Marcos 15

Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kɵkpɨ́ má bhɵ, ongbengbe odimandɵ gba Ebhe-e apo bhʉ́la o bhʉ́ bula. U adʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne obhelesɨ okpála, ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje , la di ne Libi okpála natsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba omaYuda libhomu. U agbite Yesu ne ekpʉ, u anʉ ne anɨ, u atsia aha anɨ pɨ Pɨlatɵ.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Pɨlatɵ ayi anɨ me: «Mʉ ne ’ngbé ngámá gba omaYuda?» Yesu agie pɨ anɨ me: «Mʉ ngapapa ngamʉ.»
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 Ongbengbe odimandɵ adʉ apa osisiti ’ngʉ́ bhelé lɨ kʉte anɨ.
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Abhomʉ-o, Pɨlatɵ atsia ayi matá anɨ me: «Ndʉ ’ngʉ́ ɨnde u ngapa e lɨ kʉte mʉ ɨnde-e, mʉ gie ’ngʉ́ tété bini dɨ?»
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 Engʉ́ bini, Yesu gie ’ngʉ́ tété belegʉ de bini. Kaka-a, Pɨlatɵ angamba naali.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 Bhʉ́ ndʉ anokomɨa na Pasɨka hana, a ayo me Pɨlatɵ tse ’kpa lɨ kpála bini ɨnde u aholo e bhʉ́ tɨkpʉ-o pɨ omaYuda. A ayo me a adʉ bhende lɨ okpála ayó me Pɨlatɵ tse ’kpa lɨ e ko.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 A abhaka me kpála bini ɨnde u aɨ e me Balabasɨ nde bhʉ́ tɨkpʉ. A adʉ me u nde aholo anɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne okpála na kpekpeke ’ndjɨ me u nde abhɵlɵ kpála bini bhʉ́ nedhɨnga u agbe kpéke ’ndjɨ lɨe-o.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Abhomʉ-o, bhiti okpála anʉ abhaka Pɨlatɵ, u atsia aholo nayo me Pɨlatɵ mene pɨ o maka anɨ amemene lɨe gɵmɵ gɵmɵ-o.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Pɨlatɵ agie pɨ uo me: «Yi akʉnda me ma tse ’kpa lɨ ’ngbé ngámá gba omaYuda pɨ yi?»
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Padhá de, anga anɨ adʉ ambɨla ndjɨndjɨ me ongbengbe odimandɵ apʉ Yesu, anga okpála adʉ ne mʉkʉnda naali pɨ Yesu.
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Abhomʉ-o, ongbengbe odimandɵ atsia ato bhʉ́ okpála bhelé me u yo me Pɨlatɵ tse mangbo ’kpa lɨ Balabasɨ.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Pɨlatɵ atsia ayi bha matá uo me: «A ayo la me ma mene ngʉ́ kpála bhende yi ngaɨ e me ’ngbé ngámá gba omaYuda-a pɨ?»
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 Okpála bhomʉ-o atsia agie ne nasʉsʉla me: «Gɨ anɨ lɨ kulusi!»
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Pɨlatɵ atsia adʉ ayi uo me: «Anɨ amene la mangua siti ’ngʉ́ dho?» U asʉsʉla matá kpekpeke naali ne naee ’li o ne abhʉ́lá me: «Gɨ anɨ lɨ kulusi!»
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Abhomʉ-o, Pɨlatɵ atse ’kpa lɨ Balabasɨ pɨ uo, amba nɨ atsógbolo bua uo de. Anɨ aha lɨ́lɨ me u bhɨ Yesu ne fimbo, pɨpɨta-a, anɨ atsia aha anɨ pɨ uo me u gɨ anɨ lɨ kulusi gɨgɨ.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Abhomʉ-o, osʉdha aha Yesu, u atsia anʉ ne anɨ tʉ mbadhasʉ gba Pɨlatɵ. U aɨ ndʉ osʉdha koko hana.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 U ato bongo na zʉmbe zʉmbe lɨ kʉte anɨ, u atsia agala ehe na eti má kilili, u aha-a, a ato bhʉ́ ’ndjɨ anɨ.
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 U atsia aholo nayi anɨ me: «’Ngbé ngámá gba omaYuda, atou!»
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 U adʉ abhɨ ’ndjɨ anɨ ne mbamba, u atsia adʉ aku ngʉsʉ lɨ kʉte anɨ. U atʉtʉ lɨpʉkʉ o kuto, u atsia adʉ atɨ kala anɨ.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Pɨta u amʉ anɨ lɨe má tsɨkɨ tsɨkɨ-e, u agbe bongo na zʉmbe zʉmbe-e lɨ kʉte anɨ, u atsia agie obongo gba anɨ-e pɨ anɨ. Pɨpɨta-a, u atsia agbe anɨ kilidjo ngʉbula nagɨ anɨ lɨ kulusi.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Abhomʉ-o, osʉdha aholo kpála bini ne kpéke me anɨ bɨ kulusi gba Yesu-o. A adʉ ’lɨ kpála ango-o me Simo, a adʉ ’dyɨ Alekɨdjandele ngauo ne Lufusɨ. A adʉ kpála na gʉdhʉ na Silene. U aholo anɨ me anɨ nde ngakodho ’kpɨ́ oo nedhɨnga anɨ adʉ agie lɨe lɨe abhiye-o.
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 U anʉ ne Yesu lɨ bɨlɨ ɨnde u aɨ e me Gologota, (a akʉnda napa me «bɨlɨ na pelege ’ndjɨ»).
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 U adʉ akʉnda naha vino ɨnde u akpɵtsɵ e ne mila pɨ anɨ. Engʉ́ bini, Yesu ndjɨ de.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 U agɨ anɨ lɨ kulusi. U agbogbo bhʉsʉ o lɨ obongo gba anɨ-e me u nde agʉ ngaɨza tété gbanda ngʉ́ nambɨla bhende a ayo me kpála bini ne bini sia e ko.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 U agɨ Yesu lɨ kulusi bhʉ́ saa na odukpabini kala tulukpe.
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Balʉa ɨnde u aye e ngʉ́ nasuno ta mangɨmbo gba anɨ-e aye nanɨ lɨe me: «’Ngbé ngámá gba omaYuda.»
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 U atsia agɨ la di bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ-e, obhʉlʉ ’zi bhisi ɨnde adʉ agbʉlʉ ’he gba okpála ne kpéke. Bini adʉ lɨ kulusi gba e lɨ pá ’kpa anɨ na kokpa. Koko atsia adʉ lɨ kulusi gba e lɨ pá ’kpa anɨ na galɨ. [
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 Abhomʉ-o, eli gba Ebhe ɨnde aye lɨe bhʉ́ Bhuku gba anɨ-e me: «U ato ’lɨ anɨ bhʉ́ ká okpála na sisiti-e», atsia amene lɨe.]
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 Okpála ɨnde adʉ akodho ’kpɨ́ oo adʉ asosobho anɨ. U adʉ ako ’ndjɨ o, u atsia adʉ apa me: «He-e! Ngamʉ, kpála ɨnde abhɵ́lɵ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda, ɨ tsia yíki sʉnda ’kpɨ́ bata-a,
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 kobho lɨmʉ ngamʉ makpe, amba mʉ yie lɨ kulusi-e kɵ kuto.»
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 Ongbengbe odimandɵ gba Ebhe di ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje adʉ bhadi namʉ anɨ moko. U adʉ apa sʉnda o me: «Anɨ akobho okpála koko, anɨ tɨ da nakobho lɨe ngae makpe dɨ!
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 Mbɨa ɨnde-e, a ayo me Masɨya , ’ngbé ngámá gba omaƗsalaele yie lɨ kulusi, ya u, amba ya bhuka.» Obhende u agɨ o ne lɨ okulusi gba o dengo anɨ-e adʉ bhadi namʉ anɨ moko.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Tulukpe-e, biti akɵ pɨ́ doto libhomu, nakolo pɨ saa na bata pɨta tulukpe.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 Abhomʉ-o, bhʉ́ saa na bata-a, Yesu asʉla kpekpeke me: «Eloi, Eloi, lama sabakatanɨ?» (A akʉnda napa me, «Ebhe gba ma, Ebhe gba ma, mo oo ká ma ka nɨ?»)
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Bini bini bhʉ́ ká okpála ɨnde adʉ oo adje anɨ lɨe, u atsia apa me: «Yi djedje, anɨ ngaɨ Elɨya!»
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Sʉka kpála bini agu holo. Anɨ anʉ azɨ epondje bhʉ́ kpongadha pandɨ. Anɨ agbite lɨ kʉte mbamba. Anɨ atsia aha pɨ anɨ me anɨ ndjɨ ne napa pɨ obɨ e me: «Ayó nga! Nɨ́ tsia nga ne me Elɨya agó ngʉ́ nakɵ anɨ lɨ kulusi-e kuto.»
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Engʉ́ bini, Yesu asʉla kpekpeke. Anɨ atsia akpi.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Abhomʉ-o, lido ɨnde adʉ agbo bhʉsʉ ’ngbé ’tɨ Ebhe-e asidha bhʉsʉ e bhisi má tsʉe nayie abhʉ́lá, akolo akuto!
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Ngámá gba osʉdha kámá bini ɨnde adʉ bhʉ́la anɨ au lele maka anɨ akpi lɨe, anɨ atsia apa me: «Kpála ɨnde-e bha ndjʉ nako ne ndɨlɨ gba Ebhe kʉkʉlʉ!»
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 Olɨsɨ bini bini adʉ di oo. U adʉ atsia ’ngʉ́ bhomʉ-o mbo tsutsu. Bhʉ́ ká uo-o, a adʉ nanɨ Malɨa , kpála na gʉdhʉ na Magadala, Malɨa , ’hi Djodje ngauo ne Djakɨ bhe na makombi makombi-o, a la di-e Salome.
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 Nedhɨnga lɨ Yesu adʉ lɨe bhʉ́ Galilaya-a, olɨsɨ bhomʉ-o adʉ adhʉkʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ. U atsia adʉ di ateteke anɨ. Olɨsɨ koko bhelé ɨnde ayie nanɨ ne anɨ bhʉ́ Yelusalema adʉ di oo.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 A adʉ ɨbili tagolo. A abhaka la lɨe me a nde ekpɨ́ naleke lɨo ngʉ́ anokomɨa-a, a akʉnda napa me ekpɨ́ kala ekpɨ́ naguo gba omaYuda-a ,
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 sʉka okpála na Libi okpála natsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba omaYuda ago. A adʉ ’lɨ anɨ me Djodjefʉ , kpála na gʉdhʉ na Alimatayo. A adʉ kpála nakpe makpe. Anɨ adʉ di adjeke Naʉ gba Ebhe-o . Anɨ atsia asia kpéke bua ngʉ́ nalɨ agba Pɨlatɵ ngʉ́ nanʉ ayo kuo Yesu.
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Pɨlatɵ angamba naali nadje me Yesu akpi kolo akpi-o. Abhomʉ-o, anɨ aɨ ngámá gba osʉdha-o. Anɨ atsia ayi anɨ me anɨ akpi ɨgɨnɨ bhʉtode i-e.
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 Pɨta nagie ’ngʉ́ tété ka ngámá gba osʉdha-a, Pɨlatɵ azɨba pɨ Djodjefʉ naha kuo Yesu.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Abhomʉ-o, Djodjefʉ akala daladeli ɨnde u amene e lɨ lene. Anɨ akɵ kuo Yesu lɨ kulusi-e kuto. Anɨ atsia agagala ne daladeli bhomʉ. Anɨ anʉ ao bhʉ́ lata ɨnde adʉ me u nde adjɨ e bhʉ́ teme-o. Anɨ awawala ’ngbé teme lɨ bhɵbhɵ.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Malɨa, kpála na gʉdhʉ na Magadala ngauo ne Malɨa, ’hi Djodje adʉ atsia bɨlɨ u ao anɨ lɨ e-o.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.