Tito 3
Gandja na Mbɨa (MDM) vs VC
1 Bhundja pɨ ndʉ omabhuka hana me, a ayo me u manga ongámásɨ, di ne okpála bhende ngaʉ pɨ́ ’ndjɨ uo-o. A ayo me u mene lɨ́lɨ gba uo-o, amba u dʉ bedhe ngʉ́ namene ndʉ ongʉ́ na babadha hana.
1 Admoesta-os a que sejam submissos aos magistrados e às autoridades, sejam obedientes, estejam prontos para qualquer obra boa,
2 A ayo de me u di kpála-a de. U adʉ obhʉlʉ gbele de. A ayo me u dʉ okpála na guo ’ngʉ́ . A ayo me u dʉ ndʉ ’kpɨ́ hana ne bhʉkʉ bua pɨ ndʉ okpála hana.
2 não falem mal dos outros, sejam pacíficos, afáveis e saibam dar provas de toda mansidão para com todos os homens.
3 Padhá de, anga nganɨ́ di-e, nɨ́ adʉ nanɨ ongingi. Nɨ́ adʉ nanɨ okpála na kpekpeke ’ndjɨ. Nɨ́ adʉ nanɨ lɨ pʉlʉ kpadjɨ. Ondʉ ngangá gʉmʉ ’he, di ne oehe nanga lɨ nɨ́ manga ao nanɨ nɨ́ obalise. Mʉkobho gba nɨ́-e adʉ nanɨ sisiti. Nɨ́ abedhe di nanɨ ne ogʉmʉ ’he bedhe. Nɨ́ adʉ ayala okpála koko, u atsia adʉ di ayala nɨ́.
3 Porque também nós outrora éramos insensatos, rebeldes, transviados, escravos de paixões de toda espécie, vivendo na malícia e na inveja, detestáveis, odiando-nos uns aos outros.
4 Engʉ́ bini, nedhɨnga lɨ Ebhe, Mʉkobho gba nɨ́-e asuno bádha ’ngʉ́ di ne mʉkʉnda gba e lɨe pɨ okpála-a,
4 Mas um dia apareceu a bondade de Deus, nosso Salvador, e o seu amor para com os homens.
5 anɨ atsia akobho nɨ́. Anɨ kobho nɨ́ ka ongʉ́ na ngbingbili ɨnde nɨ́ amene e-e de. Engʉ́ bini, anɨ akobho nɨ́ ka anɨ adje ndjinga nɨ́ lɨe ko. Anɨ akobho nɨ́ lɨ kpadjɨ naha Bu Bhobua pɨ nɨ́. Bu Bhobua ango-o ae osisiti ’ngʉ́ gba nɨ́-o, anɨ atsia aha mʉkobho na mbɨa pɨ nɨ́, ne lele nadʉ na mbɨa.
5 E, não por causa de obras de justiça que tivéssemos praticado, mas unicamente em virtude de sua misericórdia, ele nos salvou mediante o batismo da regeneração e renovação, pelo Espírito Santo,
6 Ebhe atuko Bu Bhobua ango-o pɨ́ nɨ́ bhelé lɨ kpadjɨ na okulu ɨnde lɨ Yesu Kilisito , Mʉkobho gba nɨ́-e amene e ko.
6 que nos foi concedido em profusão, por meio de Cristo, nosso Salvador,
7 Abhomʉ-o, Ebhe atsia amene me nɨ́ kolo ngbingbili ka bádha bhʉ́ ’bu gba nɨ ko, amba nɨ́ tɨ la di da nasia mʉkobho na dʉdʉma, ɨnde nɨ́ nde ne ’to nɨ́ ’to e-o.
7 para que a justificação obtida por sua graça nos torne, em esperança, herdeiros da vida eterna.
8 Eli bhomʉ-o, a ko eli na kʉkʉlʉ. Ma akʉnda la di me, mʉ lʉ pépé kpekpeke, amba okpála hana ɨnde abhuka Ebhe-e, ha lɨo ngʉ́ namene ongʉ́ na babadha. A bhomʉ-o engʉ́ ɨnde ndjɨndjɨ, ɨnde di ne tata pɨ ndʉ okpála hana ko.
8 Certa é esta doutrina, e quero que a ensines com constância e firmeza, para que os que abraçaram a fé em Deus se esforcem por se aperfeiçoar na prática do bem. Isto é bom e útil aos homens.
9 Engʉ́ bini, mo odʉ́ namene obhayiki na ngingi de. Mo odʉ́ namene kpekebhɵ lɨ nakpokpo ndjándjá kpokpodʉmʉ de. Mo odʉ́ namene otolo di ne bhayiki pɨndjɨ lɨ́lɨ gba Moidje-e de. Padhá de, anga ndʉ ongʉ́ bhomʉ-o hana padhá, tata la di tété ade.
9 Quanto a questões tolas, genealogias, contendas e disputas relativas à lei, foge delas, porque são inúteis e vãs.
10 Mbe bhʉ́ ’ndjɨ bhʉlʉ nagbogbo bhʉsʉ omabhuka bhʉtsibhʉtsi na bini, mʉ mbe bhʉ́ ’ndjɨ anɨ bhʉtsibhʉtsi na bhisi, amba pɨpɨta anɨ dje mʉ de-e, mʉ de gbe anɨ bhʉ́ ká uo magbe.
10 O homem que assim fomenta divisões, depois de advertido uma primeira e uma segunda vez, evita-o,
11 Mʉ mbɨla ndjɨndjɨ me, ngua kpála bhomʉ-o ayie lɨ ngbili kpadjɨ ayie. Anɨ atsia ao lɨe bhʉ́ mangɨmbo ngae makpe, ka anɨ azɨ ’ndjɨ e lɨe bhʉ́ namene siti ’ngʉ́-o.
11 visto que esse tal é um perverso que, perseverando no seu pecado, se condena a si próprio.
12 Ma ngatima Alatemasɨ pɨ mʉ. Ɨ dʉ anɨ de-e, lɨ ma atíma Tisike. Nedhɨnga anɨ akólo lɨe, mʉ de mene ne kpéke ngʉ́ nago nabhaka ma bhʉ́ gʉdhʉ na Nikopolisi. Padhá de, anga ma apa me nedhɨnga na zini-e ané ma me, ma nde oo ko.
12 Logo que eu te enviar Ártemas ou Tíquico, apressa-te a vir ter comigo em Nicópolis, onde decidi passar o inverno.
13 Tsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ na dhʉkʉ gba avʉka Djenasɨ, ngauo ne Apolosɨ-e ndjɨndjɨ, amba u adʉ́ bhʉ́ ndɨbhɨlɨ ’he bini de.
13 Prepara com cuidado a viagem do jurista Zenas e de Apolo, de maneira que nada lhes venha a faltar.
14 A ayo di me okpála gba nɨ́-e mbɨla lɨo ne namene ongʉ́ na babadha ngʉbula me u dʉ ne oehe ngʉbula nateteke okpála ɨnde ne gʉgʉmʉ-o ne di. U mene mo-o, kulu gba uo-o tsia zú nguwa.
14 Urge também que os nossos aprendam a aplicar-se às boas obras para atender às necessidades mais prementes. Assim não ficarão infrutuosos.
15 Ndʉ okpála hana ɨnde bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ma-a apa me, o yi mʉ mayi. Pa pɨ ondaise nɨ́ na mʉkʉnda, ɨnde nɨ́ nde ne o bhʉ́ ’bu nabhuka me, ya yi uo mayi. A ayo me, Ebhe tuko bisagu pɨ́ ndʉ yi hana!
15 Todos os que estão comigo te saúdam. Saúda todos aqueles que nos amam na fé. A graça esteja com todos vós!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.