Marcos 14
Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARIB
1 A adʉ nanɨ ’kpɨ́ bhisi kala anokomɨa na Pasɨka , ne kala anokomɨa nazʉ mapa ɨnde lɨ levile nde bhʉ́ e ade-o . Ongbengbe odimandɵ di ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje adʉ agɨlɨ me o hólo Yesu bhʉ́ pepe lele pɨ, amba o bhɵlɵ anɨ-e.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 U adʉ apa me: «A ayo de me nɨ́ holo anɨ bhʉ́ nedhɨnga na anokomɨa de, anga nɨ́ mene mo-o, lɨ okpála gbé tolo.»
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Yesu adʉ bhʉ́ kʉtɨ na Betanɨa bhʉ́ ’tɨ gba Simo, bhʉlʉ kába-o. Nedhɨnga u adʉ lɨe nazʉ ’he-e, ɵlɵ bini ago ne gɨlɨ ɨnde u amene e lɨ alabatele. A adʉ bhʉ́bhʉ́ ne tiki mʉngotsi na nalade. A adʉ la di bhʉ́ kpéke mase. Anɨ agʉmʉ gɨlɨ na alabatele-o, anɨ atsia atuko mʉngotsi ango-o pɨ́ ’ndjɨ Yesu.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Okpála koko a adʉ apa sʉnda o ne ke bua me: «Mʉngotsi ɨnde-e ngasiti lɨe me-e ka nɨ?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 U tɨ nako da natsɨtsɨndjɨ ngʉ́ lɨ́ denalio ane kámá bata mane. U tsia há tɨa ango-o pɨ obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ!» U atsia adʉ ake ’ngʉ́ lɨo pɨ ɵlɵ ango-o.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Engʉ́ bini, Yesu apa me: «Yi o anɨ. Yi ngato mbolo lɨ anɨ ngʉ́ nɨ? Anɨ amene mʉma bhomʉ-o bádha ’ngʉ́.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Padhá de, anga ngayi-e, yi ngadʉ ne obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ ndʉ ’kpɨ́ hana de yi. Nedhɨnga yi kʉnda lɨe, yi tɨ da namene bádha ’ngʉ́ pɨ uo. Engʉ́ bini, ngama-a, nɨ́ ne yi ndʉ ’kpɨ́ hana ade.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Bhende anɨ atɨ nako da namene e, anɨ amene: anɨ apulu mʉngotsi lɨ kʉte ma kalanʉ ngʉ́ nazɨ ma ko.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Ma apa pɨ yi na paká me, ndʉ bɨlɨ hana ɨnde u akpokpo Bádha Ngali lɨe pɨ́la doto libhomu-o, u akpókpo di engʉ́ anɨ amene e, lɨ okpála dʉ di abhundja anɨ.»
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Abhomʉ-o, Yuda Ɨsɨkaliote, sʉka omʉkpata ndjɨkpa ne ká bhisi-e anʉ agba ongbengbe odimandɵ ngʉ́ napʉ Yesu pɨ uo.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 U adje engʉ́ bhomʉ-o lɨe, u akpi ndjɨlɨ naali. U atsia apa me o há pɨ anɨ tɨa. Abhomʉ-o, Yuda atsia adʉ agɨlɨ bádha nedhɨnga ngʉbula napʉ Yesu pɨ uo.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Ekpɨ́ na bini na anokomɨa nazʉ mapa ɨnde lɨ levile nde bhʉ́ e ade-e, ekpɨ́ u adʉ abhɵlɵ kandɵlɵ lɨe ngʉbula Pasɨka-a, omʉkpata gba Yesu ayi anɨ me: «Mo okʉnda me ya nʉ leke da nazʉ Pasɨka pɨ mʉ su?»
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Abhomʉ-o, anɨ atima omʉkpata bhisi bhʉ́ ká omʉkpata gba e-o. Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Yi nʉ bhʉ́ gʉdhʉ, yi akɵ́ lɨyi ne bhoko bini ɨnde abɨ lʉsa ’ngu, yi kpata anɨ.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Bɨlɨ ɨnde anɨ alɨ́ lɨ e-e, yi de pa pɨ bhʉbhʉlʉ-o me: ‹Mʉsuno apa me: tɨna ’tɨ ɨnde mo oleke e mʉma ne omʉkpata gba ma ngʉ́ nazʉ Pasɨka tété-e ngae dho?›
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Abhomʉ-o, anɨ asúno tɨna ’tɨ ɨnde abhʉ́lá-a pɨ yi. A ngbéngbé, u aleke ndjɨndjɨ, ndʉ ’he hana bhʉ́bhʉ́ bedhe. A bhomʉ-o bɨlɨ ɨnde yi aléke da anokomɨa pɨ nɨ́ lɨ e ko.»
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Omʉkpata-a agbida. U anʉ abhʉ́ gʉdhʉ. U atsia abhaka ndʉ ’ngʉ́ hana maka lɨ Yesu apa pɨ uo lɨe ko. Abhomʉ-o, u atsia alʉ ezʉ na Pasɨka-o.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 A akolo lɨe tagolo-o, Yesu ne omʉkpata gba e ndjɨkpa ne ká bhisi-e akolo.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Nedhɨnga u adʉlʉ lɨe pɨ́ misa me u nde ngazʉ ’he-e, Yesu atsia apa me: «Ma apa pɨ yi na paká me, sʉka yi bini, ɨnde ngazʉ ’he ne ma-a, apʉ́ ma.»
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Omʉkpata-a abedhe ne babuma lɨ bua o bedhe. U atsia aholo nayi anɨ bini ne bini me: «A adʉ́ ma?»
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Anɨ apa pɨ uo me: «A ko sʉka yi omʉkpata ndjɨkpa ne ká bhisi-o, bhende ɨ ngato ’kpa e ne ma bhʉ́ saanɨ-o.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Ndɨlɨ gba kpála akpí bha na paká maka u aye lɨe bhʉ́ Bhuku gba Ebhe lɨ ’ngʉ́ gba anɨ-o. Engʉ́ bini, a ko lɨkabhu pɨ kpála ɨnde apʉ́ Ndɨlɨ gba kpála-o. A belegʉ nako pɨ kpála ango-o ndjɨndjɨ me u azú anɨ de!»
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Nedhɨnga u adʉ azʉ ’he lɨe, Yesu aha mapa-o. Pɨpɨta-a, anɨ agie heni pɨ Ebhe. Anɨ atsia agʉmʉ bhʉsʉ bhʉsʉ, anɨ atsia aha pɨ uo. Do anɨ de-e: «Yi haha, a ɨnde-e kʉte ma.»
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Pɨpɨta-a, anɨ aha kópo-o, pɨta anɨ agie heni lɨe pɨ Ebhe-e, anɨ atsia aha pɨ uo. U atsia andjɨ ndʉ o hana.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Anɨ atsia apa pɨ uo me: «A ɨnde-e ngʉte ma, ngʉte na gandja ɨnde atuko lɨe pɨ bhiti okpála-o.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Ma apa pɨ yi na paká me, ma andjɨ́ matá galikpe lɨ́ ndula na vino belegʉ de bini, akólo lɨ ’kpɨ́ ɨnde ma andjɨ́ matá lɨe ne toto bhʉ́ Naʉ gba Ebhe-o .»
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Pɨta u ali ’tsi lɨe, u aze ngʉ́ nanʉ pɨ́ ’ta na ondula na Olive.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Abhomʉ-o, Yesu apa pɨ uo me: «Ndʉ yi hana, yi aó ká ma, anga u aye bhʉ́ Bhuku gba Ebhe-e me:
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Engʉ́ bini, ma azúku lɨe, ma anʉ́ adjeke yi abhʉ́ Galilaya.»
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Piele atsia apa pɨ anɨ me: «Belegʉ lɨ ndʉ okpála hana o ká mʉ-o, ngama de!»
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Yesu atsia apa pɨ anɨ me: «Ma apa pɨ mʉ na paká me, ngamʉ-o, sukpe na nakɨ ɨnde-e, kala me engʉ ku ’gbá bhʉtsibhʉtsi bhisi-e, mo opá bhʉtsibhʉtsi bata me nɨ mbɨla ma de.»
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Engʉ́ bini, Piele atsia apa matá ne kekele me: «Abana ɨ yo bha me ma kpi bhʉ́ dabɨlɨ bini ne mʉ-o, ma atsé mʉ de!» Abhomʉ-o, ndʉ uo hana atsia apa bhadi moko.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Pɨpɨta-a, Yesu ne omʉkpata gba e akolo lɨ bɨlɨ ɨnde u aɨ e me Getesemanɨ. Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Yi dʉlʉ kuto sɨ, nedhɨnga ɨnde ma adʉ́ lɨe nayo Ebhe ko.»
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Anɨ anʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Piele, Djakɨ ne Djaa . Abhomʉ-o, tsʉlʉ aholo anɨ, anɨ aholo azʉ lɨkabhu lɨ bua e.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Bua ma abedhe ne lɨkabhu bedhe ka ma adji akpi lɨe-o. Yi tigala sɨ, yi alá-a de!»
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Pɨpɨta-a, anɨ anʉ mbo tsutsu bedɨ. Anɨ atsia agʉ i e bhʉ́ doto. Anɨ atsia adʉ ayo Ebhe ngʉbula e me ɨ dʉ me a nde alé male-e, nedhɨnga bhomʉ-o de kodho ’kpɨ́ de nɨ tsutsu.
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Anɨ adʉ apa me: «Aba, ’Dyɨ ma, kpéke da ’ngʉ́ pɨ mʉ ade. E kópo na lɨkabhu ɨnde-e de ma mae! Engʉ́ bini, mo oméne maka ma akʉnda lɨe de, mene mangbo maka mo okʉnda lɨe ko!»
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Yesu agie lɨe, anɨ abhaka omʉkpata gba e bata me u nde tɨla. Do anɨ pɨ Piele de-e: «Simo, mʉ ngala-a? Mʉ sia angu ngʉ́ nadʉ ndɨla belegʉ de ngʉbula saa bini?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Yi alá-a de, yi yo Ebhe, amba yi alɨ́ bhʉ́ nale de. Bua kpála dʉdʉ bedhe ne angu, engʉ́ bini, kʉte anɨ bhʉbhʉkʉ.»
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Pɨpɨta-a, Yesu atuto matá lɨe mbo tsutsu masudha. Anɨ atsia ayo Ebhe ne oeli bini bhomʉ.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Abhomʉ-o, anɨ ago matá, anɨ abhaka uo tɨla, anga djila uo adʉ me a nde alɨ tili ne ela má yikpokpo! U tsia dʉ nambɨla de me o opá pɨ anɨ pɨ-ie de.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Bhʉtsibhʉtsi na bata, anɨ ago. Anɨ apa pɨ uo me: «Yi nga bha ngala di ne naguo? A andjia, nedhɨnga akolo. Yi tsitsia nga, u apʉ́ Ndɨlɨ gba kpála mbɨa ɨnde-e pɨ obhʉlʉ siti ’ngʉ́.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Yi yie bhʉ́lá, nɨ́ nʉnʉ! Yi tsitsia nga, kpála ɨnde ɨ ngapʉ ma-a, akolo!»
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Bha lɨ nedhɨnga lɨ Yesu adʉ ngabha lɨe agama ’ngʉ́-o, Yuda, sʉka obhʉlʉ titima ndjɨkpa ne ká bhisi-e, akoto lɨ uo bhʉ́ dabɨlɨ bini ne okpála ɨnde adʉ sa ’kpa o ne tɨa ’gʉ́: ombotɨa ne ondula. U ago me a nde atima uo ne ongbengbe odimandɵ, ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje di ne obhelesɨ okpála.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Yuda, kpála ɨnde apʉ́ Yesu-o, adje lɨe ne uo me: «Kpála ɨnde ma anvʉ́ pabhɵ e, a ko anɨ! Yi holo anɨ, amba yi nʉ ne anɨ ne nalila anɨ ndjɨndjɨ.»
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Nedhɨnga lɨ anɨ akolo lɨe, anɨ atuto lɨe de Yesu. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Labi!» Anɨ atsia anvʉ pabhɵ anɨ.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Okpála bhe koko abu ’kpa o lɨ anɨ, u atsia aholo anɨ.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Sʉka okpála ɨnde adʉ oo agbe mbotɨa gba e-o. Anɨ asʉ kpála na kulu gba bhele kpála gba odimandɵ-o , anɨ atsia akodho ’dje anɨ má tse!
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ uo me: «Yi ago ngʉ́ ma ne ombotɨa di ne ondula mʉgɨto me ma ne bhʉlʉ ’zi!
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Ma dʉ nako ndʉ ’kpɨ́ hana bhʉ́ ká yi bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda ngʉ́ nasuno, yi tsia holo ma de. Engʉ́ bini, a ko ngʉbula me engʉ́ ɨnde u aye e bhʉ́ Bhuku-o mene lɨe.»
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Abhomʉ-o, ndʉ omʉkpata hana ao ká anɨ. U atsia akpekpe.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Makombi bini adʉ akpata Yesu me anɨ nde abuku kʉte e bha ne mbʉlʉ daladeli. U aholo anɨ.
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 Engʉ́ bini, ngaanɨ-e, anɨ abala ’kpa lɨ daladeli-o, anɨ atsia ayiki lɨe ne holo ndumbu.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Abhomʉ-o, u anʉ ne Yesu kala bhele kpála gba odimandɵ-o. U atsia apo bhʉ́la o ndʉ o hana: ongbengbe odimandɵ, obhelesɨ okpála di ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Piele adʉ akpata Yesu mbo tsutsu. Anɨ atsia akolo bhʉ́ mbadhasʉ gba bhele kpála gba odimandɵ-o. Anɨ adʉ kuto, anɨ atsia adʉ atʉ djua bhʉ́ dabɨlɨ bini ne omʉlila.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 La-a, ongbengbe odimandɵ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Libi okpála natsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba omaYuda adʉ naao agɨlɨ kpála ɨnde agó apa ’ngʉ́ lɨ kʉte Yesu sisiti, amba o kodho ’ngʉ́ gba anɨ-e me anɨ kpi. Engʉ́ bini, u u de.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Okpála bhelé adʉ apa ’ngʉ́ lɨ Yesu ne eu. Engʉ́ bini, ongʉ́ u adʉ apa e, a go lɨ kpadjɨ bini de.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Okpála bini bini adʉ ayie bhʉ́lá ne napa ’ngʉ́ lɨ anɨ ne eu me:
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 «Ya adje anɨ me anɨ nde ngapa me: ‹Ngama-a, ma abhɵ́lɵ ’tɨ Ebhe ɨnde lɨ okpála amene e ɨnde. Pɨta ’kpɨ́ bata, ma tsia yíki koko ɨnde lɨ ’kpa kpála mene e de.›»
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Engʉ́ bini, abana u adʉ apa lɨe mo-o, u dʉ adje lɨo bhʉ́ nakpokpo ’ngʉ́ ango-o de.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Abhomʉ-o, bhele kpála gba odimandɵ-o ayie bhʉ́lá bhʉ́ ká okpála-o. Anɨ atsia ayi Yesu me: «Mʉ gie ’ngʉ́ lɨ kʉte engʉ́ u ngakpokpo e lɨ mʉ-o dɨ?»
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Engʉ́ bini, ngaanɨ-e, anɨ andjili bha má bulu, anɨ gie engʉ́ bini de! Bhele kpála gba odimandɵ-o atsia ayi matá anɨ me: «Mʉ ne Masɨya , Ndɨlɨ gba Ebhe ɨnde lɨ okpála ngadhɵgɵ e?»
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Yesu agie me: «A moko, ma ne anɨ. Yi aú Ndɨlɨ gba kpála adʉ lɨ pápá na kokpa gba Angbamɨlɨ me anɨ nde ngago ne ndindi na abhʉ́lá.»
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Abhomʉ-o, bhele kpála gba odimandɵ-o asidha bongo gba e. Anɨ atsia apa me: «Nɨ́ matá ne gʉmʉ okpála koko ngʉ́ nakpokpo ’ngʉ́ gba nɨ-e ade!
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Yi adje maka anɨ asobho Ebhe lɨe adje. Yi apa tété pɨ?» Abhomʉ-o, ndʉ uo hana akodho ’ngʉ́ gba anɨ-e me anɨ atɨ ne nakpi.
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Bini bini bhʉ́ ká uo aholo aku ngʉsʉ lɨ anɨ. U atsia adʉ di abuku bhʉ́la anɨ, asʉ anɨ ne napa pɨ anɨ me: «Pa pɨ ya me asʉ mʉ da!» Omʉlila-a aha anɨ, u atsia aholo di nasʉ anɨ.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Nedhɨnga lɨ Piele adʉ nga bha lɨe tʉ mbadhasʉ-o, sʉka okpála na kulu bini na ɵɵlɵ gba bhele kpála gba odimandɵ ago.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 Anɨ au Piele lɨe ngatʉ djua-a, anɨ atsia anɨ má sʉʉ! Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Ngamʉ di-e, mo odʉ nako bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Yesu, kpála na Nadjaleta-o!»
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Engʉ́ bini, Piele ayaya. Anɨ atsia apa me: «Ma mbɨla de. Ma kɵ di mboli engʉ́ mʉ ngakʉnda napa e de.» Abhomʉ-o, anɨ akoto kilidjo bhʉ́ mbaladja. [Pɨpɨta-a, engʉ atsia aku ’gbá.]
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Engʉ́ bini, kpála na kulu na ɵɵlɵ ango-o au anɨ. Anɨ atsia apa matá bhʉ́ djila okpála ɨnde adʉ oo me: «Kpála ɨnde aoo, a ko di sʉka uo!»
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 La-a, Piele ayaya matá. Pɨta nedhɨnga masudha, okpála ɨnde adʉlʉ oo apa matá pɨ Piele me: «A ko paká, mʉ ne sʉka uo, anga ngamʉ di-e mʉ ne kpála na Galilaya.»
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Engʉ́ bini ngaanɨ-e, anɨ aholo natʉ silika ne nasɨma me: «Ma mbɨla kpála ɨnde yi ngapa ’ngʉ́ gba e mʉma bhomʉ-o de!»Piele atʉ silika me nɨ mbɨla Yesu de|alt="Pierre jure qu’il ne connait pas Jésus" src="cn02144b.tif" size="span" ref="14:71"
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Má gala kolo me-e, engʉ atsia aku ’gbá bhʉtsibhʉtsi na bhisi. Abhomʉ-o, Piele abhundja engʉ́ ɨnde lɨ Yesu apa ɨgɨnɨ e pɨ anɨ me: «Kala me engʉ ku ’gbá bhʉtsibhʉtsi bhisi-e, mo opá bhʉtsibhʉtsi bata me nɨ mbɨla ma de.» Anɨ atsia akoto ne holo ne naku ’gbá.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.