Marcos 5
Gandja na Mbɨa (MDM) vs NVI
1 Pɨpɨta-a, Yesu ne omʉkpata gba e akolo ayi ’ngu, bhʉ́ ndu doto gba okpála na Gelasa.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Lɨ Yesu akoto lɨe bhʉ́ zabʉ-o, kolo me-e, kpála bini akoto lɨ bɨlɨ na olata, anɨ atsia ago abhaka anɨ. Kpála ango-o, siti bua adʉ nadʉ bhʉ́ anɨ.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Kpála ango-o adʉ nadʉ bhʉ́ ká olata. Kpála bini tɨ nanɨ da nagbite anɨ de, belegʉ de ne gbɨndjɨlɨ.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Padhá de, anga bhʉtsibhʉtsi, u adʉ agbite ’dhʉ anɨ di ne ’kpa anɨ ne ogbɨndjɨlɨ. Engʉ́ bini, anɨ adʉ akokodho ogbɨndjɨlɨ bhomʉ-o má dhu dhu dhu! Kpála bini ko nanɨ angu e pɨ́ anɨ de.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Ndʉ ’kpɨ́ hana sukpe ne ngbɨkpɨ anɨ adʉ bha nasʉsʉla bhʉ́ ká olata di ne bhʉ́ ká oeta. Anɨ atsia adʉ natsotsolo eka lɨ kʉte e ngae makpe ne oteme.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Anɨ au Yesu lɨe me anɨ nde nga bha tsutsu-o, anɨ ago ne holo, anɨ atʉtʉ lɨpʉkʉ e kuto kala anɨ.
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 Anɨ atsia asʉla kpekpeke me: «Yesu, Ndɨlɨ gba Ebhe Apɨ́ ’Kpɨ́, mo okʉnda namene ngʉ́ ma pɨ? Ma akikiliki lɨma pɨ mʉ! Ne ’lɨ Ebhe, mo otó mbolo lɨ ma de.»
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 (Anɨ asʉla mo-o, anga Yesu apa nanɨ pɨ siti bua ango-o me anɨ koto bhʉ́ kpála bhomʉ-o makoto!)
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Abhomʉ-o, Yesu ayi anɨ me: «A ’lɨ mʉ pɨ?» Anɨ agie pɨ anɨ me: «A ’lɨ ma me Bhelé, anga ya bhibhiti.»
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Abhomʉ-o, osisiti bua-a akikiliki lɨo pɨ Yesu naali me anɨ agbe o bhʉ́ ndu doto bhomʉ-o de.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 A abhaka me ’ngbé piga opame nde ngazʉ ’he lɨ pabu ’ta oo.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Osisiti bua atsia akikiliki lɨo pɨ Yesu me: «Tima ya bhʉ́ ká opame ɨnde, amba ya lɨ bhʉ́ uo.»
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Abhomʉ-o, Yesu atsia azɨba pɨ uo. U aze bhʉ́ kpála ango-o, u atsia alɨ bhʉ́ opame-o. Piga opame bhomʉ-o libhomu akɵ eta ne holo, u anʉ atuko bhʉ́ ekpɵ-o, u atsia amu ndʉ o hana. U adʉ masɨkpe de kutu bhisi.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Abhomʉ-o, omʉlila gba opame atsi naao ne holo. U anʉ akpokpo ’ngʉ́ ango-o pɨ okpála abhʉ́ gʉdhʉ ne bhʉ́ okʉtɨ na ngongo. Okpála atsia ago ngʉ́ nau engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́-o.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 U ago de Yesu, u au kpála ɨnde lɨ bhiti osisiti bua adʉ nadʉ bhʉ́ e-o: anɨ adʉ me anɨ nde adʉ kuto, anɨ nde ato bongo lɨ e, anɨ nde ngabhundja ’ngʉ́ ndjɨndjɨ. Abhomʉ-o, u atsia adje tsʉlʉ naali.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Okpála bhende au engʉ́ ango-o, atsia akpokpo engʉ́ ɨnde akolo lɨ kpála bhomʉ-o, di ne lɨ opame-e pɨ uo.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Abhomʉ-o, u atsia aholo nakikiliki lɨo pɨ Yesu me anɨ yie bhʉ́ ndu doto gba o yiyie.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Lɨ Yesu adʉ aʉ lɨe bhʉ́ zabʉ-o, kpála lɨ siti bua adʉ ɨgɨnɨ bhʉ́ e, adʉ akikiliki lɨe pɨ anɨ me nɨ dʉ bha ɨbili ne anɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Yesu tsia zɨba pɨ anɨ mo-o de. Engʉ́ bini, anɨ apa pɨ anɨ me: «Gie lɨmʉ agba mʉ, bhʉ́ ká okpála na piga gba mʉ-o, amba mʉ kpokpo ndʉ ’ngʉ́ hana lɨ Ngámá amene e pɨ mʉ-o maka anɨ adje ndjinga mʉ lɨe pɨ uo.»
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Abhomʉ-o, kpála ango-o atapa. Anɨ atsia aholo nakpokpo ndʉ ’ngʉ́ hana lɨ Yesu amene e pɨ anɨ-e bhʉ́ ndu doto na Ogʉdhʉ Ndjɨkpa. Okpála ɨnde adʉ adje anɨ-e, ndʉ uo hana adʉ angamba naali.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Lɨ Yesu agie matá lɨe lɨe ayi ekpɵ-o, kambɨ okpála abedhe de anɨ bedhe lɨngo ekpɵ-o.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Abhomʉ-o, sʉka ongámásɨ na etɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje ago. A dʉ lɨ anɨ me Yailo. Anɨ au Yesu lɨe, anɨ atɨ bhʉ́ li ’dhʉ anɨ.
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 Anɨ atsia akikiliki lɨe pɨ anɨ ne kekele ne napa me: «Ndɨlɨ na ɵɵlɵ gba ma-a masɨkpe de nakpi. Gogo, nʉ o ’kpa mʉ pɨ́ ’ndjɨ anɨ ngʉbula me anɨ kobho, amba anɨ akpí-i de.»
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Abhomʉ-o, Yesu anʉ ne anɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini. Bhiti okpála na bhibhiti naali adʉ akpata anɨ. U aholo nasʉlʉ anɨ.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Abhomʉ-o, ɵlɵ bini ɨnde asɨ ne kuo naze ka ngʉte kalanga ndjɨkpa ne ká bhisi-e adʉ oo.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Bhiti omʉtɨa ɨnde atɨa nanɨ anɨ-e, aha nanɨ lɨkabhu pɨ anɨ naali. Padhá de, anga anɨ andjia nanɨ tɨa nganda e hana má kpɵkɵbhɵ, anɨ kobho de! Engʉ́ bini, kuo gba anɨ-e adʉ mangbo nakolo sisiti naali.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 Anɨ adje ngali gba Yesu-o lɨe, abhomʉ-o, anɨ ago bhʉ́ ká bhiti okpála ne akele anɨ, anɨ atsia abu ’kpa e lɨ bongo gba anɨ-o.
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 Padhá de, anga anɨ adʉ apa lɨ bua e me: «Ɨ dʉ me ma nde abu nga bha bini ’kpa ma lɨ bongo gba anɨ-e, ma kóbho.»
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Abhomʉ-o, kolo ma ’li ma me-e, ngʉte-e akodho má ká! Anɨ atsia ambɨla bhʉ́ e me Yesu akobho nɨ ne kuo gba nɨ-e akobho.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Bha lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, Yesu ambɨla bhʉ́ e makpe me angu nakobho kpála akoto bhʉ́ nɨ. Abhomʉ-o, anɨ atsia tsia ’kpɨ́ ne lɨngo e hana, anɨ atsia ayi me: «A abu ’kpa e lɨ bongo gba ma-a da?»
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Abhomʉ-o, omʉkpata gba anɨ-e agie pɨ anɨ me: «Mʉ ngau hana me bhiti okpála asʉlʉ mʉ má wakaka! Lele pɨ mʉ tɨ da nayi lɨe me: ‹Abu ’kpa e lɨ ma da-ie?›»
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Engʉ́ bini, Yesu adʉ bha natsitsia ’kpɨ́ lɨngo e ngʉ́ nau kpála ɨnde amene engʉ́ bhomʉ-o.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ɵlɵ ango-o adʉ adje tsʉlʉ, anɨ aholo nagʉkʉ. Padhá de, anga anɨ ambɨla nanɨ engʉ́ ɨnde akolo lɨ anɨ-e ndjɨndjɨ. Anɨ ago atɨ bhʉ́ li ’dhʉ Yesu, anɨ atsia apa ndʉ ’ngʉ́ hana na kʉkʉlʉ pɨ anɨ.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ anɨ me: «Ndɨ ɵlɵ-e, nabhuka gba mʉ-o akobho mʉ akobho, nʉ ne guo ’ngʉ́ . Mo okobho ne kuo gba mʉ-o akobho.»
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Yesu ndjia nga nagama ’ngʉ́ de, okpála ɨnde ayie agba Yailo akolo. U atsia apa pɨ anɨ me: «Ndɨlɨ gba mʉ-o akpi. Mo ondála matá Mʉsuno de.»
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Engʉ́ bini, Yesu o ’to e lɨ ’ngʉ́ u adʉ apa e de. Anɨ apa bha pɨ Yailo me: «Mo odjé tsʉlʉ de, dʉ bha ne nabhuka.»
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Yesu tsia zɨba pɨ kpála koko nanʉ ne o de. U anʉ bha bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Piele ne Djakɨ, a la di-e Djaa ndai Djakɨ-o.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 U akolo akʉtɨ gba Yailo. Yesu au me okpála má dja dja dja! U adʉ aku ’gbá naali, u atsia adʉ di atʉ ue.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Abhomʉ-o, anɨ alɨ abhʉ́ ’tɨ, anɨ atsia apa pɨ uo me: «Yi má dja dja dja di ne naku ’gbá naali me-e ka nɨ? Ndɨlɨ-e kpi de, engʉ́ bini, anɨ tɨla.»
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Abhomʉ-o, u aholo amʉ anɨ.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Anɨ aha ’kpa ndɨlɨ-o, anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Talita kumi!» (Tata-a me: «Ndɨ ɵlɵ-e, ma apa pɨ mʉ me yie bhʉ́lá!»)
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Ndɨ ɵlɵ ango-o (ɨnde adʉ nanɨ ne kalanga ndjɨkpa ne ká bhisi ayie kolo bhʉ́lá má gala! Anɨ atsia aholo nadhʉkʉ). Bhʉ́ nedhɨnga bhomʉ-o, bhʉ́ ’bhɵ okpála akpina má dɨ!
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Abhomʉ-o, Yesu agbele ’dje uo kpekpeke me u apá engʉ́ ango-o pɨ kpála belegʉ de bini. Pɨpɨta-a, anɨ atsia apa pɨ uo me u ha ezʉ pɨ anɨ.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.