Marcos 4
Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARA
1 Lɨ Yesu akolo lɨe lɨngo ekpɵ na Galilaya-a, anɨ aholo matá nasuno. Abhomʉ-o, bhiti okpála na bhibhiti ago apo bhʉ́la o de anɨ. Kaka-a, anɨ atsia aʉ bhʉ́ zabʉ bini, anɨ anʉ adʉ bhʉ́bhʉ́ apɨ́ ’ngu. Bhiti okpála-a atsia adʉ naao apigo dengo ’ngu-o.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Yesu atsia adʉ asuno ongʉ́ pɨ uo bhelé bhʉ́ ogbitaku. Anɨ adʉ apa bhʉ́ nasuno gba e me:
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 «Yi djedje nga! Ekpɨ́ bini, kpála bini anʉ abhiye gba e ngʉ́ nalu ’zʉ.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Nedhɨnga anɨ adʉ alulu lɨe, tété abala lɨngo kpadjɨ. Odhu ago, u atsia azʉ hana má kpɵkɵbhɵ!
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Koko atsia abala lɨ bɨlɨ na teme, doto dʉ lɨ bɨlɨ ango-o bhelé de. Kaka-a, a atsia akɵ má gala, anga doto dʉ sasa bhelé de.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Engʉ́ bini, lɨ ela akolo lɨe kpekpeke-e, ezʉ ango-o atsia atsulu ka ndɨbhɨlɨ sisie-o. Abhomʉ-o, a atsia aʉlʉ.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Té koko abala lɨ bɨlɨ na oeti, oeti atsia abhele, a anguvo ezʉ-o. Kaka-a, a atsia lɨ lɨ́lɨ́ de.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Lɨ́ nguwa koko atsia abala lɨ bɨlɨ na dobho, a akɵ, a abhele a atsia alɨ lɨ́lɨ́. Lɨ́ nguwa bini alɨ lɨ́lɨ́ ndjɨkpa bata. Koko alɨ lɨ́lɨ́ ndjɨkpa madhɨa. Koko alɨ lɨ́lɨ́ kámá bini.»
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Yesu atsia abu tata me: «Ɨ dʉ me a nde lɨ kpála ne djedje ngʉ́ nadje ’kpɨ́-e, anɨ de dje!»
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Pɨpɨta-a, lɨ Yesu atigala bha lɨe ne omʉkpata ndjɨkpa ne ká bhisi di ne okpála ɨnde adʉ nadʉ de anɨ tɨtɨ o-o, u aholo nayi anɨ pɨndjɨ ogbitaku-o.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Anɨ atsia agie pɨ uo me: «Ngayi-e, Naʉ gba Ebhe ambamba ta e pɨ yi ambamba. La-a, pɨ okpála bhende kilidjo-o, ma bha ngapapa pɨ uo bhʉ́ ogbitaku.
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 A ko ngʉbula me engʉ́ ɨnde bhʉ́ Bhuku gba Ebhe-e mene lɨe. Engʉ́ ɨnde me:
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Pɨpɨta-a, Yesu atsia apa pɨ uo me: «Yi kɵ mboli gbitaku bhomʉ-o de! La mbɨa ɨnde-e, yi akɵ́ mboli ndʉ ogbitaku koko hana lele pɨ?
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Bhʉlʉ nalu nguwa ɨnde ma de apa ’ngʉ́ e ngalu eli gba Ebhe .
14 O semeador semeia a palavra.
15 Okpála koko maka ngo ’hi kpadjɨ lɨ bɨlɨ ɨnde lɨ eli gba Ebhe-e alu lɨe lɨ e-o. Nedhɨnga u adje eli-e lɨe, kolo ma ’li ma me-e, Satana gó, anɨ tsia é eli ɨnde alu lɨe bhʉ́ uo-o.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Okpála koko ngasia eli-e bhʉ́ doto na ká teme. Nedhɨnga u ngadje eli-e lɨe, a bhúe de u ngasisia ne djalɨ hana.
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Engʉ́ bini, u o de me eli bhomʉ-o sɨ kʉtɨ e alɨ bua o-o de. U ngao ’to o tété bha mbo ngʉ́ nedhɨnga bedɨ. Kaka-a, nedhɨnga lɨ okpekpeke da ’ngʉ́ ngago lɨe, ɨ dʉ di-e mbolo ka ’li Ebhe-e, u ngao ká nabhuka gba o kolo má gala!
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Matá-a, okoko ngasia eli-e bhʉ́ ká oeti. A bhomʉ-o, obhende ɨ di me zɨba eli ɨnde u ngadje e-o.
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 Engʉ́ bini, u ngabhundja naali pɨndjɨ ongʉ́ na doto ɨnde. Tɨatɨa ngapipite uo. La di-e, ndʉ ogʉmʉ ’ngʉ́ ngangá ngalɨ bhʉ́ uo, ɨ tsia ngúvo eli-o. Kaka-a, eli-e zú nguwa de.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Ngʉ́ nabu tata-a, okoko ngasia eli-e bhʉ́ doto na dobho. U ngadje eli-o, u ngasisia, u la di ngalɨ lɨ́lɨ́. Bhʉ́ okoko-o, lɨ́lɨ́ bini ngalɨ lɨ́lɨ́ ndjɨkpa bata, bhʉ́ okoko ndjɨkpa madhɨa, bhʉ́ okoko kámá bini.»
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Pɨpɨta-a, Yesu atsia apa pɨ uo me: «U dhedhedhe eke ngʉbula naoo asa lʉsa ɨ dʉ di-e asa mako uu? U dhedhedhe mangbo ngʉbula naoo pɨ́ misa.
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Padhá de, anga ehe bini ade ɨnde adʉ́dʉ bhʉ́ pepe, ɨnde ɨ kóto bhʉ́ mbasʉ de-e ade. La di-e, ndʉ ’he hana ɨnde awo lɨe mawo ɨnde lɨ kpála u e de-e ade.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Ɨ dʉ me a nde lɨ kpála ne djedje ngʉ́ nadje ’kpɨ́-e, anɨ de dje!»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Yesu atsia apa pɨ uo me: «Yi o ’to yi lɨ ’ngʉ́ ma ngapa e ndjɨndjɨ, anga yi dje ndjɨndjɨ-e, yi kɵ́ bhadi mboli engʉ́ bhelé.
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 Padhá de, anga kpála ɨnde ngakɵ mboli engʉ́ ndjɨndjɨ-e, Ebhe ambámba bhadi ta engʉ́ bhelé pɨ anɨ. Engʉ́ bini, kpála ɨnde ɨ kɵ mboli engʉ́ ndjɨndjɨ de-e, u aé belegʉ mboye bhende ka anɨ-o.»
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Yesu atsia apa matá pɨ uo me: «Yi tsia nga ehe ɨnde lɨ Naʉ gba Ebhe-e nde maka e ko. A maka kpála ɨnde adji abhiye ngʉ́ nalu nguwa.
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Ngbɨkpɨ ne sukpe, abana anɨ dʉ bha tɨla, ne me anɨ dʉ lɨ zʉkʉ, lɨ́ nguwa dʉ bha me a nde ngaze, a nde la di ngabhele. Anɨ mbɨla la de me a ngamene lɨe lele pɨ-ie de.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Doto ne tɨtɨ e ngakɵ ngaɨza mʉsana. Pɨpɨta-a, ɨ bɨ́ ’bhɨ. Lɨ soso-o, ɨ bá lɨ́lɨ́ ɨnde ato na paká paká.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Lɨ lɨ́lɨ́ mbe-e, kpála alu-o tsia kodho anga a ko nedhɨnga nae nguwa abhiye.»
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Yesu atsia apa matá me: «Nɨ́ tɨ da nakpo ’ndjɨ Naʉ gba Ebhe-e ne nɨ, ne me nɨ́ tɨ da nasusuno lɨ mangua gbitaku dho?
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 A maka lɨ́ ’lá u aɨ e me mʉtadi. Lɨ u lu anɨ bhʉ́ doto-o, a ko lɨ́ nguwa bhe na yeye ane mane bhʉ́ ká olɨ nguwa hana na pɨ́la doto.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Engʉ́ bini, nedhɨnga u alu anɨ lɨe, a ngabhele, ɨ tsia kólo ngbéngbé ane ondula koko hana. Lɨ oyáyá-a kólo ngbengbengbe da napa me odhu tɨ da nayiki otɨ gba o bhʉ́ bhiti kpákpá-o.»
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Abhomʉ-o, Yesu adʉ asuno bhʉ́ ogbitaku bhelé maka obhende bhomʉ. Anɨ adʉ akpokpo ’li Ebhe pɨ uo lɨ lele bhende lɨ okpála adʉ adje anɨ-e, tɨ da nakɵ mbolimboli lɨe ko.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Anɨ dʉ nanɨ agama ’ngʉ́ pɨ uo padhá de mandɨ gbitaku. Engʉ́ bini, nedhɨnga anɨ adʉ nadʉ lɨe ne omʉkpata gba e tɨtɨ o, anɨ atsia adʉ ambamba tata-a pɨ uo hana.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Bha tagolo bhʉ́ ekpɨ́ bhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ omʉkpata gba e me: «Nɨ́ gulu ’ngu ayi ’ngu.»
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Abhomʉ-o, u ao ká bhiti okpála-o, u anʉ ne Yesu bhʉ́ zabʉ anɨ adʉ bhʉ́ e-o. Ozabʉ koko adʉ di bhʉ́ dabɨlɨ bini ne uo.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Kolo me-e, kpéke anvi na gipi aholo ape. Ongbo ’ngu-o adʉ atuko bhʉ́ zabʉ masɨkpe de me zabʉ-o bedhe ne engu.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 La ngaanɨ, Yesu-o, anɨ adʉ me anɨ nde ala atabhu zabʉ-o. Anɨ ao ’ndjɨ e pɨ́ kuse. Omʉkpata gba anɨ anʉ azʉkʉ anɨ ne napa pɨ anɨ me: «Mʉsuno, nɨ́ adji amú. A zɨ ’ngʉ́ bhʉ́ djila mʉ dɨ?»
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Anɨ azʉkʉ lɨe, anɨ ambe bhʉ́ ’ndjɨ anvi-o. Anɨ atsia apa pɨ ngbo ’ngu-o me: «Gba ’bhɵ mʉ! Ndjili má bulu!» Anvi ao nape, engu atsia akolo guguo má bi!
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Yesu atsia apa pɨ omʉkpata gba e me: «Yi ne tsʉlʉ mo-o ka nɨ? Nabhuka nga bhʉ́ yi adɨ?»
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Engʉ́ bini, u adʉ adje tsʉlʉ naali. U atsia adʉ apa sʉnda o me: «Ae mangua kpála dho ɨ ngadje belegʉ e ne anvi di ne engu-o?»
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.