Romanos 4

Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nɨ́ bhundja nga pɨndjɨ ogbi nɨ́ Abalahama. Nɨ́ apá lɨ ’ngʉ́ gba anɨ-e pɨ? A akolo nanɨ lɨ anɨ ne mangua ’ngʉ́ dho?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Lɨ Ebhe ú nanɨ anɨ me a ko ngbili kpála bhʉ́ djila nɨ ka obabadha kulu ɨnde anɨ adʉ amene e, Abalahama de adʉ́ ne engʉ́ ɨnde anɨ tɨ da nabhɨ ’kpa e pɨ́ mbulu e ka e-o. La-a, anɨ tɨ da namene bhʉ́ djila Ebhe mo-o de.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Padhá de, anga Bhuku gba Ebhe ngapa me: «Abalahama abhuka Ebhe, abhomʉ-o Ebhe atsia au anɨ me a ko ngbili kpála ka natsia nabhuka gba anɨ-o.»
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Nɨ́ mbɨla hana me lɨ kpála mene kulu-o, u há kuo ’kpa pɨ anɨ tété, kuo ’kpa bhomʉ-o ha lɨe pɨ anɨ padhá de. Anɨ amene ngánga kulu.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 La-a, lɨ kpála mene kulu de, anɨ bhuka me Ebhe ngasia obhʉlʉ namene siti ’ngʉ́-o, nabhuka gba anɨ-e ngao anɨ ngbingbili bhʉ́ djila Ebhe.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Kaka-a, Davidi ngapa ’ngʉ́ na djalɨ gba kpála ɨnde lɨ Ebhe au e maka ngbili kpála bhʉ́ djila e-o, ɨnde anɨ tsia okulu gba e de-o.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 Davidi apa me:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 A ko djalɨ pɨ okpála ɨnde lɨ Ebhe Ngámá lila
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 Engʉ́ lɨ Davidi apa e bhomʉ-o, ne me a atsia bha bini okpála bhende alɨ gandja, ne me a atsia di obhende ɨ lɨ gandja de-o? Nɨ́ de ngapa me: «Ebhe au Abalahama ngbingbili bhʉ́ djila e, anga Abalahama abhuka anɨ.»
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Engʉ́ bhomʉ-o akodho ’kpɨ́ nadho? Ne me a ko me Abalahama nde alɨ gandja alɨ, ne me a ko me anɨ nde lɨ nga gandja de? A mo-o ade, a ko kala me Abalahama lɨ gandja.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Kala me Abalahama lɨ gandja-a, Ebhe au anɨ bhʉ́ djila e me a ko ngbili kpála. Pɨpɨta-a, Ebhe apa pɨ anɨ me anɨ lɨ gandja. Gandja bhomʉ-o adʉ maka ehe ɨnde asuno me anɨ ngbingbili bhʉ́ djila Ebhe kabula nabhuka gba e-o. Kaka-a, Abalahama akolo ’dyɨ ndʉ okpála hana ɨnde ngabhuka Ebhe mandɨ nalɨ gandja. Ebhe ngau ndʉ okpála bhomʉ-o hana bhʉ́ djila e ngbingbili maka anɨ au nanɨ Abalahama lɨe-o.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Abalahama di ne ’dyɨ okpála bhende alɨ gandja-o. A akʉnda napa me Abalahama di ne ’dyɨ okpála ɨnde ngakpi bha bini ndjɨlɨ lɨ nalɨ gandja ade, engʉ́ bini, ɨnde ngakpata lele nabhuka ɨnde adʉ nanɨ bhʉ́ ogbi nɨ́ Abalahama kala me anɨ lɨ gandja-o.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Ebhe apa nanɨ pɨ Abalahama ne odi e me nɨ ahá doto pɨ uo. A ko de me Ebhe apa nanɨ engʉ́ bhomʉ-o ka anga Abalahama amene lɨ́lɨ-e de, a ko mangbo anga Ebhe au nanɨ anɨ ngbingbili bhʉ́ djila e ka nabhuka gba e-o.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Ɨ dʉ me okpála bhende ngamene lɨ́lɨ-e nde asia bha bini ohe lɨ Ebhe apana e ngao, a akʉnda napa me tata lɨ nabhuka ade. La di-e, engʉ́ ɨnde lɨ Ebhe apa nanɨ me nɨ amene e pɨ uo, a ko ’ngʉ́ na padhá.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Padhá de, anga nedhɨnga lɨ okpála adje lɨ́lɨ lɨe, ɨ dʉ me u nde kpata de-e, lɨ Ebhe ké ’ngʉ́ lɨe. La-a, bɨlɨ lɨ lɨ́lɨ nde lɨ e ade-e, u agʉmʉ lɨ́lɨ-e lele pɨ?
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 A bhomʉ-o engʉ́ yi ngau lɨe me Ebhe apa nanɨ me nɨ ahá doto pɨ Abalahama ne odi e kabula nabhuka gba e ngʉbula me a adʉ pɨ uo maka ehe anɨ aha e pɨ uo padhá bhʉ́ bádha bhʉ́ ’bu gba e-o. Oehe lɨ Ebhe apa me nɨ ahá e pɨ okpála-a, a bha bini pɨ obhende ngakpata lɨ́lɨ-e ade, engʉ́ bini, a di pɨ okpála ɨnde abhuka Ebhe maka Abalahama abhuka lɨe-o. Kaka-a, Abalahama ne ’dyɨ ndʉ nɨ́ hana.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 A maka u aye lɨe bhʉ́ Bhuku gba Ebhe-e me Ebhe apa pɨ Abalahama me: «Ma ao mʉ ’dyɨ okpála na opiga bhelé.» Abalahama ne ’dyɨ nɨ́ bhʉ́ djila Ebhe ɨnde anɨ abhuka e-o. A ko Ebhe ɨnde ngazuku okpála ɨnde amu, ɨnde di ngabho oehe ɨnde nga ade-o.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Abalahama adʉ bha ne nabhuka bhʉ́ Ebhe, anɨ atsia adʉ bha nao ’to e ’to anɨ. Natsia la lele anɨ-e, a ko nanɨ kpála ɨnde ɨ tɨ matá nanɨ da nao ’to e ’to ehe ɨnde lɨ Ebhe apa me nɨ ahá e pɨ anɨ-e de. Abhomʉ-o, Ebhe amene engʉ́ anɨ apa nanɨ me nɨ améne e pɨ anɨ-o. Anɨ atsia akolo ’dyɨ okpála na opiga bhelé maka lɨ Ebhe apa nanɨ lɨe pɨ anɨ me: «Opiga gba mʉ-o adʉ́ bhelé.»
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 A abhaka me anɨ nde ne kalanga masɨkpe de kámá bini. Anɨ adʉ nambɨla ndjɨndjɨ me nɨ agbe, anɨ adʉ di nambɨla hana me wala nɨ Sala ne ɨzude, engʉ́ bini, nabhuka gba anɨ-e gie lɨe ne sidi de.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 Anɨ adʉ bha nabhuka me Ebhe ahá ehe ɨnde anɨ apa me nɨ ahá e pɨ nɨ-e maha. Anɨ dʉ ne bua bhisi bhisi de da napa me nɨ gbe ’to nɨ ’to Ebhe-e de. Engʉ́ bini, nabhuka ɨnde anɨ adʉ ne e bhʉ́ Ebhe-e, adʉ bha naha angu pɨ anɨ ngʉ́ nanʉ ne kalanʉ, anɨ atsia adʉ adhɵgɵ Ebhe.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Anɨ adʉ nabhuka na paká me Ebhe ne angu ngʉ́ namene engʉ́ ɨnde anɨ apa me nɨ améne e-o.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ka nabhuka gba Abalahama-a, Ebhe au anɨ bhʉ́ djila e me a ko ngbili kpála.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Ɨ dʉ me Bhuku gba Ebhe-e nde apa me, Ebhe au anɨ bhʉ́ djila e me, a ko ngbili kpála-a, a ko bha bini pɨ anɨ kpi e kpi de.
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 Eli bhomʉ-o aye di lɨe pɨ nɨ́ okpála ɨnde lɨ Ebhe aú o bhʉ́ djila e me nɨ́ ne okpála na ngbingbili-o. Padhá de, anga nɨ́ ne nabhuka bhʉ́ Ebhe ɨnde azuku Yesu Ngámá gba nɨ́-e bhʉ́ ká okpála ɨnde amu-o.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Ebhe apʉ Yesu pɨ okpála ngʉbula me u bhɵlɵ anɨ lɨ ’ngʉ́ na siti ’ngʉ́ gba nɨ́-o. Ebhe atsia azuku anɨ bhʉ́ ká okpála ɨnde amu-o ngʉ́ napa me nɨ́ kolo ngbingbili bhʉ́ djila nɨ.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.