Marcos 15
Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARA
1 Kɵkpɨ́ má bhɵ, ongbengbe odimandɵ gba Ebhe-e apo bhʉ́la o bhʉ́ bula. U adʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne obhelesɨ okpála, ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje , la di ne Libi okpála natsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba omaYuda libhomu. U agbite Yesu ne ekpʉ, u anʉ ne anɨ, u atsia aha anɨ pɨ Pɨlatɵ.
1 Logo pela manhã, entraram em conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o Sinédrio; e, amarrando a Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Pɨlatɵ ayi anɨ me: «Mʉ ne ’ngbé ngámá gba omaYuda?» Yesu agie pɨ anɨ me: «Mʉ ngapapa ngamʉ.»
2 Pilatos o interrogou: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
3 Ongbengbe odimandɵ adʉ apa osisiti ’ngʉ́ bhelé lɨ kʉte anɨ.
3 Então, os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Abhomʉ-o, Pɨlatɵ atsia ayi matá anɨ me: «Ndʉ ’ngʉ́ ɨnde u ngapa e lɨ kʉte mʉ ɨnde-e, mʉ gie ’ngʉ́ tété bini dɨ?»
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo: Nada respondes? Vê quantas acusações te fazem!
5 Engʉ́ bini, Yesu gie ’ngʉ́ tété belegʉ de bini. Kaka-a, Pɨlatɵ angamba naali.
5 Jesus, porém, não respondeu palavra, a ponto de Pilatos muito se admirar.
6 Bhʉ́ ndʉ anokomɨa na Pasɨka hana, a ayo me Pɨlatɵ tse ’kpa lɨ kpála bini ɨnde u aholo e bhʉ́ tɨkpʉ-o pɨ omaYuda. A ayo me a adʉ bhende lɨ okpála ayó me Pɨlatɵ tse ’kpa lɨ e ko.
6 Ora, por ocasião da festa, era costume soltar ao povo um dos presos, qualquer que eles pedissem.
7 A abhaka me kpála bini ɨnde u aɨ e me Balabasɨ nde bhʉ́ tɨkpʉ. A adʉ me u nde aholo anɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne okpála na kpekpeke ’ndjɨ me u nde abhɵlɵ kpála bini bhʉ́ nedhɨnga u agbe kpéke ’ndjɨ lɨe-o.
7 Havia um, chamado Barrabás, preso com amotinadores, os quais em um tumulto haviam cometido homicídio.
8 Abhomʉ-o, bhiti okpála anʉ abhaka Pɨlatɵ, u atsia aholo nayo me Pɨlatɵ mene pɨ o maka anɨ amemene lɨe gɵmɵ gɵmɵ-o.
8 Vindo a multidão, começou a pedir que lhes fizesse como de costume.
9 Pɨlatɵ agie pɨ uo me: «Yi akʉnda me ma tse ’kpa lɨ ’ngbé ngámá gba omaYuda pɨ yi?»
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que eu vos solte o rei dos judeus?
10 Padhá de, anga anɨ adʉ ambɨla ndjɨndjɨ me ongbengbe odimandɵ apʉ Yesu, anga okpála adʉ ne mʉkʉnda naali pɨ Yesu.
10 Pois ele bem percebia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Abhomʉ-o, ongbengbe odimandɵ atsia ato bhʉ́ okpála bhelé me u yo me Pɨlatɵ tse mangbo ’kpa lɨ Balabasɨ.
11 Mas estes incitaram a multidão no sentido de que lhes soltasse, de preferência, Barrabás.
12 Pɨlatɵ atsia ayi bha matá uo me: «A ayo la me ma mene ngʉ́ kpála bhende yi ngaɨ e me ’ngbé ngámá gba omaYuda-a pɨ?»
12 Mas Pilatos lhes perguntou: Que farei, então, deste a quem chamais o rei dos judeus?
13 Okpála bhomʉ-o atsia agie ne nasʉsʉla me: «Gɨ anɨ lɨ kulusi!»
13 Eles, porém, clamavam: Crucifica-o!
14 Pɨlatɵ atsia adʉ ayi uo me: «Anɨ amene la mangua siti ’ngʉ́ dho?» U asʉsʉla matá kpekpeke naali ne naee ’li o ne abhʉ́lá me: «Gɨ anɨ lɨ kulusi!»
14 Mas Pilatos lhes disse: Que mal fez ele? E eles gritavam cada vez mais: Crucifica-o!
15 Abhomʉ-o, Pɨlatɵ atse ’kpa lɨ Balabasɨ pɨ uo, amba nɨ atsógbolo bua uo de. Anɨ aha lɨ́lɨ me u bhɨ Yesu ne fimbo, pɨpɨta-a, anɨ atsia aha anɨ pɨ uo me u gɨ anɨ lɨ kulusi gɨgɨ.
15 Então, Pilatos, querendo contentar a multidão, soltou-lhes Barrabás; e, após mandar açoitar a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
16 Abhomʉ-o, osʉdha aha Yesu, u atsia anʉ ne anɨ tʉ mbadhasʉ gba Pɨlatɵ. U aɨ ndʉ osʉdha koko hana.
16 Então, os soldados o levaram para dentro do palácio, que é o pretório, e reuniram todo o destacamento.
17 U ato bongo na zʉmbe zʉmbe lɨ kʉte anɨ, u atsia agala ehe na eti má kilili, u aha-a, a ato bhʉ́ ’ndjɨ anɨ.
17 Vestiram-no de púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram na cabeça.
18 U atsia aholo nayi anɨ me: «’Ngbé ngámá gba omaYuda, atou!»
18 E o saudavam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
19 U adʉ abhɨ ’ndjɨ anɨ ne mbamba, u atsia adʉ aku ngʉsʉ lɨ kʉte anɨ. U atʉtʉ lɨpʉkʉ o kuto, u atsia adʉ atɨ kala anɨ.
19 Davam-lhe na cabeça com um caniço, cuspiam nele e, pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 Pɨta u amʉ anɨ lɨe má tsɨkɨ tsɨkɨ-e, u agbe bongo na zʉmbe zʉmbe-e lɨ kʉte anɨ, u atsia agie obongo gba anɨ-e pɨ anɨ. Pɨpɨta-a, u atsia agbe anɨ kilidjo ngʉbula nagɨ anɨ lɨ kulusi.
20 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe a púrpura e o vestiram com as suas próprias vestes. Então, conduziram Jesus para fora, com o fim de o crucificarem.
21 Abhomʉ-o, osʉdha aholo kpála bini ne kpéke me anɨ bɨ kulusi gba Yesu-o. A adʉ ’lɨ kpála ango-o me Simo, a adʉ ’dyɨ Alekɨdjandele ngauo ne Lufusɨ. A adʉ kpála na gʉdhʉ na Silene. U aholo anɨ me anɨ nde ngakodho ’kpɨ́ oo nedhɨnga anɨ adʉ agie lɨe lɨe abhiye-o.
21 E obrigaram a Simão Cireneu, que passava, vindo do campo, pai de Alexandre e de Rufo, a carregar-lhe a cruz.
22 U anʉ ne Yesu lɨ bɨlɨ ɨnde u aɨ e me Gologota, (a akʉnda napa me «bɨlɨ na pelege ’ndjɨ»).
22 E levaram Jesus para o Gólgota, que quer dizer Lugar da Caveira.
23 U adʉ akʉnda naha vino ɨnde u akpɵtsɵ e ne mila pɨ anɨ. Engʉ́ bini, Yesu ndjɨ de.
23 Deram-lhe a beber vinho com mirra; ele, porém, não tomou.
24 U agɨ anɨ lɨ kulusi. U agbogbo bhʉsʉ o lɨ obongo gba anɨ-e me u nde agʉ ngaɨza tété gbanda ngʉ́ nambɨla bhende a ayo me kpála bini ne bini sia e ko.
24 Então, o crucificaram e repartiram entre si as vestes dele, lançando-lhes sorte, para ver o que levaria cada um.
25 U agɨ Yesu lɨ kulusi bhʉ́ saa na odukpabini kala tulukpe.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Balʉa ɨnde u aye e ngʉ́ nasuno ta mangɨmbo gba anɨ-e aye nanɨ lɨe me: «’Ngbé ngámá gba omaYuda.»
26 E, por cima, estava, em epígrafe, a sua acusação: O Rei dos Judeus .
27 U atsia agɨ la di bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ-e, obhʉlʉ ’zi bhisi ɨnde adʉ agbʉlʉ ’he gba okpála ne kpéke. Bini adʉ lɨ kulusi gba e lɨ pá ’kpa anɨ na kokpa. Koko atsia adʉ lɨ kulusi gba e lɨ pá ’kpa anɨ na galɨ. [
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
28 Abhomʉ-o, eli gba Ebhe ɨnde aye lɨe bhʉ́ Bhuku gba anɨ-e me: «U ato ’lɨ anɨ bhʉ́ ká okpála na sisiti-e», atsia amene lɨe.]
28 [E cumpriu-se a Escritura que diz: Com malfeitores foi contado. ]
29 Okpála ɨnde adʉ akodho ’kpɨ́ oo adʉ asosobho anɨ. U adʉ ako ’ndjɨ o, u atsia adʉ apa me: «He-e! Ngamʉ, kpála ɨnde abhɵ́lɵ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda, ɨ tsia yíki sʉnda ’kpɨ́ bata-a,
29 Os que iam passando, blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! Tu que destróis o santuário e, em três dias, o reedificas!
30 kobho lɨmʉ ngamʉ makpe, amba mʉ yie lɨ kulusi-e kɵ kuto.»
30 Salva-te a ti mesmo, descendo da cruz!
31 Ongbengbe odimandɵ gba Ebhe di ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje adʉ bhadi namʉ anɨ moko. U adʉ apa sʉnda o me: «Anɨ akobho okpála koko, anɨ tɨ da nakobho lɨe ngae makpe dɨ!
31 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas, escarnecendo, entre si diziam: Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se;
32 Mbɨa ɨnde-e, a ayo me Masɨya , ’ngbé ngámá gba omaƗsalaele yie lɨ kulusi, ya u, amba ya bhuka.» Obhende u agɨ o ne lɨ okulusi gba o dengo anɨ-e adʉ bhadi namʉ anɨ moko.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos. Também os que com ele foram crucificados o insultavam.
33 Tulukpe-e, biti akɵ pɨ́ doto libhomu, nakolo pɨ saa na bata pɨta tulukpe.
33 Chegada a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 Abhomʉ-o, bhʉ́ saa na bata-a, Yesu asʉla kpekpeke me: «Eloi, Eloi, lama sabakatanɨ?» (A akʉnda napa me, «Ebhe gba ma, Ebhe gba ma, mo oo ká ma ka nɨ?»)
34 À hora nona, clamou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? Que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Bini bini bhʉ́ ká okpála ɨnde adʉ oo adje anɨ lɨe, u atsia apa me: «Yi djedje, anɨ ngaɨ Elɨya!»
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Vede, chama por Elias!
36 Sʉka kpála bini agu holo. Anɨ anʉ azɨ epondje bhʉ́ kpongadha pandɨ. Anɨ agbite lɨ kʉte mbamba. Anɨ atsia aha pɨ anɨ me anɨ ndjɨ ne napa pɨ obɨ e me: «Ayó nga! Nɨ́ tsia nga ne me Elɨya agó ngʉ́ nakɵ anɨ lɨ kulusi-e kuto.»
36 E um deles correu a embeber uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de um caniço, deu-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo!
37 Engʉ́ bini, Yesu asʉla kpekpeke. Anɨ atsia akpi.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Abhomʉ-o, lido ɨnde adʉ agbo bhʉsʉ ’ngbé ’tɨ Ebhe-e asidha bhʉsʉ e bhisi má tsʉe nayie abhʉ́lá, akolo akuto!
38 E o véu do santuário rasgou-se em duas partes, de alto a baixo.
39 Ngámá gba osʉdha kámá bini ɨnde adʉ bhʉ́la anɨ au lele maka anɨ akpi lɨe, anɨ atsia apa me: «Kpála ɨnde-e bha ndjʉ nako ne ndɨlɨ gba Ebhe kʉkʉlʉ!»
39 O centurião que estava em frente dele, vendo que assim expirara, disse: Verdadeiramente, este homem era o Filho de Deus.
40 Olɨsɨ bini bini adʉ di oo. U adʉ atsia ’ngʉ́ bhomʉ-o mbo tsutsu. Bhʉ́ ká uo-o, a adʉ nanɨ Malɨa , kpála na gʉdhʉ na Magadala, Malɨa , ’hi Djodje ngauo ne Djakɨ bhe na makombi makombi-o, a la di-e Salome.
40 Estavam também ali algumas mulheres, observando de longe; entre elas, Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 Nedhɨnga lɨ Yesu adʉ lɨe bhʉ́ Galilaya-a, olɨsɨ bhomʉ-o adʉ adhʉkʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ. U atsia adʉ di ateteke anɨ. Olɨsɨ koko bhelé ɨnde ayie nanɨ ne anɨ bhʉ́ Yelusalema adʉ di oo.
41 as quais, quando Jesus estava na Galileia, o acompanhavam e serviam; e, além destas, muitas outras que haviam subido com ele para Jerusalém.
42 A adʉ ɨbili tagolo. A abhaka la lɨe me a nde ekpɨ́ naleke lɨo ngʉ́ anokomɨa-a, a akʉnda napa me ekpɨ́ kala ekpɨ́ naguo gba omaYuda-a ,
42 Ao cair da tarde, por ser o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 sʉka okpála na Libi okpála natsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba omaYuda ago. A adʉ ’lɨ anɨ me Djodjefʉ , kpála na gʉdhʉ na Alimatayo. A adʉ kpála nakpe makpe. Anɨ adʉ di adjeke Naʉ gba Ebhe-o . Anɨ atsia asia kpéke bua ngʉ́ nalɨ agba Pɨlatɵ ngʉ́ nanʉ ayo kuo Yesu.
43 vindo José de Arimateia, ilustre membro do Sinédrio, que também esperava o reino de Deus, dirigiu-se resolutamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Pɨlatɵ angamba naali nadje me Yesu akpi kolo akpi-o. Abhomʉ-o, anɨ aɨ ngámá gba osʉdha-o. Anɨ atsia ayi anɨ me anɨ akpi ɨgɨnɨ bhʉtode i-e.
44 Mas Pilatos admirou-se de que ele já tivesse morrido. E, tendo chamado o centurião, perguntou-lhe se havia muito que morrera.
45 Pɨta nagie ’ngʉ́ tété ka ngámá gba osʉdha-a, Pɨlatɵ azɨba pɨ Djodjefʉ naha kuo Yesu.
45 Após certificar-se, pela informação do comandante, cedeu o corpo a José.
46 Abhomʉ-o, Djodjefʉ akala daladeli ɨnde u amene e lɨ lene. Anɨ akɵ kuo Yesu lɨ kulusi-e kuto. Anɨ atsia agagala ne daladeli bhomʉ. Anɨ anʉ ao bhʉ́ lata ɨnde adʉ me u nde adjɨ e bhʉ́ teme-o. Anɨ awawala ’ngbé teme lɨ bhɵbhɵ.
46 Este, baixando o corpo da cruz, envolveu-o em um lençol que comprara e o depositou em um túmulo que tinha sido aberto numa rocha; e rolou uma pedra para a entrada do túmulo.
47 Malɨa, kpála na gʉdhʉ na Magadala ngauo ne Malɨa, ’hi Djodje adʉ atsia bɨlɨ u ao anɨ lɨ e-o.
47 Ora, Maria Madalena e Maria, mãe de José, observaram onde ele foi posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.