Marcos 15

Gandja na Mbɨa (MDM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kɵkpɨ́ má bhɵ, ongbengbe odimandɵ gba Ebhe-e apo bhʉ́la o bhʉ́ bula. U adʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne obhelesɨ okpála, ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje , la di ne Libi okpála natsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba omaYuda libhomu. U agbite Yesu ne ekpʉ, u anʉ ne anɨ, u atsia aha anɨ pɨ Pɨlatɵ.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Pɨlatɵ ayi anɨ me: «Mʉ ne ’ngbé ngámá gba omaYuda?» Yesu agie pɨ anɨ me: «Mʉ ngapapa ngamʉ.»
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Ongbengbe odimandɵ adʉ apa osisiti ’ngʉ́ bhelé lɨ kʉte anɨ.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Abhomʉ-o, Pɨlatɵ atsia ayi matá anɨ me: «Ndʉ ’ngʉ́ ɨnde u ngapa e lɨ kʉte mʉ ɨnde-e, mʉ gie ’ngʉ́ tété bini dɨ?»
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Engʉ́ bini, Yesu gie ’ngʉ́ tété belegʉ de bini. Kaka-a, Pɨlatɵ angamba naali.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Bhʉ́ ndʉ anokomɨa na Pasɨka hana, a ayo me Pɨlatɵ tse ’kpa lɨ kpála bini ɨnde u aholo e bhʉ́ tɨkpʉ-o pɨ omaYuda. A ayo me a adʉ bhende lɨ okpála ayó me Pɨlatɵ tse ’kpa lɨ e ko.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 A abhaka me kpála bini ɨnde u aɨ e me Balabasɨ nde bhʉ́ tɨkpʉ. A adʉ me u nde aholo anɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne okpála na kpekpeke ’ndjɨ me u nde abhɵlɵ kpála bini bhʉ́ nedhɨnga u agbe kpéke ’ndjɨ lɨe-o.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Abhomʉ-o, bhiti okpála anʉ abhaka Pɨlatɵ, u atsia aholo nayo me Pɨlatɵ mene pɨ o maka anɨ amemene lɨe gɵmɵ gɵmɵ-o.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Pɨlatɵ agie pɨ uo me: «Yi akʉnda me ma tse ’kpa lɨ ’ngbé ngámá gba omaYuda pɨ yi?»
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Padhá de, anga anɨ adʉ ambɨla ndjɨndjɨ me ongbengbe odimandɵ apʉ Yesu, anga okpála adʉ ne mʉkʉnda naali pɨ Yesu.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Abhomʉ-o, ongbengbe odimandɵ atsia ato bhʉ́ okpála bhelé me u yo me Pɨlatɵ tse mangbo ’kpa lɨ Balabasɨ.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Pɨlatɵ atsia ayi bha matá uo me: «A ayo la me ma mene ngʉ́ kpála bhende yi ngaɨ e me ’ngbé ngámá gba omaYuda-a pɨ?»
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Okpála bhomʉ-o atsia agie ne nasʉsʉla me: «Gɨ anɨ lɨ kulusi!»
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Pɨlatɵ atsia adʉ ayi uo me: «Anɨ amene la mangua siti ’ngʉ́ dho?» U asʉsʉla matá kpekpeke naali ne naee ’li o ne abhʉ́lá me: «Gɨ anɨ lɨ kulusi!»
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Abhomʉ-o, Pɨlatɵ atse ’kpa lɨ Balabasɨ pɨ uo, amba nɨ atsógbolo bua uo de. Anɨ aha lɨ́lɨ me u bhɨ Yesu ne fimbo, pɨpɨta-a, anɨ atsia aha anɨ pɨ uo me u gɨ anɨ lɨ kulusi gɨgɨ.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Abhomʉ-o, osʉdha aha Yesu, u atsia anʉ ne anɨ tʉ mbadhasʉ gba Pɨlatɵ. U aɨ ndʉ osʉdha koko hana.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 U ato bongo na zʉmbe zʉmbe lɨ kʉte anɨ, u atsia agala ehe na eti má kilili, u aha-a, a ato bhʉ́ ’ndjɨ anɨ.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 U atsia aholo nayi anɨ me: «’Ngbé ngámá gba omaYuda, atou!»
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 U adʉ abhɨ ’ndjɨ anɨ ne mbamba, u atsia adʉ aku ngʉsʉ lɨ kʉte anɨ. U atʉtʉ lɨpʉkʉ o kuto, u atsia adʉ atɨ kala anɨ.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Pɨta u amʉ anɨ lɨe má tsɨkɨ tsɨkɨ-e, u agbe bongo na zʉmbe zʉmbe-e lɨ kʉte anɨ, u atsia agie obongo gba anɨ-e pɨ anɨ. Pɨpɨta-a, u atsia agbe anɨ kilidjo ngʉbula nagɨ anɨ lɨ kulusi.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Abhomʉ-o, osʉdha aholo kpála bini ne kpéke me anɨ bɨ kulusi gba Yesu-o. A adʉ ’lɨ kpála ango-o me Simo, a adʉ ’dyɨ Alekɨdjandele ngauo ne Lufusɨ. A adʉ kpála na gʉdhʉ na Silene. U aholo anɨ me anɨ nde ngakodho ’kpɨ́ oo nedhɨnga anɨ adʉ agie lɨe lɨe abhiye-o.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 U anʉ ne Yesu lɨ bɨlɨ ɨnde u aɨ e me Gologota, (a akʉnda napa me «bɨlɨ na pelege ’ndjɨ»).
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 U adʉ akʉnda naha vino ɨnde u akpɵtsɵ e ne mila pɨ anɨ. Engʉ́ bini, Yesu ndjɨ de.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 U agɨ anɨ lɨ kulusi. U agbogbo bhʉsʉ o lɨ obongo gba anɨ-e me u nde agʉ ngaɨza tété gbanda ngʉ́ nambɨla bhende a ayo me kpála bini ne bini sia e ko.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 U agɨ Yesu lɨ kulusi bhʉ́ saa na odukpabini kala tulukpe.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Balʉa ɨnde u aye e ngʉ́ nasuno ta mangɨmbo gba anɨ-e aye nanɨ lɨe me: «’Ngbé ngámá gba omaYuda.»
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 U atsia agɨ la di bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ-e, obhʉlʉ ’zi bhisi ɨnde adʉ agbʉlʉ ’he gba okpála ne kpéke. Bini adʉ lɨ kulusi gba e lɨ pá ’kpa anɨ na kokpa. Koko atsia adʉ lɨ kulusi gba e lɨ pá ’kpa anɨ na galɨ. [
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Abhomʉ-o, eli gba Ebhe ɨnde aye lɨe bhʉ́ Bhuku gba anɨ-e me: «U ato ’lɨ anɨ bhʉ́ ká okpála na sisiti-e», atsia amene lɨe.]
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Okpála ɨnde adʉ akodho ’kpɨ́ oo adʉ asosobho anɨ. U adʉ ako ’ndjɨ o, u atsia adʉ apa me: «He-e! Ngamʉ, kpála ɨnde abhɵ́lɵ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda, ɨ tsia yíki sʉnda ’kpɨ́ bata-a,
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 kobho lɨmʉ ngamʉ makpe, amba mʉ yie lɨ kulusi-e kɵ kuto.»
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Ongbengbe odimandɵ gba Ebhe di ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje adʉ bhadi namʉ anɨ moko. U adʉ apa sʉnda o me: «Anɨ akobho okpála koko, anɨ tɨ da nakobho lɨe ngae makpe dɨ!
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Mbɨa ɨnde-e, a ayo me Masɨya , ’ngbé ngámá gba omaƗsalaele yie lɨ kulusi, ya u, amba ya bhuka.» Obhende u agɨ o ne lɨ okulusi gba o dengo anɨ-e adʉ bhadi namʉ anɨ moko.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Tulukpe-e, biti akɵ pɨ́ doto libhomu, nakolo pɨ saa na bata pɨta tulukpe.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Abhomʉ-o, bhʉ́ saa na bata-a, Yesu asʉla kpekpeke me: «Eloi, Eloi, lama sabakatanɨ?» (A akʉnda napa me, «Ebhe gba ma, Ebhe gba ma, mo oo ká ma ka nɨ?»)
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Bini bini bhʉ́ ká okpála ɨnde adʉ oo adje anɨ lɨe, u atsia apa me: «Yi djedje, anɨ ngaɨ Elɨya!»
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Sʉka kpála bini agu holo. Anɨ anʉ azɨ epondje bhʉ́ kpongadha pandɨ. Anɨ agbite lɨ kʉte mbamba. Anɨ atsia aha pɨ anɨ me anɨ ndjɨ ne napa pɨ obɨ e me: «Ayó nga! Nɨ́ tsia nga ne me Elɨya agó ngʉ́ nakɵ anɨ lɨ kulusi-e kuto.»
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Engʉ́ bini, Yesu asʉla kpekpeke. Anɨ atsia akpi.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Abhomʉ-o, lido ɨnde adʉ agbo bhʉsʉ ’ngbé ’tɨ Ebhe-e asidha bhʉsʉ e bhisi má tsʉe nayie abhʉ́lá, akolo akuto!
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Ngámá gba osʉdha kámá bini ɨnde adʉ bhʉ́la anɨ au lele maka anɨ akpi lɨe, anɨ atsia apa me: «Kpála ɨnde-e bha ndjʉ nako ne ndɨlɨ gba Ebhe kʉkʉlʉ!»
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Olɨsɨ bini bini adʉ di oo. U adʉ atsia ’ngʉ́ bhomʉ-o mbo tsutsu. Bhʉ́ ká uo-o, a adʉ nanɨ Malɨa , kpála na gʉdhʉ na Magadala, Malɨa , ’hi Djodje ngauo ne Djakɨ bhe na makombi makombi-o, a la di-e Salome.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Nedhɨnga lɨ Yesu adʉ lɨe bhʉ́ Galilaya-a, olɨsɨ bhomʉ-o adʉ adhʉkʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ. U atsia adʉ di ateteke anɨ. Olɨsɨ koko bhelé ɨnde ayie nanɨ ne anɨ bhʉ́ Yelusalema adʉ di oo.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 A adʉ ɨbili tagolo. A abhaka la lɨe me a nde ekpɨ́ naleke lɨo ngʉ́ anokomɨa-a, a akʉnda napa me ekpɨ́ kala ekpɨ́ naguo gba omaYuda-a ,
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 sʉka okpála na Libi okpála natsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba omaYuda ago. A adʉ ’lɨ anɨ me Djodjefʉ , kpála na gʉdhʉ na Alimatayo. A adʉ kpála nakpe makpe. Anɨ adʉ di adjeke Naʉ gba Ebhe-o . Anɨ atsia asia kpéke bua ngʉ́ nalɨ agba Pɨlatɵ ngʉ́ nanʉ ayo kuo Yesu.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Pɨlatɵ angamba naali nadje me Yesu akpi kolo akpi-o. Abhomʉ-o, anɨ aɨ ngámá gba osʉdha-o. Anɨ atsia ayi anɨ me anɨ akpi ɨgɨnɨ bhʉtode i-e.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Pɨta nagie ’ngʉ́ tété ka ngámá gba osʉdha-a, Pɨlatɵ azɨba pɨ Djodjefʉ naha kuo Yesu.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Abhomʉ-o, Djodjefʉ akala daladeli ɨnde u amene e lɨ lene. Anɨ akɵ kuo Yesu lɨ kulusi-e kuto. Anɨ atsia agagala ne daladeli bhomʉ. Anɨ anʉ ao bhʉ́ lata ɨnde adʉ me u nde adjɨ e bhʉ́ teme-o. Anɨ awawala ’ngbé teme lɨ bhɵbhɵ.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Malɨa, kpála na gʉdhʉ na Magadala ngauo ne Malɨa, ’hi Djodje adʉ atsia bɨlɨ u ao anɨ lɨ e-o.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.