Marcos 5

Gandja na Mbɨa (MDM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pɨpɨta-a, Yesu ne omʉkpata gba e akolo ayi ’ngu, bhʉ́ ndu doto gba okpála na Gelasa.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Lɨ Yesu akoto lɨe bhʉ́ zabʉ-o, kolo me-e, kpála bini akoto lɨ bɨlɨ na olata, anɨ atsia ago abhaka anɨ. Kpála ango-o, siti bua adʉ nadʉ bhʉ́ anɨ.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Kpála ango-o adʉ nadʉ bhʉ́ ká olata. Kpála bini tɨ nanɨ da nagbite anɨ de, belegʉ de ne gbɨndjɨlɨ.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Padhá de, anga bhʉtsibhʉtsi, u adʉ agbite ’dhʉ anɨ di ne ’kpa anɨ ne ogbɨndjɨlɨ. Engʉ́ bini, anɨ adʉ akokodho ogbɨndjɨlɨ bhomʉ-o má dhu dhu dhu! Kpála bini ko nanɨ angu e pɨ́ anɨ de.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Ndʉ ’kpɨ́ hana sukpe ne ngbɨkpɨ anɨ adʉ bha nasʉsʉla bhʉ́ ká olata di ne bhʉ́ ká oeta. Anɨ atsia adʉ natsotsolo eka lɨ kʉte e ngae makpe ne oteme.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Anɨ au Yesu lɨe me anɨ nde nga bha tsutsu-o, anɨ ago ne holo, anɨ atʉtʉ lɨpʉkʉ e kuto kala anɨ.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 Anɨ atsia asʉla kpekpeke me: «Yesu, Ndɨlɨ gba Ebhe Apɨ́ ’Kpɨ́, mo okʉnda namene ngʉ́ ma pɨ? Ma akikiliki lɨma pɨ mʉ! Ne ’lɨ Ebhe, mo otó mbolo lɨ ma de.»
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 (Anɨ asʉla mo-o, anga Yesu apa nanɨ pɨ siti bua ango-o me anɨ koto bhʉ́ kpála bhomʉ-o makoto!)
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Abhomʉ-o, Yesu ayi anɨ me: «A ’lɨ mʉ pɨ?» Anɨ agie pɨ anɨ me: «A ’lɨ ma me Bhelé, anga ya bhibhiti.»
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Abhomʉ-o, osisiti bua-a akikiliki lɨo pɨ Yesu naali me anɨ agbe o bhʉ́ ndu doto bhomʉ-o de.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 A abhaka me ’ngbé piga opame nde ngazʉ ’he lɨ pabu ’ta oo.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Osisiti bua atsia akikiliki lɨo pɨ Yesu me: «Tima ya bhʉ́ ká opame ɨnde, amba ya lɨ bhʉ́ uo.»
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Abhomʉ-o, Yesu atsia azɨba pɨ uo. U aze bhʉ́ kpála ango-o, u atsia alɨ bhʉ́ opame-o. Piga opame bhomʉ-o libhomu akɵ eta ne holo, u anʉ atuko bhʉ́ ekpɵ-o, u atsia amu ndʉ o hana. U adʉ masɨkpe de kutu bhisi.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Abhomʉ-o, omʉlila gba opame atsi naao ne holo. U anʉ akpokpo ’ngʉ́ ango-o pɨ okpála abhʉ́ gʉdhʉ ne bhʉ́ okʉtɨ na ngongo. Okpála atsia ago ngʉ́ nau engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́-o.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 U ago de Yesu, u au kpála ɨnde lɨ bhiti osisiti bua adʉ nadʉ bhʉ́ e-o: anɨ adʉ me anɨ nde adʉ kuto, anɨ nde ato bongo lɨ e, anɨ nde ngabhundja ’ngʉ́ ndjɨndjɨ. Abhomʉ-o, u atsia adje tsʉlʉ naali.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Okpála bhende au engʉ́ ango-o, atsia akpokpo engʉ́ ɨnde akolo lɨ kpála bhomʉ-o, di ne lɨ opame-e pɨ uo.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Abhomʉ-o, u atsia aholo nakikiliki lɨo pɨ Yesu me anɨ yie bhʉ́ ndu doto gba o yiyie.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Lɨ Yesu adʉ aʉ lɨe bhʉ́ zabʉ-o, kpála lɨ siti bua adʉ ɨgɨnɨ bhʉ́ e, adʉ akikiliki lɨe pɨ anɨ me nɨ dʉ bha ɨbili ne anɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Yesu tsia zɨba pɨ anɨ mo-o de. Engʉ́ bini, anɨ apa pɨ anɨ me: «Gie lɨmʉ agba mʉ, bhʉ́ ká okpála na piga gba mʉ-o, amba mʉ kpokpo ndʉ ’ngʉ́ hana lɨ Ngámá amene e pɨ mʉ-o maka anɨ adje ndjinga mʉ lɨe pɨ uo.»
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Abhomʉ-o, kpála ango-o atapa. Anɨ atsia aholo nakpokpo ndʉ ’ngʉ́ hana lɨ Yesu amene e pɨ anɨ-e bhʉ́ ndu doto na Ogʉdhʉ Ndjɨkpa. Okpála ɨnde adʉ adje anɨ-e, ndʉ uo hana adʉ angamba naali.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Lɨ Yesu agie matá lɨe lɨe ayi ekpɵ-o, kambɨ okpála abedhe de anɨ bedhe lɨngo ekpɵ-o.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Abhomʉ-o, sʉka ongámásɨ na etɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje ago. A dʉ lɨ anɨ me Yailo. Anɨ au Yesu lɨe, anɨ atɨ bhʉ́ li ’dhʉ anɨ.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Anɨ atsia akikiliki lɨe pɨ anɨ ne kekele ne napa me: «Ndɨlɨ na ɵɵlɵ gba ma-a masɨkpe de nakpi. Gogo, nʉ o ’kpa mʉ pɨ́ ’ndjɨ anɨ ngʉbula me anɨ kobho, amba anɨ akpí-i de.»
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Abhomʉ-o, Yesu anʉ ne anɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini. Bhiti okpála na bhibhiti naali adʉ akpata anɨ. U aholo nasʉlʉ anɨ.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Abhomʉ-o, ɵlɵ bini ɨnde asɨ ne kuo naze ka ngʉte kalanga ndjɨkpa ne ká bhisi-e adʉ oo.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Bhiti omʉtɨa ɨnde atɨa nanɨ anɨ-e, aha nanɨ lɨkabhu pɨ anɨ naali. Padhá de, anga anɨ andjia nanɨ tɨa nganda e hana má kpɵkɵbhɵ, anɨ kobho de! Engʉ́ bini, kuo gba anɨ-e adʉ mangbo nakolo sisiti naali.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Anɨ adje ngali gba Yesu-o lɨe, abhomʉ-o, anɨ ago bhʉ́ ká bhiti okpála ne akele anɨ, anɨ atsia abu ’kpa e lɨ bongo gba anɨ-o.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 Padhá de, anga anɨ adʉ apa lɨ bua e me: «Ɨ dʉ me ma nde abu nga bha bini ’kpa ma lɨ bongo gba anɨ-e, ma kóbho.»
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Abhomʉ-o, kolo ma ’li ma me-e, ngʉte-e akodho má ká! Anɨ atsia ambɨla bhʉ́ e me Yesu akobho nɨ ne kuo gba nɨ-e akobho.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Bha lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, Yesu ambɨla bhʉ́ e makpe me angu nakobho kpála akoto bhʉ́ nɨ. Abhomʉ-o, anɨ atsia tsia ’kpɨ́ ne lɨngo e hana, anɨ atsia ayi me: «A abu ’kpa e lɨ bongo gba ma-a da?»
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Abhomʉ-o, omʉkpata gba anɨ-e agie pɨ anɨ me: «Mʉ ngau hana me bhiti okpála asʉlʉ mʉ má wakaka! Lele pɨ mʉ tɨ da nayi lɨe me: ‹Abu ’kpa e lɨ ma da-ie?›»
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Engʉ́ bini, Yesu adʉ bha natsitsia ’kpɨ́ lɨngo e ngʉ́ nau kpála ɨnde amene engʉ́ bhomʉ-o.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Ɵlɵ ango-o adʉ adje tsʉlʉ, anɨ aholo nagʉkʉ. Padhá de, anga anɨ ambɨla nanɨ engʉ́ ɨnde akolo lɨ anɨ-e ndjɨndjɨ. Anɨ ago atɨ bhʉ́ li ’dhʉ Yesu, anɨ atsia apa ndʉ ’ngʉ́ hana na kʉkʉlʉ pɨ anɨ.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ anɨ me: «Ndɨ ɵlɵ-e, nabhuka gba mʉ-o akobho mʉ akobho, nʉ ne guo ’ngʉ́ . Mo okobho ne kuo gba mʉ-o akobho.»
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Yesu ndjia nga nagama ’ngʉ́ de, okpála ɨnde ayie agba Yailo akolo. U atsia apa pɨ anɨ me: «Ndɨlɨ gba mʉ-o akpi. Mo ondála matá Mʉsuno de.»
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Engʉ́ bini, Yesu o ’to e lɨ ’ngʉ́ u adʉ apa e de. Anɨ apa bha pɨ Yailo me: «Mo odjé tsʉlʉ de, dʉ bha ne nabhuka.»
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Yesu tsia zɨba pɨ kpála koko nanʉ ne o de. U anʉ bha bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Piele ne Djakɨ, a la di-e Djaa ndai Djakɨ-o.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 U akolo akʉtɨ gba Yailo. Yesu au me okpála má dja dja dja! U adʉ aku ’gbá naali, u atsia adʉ di atʉ ue.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Abhomʉ-o, anɨ alɨ abhʉ́ ’tɨ, anɨ atsia apa pɨ uo me: «Yi má dja dja dja di ne naku ’gbá naali me-e ka nɨ? Ndɨlɨ-e kpi de, engʉ́ bini, anɨ tɨla.»
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Abhomʉ-o, u aholo amʉ anɨ.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Anɨ aha ’kpa ndɨlɨ-o, anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Talita kumi!» (Tata-a me: «Ndɨ ɵlɵ-e, ma apa pɨ mʉ me yie bhʉ́lá!»)
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Ndɨ ɵlɵ ango-o (ɨnde adʉ nanɨ ne kalanga ndjɨkpa ne ká bhisi ayie kolo bhʉ́lá má gala! Anɨ atsia aholo nadhʉkʉ). Bhʉ́ nedhɨnga bhomʉ-o, bhʉ́ ’bhɵ okpála akpina má dɨ!
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Abhomʉ-o, Yesu agbele ’dje uo kpekpeke me u apá engʉ́ ango-o pɨ kpála belegʉ de bini. Pɨpɨta-a, anɨ atsia apa pɨ uo me u ha ezʉ pɨ anɨ.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.