Marcos 4
Gandja na Mbɨa (MDM) vs ACF
1 Lɨ Yesu akolo lɨe lɨngo ekpɵ na Galilaya-a, anɨ aholo matá nasuno. Abhomʉ-o, bhiti okpála na bhibhiti ago apo bhʉ́la o de anɨ. Kaka-a, anɨ atsia aʉ bhʉ́ zabʉ bini, anɨ anʉ adʉ bhʉ́bhʉ́ apɨ́ ’ngu. Bhiti okpála-a atsia adʉ naao apigo dengo ’ngu-o.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 Yesu atsia adʉ asuno ongʉ́ pɨ uo bhelé bhʉ́ ogbitaku. Anɨ adʉ apa bhʉ́ nasuno gba e me:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 «Yi djedje nga! Ekpɨ́ bini, kpála bini anʉ abhiye gba e ngʉ́ nalu ’zʉ.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Nedhɨnga anɨ adʉ alulu lɨe, tété abala lɨngo kpadjɨ. Odhu ago, u atsia azʉ hana má kpɵkɵbhɵ!
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Koko atsia abala lɨ bɨlɨ na teme, doto dʉ lɨ bɨlɨ ango-o bhelé de. Kaka-a, a atsia akɵ má gala, anga doto dʉ sasa bhelé de.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 Engʉ́ bini, lɨ ela akolo lɨe kpekpeke-e, ezʉ ango-o atsia atsulu ka ndɨbhɨlɨ sisie-o. Abhomʉ-o, a atsia aʉlʉ.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Té koko abala lɨ bɨlɨ na oeti, oeti atsia abhele, a anguvo ezʉ-o. Kaka-a, a atsia lɨ lɨ́lɨ́ de.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Lɨ́ nguwa koko atsia abala lɨ bɨlɨ na dobho, a akɵ, a abhele a atsia alɨ lɨ́lɨ́. Lɨ́ nguwa bini alɨ lɨ́lɨ́ ndjɨkpa bata. Koko alɨ lɨ́lɨ́ ndjɨkpa madhɨa. Koko alɨ lɨ́lɨ́ kámá bini.»
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Yesu atsia abu tata me: «Ɨ dʉ me a nde lɨ kpála ne djedje ngʉ́ nadje ’kpɨ́-e, anɨ de dje!»
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Pɨpɨta-a, lɨ Yesu atigala bha lɨe ne omʉkpata ndjɨkpa ne ká bhisi di ne okpála ɨnde adʉ nadʉ de anɨ tɨtɨ o-o, u aholo nayi anɨ pɨndjɨ ogbitaku-o.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Anɨ atsia agie pɨ uo me: «Ngayi-e, Naʉ gba Ebhe ambamba ta e pɨ yi ambamba. La-a, pɨ okpála bhende kilidjo-o, ma bha ngapapa pɨ uo bhʉ́ ogbitaku.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 A ko ngʉbula me engʉ́ ɨnde bhʉ́ Bhuku gba Ebhe-e mene lɨe. Engʉ́ ɨnde me:
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Pɨpɨta-a, Yesu atsia apa pɨ uo me: «Yi kɵ mboli gbitaku bhomʉ-o de! La mbɨa ɨnde-e, yi akɵ́ mboli ndʉ ogbitaku koko hana lele pɨ?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Bhʉlʉ nalu nguwa ɨnde ma de apa ’ngʉ́ e ngalu eli gba Ebhe .
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Okpála koko maka ngo ’hi kpadjɨ lɨ bɨlɨ ɨnde lɨ eli gba Ebhe-e alu lɨe lɨ e-o. Nedhɨnga u adje eli-e lɨe, kolo ma ’li ma me-e, Satana gó, anɨ tsia é eli ɨnde alu lɨe bhʉ́ uo-o.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Okpála koko ngasia eli-e bhʉ́ doto na ká teme. Nedhɨnga u ngadje eli-e lɨe, a bhúe de u ngasisia ne djalɨ hana.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Engʉ́ bini, u o de me eli bhomʉ-o sɨ kʉtɨ e alɨ bua o-o de. U ngao ’to o tété bha mbo ngʉ́ nedhɨnga bedɨ. Kaka-a, nedhɨnga lɨ okpekpeke da ’ngʉ́ ngago lɨe, ɨ dʉ di-e mbolo ka ’li Ebhe-e, u ngao ká nabhuka gba o kolo má gala!
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Matá-a, okoko ngasia eli-e bhʉ́ ká oeti. A bhomʉ-o, obhende ɨ di me zɨba eli ɨnde u ngadje e-o.
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 Engʉ́ bini, u ngabhundja naali pɨndjɨ ongʉ́ na doto ɨnde. Tɨatɨa ngapipite uo. La di-e, ndʉ ogʉmʉ ’ngʉ́ ngangá ngalɨ bhʉ́ uo, ɨ tsia ngúvo eli-o. Kaka-a, eli-e zú nguwa de.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Ngʉ́ nabu tata-a, okoko ngasia eli-e bhʉ́ doto na dobho. U ngadje eli-o, u ngasisia, u la di ngalɨ lɨ́lɨ́. Bhʉ́ okoko-o, lɨ́lɨ́ bini ngalɨ lɨ́lɨ́ ndjɨkpa bata, bhʉ́ okoko ndjɨkpa madhɨa, bhʉ́ okoko kámá bini.»
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 Pɨpɨta-a, Yesu atsia apa pɨ uo me: «U dhedhedhe eke ngʉbula naoo asa lʉsa ɨ dʉ di-e asa mako uu? U dhedhedhe mangbo ngʉbula naoo pɨ́ misa.
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Padhá de, anga ehe bini ade ɨnde adʉ́dʉ bhʉ́ pepe, ɨnde ɨ kóto bhʉ́ mbasʉ de-e ade. La di-e, ndʉ ’he hana ɨnde awo lɨe mawo ɨnde lɨ kpála u e de-e ade.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Ɨ dʉ me a nde lɨ kpála ne djedje ngʉ́ nadje ’kpɨ́-e, anɨ de dje!»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Yesu atsia apa pɨ uo me: «Yi o ’to yi lɨ ’ngʉ́ ma ngapa e ndjɨndjɨ, anga yi dje ndjɨndjɨ-e, yi kɵ́ bhadi mboli engʉ́ bhelé.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Padhá de, anga kpála ɨnde ngakɵ mboli engʉ́ ndjɨndjɨ-e, Ebhe ambámba bhadi ta engʉ́ bhelé pɨ anɨ. Engʉ́ bini, kpála ɨnde ɨ kɵ mboli engʉ́ ndjɨndjɨ de-e, u aé belegʉ mboye bhende ka anɨ-o.»
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Yesu atsia apa matá pɨ uo me: «Yi tsia nga ehe ɨnde lɨ Naʉ gba Ebhe-e nde maka e ko. A maka kpála ɨnde adji abhiye ngʉ́ nalu nguwa.
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 Ngbɨkpɨ ne sukpe, abana anɨ dʉ bha tɨla, ne me anɨ dʉ lɨ zʉkʉ, lɨ́ nguwa dʉ bha me a nde ngaze, a nde la di ngabhele. Anɨ mbɨla la de me a ngamene lɨe lele pɨ-ie de.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Doto ne tɨtɨ e ngakɵ ngaɨza mʉsana. Pɨpɨta-a, ɨ bɨ́ ’bhɨ. Lɨ soso-o, ɨ bá lɨ́lɨ́ ɨnde ato na paká paká.
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Lɨ lɨ́lɨ́ mbe-e, kpála alu-o tsia kodho anga a ko nedhɨnga nae nguwa abhiye.»
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Yesu atsia apa matá me: «Nɨ́ tɨ da nakpo ’ndjɨ Naʉ gba Ebhe-e ne nɨ, ne me nɨ́ tɨ da nasusuno lɨ mangua gbitaku dho?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 A maka lɨ́ ’lá u aɨ e me mʉtadi. Lɨ u lu anɨ bhʉ́ doto-o, a ko lɨ́ nguwa bhe na yeye ane mane bhʉ́ ká olɨ nguwa hana na pɨ́la doto.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Engʉ́ bini, nedhɨnga u alu anɨ lɨe, a ngabhele, ɨ tsia kólo ngbéngbé ane ondula koko hana. Lɨ oyáyá-a kólo ngbengbengbe da napa me odhu tɨ da nayiki otɨ gba o bhʉ́ bhiti kpákpá-o.»
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Abhomʉ-o, Yesu adʉ asuno bhʉ́ ogbitaku bhelé maka obhende bhomʉ. Anɨ adʉ akpokpo ’li Ebhe pɨ uo lɨ lele bhende lɨ okpála adʉ adje anɨ-e, tɨ da nakɵ mbolimboli lɨe ko.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Anɨ dʉ nanɨ agama ’ngʉ́ pɨ uo padhá de mandɨ gbitaku. Engʉ́ bini, nedhɨnga anɨ adʉ nadʉ lɨe ne omʉkpata gba e tɨtɨ o, anɨ atsia adʉ ambamba tata-a pɨ uo hana.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Bha tagolo bhʉ́ ekpɨ́ bhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ omʉkpata gba e me: «Nɨ́ gulu ’ngu ayi ’ngu.»
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Abhomʉ-o, u ao ká bhiti okpála-o, u anʉ ne Yesu bhʉ́ zabʉ anɨ adʉ bhʉ́ e-o. Ozabʉ koko adʉ di bhʉ́ dabɨlɨ bini ne uo.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Kolo me-e, kpéke anvi na gipi aholo ape. Ongbo ’ngu-o adʉ atuko bhʉ́ zabʉ masɨkpe de me zabʉ-o bedhe ne engu.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 La ngaanɨ, Yesu-o, anɨ adʉ me anɨ nde ala atabhu zabʉ-o. Anɨ ao ’ndjɨ e pɨ́ kuse. Omʉkpata gba anɨ anʉ azʉkʉ anɨ ne napa pɨ anɨ me: «Mʉsuno, nɨ́ adji amú. A zɨ ’ngʉ́ bhʉ́ djila mʉ dɨ?»
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Anɨ azʉkʉ lɨe, anɨ ambe bhʉ́ ’ndjɨ anvi-o. Anɨ atsia apa pɨ ngbo ’ngu-o me: «Gba ’bhɵ mʉ! Ndjili má bulu!» Anvi ao nape, engu atsia akolo guguo má bi!
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Yesu atsia apa pɨ omʉkpata gba e me: «Yi ne tsʉlʉ mo-o ka nɨ? Nabhuka nga bhʉ́ yi adɨ?»
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Engʉ́ bini, u adʉ adje tsʉlʉ naali. U atsia adʉ apa sʉnda o me: «Ae mangua kpála dho ɨ ngadje belegʉ e ne anvi di ne engu-o?»
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.