Marcos 14

Gandja na Mbɨa (MDM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A adʉ nanɨ ’kpɨ́ bhisi kala anokomɨa na Pasɨka , ne kala anokomɨa nazʉ mapa ɨnde lɨ levile nde bhʉ́ e ade-o . Ongbengbe odimandɵ di ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje adʉ agɨlɨ me o hólo Yesu bhʉ́ pepe lele pɨ, amba o bhɵlɵ anɨ-e.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 U adʉ apa me: «A ayo de me nɨ́ holo anɨ bhʉ́ nedhɨnga na anokomɨa de, anga nɨ́ mene mo-o, lɨ okpála gbé tolo.»
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Yesu adʉ bhʉ́ kʉtɨ na Betanɨa bhʉ́ ’tɨ gba Simo, bhʉlʉ kába-o. Nedhɨnga u adʉ lɨe nazʉ ’he-e, ɵlɵ bini ago ne gɨlɨ ɨnde u amene e lɨ alabatele. A adʉ bhʉ́bhʉ́ ne tiki mʉngotsi na nalade. A adʉ la di bhʉ́ kpéke mase. Anɨ agʉmʉ gɨlɨ na alabatele-o, anɨ atsia atuko mʉngotsi ango-o pɨ́ ’ndjɨ Yesu.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Okpála koko a adʉ apa sʉnda o ne ke bua me: «Mʉngotsi ɨnde-e ngasiti lɨe me-e ka nɨ?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 U tɨ nako da natsɨtsɨndjɨ ngʉ́ lɨ́ denalio ane kámá bata mane. U tsia há tɨa ango-o pɨ obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ!» U atsia adʉ ake ’ngʉ́ lɨo pɨ ɵlɵ ango-o.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Engʉ́ bini, Yesu apa me: «Yi o anɨ. Yi ngato mbolo lɨ anɨ ngʉ́ nɨ? Anɨ amene mʉma bhomʉ-o bádha ’ngʉ́.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Padhá de, anga ngayi-e, yi ngadʉ ne obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ ndʉ ’kpɨ́ hana de yi. Nedhɨnga yi kʉnda lɨe, yi tɨ da namene bádha ’ngʉ́ pɨ uo. Engʉ́ bini, ngama-a, nɨ́ ne yi ndʉ ’kpɨ́ hana ade.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Bhende anɨ atɨ nako da namene e, anɨ amene: anɨ apulu mʉngotsi lɨ kʉte ma kalanʉ ngʉ́ nazɨ ma ko.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Ma apa pɨ yi na paká me, ndʉ bɨlɨ hana ɨnde u akpokpo Bádha Ngali lɨe pɨ́la doto libhomu-o, u akpókpo di engʉ́ anɨ amene e, lɨ okpála dʉ di abhundja anɨ.»
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Abhomʉ-o, Yuda Ɨsɨkaliote, sʉka omʉkpata ndjɨkpa ne ká bhisi-e anʉ agba ongbengbe odimandɵ ngʉ́ napʉ Yesu pɨ uo.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 U adje engʉ́ bhomʉ-o lɨe, u akpi ndjɨlɨ naali. U atsia apa me o há pɨ anɨ tɨa. Abhomʉ-o, Yuda atsia adʉ agɨlɨ bádha nedhɨnga ngʉbula napʉ Yesu pɨ uo.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Ekpɨ́ na bini na anokomɨa nazʉ mapa ɨnde lɨ levile nde bhʉ́ e ade-e, ekpɨ́ u adʉ abhɵlɵ kandɵlɵ lɨe ngʉbula Pasɨka-a, omʉkpata gba Yesu ayi anɨ me: «Mo okʉnda me ya nʉ leke da nazʉ Pasɨka pɨ mʉ su?»
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Abhomʉ-o, anɨ atima omʉkpata bhisi bhʉ́ ká omʉkpata gba e-o. Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Yi nʉ bhʉ́ gʉdhʉ, yi akɵ́ lɨyi ne bhoko bini ɨnde abɨ lʉsa ’ngu, yi kpata anɨ.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Bɨlɨ ɨnde anɨ alɨ́ lɨ e-e, yi de pa pɨ bhʉbhʉlʉ-o me: ‹Mʉsuno apa me: tɨna ’tɨ ɨnde mo oleke e mʉma ne omʉkpata gba ma ngʉ́ nazʉ Pasɨka tété-e ngae dho?›
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Abhomʉ-o, anɨ asúno tɨna ’tɨ ɨnde abhʉ́lá-a pɨ yi. A ngbéngbé, u aleke ndjɨndjɨ, ndʉ ’he hana bhʉ́bhʉ́ bedhe. A bhomʉ-o bɨlɨ ɨnde yi aléke da anokomɨa pɨ nɨ́ lɨ e ko.»
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Omʉkpata-a agbida. U anʉ abhʉ́ gʉdhʉ. U atsia abhaka ndʉ ’ngʉ́ hana maka lɨ Yesu apa pɨ uo lɨe ko. Abhomʉ-o, u atsia alʉ ezʉ na Pasɨka-o.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 A akolo lɨe tagolo-o, Yesu ne omʉkpata gba e ndjɨkpa ne ká bhisi-e akolo.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Nedhɨnga u adʉlʉ lɨe pɨ́ misa me u nde ngazʉ ’he-e, Yesu atsia apa me: «Ma apa pɨ yi na paká me, sʉka yi bini, ɨnde ngazʉ ’he ne ma-a, apʉ́ ma.»
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Omʉkpata-a abedhe ne babuma lɨ bua o bedhe. U atsia aholo nayi anɨ bini ne bini me: «A adʉ́ ma?»
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Anɨ apa pɨ uo me: «A ko sʉka yi omʉkpata ndjɨkpa ne ká bhisi-o, bhende ɨ ngato ’kpa e ne ma bhʉ́ saanɨ-o.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Ndɨlɨ gba kpála akpí bha na paká maka u aye lɨe bhʉ́ Bhuku gba Ebhe lɨ ’ngʉ́ gba anɨ-o. Engʉ́ bini, a ko lɨkabhu pɨ kpála ɨnde apʉ́ Ndɨlɨ gba kpála-o. A belegʉ nako pɨ kpála ango-o ndjɨndjɨ me u azú anɨ de!»
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Nedhɨnga u adʉ azʉ ’he lɨe, Yesu aha mapa-o. Pɨpɨta-a, anɨ agie heni pɨ Ebhe. Anɨ atsia agʉmʉ bhʉsʉ bhʉsʉ, anɨ atsia aha pɨ uo. Do anɨ de-e: «Yi haha, a ɨnde-e kʉte ma.»
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Pɨpɨta-a, anɨ aha kópo-o, pɨta anɨ agie heni lɨe pɨ Ebhe-e, anɨ atsia aha pɨ uo. U atsia andjɨ ndʉ o hana.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Anɨ atsia apa pɨ uo me: «A ɨnde-e ngʉte ma, ngʉte na gandja ɨnde atuko lɨe pɨ bhiti okpála-o.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Ma apa pɨ yi na paká me, ma andjɨ́ matá galikpe lɨ́ ndula na vino belegʉ de bini, akólo lɨ ’kpɨ́ ɨnde ma andjɨ́ matá lɨe ne toto bhʉ́ Naʉ gba Ebhe-o .»
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Pɨta u ali ’tsi lɨe, u aze ngʉ́ nanʉ pɨ́ ’ta na ondula na Olive.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Abhomʉ-o, Yesu apa pɨ uo me: «Ndʉ yi hana, yi aó ká ma, anga u aye bhʉ́ Bhuku gba Ebhe-e me:
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Engʉ́ bini, ma azúku lɨe, ma anʉ́ adjeke yi abhʉ́ Galilaya.»
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Piele atsia apa pɨ anɨ me: «Belegʉ lɨ ndʉ okpála hana o ká mʉ-o, ngama de!»
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Yesu atsia apa pɨ anɨ me: «Ma apa pɨ mʉ na paká me, ngamʉ-o, sukpe na nakɨ ɨnde-e, kala me engʉ ku ’gbá bhʉtsibhʉtsi bhisi-e, mo opá bhʉtsibhʉtsi bata me nɨ mbɨla ma de.»
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Engʉ́ bini, Piele atsia apa matá ne kekele me: «Abana ɨ yo bha me ma kpi bhʉ́ dabɨlɨ bini ne mʉ-o, ma atsé mʉ de!» Abhomʉ-o, ndʉ uo hana atsia apa bhadi moko.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Pɨpɨta-a, Yesu ne omʉkpata gba e akolo lɨ bɨlɨ ɨnde u aɨ e me Getesemanɨ. Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Yi dʉlʉ kuto sɨ, nedhɨnga ɨnde ma adʉ́ lɨe nayo Ebhe ko.»
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Anɨ anʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Piele, Djakɨ ne Djaa . Abhomʉ-o, tsʉlʉ aholo anɨ, anɨ aholo azʉ lɨkabhu lɨ bua e.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Bua ma abedhe ne lɨkabhu bedhe ka ma adji akpi lɨe-o. Yi tigala sɨ, yi alá-a de!»
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Pɨpɨta-a, anɨ anʉ mbo tsutsu bedɨ. Anɨ atsia agʉ i e bhʉ́ doto. Anɨ atsia adʉ ayo Ebhe ngʉbula e me ɨ dʉ me a nde alé male-e, nedhɨnga bhomʉ-o de kodho ’kpɨ́ de nɨ tsutsu.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Anɨ adʉ apa me: «Aba, ’Dyɨ ma, kpéke da ’ngʉ́ pɨ mʉ ade. E kópo na lɨkabhu ɨnde-e de ma mae! Engʉ́ bini, mo oméne maka ma akʉnda lɨe de, mene mangbo maka mo okʉnda lɨe ko!»
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Yesu agie lɨe, anɨ abhaka omʉkpata gba e bata me u nde tɨla. Do anɨ pɨ Piele de-e: «Simo, mʉ ngala-a? Mʉ sia angu ngʉ́ nadʉ ndɨla belegʉ de ngʉbula saa bini?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Yi alá-a de, yi yo Ebhe, amba yi alɨ́ bhʉ́ nale de. Bua kpála dʉdʉ bedhe ne angu, engʉ́ bini, kʉte anɨ bhʉbhʉkʉ.»
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Pɨpɨta-a, Yesu atuto matá lɨe mbo tsutsu masudha. Anɨ atsia ayo Ebhe ne oeli bini bhomʉ.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Abhomʉ-o, anɨ ago matá, anɨ abhaka uo tɨla, anga djila uo adʉ me a nde alɨ tili ne ela má yikpokpo! U tsia dʉ nambɨla de me o opá pɨ anɨ pɨ-ie de.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Bhʉtsibhʉtsi na bata, anɨ ago. Anɨ apa pɨ uo me: «Yi nga bha ngala di ne naguo? A andjia, nedhɨnga akolo. Yi tsitsia nga, u apʉ́ Ndɨlɨ gba kpála mbɨa ɨnde-e pɨ obhʉlʉ siti ’ngʉ́.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Yi yie bhʉ́lá, nɨ́ nʉnʉ! Yi tsitsia nga, kpála ɨnde ɨ ngapʉ ma-a, akolo!»
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Bha lɨ nedhɨnga lɨ Yesu adʉ ngabha lɨe agama ’ngʉ́-o, Yuda, sʉka obhʉlʉ titima ndjɨkpa ne ká bhisi-e, akoto lɨ uo bhʉ́ dabɨlɨ bini ne okpála ɨnde adʉ sa ’kpa o ne tɨa ’gʉ́: ombotɨa ne ondula. U ago me a nde atima uo ne ongbengbe odimandɵ, ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje di ne obhelesɨ okpála.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Yuda, kpála ɨnde apʉ́ Yesu-o, adje lɨe ne uo me: «Kpála ɨnde ma anvʉ́ pabhɵ e, a ko anɨ! Yi holo anɨ, amba yi nʉ ne anɨ ne nalila anɨ ndjɨndjɨ.»
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Nedhɨnga lɨ anɨ akolo lɨe, anɨ atuto lɨe de Yesu. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Labi!» Anɨ atsia anvʉ pabhɵ anɨ.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Okpála bhe koko abu ’kpa o lɨ anɨ, u atsia aholo anɨ.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Sʉka okpála ɨnde adʉ oo agbe mbotɨa gba e-o. Anɨ asʉ kpála na kulu gba bhele kpála gba odimandɵ-o , anɨ atsia akodho ’dje anɨ má tse!
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ uo me: «Yi ago ngʉ́ ma ne ombotɨa di ne ondula mʉgɨto me ma ne bhʉlʉ ’zi!
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Ma dʉ nako ndʉ ’kpɨ́ hana bhʉ́ ká yi bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda ngʉ́ nasuno, yi tsia holo ma de. Engʉ́ bini, a ko ngʉbula me engʉ́ ɨnde u aye e bhʉ́ Bhuku-o mene lɨe.»
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Abhomʉ-o, ndʉ omʉkpata hana ao ká anɨ. U atsia akpekpe.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Makombi bini adʉ akpata Yesu me anɨ nde abuku kʉte e bha ne mbʉlʉ daladeli. U aholo anɨ.
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 Engʉ́ bini, ngaanɨ-e, anɨ abala ’kpa lɨ daladeli-o, anɨ atsia ayiki lɨe ne holo ndumbu.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Abhomʉ-o, u anʉ ne Yesu kala bhele kpála gba odimandɵ-o. U atsia apo bhʉ́la o ndʉ o hana: ongbengbe odimandɵ, obhelesɨ okpála di ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Piele adʉ akpata Yesu mbo tsutsu. Anɨ atsia akolo bhʉ́ mbadhasʉ gba bhele kpála gba odimandɵ-o. Anɨ adʉ kuto, anɨ atsia adʉ atʉ djua bhʉ́ dabɨlɨ bini ne omʉlila.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 La-a, ongbengbe odimandɵ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Libi okpála natsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba omaYuda adʉ naao agɨlɨ kpála ɨnde agó apa ’ngʉ́ lɨ kʉte Yesu sisiti, amba o kodho ’ngʉ́ gba anɨ-e me anɨ kpi. Engʉ́ bini, u u de.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Okpála bhelé adʉ apa ’ngʉ́ lɨ Yesu ne eu. Engʉ́ bini, ongʉ́ u adʉ apa e, a go lɨ kpadjɨ bini de.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Okpála bini bini adʉ ayie bhʉ́lá ne napa ’ngʉ́ lɨ anɨ ne eu me:
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 «Ya adje anɨ me anɨ nde ngapa me: ‹Ngama-a, ma abhɵ́lɵ ’tɨ Ebhe ɨnde lɨ okpála amene e ɨnde. Pɨta ’kpɨ́ bata, ma tsia yíki koko ɨnde lɨ ’kpa kpála mene e de.›»
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Engʉ́ bini, abana u adʉ apa lɨe mo-o, u dʉ adje lɨo bhʉ́ nakpokpo ’ngʉ́ ango-o de.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Abhomʉ-o, bhele kpála gba odimandɵ-o ayie bhʉ́lá bhʉ́ ká okpála-o. Anɨ atsia ayi Yesu me: «Mʉ gie ’ngʉ́ lɨ kʉte engʉ́ u ngakpokpo e lɨ mʉ-o dɨ?»
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Engʉ́ bini, ngaanɨ-e, anɨ andjili bha má bulu, anɨ gie engʉ́ bini de! Bhele kpála gba odimandɵ-o atsia ayi matá anɨ me: «Mʉ ne Masɨya , Ndɨlɨ gba Ebhe ɨnde lɨ okpála ngadhɵgɵ e?»
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Yesu agie me: «A moko, ma ne anɨ. Yi aú Ndɨlɨ gba kpála adʉ lɨ pápá na kokpa gba Angbamɨlɨ me anɨ nde ngago ne ndindi na abhʉ́lá.»
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Abhomʉ-o, bhele kpála gba odimandɵ-o asidha bongo gba e. Anɨ atsia apa me: «Nɨ́ matá ne gʉmʉ okpála koko ngʉ́ nakpokpo ’ngʉ́ gba nɨ-e ade!
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Yi adje maka anɨ asobho Ebhe lɨe adje. Yi apa tété pɨ?» Abhomʉ-o, ndʉ uo hana akodho ’ngʉ́ gba anɨ-e me anɨ atɨ ne nakpi.
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Bini bini bhʉ́ ká uo aholo aku ngʉsʉ lɨ anɨ. U atsia adʉ di abuku bhʉ́la anɨ, asʉ anɨ ne napa pɨ anɨ me: «Pa pɨ ya me asʉ mʉ da!» Omʉlila-a aha anɨ, u atsia aholo di nasʉ anɨ.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Nedhɨnga lɨ Piele adʉ nga bha lɨe tʉ mbadhasʉ-o, sʉka okpála na kulu bini na ɵɵlɵ gba bhele kpála gba odimandɵ ago.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Anɨ au Piele lɨe ngatʉ djua-a, anɨ atsia anɨ má sʉʉ! Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Ngamʉ di-e, mo odʉ nako bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Yesu, kpála na Nadjaleta-o!»
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Engʉ́ bini, Piele ayaya. Anɨ atsia apa me: «Ma mbɨla de. Ma kɵ di mboli engʉ́ mʉ ngakʉnda napa e de.» Abhomʉ-o, anɨ akoto kilidjo bhʉ́ mbaladja. [Pɨpɨta-a, engʉ atsia aku ’gbá.]
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Engʉ́ bini, kpála na kulu na ɵɵlɵ ango-o au anɨ. Anɨ atsia apa matá bhʉ́ djila okpála ɨnde adʉ oo me: «Kpála ɨnde aoo, a ko di sʉka uo!»
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 La-a, Piele ayaya matá. Pɨta nedhɨnga masudha, okpála ɨnde adʉlʉ oo apa matá pɨ Piele me: «A ko paká, mʉ ne sʉka uo, anga ngamʉ di-e mʉ ne kpála na Galilaya.»
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Engʉ́ bini ngaanɨ-e, anɨ aholo natʉ silika ne nasɨma me: «Ma mbɨla kpála ɨnde yi ngapa ’ngʉ́ gba e mʉma bhomʉ-o de!»Piele atʉ silika me nɨ mbɨla Yesu de|alt="Pierre jure qu’il ne connait pas Jésus" src="cn02144b.tif" size="span" ref="14:71"
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Má gala kolo me-e, engʉ atsia aku ’gbá bhʉtsibhʉtsi na bhisi. Abhomʉ-o, Piele abhundja engʉ́ ɨnde lɨ Yesu apa ɨgɨnɨ e pɨ anɨ me: «Kala me engʉ ku ’gbá bhʉtsibhʉtsi bhisi-e, mo opá bhʉtsibhʉtsi bata me nɨ mbɨla ma de.» Anɨ atsia akoto ne holo ne naku ’gbá.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.