Marcos 12
Gandja na Mbɨa (MDM) vs NTLH
1 Abhomʉ-o, Yesu aholo nakpokpo ’ngʉ́ pɨ uo bhʉ́ ogbitaku me: «Kpála bini alu nanɨ ngu vino, anɨ asa ngongo-o hana ne aga. Anɨ adjɨ edú ngʉ́ napi olɨ́lɨ́-e bhʉ́bhʉ́, anɨ atsia ayiki ’ndjá ’tɨ abhʉ́lá bhʉ́bhʉ́ ngʉbula nalila edyɨ-o. Pɨpɨta-a, u adje lɨo ne okpála ngʉ́ namene kulu bhʉ́ ’dyɨ-o, amba o dʉ agbó bhʉsʉ o ne uo lɨ nguwa-o. Abhomʉ-o, anɨ atsia atapa dhʉkʉ.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 Nedhɨnga lɨ nguwa abhele lɨe, anɨ atima kpála bini na kulu agba okpála ango-o me u ha nguwa bhe gba nɨ-e pɨ nɨ haha.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Okpála namene kulu bhʉ́ ngu vino aholo kpála ango-o, u abhɨ anɨ má kpú! U atsia agie anɨ ne mbʉlʉ ’kpa e padhá.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Bhʉlʉ ’dyɨ-e atima matá kpála na kulu koko bini, bhobhomʉ-o di-e, u abhɨ anɨ lɨ ’ndjɨ e, u atsia asosobho anɨ.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Bhʉlʉ ’dyɨ-e atima matá kpála koko bini, u abhɵlɵ bha ɨbili bhobhomʉ-o mabhɵlɵ. Pɨpɨta-a, bhelé na okpála koko-o, u abhɨ uo. Okoko-o, u abhili uo.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 A atigala nanɨ ɨbili ka bhʉlʉ edyɨ-e bha ne koli kpála bini anɨ tɨ da natima e, bha ndɨlɨ na bhobhoko gba anɨ bini na ’kpʉ́ bua anɨ-o. Alɨ soso hana-a, anɨ aha anɨ, anɨ atsia atima anɨ agba uo oo-o. Do anɨ de-e: ‹U amánga ndɨlɨ gba ma-a mamanga.›
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 Engʉ́ bini, okpála ango-o apa sʉnda o me: ‹Yi tsia nga la ndjʉ kpála ɨnde atígala galikpe ne edyɨ-o. Yi gógo! Nɨ́ bhɵlɵ anɨ, amba edyɨ-e kolo ɨbili pɨ nɨ́.›
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 U aholo anɨ, u abhɵlɵ anɨ, u atsia abhike kuo anɨ alɨngo ’dyɨ.»
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 Abhomʉ-o, Yesu atsia ayi me: «Mbɨa ɨnde-e, bhʉlʉ ’dyɨ-e améne pɨ? Anɨ agó, anɨ bhíli okpála namene kulu bhʉ́ ’dyɨ-e hana. Pɨpɨta-a, anɨ há edyɨ-e, anɨ tsia pʉ́ pɨ okpála koko.
9 Aí Jesus perguntou:
10 Yi atanga bha ndjʉ Bhuku gba Ebhe-e uu? Lɨ bɨlɨ ɨnde u aye lɨe me:
10 Vocês não leram o que as
11 Ebhe Ngámá amene engʉ́ bhomʉ-o ngae.
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Lɨ Yesu apa lɨe mo-o, obhʉlʉ yala gba anɨ-e atsia adʉ agɨlɨ naholo anɨ. Padhá de, anga u adʉ ambɨla ndjɨndjɨ me anɨ apa gbitaku bhomʉ-o pɨ o. Engʉ́ la bini, u adʉ adje tsʉlʉ ka bhiti okpála. Abhomʉ-o, u ao ká anɨ, u atsia agbida.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Abhomʉ-o, u atima té omʉFalisai di ne okpála gba Elode me u nʉ agba Yesu, u gama ’ngʉ́ ne anɨ, amba u holo anɨ lɨ ’li e.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 U ago, u atsia apa pɨ anɨ me: «Mʉsuno, ya ngambɨla ndjɨndjɨ me mʉ ngapa kʉkʉlʉ ’ngʉ́. Mʉ ne tsʉlʉ kpála belegʉ ade bini. Mʉ tsia di engbé gba kpála bini de. Engʉ́ bini, mʉ ngasuno engʉ́ gba Ebhe-e pɨ okpála bhʉ́ kʉkʉlʉ ’ngʉ́. Lɨ́lɨ azɨba pɨ? U kala mandjandja gba Kaisala , ’ngbé ngámá na doto na Loma , ne me u akála de. A ayo me ya kala, ne me ya akála de?»
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Yesu ambɨla kali gba uo lɨe, abhomʉ-o, anɨ atsia ayi uo me: «Yi ngale ma ngʉbula nɨ? Yi go nga mʉma ne lɨ́ falanga bini, ma tsia!»
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 U ago ne lɨ́ falanga bini pɨ anɨ. Anɨ atsia ayi uo me: «Kulu kpála di ne balʉa ɨnde pépé ɨnde-e, a ko naa da?» U agie pɨ anɨ me: «A ko naa Kaisala.»
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ uo me: «Yi ha ehe bhende gba Kaisala-a pɨ Kaisala, amba yi ha la di bhende gba Ebhe-e pɨ Ebhe.» U atsia adʉ nangamba lɨ anɨ naali.
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Abhomʉ-o, oSadukai ago de Yesu. (Ngauo-o, u zɨba nanɨ naao de me okpála ɨnde amu-o azúku mazuku-o de.) U atsia ayi Yesu me:
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 «Mʉsuno, Moidje aye nanɨ lɨ́lɨ pɨ nɨ́ me: ‹Ɨ dʉ me kpála bini nde akpi, anɨ o ká wala e me u nde zu ne anɨ de-e, a ayo me ndai anɨ ha ɵkɵ ango-o, amba anɨ zu ndɨlɨ pɨ ndai e ɨnde akpi ko.›
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 La-a, a adʉ nanɨ obhosɨ mananɨka bhʉ́ piga bini. Bhende na kalanʉ-o aha ɵlɵ, anɨ akpi padhá me anɨ nde zu de.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Bhende na bhisi aha ɵlɵ ango-o, anɨ akpi padhá me anɨ nde zu de. A akolo bhadi lɨ kʉte bhende na bata moko.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Ndʉ obhosɨ bhomʉ-o mananɨka hana amu me u nde zu de. Pɨta ndʉ uo hana-a, ɵlɵ-o atsia akpi di.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 Lɨ ’kpɨ́ lɨ okpála ɨnde amu-o azúku lɨe, ɵlɵ ango-o adʉ́ naa da? Padhá de, anga ndʉ uo mananɨka hana aha nanɨ anɨ!»
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Abhomʉ-o, Yesu atsia agie pɨ uo me: «Yi angɨta, anga yi mbɨla Bhuku gba Ebhe-e de, yi mbɨla la di angu gba Ebhe-e de.
24 Jesus respondeu:
25 Padhá de, anga lɨ okpála ɨnde amu-o azúku lɨe, u há lɨo de. Engʉ́ bini, u adʉ́ ɨbili maka oandjelu abhʉ́lá.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 Lɨ ’ngʉ́ bhende atsia nazuku ka okpála-a, yi tanga nga bhuku gba Moidje, lɨ bɨlɨ ɨnde anɨ akpo ’ngʉ́ lɨe pɨndjɨ tsá ’pó ɨnde adʉ atsi-e dɨ? Lɨ bɨlɨ bhomʉ-o, u aye me Ebhe apa pɨ anɨ me: ‹Ma ne Ebhe gba Abalahama, Ebhe gba Ɨsaka, Ebhe gba Yakobho.›
26 Vocês nunca leram no
27 Ebhe ne Ebhe gba okpála ɨnde amu-o ade. Engʉ́ bini, anɨ mangbo ne Ebhe gba okpála ɨnde ʉʉ ko. Yi angɨta bha ndjʉ na paká paká.»
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Mʉsuno bini na lɨ́lɨ gba Moidje adje uo nedhɨnga u adʉ amene kpekebhɵ lɨe-o. Anɨ atsia au di maka lɨ Yesu agie ’ngʉ́ lɨe pɨ oSadukai ndjɨndjɨ-o. Abhomʉ-o, anɨ adyudyo lɨe, anɨ atsia ayi Yesu me: «Lɨ́lɨ ɨnde ane ne engbé-e ngae dho?»
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Yesu agie pɨ anɨ me: «Lɨ́lɨ na bini ɨnde ane ne engbé-e ngae ɨnde: ‹Ɨsalaele, djedje nga! Ebhe, Ngámá gba nɨ́-e bha ne koli Ngámá kpi e kpi.
29 Jesus respondeu:
30 A ayo me kʉnda Ebhe, Ngámá gba mʉ-o ne bua mʉ hana, ne mʉkobho gba mʉ-o hana, ne mabhundja gba mʉ-o hana, la di ne angu gba mʉ-o hana.›
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Bhende na bhisi-e ngae ɨnde: ‹A ayo me kʉnda kilí mʉ maka mo okʉnda lɨmʉ lɨe makpe ko.› Lɨ́lɨ bini ade ɨnde ane obhobhomʉ-o ne engbé.»
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Abhomʉ-o, mʉsuno na lɨ́lɨ-e apa pɨ anɨ me: «A ndjɨndjɨ naali, Mʉsuno! Mo opa paká. Anɨ bha ne koli Ngámá ngae kpi e kpi, Ngámá koko ade, bha bini anɨ.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 La di-e, a ayo me kpála kʉnda anɨ ne bua e hana, ne ɨmbɨlangʉ gba e hana, ne angu gba e hana, amba anɨ kʉnda la di kilí e maka anɨ akʉnda lɨe lɨe makpe ko. Bhobhomʉ-o ndjɨndjɨ ane natsulu oenʉ pɨ Ebhe di ne obhe u ahaha e pɨ anɨ ko.»
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Lɨ Yesu au lɨe me anɨ agie ’ngʉ́ ne ɨmbɨlangʉ-o, anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Mʉ de Naʉ gba Ebhe-e tsutsu ade.» Pɨpɨta-a, kpála bini le matá nayi Yesu belegʉ de bini.
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Lɨ Yesu adʉ asuno lɨe pɨ okpála bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-a, anɨ atsia adʉ ayi me: «Lele pɨ lɨ omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje tɨ da napa lɨe me Masɨya ne ndɨlɨ gba Davidi-e?
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Padhá de, anga ngaanɨ Davidi makpe-e bhʉ́ nateteke gba Bu Bhobua apa nanɨ me:
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 Davidi ngae makpe ngaɨ Masɨya me ‹Ngámá.› Lele pɨ anɨ nde la lɨe ne ndɨlɨ gba Davidi-e?» Bhiti okpála na bhibhiti adʉ nadje anɨ ne djalɨ naali.
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Yesu adʉ apa pɨ okpála bhʉ́ nasuno gba e me: «Yi lila lɨyi ka omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje malila. Padhá de, anga ngauo-o, u kʉnda bha nadhʉkʉ ne ondjandja yambu, di ne me u dʉ nayi o maka ongámásɨ lɨ obɨlɨ ɨnde lɨ okpála apɵpɵkɵbhɵ bhʉ́la o lɨ e-o.
38 Ele dizia ao povo:
39 U kʉnda bha nadʉlʉ pɨ́ odabɨlɨ na akalanʉ bhʉ́ oetɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje , di ne pɨ́ odabɨlɨ na akalanʉ bhʉ́ da oanokomɨa.
39 preferem os lugares de honra nas
40 U ngabha oehe gba oɵkɵsɨ na olɨsɨlɨsɨ. U ngayo Ebhe ngengele ngʉbula me okpála u o. Kaka-a, u asía mangɨmbo ane bhende gba okpála koko mane.»
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Yesu adʉ lɨ bɨlɨ lɨ sanduku na makiso na ’ngbé ’tɨ Ebhe-e adʉ nadʉ lɨ e, ne lɨ pápá na abhʉ́bhʉ́la. Yesu adʉ atsia maka lɨ okpála adʉ nao makiso lɨe bhʉ́bhʉ́-o. Kambɨ obhʉlʉ tɨa adʉ nao tɨa bhelé.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 Engʉ́ bini, ɵkɵ bini na ɵɵlɵ, bhʉlʉ ndɨbhɨlɨ ago. Anɨ aha bha naae djedje lɨ́ falanga bhisi padhá má kpɨkɨlɨ!
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Abhomʉ-o, Yesu aɨ omʉkpata gba e-o. Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Ma apa pɨ yi na paká me, ɵkɵ na ɵɵlɵ ɨnde naae ne bhʉlʉ ndɨbhɨlɨ ɨnde-e, aha makiso ane ndʉ okpála ɨnde ao makiso bhʉ́ sanduku ɨnde-e hana.
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 Padhá de, anga ndʉ okoko hana, u aha tɨa bhende u nde ne gʉmʉ e ade ko. Engʉ́ bini, ngaanɨ, bhʉ́ ndɨbhɨlɨ gba e, anɨ aha ndʉ bhende adʉ ka e, ɨnde anɨ adʉ akobho lɨ e hana-o.»
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.