Marcos 14
Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARA
1 A adʉ nanɨ ’kpɨ́ bhisi kala anokomɨa na Pasɨka , ne kala anokomɨa nazʉ mapa ɨnde lɨ levile nde bhʉ́ e ade-o . Ongbengbe odimandɵ di ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje adʉ agɨlɨ me o hólo Yesu bhʉ́ pepe lele pɨ, amba o bhɵlɵ anɨ-e.
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 U adʉ apa me: «A ayo de me nɨ́ holo anɨ bhʉ́ nedhɨnga na anokomɨa de, anga nɨ́ mene mo-o, lɨ okpála gbé tolo.»
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Yesu adʉ bhʉ́ kʉtɨ na Betanɨa bhʉ́ ’tɨ gba Simo, bhʉlʉ kába-o. Nedhɨnga u adʉ lɨe nazʉ ’he-e, ɵlɵ bini ago ne gɨlɨ ɨnde u amene e lɨ alabatele. A adʉ bhʉ́bhʉ́ ne tiki mʉngotsi na nalade. A adʉ la di bhʉ́ kpéke mase. Anɨ agʉmʉ gɨlɨ na alabatele-o, anɨ atsia atuko mʉngotsi ango-o pɨ́ ’ndjɨ Yesu.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Okpála koko a adʉ apa sʉnda o ne ke bua me: «Mʉngotsi ɨnde-e ngasiti lɨe me-e ka nɨ?
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 U tɨ nako da natsɨtsɨndjɨ ngʉ́ lɨ́ denalio ane kámá bata mane. U tsia há tɨa ango-o pɨ obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ!» U atsia adʉ ake ’ngʉ́ lɨo pɨ ɵlɵ ango-o.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Engʉ́ bini, Yesu apa me: «Yi o anɨ. Yi ngato mbolo lɨ anɨ ngʉ́ nɨ? Anɨ amene mʉma bhomʉ-o bádha ’ngʉ́.
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Padhá de, anga ngayi-e, yi ngadʉ ne obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ ndʉ ’kpɨ́ hana de yi. Nedhɨnga yi kʉnda lɨe, yi tɨ da namene bádha ’ngʉ́ pɨ uo. Engʉ́ bini, ngama-a, nɨ́ ne yi ndʉ ’kpɨ́ hana ade.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Bhende anɨ atɨ nako da namene e, anɨ amene: anɨ apulu mʉngotsi lɨ kʉte ma kalanʉ ngʉ́ nazɨ ma ko.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Ma apa pɨ yi na paká me, ndʉ bɨlɨ hana ɨnde u akpokpo Bádha Ngali lɨe pɨ́la doto libhomu-o, u akpókpo di engʉ́ anɨ amene e, lɨ okpála dʉ di abhundja anɨ.»
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Abhomʉ-o, Yuda Ɨsɨkaliote, sʉka omʉkpata ndjɨkpa ne ká bhisi-e anʉ agba ongbengbe odimandɵ ngʉ́ napʉ Yesu pɨ uo.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 U adje engʉ́ bhomʉ-o lɨe, u akpi ndjɨlɨ naali. U atsia apa me o há pɨ anɨ tɨa. Abhomʉ-o, Yuda atsia adʉ agɨlɨ bádha nedhɨnga ngʉbula napʉ Yesu pɨ uo.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Ekpɨ́ na bini na anokomɨa nazʉ mapa ɨnde lɨ levile nde bhʉ́ e ade-e, ekpɨ́ u adʉ abhɵlɵ kandɵlɵ lɨe ngʉbula Pasɨka-a, omʉkpata gba Yesu ayi anɨ me: «Mo okʉnda me ya nʉ leke da nazʉ Pasɨka pɨ mʉ su?»
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Abhomʉ-o, anɨ atima omʉkpata bhisi bhʉ́ ká omʉkpata gba e-o. Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Yi nʉ bhʉ́ gʉdhʉ, yi akɵ́ lɨyi ne bhoko bini ɨnde abɨ lʉsa ’ngu, yi kpata anɨ.
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 Bɨlɨ ɨnde anɨ alɨ́ lɨ e-e, yi de pa pɨ bhʉbhʉlʉ-o me: ‹Mʉsuno apa me: tɨna ’tɨ ɨnde mo oleke e mʉma ne omʉkpata gba ma ngʉ́ nazʉ Pasɨka tété-e ngae dho?›
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Abhomʉ-o, anɨ asúno tɨna ’tɨ ɨnde abhʉ́lá-a pɨ yi. A ngbéngbé, u aleke ndjɨndjɨ, ndʉ ’he hana bhʉ́bhʉ́ bedhe. A bhomʉ-o bɨlɨ ɨnde yi aléke da anokomɨa pɨ nɨ́ lɨ e ko.»
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Omʉkpata-a agbida. U anʉ abhʉ́ gʉdhʉ. U atsia abhaka ndʉ ’ngʉ́ hana maka lɨ Yesu apa pɨ uo lɨe ko. Abhomʉ-o, u atsia alʉ ezʉ na Pasɨka-o.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 A akolo lɨe tagolo-o, Yesu ne omʉkpata gba e ndjɨkpa ne ká bhisi-e akolo.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Nedhɨnga u adʉlʉ lɨe pɨ́ misa me u nde ngazʉ ’he-e, Yesu atsia apa me: «Ma apa pɨ yi na paká me, sʉka yi bini, ɨnde ngazʉ ’he ne ma-a, apʉ́ ma.»
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Omʉkpata-a abedhe ne babuma lɨ bua o bedhe. U atsia aholo nayi anɨ bini ne bini me: «A adʉ́ ma?»
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Anɨ apa pɨ uo me: «A ko sʉka yi omʉkpata ndjɨkpa ne ká bhisi-o, bhende ɨ ngato ’kpa e ne ma bhʉ́ saanɨ-o.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Ndɨlɨ gba kpála akpí bha na paká maka u aye lɨe bhʉ́ Bhuku gba Ebhe lɨ ’ngʉ́ gba anɨ-o. Engʉ́ bini, a ko lɨkabhu pɨ kpála ɨnde apʉ́ Ndɨlɨ gba kpála-o. A belegʉ nako pɨ kpála ango-o ndjɨndjɨ me u azú anɨ de!»
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Nedhɨnga u adʉ azʉ ’he lɨe, Yesu aha mapa-o. Pɨpɨta-a, anɨ agie heni pɨ Ebhe. Anɨ atsia agʉmʉ bhʉsʉ bhʉsʉ, anɨ atsia aha pɨ uo. Do anɨ de-e: «Yi haha, a ɨnde-e kʉte ma.»
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Pɨpɨta-a, anɨ aha kópo-o, pɨta anɨ agie heni lɨe pɨ Ebhe-e, anɨ atsia aha pɨ uo. U atsia andjɨ ndʉ o hana.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Anɨ atsia apa pɨ uo me: «A ɨnde-e ngʉte ma, ngʉte na gandja ɨnde atuko lɨe pɨ bhiti okpála-o.
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Ma apa pɨ yi na paká me, ma andjɨ́ matá galikpe lɨ́ ndula na vino belegʉ de bini, akólo lɨ ’kpɨ́ ɨnde ma andjɨ́ matá lɨe ne toto bhʉ́ Naʉ gba Ebhe-o .»
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Pɨta u ali ’tsi lɨe, u aze ngʉ́ nanʉ pɨ́ ’ta na ondula na Olive.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Abhomʉ-o, Yesu apa pɨ uo me: «Ndʉ yi hana, yi aó ká ma, anga u aye bhʉ́ Bhuku gba Ebhe-e me:
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Engʉ́ bini, ma azúku lɨe, ma anʉ́ adjeke yi abhʉ́ Galilaya.»
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Piele atsia apa pɨ anɨ me: «Belegʉ lɨ ndʉ okpála hana o ká mʉ-o, ngama de!»
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Yesu atsia apa pɨ anɨ me: «Ma apa pɨ mʉ na paká me, ngamʉ-o, sukpe na nakɨ ɨnde-e, kala me engʉ ku ’gbá bhʉtsibhʉtsi bhisi-e, mo opá bhʉtsibhʉtsi bata me nɨ mbɨla ma de.»
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Engʉ́ bini, Piele atsia apa matá ne kekele me: «Abana ɨ yo bha me ma kpi bhʉ́ dabɨlɨ bini ne mʉ-o, ma atsé mʉ de!» Abhomʉ-o, ndʉ uo hana atsia apa bhadi moko.
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Pɨpɨta-a, Yesu ne omʉkpata gba e akolo lɨ bɨlɨ ɨnde u aɨ e me Getesemanɨ. Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Yi dʉlʉ kuto sɨ, nedhɨnga ɨnde ma adʉ́ lɨe nayo Ebhe ko.»
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Anɨ anʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Piele, Djakɨ ne Djaa . Abhomʉ-o, tsʉlʉ aholo anɨ, anɨ aholo azʉ lɨkabhu lɨ bua e.
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Bua ma abedhe ne lɨkabhu bedhe ka ma adji akpi lɨe-o. Yi tigala sɨ, yi alá-a de!»
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 Pɨpɨta-a, anɨ anʉ mbo tsutsu bedɨ. Anɨ atsia agʉ i e bhʉ́ doto. Anɨ atsia adʉ ayo Ebhe ngʉbula e me ɨ dʉ me a nde alé male-e, nedhɨnga bhomʉ-o de kodho ’kpɨ́ de nɨ tsutsu.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Anɨ adʉ apa me: «Aba, ’Dyɨ ma, kpéke da ’ngʉ́ pɨ mʉ ade. E kópo na lɨkabhu ɨnde-e de ma mae! Engʉ́ bini, mo oméne maka ma akʉnda lɨe de, mene mangbo maka mo okʉnda lɨe ko!»
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Yesu agie lɨe, anɨ abhaka omʉkpata gba e bata me u nde tɨla. Do anɨ pɨ Piele de-e: «Simo, mʉ ngala-a? Mʉ sia angu ngʉ́ nadʉ ndɨla belegʉ de ngʉbula saa bini?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Yi alá-a de, yi yo Ebhe, amba yi alɨ́ bhʉ́ nale de. Bua kpála dʉdʉ bedhe ne angu, engʉ́ bini, kʉte anɨ bhʉbhʉkʉ.»
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Pɨpɨta-a, Yesu atuto matá lɨe mbo tsutsu masudha. Anɨ atsia ayo Ebhe ne oeli bini bhomʉ.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Abhomʉ-o, anɨ ago matá, anɨ abhaka uo tɨla, anga djila uo adʉ me a nde alɨ tili ne ela má yikpokpo! U tsia dʉ nambɨla de me o opá pɨ anɨ pɨ-ie de.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Bhʉtsibhʉtsi na bata, anɨ ago. Anɨ apa pɨ uo me: «Yi nga bha ngala di ne naguo? A andjia, nedhɨnga akolo. Yi tsitsia nga, u apʉ́ Ndɨlɨ gba kpála mbɨa ɨnde-e pɨ obhʉlʉ siti ’ngʉ́.
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Yi yie bhʉ́lá, nɨ́ nʉnʉ! Yi tsitsia nga, kpála ɨnde ɨ ngapʉ ma-a, akolo!»
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Bha lɨ nedhɨnga lɨ Yesu adʉ ngabha lɨe agama ’ngʉ́-o, Yuda, sʉka obhʉlʉ titima ndjɨkpa ne ká bhisi-e, akoto lɨ uo bhʉ́ dabɨlɨ bini ne okpála ɨnde adʉ sa ’kpa o ne tɨa ’gʉ́: ombotɨa ne ondula. U ago me a nde atima uo ne ongbengbe odimandɵ, ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje di ne obhelesɨ okpála.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 Yuda, kpála ɨnde apʉ́ Yesu-o, adje lɨe ne uo me: «Kpála ɨnde ma anvʉ́ pabhɵ e, a ko anɨ! Yi holo anɨ, amba yi nʉ ne anɨ ne nalila anɨ ndjɨndjɨ.»
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Nedhɨnga lɨ anɨ akolo lɨe, anɨ atuto lɨe de Yesu. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Labi!» Anɨ atsia anvʉ pabhɵ anɨ.
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Okpála bhe koko abu ’kpa o lɨ anɨ, u atsia aholo anɨ.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Sʉka okpála ɨnde adʉ oo agbe mbotɨa gba e-o. Anɨ asʉ kpála na kulu gba bhele kpála gba odimandɵ-o , anɨ atsia akodho ’dje anɨ má tse!
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ uo me: «Yi ago ngʉ́ ma ne ombotɨa di ne ondula mʉgɨto me ma ne bhʉlʉ ’zi!
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Ma dʉ nako ndʉ ’kpɨ́ hana bhʉ́ ká yi bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda ngʉ́ nasuno, yi tsia holo ma de. Engʉ́ bini, a ko ngʉbula me engʉ́ ɨnde u aye e bhʉ́ Bhuku-o mene lɨe.»
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Abhomʉ-o, ndʉ omʉkpata hana ao ká anɨ. U atsia akpekpe.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Makombi bini adʉ akpata Yesu me anɨ nde abuku kʉte e bha ne mbʉlʉ daladeli. U aholo anɨ.
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 Engʉ́ bini, ngaanɨ-e, anɨ abala ’kpa lɨ daladeli-o, anɨ atsia ayiki lɨe ne holo ndumbu.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Abhomʉ-o, u anʉ ne Yesu kala bhele kpála gba odimandɵ-o. U atsia apo bhʉ́la o ndʉ o hana: ongbengbe odimandɵ, obhelesɨ okpála di ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Piele adʉ akpata Yesu mbo tsutsu. Anɨ atsia akolo bhʉ́ mbadhasʉ gba bhele kpála gba odimandɵ-o. Anɨ adʉ kuto, anɨ atsia adʉ atʉ djua bhʉ́ dabɨlɨ bini ne omʉlila.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 La-a, ongbengbe odimandɵ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Libi okpála natsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba omaYuda adʉ naao agɨlɨ kpála ɨnde agó apa ’ngʉ́ lɨ kʉte Yesu sisiti, amba o kodho ’ngʉ́ gba anɨ-e me anɨ kpi. Engʉ́ bini, u u de.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Okpála bhelé adʉ apa ’ngʉ́ lɨ Yesu ne eu. Engʉ́ bini, ongʉ́ u adʉ apa e, a go lɨ kpadjɨ bini de.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Okpála bini bini adʉ ayie bhʉ́lá ne napa ’ngʉ́ lɨ anɨ ne eu me:
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 «Ya adje anɨ me anɨ nde ngapa me: ‹Ngama-a, ma abhɵ́lɵ ’tɨ Ebhe ɨnde lɨ okpála amene e ɨnde. Pɨta ’kpɨ́ bata, ma tsia yíki koko ɨnde lɨ ’kpa kpála mene e de.›»
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Engʉ́ bini, abana u adʉ apa lɨe mo-o, u dʉ adje lɨo bhʉ́ nakpokpo ’ngʉ́ ango-o de.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Abhomʉ-o, bhele kpála gba odimandɵ-o ayie bhʉ́lá bhʉ́ ká okpála-o. Anɨ atsia ayi Yesu me: «Mʉ gie ’ngʉ́ lɨ kʉte engʉ́ u ngakpokpo e lɨ mʉ-o dɨ?»
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Engʉ́ bini, ngaanɨ-e, anɨ andjili bha má bulu, anɨ gie engʉ́ bini de! Bhele kpála gba odimandɵ-o atsia ayi matá anɨ me: «Mʉ ne Masɨya , Ndɨlɨ gba Ebhe ɨnde lɨ okpála ngadhɵgɵ e?»
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Yesu agie me: «A moko, ma ne anɨ. Yi aú Ndɨlɨ gba kpála adʉ lɨ pápá na kokpa gba Angbamɨlɨ me anɨ nde ngago ne ndindi na abhʉ́lá.»
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 Abhomʉ-o, bhele kpála gba odimandɵ-o asidha bongo gba e. Anɨ atsia apa me: «Nɨ́ matá ne gʉmʉ okpála koko ngʉ́ nakpokpo ’ngʉ́ gba nɨ-e ade!
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Yi adje maka anɨ asobho Ebhe lɨe adje. Yi apa tété pɨ?» Abhomʉ-o, ndʉ uo hana akodho ’ngʉ́ gba anɨ-e me anɨ atɨ ne nakpi.
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Bini bini bhʉ́ ká uo aholo aku ngʉsʉ lɨ anɨ. U atsia adʉ di abuku bhʉ́la anɨ, asʉ anɨ ne napa pɨ anɨ me: «Pa pɨ ya me asʉ mʉ da!» Omʉlila-a aha anɨ, u atsia aholo di nasʉ anɨ.
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Nedhɨnga lɨ Piele adʉ nga bha lɨe tʉ mbadhasʉ-o, sʉka okpála na kulu bini na ɵɵlɵ gba bhele kpála gba odimandɵ ago.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 Anɨ au Piele lɨe ngatʉ djua-a, anɨ atsia anɨ má sʉʉ! Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Ngamʉ di-e, mo odʉ nako bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Yesu, kpála na Nadjaleta-o!»
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Engʉ́ bini, Piele ayaya. Anɨ atsia apa me: «Ma mbɨla de. Ma kɵ di mboli engʉ́ mʉ ngakʉnda napa e de.» Abhomʉ-o, anɨ akoto kilidjo bhʉ́ mbaladja. [Pɨpɨta-a, engʉ atsia aku ’gbá.]
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Engʉ́ bini, kpála na kulu na ɵɵlɵ ango-o au anɨ. Anɨ atsia apa matá bhʉ́ djila okpála ɨnde adʉ oo me: «Kpála ɨnde aoo, a ko di sʉka uo!»
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 La-a, Piele ayaya matá. Pɨta nedhɨnga masudha, okpála ɨnde adʉlʉ oo apa matá pɨ Piele me: «A ko paká, mʉ ne sʉka uo, anga ngamʉ di-e mʉ ne kpála na Galilaya.»
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Engʉ́ bini ngaanɨ-e, anɨ aholo natʉ silika ne nasɨma me: «Ma mbɨla kpála ɨnde yi ngapa ’ngʉ́ gba e mʉma bhomʉ-o de!»Piele atʉ silika me nɨ mbɨla Yesu de|alt="Pierre jure qu’il ne connait pas Jésus" src="cn02144b.tif" size="span" ref="14:71"
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Má gala kolo me-e, engʉ atsia aku ’gbá bhʉtsibhʉtsi na bhisi. Abhomʉ-o, Piele abhundja engʉ́ ɨnde lɨ Yesu apa ɨgɨnɨ e pɨ anɨ me: «Kala me engʉ ku ’gbá bhʉtsibhʉtsi bhisi-e, mo opá bhʉtsibhʉtsi bata me nɨ mbɨla ma de.» Anɨ atsia akoto ne holo ne naku ’gbá.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.