rorung nimbʉ, pʉi oⱡa moⱡpa, ekit urum. Jisas ndi, nimba mel, “Kan pilinga nduk, mundangina omba pangga!” nitim.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Jura wamp puⱡi amp Mariya kʉning pilik, orung nimbʉ ndi, Jisas uⱡ itim ni kandʉk, wote mondʉk pʉtʉng.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Wote, wamp mat ndi, int puk Jisas itim uⱡ nimbʉ, Perisi wu nimbʉ kundʉk nʉtʉng.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Ni kʉn, Perisi wu na, Pris wu kuimbal ni kʉⱡ puk, kaunsil kʉⱡ kʉn mou rok nʉk mel, “Wu ei ndi, uⱡ ronduⱡ mat enim ei ka! Tʉn ndi, namba uⱡ ti itmin nda?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Wote, tʉn ndi, wu ei, wak ropʉn mundmin ndam, wamp mbʉ pora, wu ei mondʉk pilik, pep rangina, Rom el wu mbʉ ndi, rʉk ok, tʉn nga manga wingti ei, etʉk kit mondʉk, tʉn Jura wamp mbʉ, rok wapra pinding,” nʉtʉng.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Ui ei kʉn, Kaiyapas ni, wu ti, Pris kuimbal murum ei ndi, nimba mel, “Enim uⱡ mbʉ nga ti, pilik kun iti natʉtmin ei ka!
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Wamp kump kʉm kuⱡing ei mon. Wu tenda ti, wamp mbʉ nga nindpa kuⱡangga,” nitim.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Ik nitim ni, elim nga numan ila ni nʉndʉtʉm mon. Ui ei kʉn, elim wu pris kuimbal murum ei nga pai nomba, Jisas ni, Jura wamp mbʉ nga kan endpa, koⱡmba ei nga nitim.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Ik nitim ei, Jura wamp kʉⱡ nga mendpʉⱡ mon. Got nga wamp kona elpa elpa mbila mormin mbʉ, kʉmp kʉm tʉpa, tenda etmba ei nga nitim.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Ui ni kʉn, Jura wu nuim nimbʉ ndi, Jisas ruimin nʉk mʉi rorung.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Ei kʉn, Jisas ndi, Jura wamp mbʉ nga kuimp keta ila, mot nga ʉndi nandpa, kelpa kona kui waka tila, kona peng ti mbi tek ‘Epraim,’ nʉtmin ila, elim nga kitip kʉni wu kʉⱡ kʉn, rʉp ropa murum.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Ui ni kʉn, Jura wamp mbʉ nga Pasopa rʉng mormin ui ou ei, nondpa elinga, kona elpa elpa nimbila, wamp puⱡi en enim nga uⱡ ⱡawa mbʉ, wak ropʉn, Got nga kuimp keta ila kai muⱡmin nʉk, Jerusalem kona ila purung.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Ni kʉn, Jura wamp nimbʉ, manga wingti ou nila molk, en enim waldʉk nʉk, int yant etʉk, nʉk mel, “Akup nga ui ou ila, Jisas omba muna mon nda, nʉk ko tʉk morung,” nʉtʉng.
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Wote Perisi na, wote Pris wu kuimbal nimbʉ ndi, ik ti, nʉk mel, “Wamp nam ti ndi, Jisas kona nant tila moⱡangga, kanʉng ndam, tʉkrʉk mint en enmin ok, kundʉk nangina, wu ei tʉp imp muⱡmin,” nʉtʉng.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.