Marcos 15

Gandja na Mbɨa (MDM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kɵkpɨ́ má bhɵ, ongbengbe odimandɵ gba Ebhe-e apo bhʉ́la o bhʉ́ bula. U adʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne obhelesɨ okpála, ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje , la di ne Libi okpála natsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba omaYuda libhomu. U agbite Yesu ne ekpʉ, u anʉ ne anɨ, u atsia aha anɨ pɨ Pɨlatɵ.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Pɨlatɵ ayi anɨ me: «Mʉ ne ’ngbé ngámá gba omaYuda?» Yesu agie pɨ anɨ me: «Mʉ ngapapa ngamʉ.»
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Ongbengbe odimandɵ adʉ apa osisiti ’ngʉ́ bhelé lɨ kʉte anɨ.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Abhomʉ-o, Pɨlatɵ atsia ayi matá anɨ me: «Ndʉ ’ngʉ́ ɨnde u ngapa e lɨ kʉte mʉ ɨnde-e, mʉ gie ’ngʉ́ tété bini dɨ?»
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Engʉ́ bini, Yesu gie ’ngʉ́ tété belegʉ de bini. Kaka-a, Pɨlatɵ angamba naali.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Bhʉ́ ndʉ anokomɨa na Pasɨka hana, a ayo me Pɨlatɵ tse ’kpa lɨ kpála bini ɨnde u aholo e bhʉ́ tɨkpʉ-o pɨ omaYuda. A ayo me a adʉ bhende lɨ okpála ayó me Pɨlatɵ tse ’kpa lɨ e ko.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 A abhaka me kpála bini ɨnde u aɨ e me Balabasɨ nde bhʉ́ tɨkpʉ. A adʉ me u nde aholo anɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne okpála na kpekpeke ’ndjɨ me u nde abhɵlɵ kpála bini bhʉ́ nedhɨnga u agbe kpéke ’ndjɨ lɨe-o.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Abhomʉ-o, bhiti okpála anʉ abhaka Pɨlatɵ, u atsia aholo nayo me Pɨlatɵ mene pɨ o maka anɨ amemene lɨe gɵmɵ gɵmɵ-o.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Pɨlatɵ agie pɨ uo me: «Yi akʉnda me ma tse ’kpa lɨ ’ngbé ngámá gba omaYuda pɨ yi?»
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Padhá de, anga anɨ adʉ ambɨla ndjɨndjɨ me ongbengbe odimandɵ apʉ Yesu, anga okpála adʉ ne mʉkʉnda naali pɨ Yesu.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Abhomʉ-o, ongbengbe odimandɵ atsia ato bhʉ́ okpála bhelé me u yo me Pɨlatɵ tse mangbo ’kpa lɨ Balabasɨ.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Pɨlatɵ atsia ayi bha matá uo me: «A ayo la me ma mene ngʉ́ kpála bhende yi ngaɨ e me ’ngbé ngámá gba omaYuda-a pɨ?»
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Okpála bhomʉ-o atsia agie ne nasʉsʉla me: «Gɨ anɨ lɨ kulusi!»
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Pɨlatɵ atsia adʉ ayi uo me: «Anɨ amene la mangua siti ’ngʉ́ dho?» U asʉsʉla matá kpekpeke naali ne naee ’li o ne abhʉ́lá me: «Gɨ anɨ lɨ kulusi!»
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Abhomʉ-o, Pɨlatɵ atse ’kpa lɨ Balabasɨ pɨ uo, amba nɨ atsógbolo bua uo de. Anɨ aha lɨ́lɨ me u bhɨ Yesu ne fimbo, pɨpɨta-a, anɨ atsia aha anɨ pɨ uo me u gɨ anɨ lɨ kulusi gɨgɨ.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Abhomʉ-o, osʉdha aha Yesu, u atsia anʉ ne anɨ tʉ mbadhasʉ gba Pɨlatɵ. U aɨ ndʉ osʉdha koko hana.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 U ato bongo na zʉmbe zʉmbe lɨ kʉte anɨ, u atsia agala ehe na eti má kilili, u aha-a, a ato bhʉ́ ’ndjɨ anɨ.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 U atsia aholo nayi anɨ me: «’Ngbé ngámá gba omaYuda, atou!»
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 U adʉ abhɨ ’ndjɨ anɨ ne mbamba, u atsia adʉ aku ngʉsʉ lɨ kʉte anɨ. U atʉtʉ lɨpʉkʉ o kuto, u atsia adʉ atɨ kala anɨ.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Pɨta u amʉ anɨ lɨe má tsɨkɨ tsɨkɨ-e, u agbe bongo na zʉmbe zʉmbe-e lɨ kʉte anɨ, u atsia agie obongo gba anɨ-e pɨ anɨ. Pɨpɨta-a, u atsia agbe anɨ kilidjo ngʉbula nagɨ anɨ lɨ kulusi.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Abhomʉ-o, osʉdha aholo kpála bini ne kpéke me anɨ bɨ kulusi gba Yesu-o. A adʉ ’lɨ kpála ango-o me Simo, a adʉ ’dyɨ Alekɨdjandele ngauo ne Lufusɨ. A adʉ kpála na gʉdhʉ na Silene. U aholo anɨ me anɨ nde ngakodho ’kpɨ́ oo nedhɨnga anɨ adʉ agie lɨe lɨe abhiye-o.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 U anʉ ne Yesu lɨ bɨlɨ ɨnde u aɨ e me Gologota, (a akʉnda napa me «bɨlɨ na pelege ’ndjɨ»).
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 U adʉ akʉnda naha vino ɨnde u akpɵtsɵ e ne mila pɨ anɨ. Engʉ́ bini, Yesu ndjɨ de.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 U agɨ anɨ lɨ kulusi. U agbogbo bhʉsʉ o lɨ obongo gba anɨ-e me u nde agʉ ngaɨza tété gbanda ngʉ́ nambɨla bhende a ayo me kpála bini ne bini sia e ko.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 U agɨ Yesu lɨ kulusi bhʉ́ saa na odukpabini kala tulukpe.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Balʉa ɨnde u aye e ngʉ́ nasuno ta mangɨmbo gba anɨ-e aye nanɨ lɨe me: «’Ngbé ngámá gba omaYuda.»
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 U atsia agɨ la di bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ-e, obhʉlʉ ’zi bhisi ɨnde adʉ agbʉlʉ ’he gba okpála ne kpéke. Bini adʉ lɨ kulusi gba e lɨ pá ’kpa anɨ na kokpa. Koko atsia adʉ lɨ kulusi gba e lɨ pá ’kpa anɨ na galɨ. [
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Abhomʉ-o, eli gba Ebhe ɨnde aye lɨe bhʉ́ Bhuku gba anɨ-e me: «U ato ’lɨ anɨ bhʉ́ ká okpála na sisiti-e», atsia amene lɨe.]
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Okpála ɨnde adʉ akodho ’kpɨ́ oo adʉ asosobho anɨ. U adʉ ako ’ndjɨ o, u atsia adʉ apa me: «He-e! Ngamʉ, kpála ɨnde abhɵ́lɵ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda, ɨ tsia yíki sʉnda ’kpɨ́ bata-a,
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 kobho lɨmʉ ngamʉ makpe, amba mʉ yie lɨ kulusi-e kɵ kuto.»
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Ongbengbe odimandɵ gba Ebhe di ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje adʉ bhadi namʉ anɨ moko. U adʉ apa sʉnda o me: «Anɨ akobho okpála koko, anɨ tɨ da nakobho lɨe ngae makpe dɨ!
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Mbɨa ɨnde-e, a ayo me Masɨya , ’ngbé ngámá gba omaƗsalaele yie lɨ kulusi, ya u, amba ya bhuka.» Obhende u agɨ o ne lɨ okulusi gba o dengo anɨ-e adʉ bhadi namʉ anɨ moko.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Tulukpe-e, biti akɵ pɨ́ doto libhomu, nakolo pɨ saa na bata pɨta tulukpe.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Abhomʉ-o, bhʉ́ saa na bata-a, Yesu asʉla kpekpeke me: «Eloi, Eloi, lama sabakatanɨ?» (A akʉnda napa me, «Ebhe gba ma, Ebhe gba ma, mo oo ká ma ka nɨ?»)
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Bini bini bhʉ́ ká okpála ɨnde adʉ oo adje anɨ lɨe, u atsia apa me: «Yi djedje, anɨ ngaɨ Elɨya!»
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Sʉka kpála bini agu holo. Anɨ anʉ azɨ epondje bhʉ́ kpongadha pandɨ. Anɨ agbite lɨ kʉte mbamba. Anɨ atsia aha pɨ anɨ me anɨ ndjɨ ne napa pɨ obɨ e me: «Ayó nga! Nɨ́ tsia nga ne me Elɨya agó ngʉ́ nakɵ anɨ lɨ kulusi-e kuto.»
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Engʉ́ bini, Yesu asʉla kpekpeke. Anɨ atsia akpi.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Abhomʉ-o, lido ɨnde adʉ agbo bhʉsʉ ’ngbé ’tɨ Ebhe-e asidha bhʉsʉ e bhisi má tsʉe nayie abhʉ́lá, akolo akuto!
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Ngámá gba osʉdha kámá bini ɨnde adʉ bhʉ́la anɨ au lele maka anɨ akpi lɨe, anɨ atsia apa me: «Kpála ɨnde-e bha ndjʉ nako ne ndɨlɨ gba Ebhe kʉkʉlʉ!»
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Olɨsɨ bini bini adʉ di oo. U adʉ atsia ’ngʉ́ bhomʉ-o mbo tsutsu. Bhʉ́ ká uo-o, a adʉ nanɨ Malɨa , kpála na gʉdhʉ na Magadala, Malɨa , ’hi Djodje ngauo ne Djakɨ bhe na makombi makombi-o, a la di-e Salome.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Nedhɨnga lɨ Yesu adʉ lɨe bhʉ́ Galilaya-a, olɨsɨ bhomʉ-o adʉ adhʉkʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ. U atsia adʉ di ateteke anɨ. Olɨsɨ koko bhelé ɨnde ayie nanɨ ne anɨ bhʉ́ Yelusalema adʉ di oo.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 A adʉ ɨbili tagolo. A abhaka la lɨe me a nde ekpɨ́ naleke lɨo ngʉ́ anokomɨa-a, a akʉnda napa me ekpɨ́ kala ekpɨ́ naguo gba omaYuda-a ,
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 sʉka okpála na Libi okpála natsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba omaYuda ago. A adʉ ’lɨ anɨ me Djodjefʉ , kpála na gʉdhʉ na Alimatayo. A adʉ kpála nakpe makpe. Anɨ adʉ di adjeke Naʉ gba Ebhe-o . Anɨ atsia asia kpéke bua ngʉ́ nalɨ agba Pɨlatɵ ngʉ́ nanʉ ayo kuo Yesu.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Pɨlatɵ angamba naali nadje me Yesu akpi kolo akpi-o. Abhomʉ-o, anɨ aɨ ngámá gba osʉdha-o. Anɨ atsia ayi anɨ me anɨ akpi ɨgɨnɨ bhʉtode i-e.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Pɨta nagie ’ngʉ́ tété ka ngámá gba osʉdha-a, Pɨlatɵ azɨba pɨ Djodjefʉ naha kuo Yesu.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Abhomʉ-o, Djodjefʉ akala daladeli ɨnde u amene e lɨ lene. Anɨ akɵ kuo Yesu lɨ kulusi-e kuto. Anɨ atsia agagala ne daladeli bhomʉ. Anɨ anʉ ao bhʉ́ lata ɨnde adʉ me u nde adjɨ e bhʉ́ teme-o. Anɨ awawala ’ngbé teme lɨ bhɵbhɵ.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Malɨa, kpála na gʉdhʉ na Magadala ngauo ne Malɨa, ’hi Djodje adʉ atsia bɨlɨ u ao anɨ lɨ e-o.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.