Atos 27

Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ik ei nʉk pendʉk kʉn, tʉn nu sip tʉpʉn, Itali kona ou ila peing, nʉtʉng. Wote ei kʉn, Pol kʉn kan wu mat kʉn, tʉk kup endʉk puk, Rom kona ila nga el wu 100 nokundrum wu Juliyas ni ngurung. Wu Juliyas nga el wu rʉⱡaip kʉⱡ, wu nuim mumuk Sisa nga wu kʉⱡ.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Tʉn Atramitiyum kona ei nga nu sip kat, Eisiya kona mbila, mbi nimba omba titim nu kʉⱡ ila, omba oⱡa purmun. Ei kʉn, Tesalonaika kona ei nga, Masaroniya wu Aristakus tʉn kʉn oⱡnga, kunda purmun.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Utʉma orunga, Sairon kona ila mbun, ruk purmun. Ei kʉn, el wu kuimbal Juliyas ndi, Pol urum ei nga numan kai pendpa, Pol elim nga wamp mat kandpa tʉpa, rʉng na mat ngeing nimba, pangga nilinga purum.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Wote, Sairon kona ei, wak ropʉn, Saipras kona ei nga, mbuldung orunga purmun. Ei nambuⱡ emel, kona kʉpkʉ mam ti rurum ei ndi, nu sip kʉⱡ ropa, yant ndurum.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Wote Silisiya kʉn, Pampiliya kona ou raⱡ ila, ruk num kuta morum ei, puⱡa ropʉn mbʉ, Lisiya kona ou ei nga, Maira kona peng ila ruk purmun.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Kona ila ruk puⱡmina, el wu kuimbal murum ei ndi, Aliksendriya kona ei nga nu sip kat, Itali kona ou ei mba, pilpa titim ni kʉⱡ, kandpa tʉpa kʉn, tʉn tʉpa, nu sip nila oⱡa ndurum.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Wote, kona peng ei, wak ropʉn, num kuta ila raka raka nimbun puⱡmina, rumbʉⱡ ralt omba purum. Ei wote, Snidus ni, kona ila omp ruk ui nʉwʉrmʉn. Mbin purmun nombuⱡa ei, kona kʉpkʉ ei ndi, imp moⱡnga, Salmone kona ei, tʉp yant ndupʉn, Krit kona ila purmun.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Ni kʉn, tʉn mindil tʉpʉn, num ʉldʉ orunga mint mbun, kona ti mbi tek, ‘Muⱡ Ti Kona Kai,’ nʉtʉng kona ila ruk urmʉn. Kona ei, Laseiya kona peng ila nondpa itim.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 — ausente —
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 — ausente —
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Wote, el wu kuimbal murum ni ndi, nu sip kʉⱡ nga tipam ei kʉn, nu sip kʉⱡ kongun etʉm wu ei nga ik ei, kum tepa, Pol nga ik ei, kum ti nʉtʉtʉm.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Ei nambuⱡ emel, nu sip kʉⱡ titim kona ei, kona kʉpkʉ mam omba ui ei kʉn, ropa kit mondʉmba ei nga. I elinga kʉn, wu puⱡi ik nʉk pendʉk kona ei, wak rop pamin nʉtʉng. Mbun Piniks kona ila moⱡpʉn, kʉpkʉ mam orum ui ei, tʉp mundmin nʉtʉng. Piniks kona ei, Krit kona ou mʉi kʉmp ei nga nu sip, puk tetmin kona ila kapⱡa moⱡpʉn, kʉpkʉ ui kit ei, tʉp mundmin nʉk pʉtʉng.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Kʉpkʉ kel kai ti met, wunt rurum ila, wu ni kʉⱡ, en enim nga nʉtʉng ik mbʉ mel pemba nʉk pilik, nu sip kan ngurung mel kʉⱡ oⱡa tʉk, Krit kona ei nga num kuta ʉldʉ orunga purung.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Wote kokila puⱡmina, kʉpkʉ ronduⱡ ti mbi tek, ‘Wi Alt,’ nʉtmin kʉpkʉ ei, Krit mʉi kʉmp ila ropa mana urum.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Ei kʉn, kʉpkʉ ei ndi, nu sip kʉⱡ ropa, noi ya itim ila ronduⱡ mundpa, kʉpkʉ urum ila mba mel, kapⱡa iti nʉtʉtʉm. Wote ni kʉn, mbin mel, iti nʉtʉtʉm ila, kʉpkʉ ei ndi, ropa mepa pangga nimbun, nu sip kʉⱡ, wak rurum ila kʉpkʉ ndi, mepa purum.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Tʉn mʉi kel kot, mbi tek Kaura nʉtʉng. Ei nga, mbuldung orunga mbun, nu sip mep urmʉn kʉⱡ, ropa kit mondʉmba elinga, kan kʉⱡpʉn, gi ndup pinditmʉn.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Wote, nu sip kʉⱡ ila, kʉⱡ oⱡa tʉk, kan rok pendʉk kʉn, wote nu sip kʉⱡ, kʉpkʉ ndi, ropa mepa mba, Lipiya kona ku morum mbila mba nʉk, mundmong etʉk, nu sip kʉⱡ nga muⱡ manga rakurmin mbʉ, potʉk mana tʉk, ruk ila monduⱡʉngina, kʉpkʉ elim ndi, nu sip kʉⱡ mepa purum.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 — ausente —
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 — ausente —
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Ni kʉn, rumbʉⱡ ou ndupa omba puⱡnga, kona ant, mipil rangʉnt mbʉ, kʉni nʉkʉndʉrmʉn. Wote, kona kʉpkʉ ei, pilpa kelpa romba ei nga mint rurum ila, kona mat ila mbin nʉmp pitmin. Ei wote, tʉn nga numan orunga pilpʉn, tʉn akup kont pi nʉpʉmʉn, nʉmp pitmin.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Wu mbʉ, rumbʉⱡ ui ou ndupa, rʉng na ti, nui nandrʉng ei nga, Pol ndi anggilpa, wu kʉⱡ kundpa, nimba mel, “Kang wu mbʉ, na unt nit ik ni kum tek, Krit kona ei, wak rui narʉⱡʉmina ndam, akup ya mel kit moⱡpa mbun, enim uⱡ mbʉ kandʉp tʉp enmin uⱡ mbʉ, iti natʉlmina.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Wote, akup na ndi, enim kundʉp nʉnt. Enim numan wang nduk, ronduⱡ muⱡʉi! Nambuⱡ emel, tʉn wu kʉⱡ ti kʉⱡi nʉⱡmin. Nu sip kʉⱡ mint, etpa kit moⱡmba.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 — ausente —
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 — ausente —
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Ei nga, enim wu kʉⱡ, mundmong iti natʉk muⱡʉi! Ei nambuⱡ emel, na Got kʉn mondʉp pʉnt ei, na kʉn itimp ninim uⱡ mbʉ kupa etmba.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Ei nga, tʉn mʉi kel tem ti nga nu ʉldʉ tila, ropa oⱡa ndumba mint,” nitim.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Ei kʉn, rumbʉⱡ 14 elinga, tʉn kʉpkʉ mam ei ndi, ropa mepa mba, num Eitriyatik ila purmun. Wote, ou rumbuldi mel, nu sip kongun wu kʉⱡ ndi, mʉi tila nondpa onmʉn nʉk pʉtʉng.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Wote, ila nga puk kʉn, kan ti, nu ila rok mana nduk, wote oⱡa tʉk tou rok kandrung ei, nu ei, 40 mita mel mandpa titim. Wote, ui onunga kot molk ok, uⱡ tenda ei ku etʉk, tou rorung ei, 30 mita mel mandpa titim.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Wote, wu kʉⱡ ndi, nu sip kʉⱡ mba, nu ku mbila romba nʉk mundmong etʉk, sip imp morum angka tʉmbʉkak, sip tip orunga rok mana nduk, kona tʉkrʉpa rʉnangga ka nʉk, atinga rorung.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Ei kʉn, sip kongun wu kʉⱡ, nung nʉk, ping pilik kep nok, nu kanu kat kan pilinga nduk, mana tʉk molk, sip imp morum angka kat, sip kuimp orunga mana nduimin enmʉn nʉtʉng.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Wote Pol ndi, uⱡ etʉng ni tʉpa mendpa, el wu kuimbal ei kʉn, elim nga el wu rʉⱡaip mbʉ kʉn kundpa, nimba mel, “Sip kongun wu kʉⱡ, tʉn wak rok pung ndam, tʉn kont pi nʉpʉmʉn ei ka!” nitim.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 El wu ni kʉⱡ ndi, nu kanu kan kulk pendʉtʉng ei nga kan ei, rok puⱡa roⱡina, nu kanu kʉⱡ mepa purum.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Wote, kona rangimba elinga, Pol ndi, wamp nimbʉ, ropa rut ndupa nimba mel, “Rʉng mat nʉi!” nitim. Wote wamp nimbʉ, kundpa nimba mel, “Tʉn nga kitim mbʉ kit elinga, rʉng nandʉp oⱡmina, rumbʉⱡ 14 omba pum.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Ei kʉn, na ndi, akup enim rʉng mat, nʉi nʉmp ronduⱡ mundʉp nʉnt. Enim rʉng ti, etʉk nong ndam, kont muⱡing. Enim wu kʉⱡ nga peng ndi tenda kot kep, mana pi napʉmba mon ku,” nitim.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Pol ik ei mel nimba pora ndupa kʉn, wu morung nimbʉ nga kuip keta ila bret mat tʉpa, Got kʉn angge nimba, pok ropa, wote nurum.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Wote, wu wei nimbʉ, uⱡ ei kandʉk ronduⱡ puⱡnga, rʉng mat tʉk norung ku.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Tʉn wamp tʉpa rak ndupa, 276 mel nu sip ila murmʉn.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Wote, wu nimbʉ pora, rʉng nok kapⱡa endilingina, wit mana titim nimbʉ rok, nu ila mana ndurung. I etʉng, ei nambuⱡ emel, sip kʉⱡ piya nangga nʉk etʉng.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Wote, kona ranggʉpa mana nduⱡnga, sip ila kongun etʉng wu kʉⱡ ndi, mʉi titim ei kandrung. Ei wote, mʉi ei nga mbi ei, pilik kun iti natʉtʉng. Wote, nu moⱡpa mba, mʉi nit ila rukʉr mba etʉm, kona ku ok, kona kai ei kandʉk kʉn, nu sip kʉⱡ ila kapⱡa mek, nu ʉldʉ ila mbin nʉk pʉtʉng.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 I nʉk kʉn, sip angka kan nimbʉ, rok puⱡa roⱡina, nu ila mana purum. Wote, sip kongun etʉm mel kan kurung nimbʉ pilinga nduk, sip muⱡ pendʉtmʉn ni kʉⱡ, potʉk kuimp orunga oⱡa nduⱡina, kona kʉpkʉ ei ndi, nu sip kʉⱡ ropa mepa, nu ʉldʉ ila mba purum.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 I etʉk purung ni kʉn, sip kuimp orunga mba, ku nengina murum kat ila roⱡnga, gi nimba telinga, sip nga tʉp orunga, num kuta ei ndi, ropa pungaⱡ nduⱡnga, sip kʉⱡ ropa, mbuldpa elpa elpa purum.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 El wu kʉⱡ ndi, kan ngurung wu kʉⱡ, nu tek nung nʉk pi nʉk, wu pora rop kundamin nʉk ol tetʉng.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 — ausente —
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 — ausente —
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.