Marcos 12

Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Abhomʉ-o, Yesu aholo nakpokpo ’ngʉ́ pɨ uo bhʉ́ ogbitaku me: «Kpála bini alu nanɨ ngu vino, anɨ asa ngongo-o hana ne aga. Anɨ adjɨ edú ngʉ́ napi olɨ́lɨ́-e bhʉ́bhʉ́, anɨ atsia ayiki ’ndjá ’tɨ abhʉ́lá bhʉ́bhʉ́ ngʉbula nalila edyɨ-o. Pɨpɨta-a, u adje lɨo ne okpála ngʉ́ namene kulu bhʉ́ ’dyɨ-o, amba o dʉ agbó bhʉsʉ o ne uo lɨ nguwa-o. Abhomʉ-o, anɨ atsia atapa dhʉkʉ.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Nedhɨnga lɨ nguwa abhele lɨe, anɨ atima kpála bini na kulu agba okpála ango-o me u ha nguwa bhe gba nɨ-e pɨ nɨ haha.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Okpála namene kulu bhʉ́ ngu vino aholo kpála ango-o, u abhɨ anɨ má kpú! U atsia agie anɨ ne mbʉlʉ ’kpa e padhá.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Bhʉlʉ ’dyɨ-e atima matá kpála na kulu koko bini, bhobhomʉ-o di-e, u abhɨ anɨ lɨ ’ndjɨ e, u atsia asosobho anɨ.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Bhʉlʉ ’dyɨ-e atima matá kpála koko bini, u abhɵlɵ bha ɨbili bhobhomʉ-o mabhɵlɵ. Pɨpɨta-a, bhelé na okpála koko-o, u abhɨ uo. Okoko-o, u abhili uo.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 A atigala nanɨ ɨbili ka bhʉlʉ edyɨ-e bha ne koli kpála bini anɨ tɨ da natima e, bha ndɨlɨ na bhobhoko gba anɨ bini na ’kpʉ́ bua anɨ-o. Alɨ soso hana-a, anɨ aha anɨ, anɨ atsia atima anɨ agba uo oo-o. Do anɨ de-e: ‹U amánga ndɨlɨ gba ma-a mamanga.›
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 Engʉ́ bini, okpála ango-o apa sʉnda o me: ‹Yi tsia nga la ndjʉ kpála ɨnde atígala galikpe ne edyɨ-o. Yi gógo! Nɨ́ bhɵlɵ anɨ, amba edyɨ-e kolo ɨbili pɨ nɨ́.›
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 U aholo anɨ, u abhɵlɵ anɨ, u atsia abhike kuo anɨ alɨngo ’dyɨ.»
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 Abhomʉ-o, Yesu atsia ayi me: «Mbɨa ɨnde-e, bhʉlʉ ’dyɨ-e améne pɨ? Anɨ agó, anɨ bhíli okpála namene kulu bhʉ́ ’dyɨ-e hana. Pɨpɨta-a, anɨ há edyɨ-e, anɨ tsia pʉ́ pɨ okpála koko.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 Yi atanga bha ndjʉ Bhuku gba Ebhe-e uu? Lɨ bɨlɨ ɨnde u aye lɨe me:
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 Ebhe Ngámá amene engʉ́ bhomʉ-o ngae.
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Lɨ Yesu apa lɨe mo-o, obhʉlʉ yala gba anɨ-e atsia adʉ agɨlɨ naholo anɨ. Padhá de, anga u adʉ ambɨla ndjɨndjɨ me anɨ apa gbitaku bhomʉ-o pɨ o. Engʉ́ la bini, u adʉ adje tsʉlʉ ka bhiti okpála. Abhomʉ-o, u ao ká anɨ, u atsia agbida.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Abhomʉ-o, u atima té omʉFalisai di ne okpála gba Elode me u nʉ agba Yesu, u gama ’ngʉ́ ne anɨ, amba u holo anɨ lɨ ’li e.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 U ago, u atsia apa pɨ anɨ me: «Mʉsuno, ya ngambɨla ndjɨndjɨ me mʉ ngapa kʉkʉlʉ ’ngʉ́. Mʉ ne tsʉlʉ kpála belegʉ ade bini. Mʉ tsia di engbé gba kpála bini de. Engʉ́ bini, mʉ ngasuno engʉ́ gba Ebhe-e pɨ okpála bhʉ́ kʉkʉlʉ ’ngʉ́. Lɨ́lɨ azɨba pɨ? U kala mandjandja gba Kaisala , ’ngbé ngámá na doto na Loma , ne me u akála de. A ayo me ya kala, ne me ya akála de?»
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Yesu ambɨla kali gba uo lɨe, abhomʉ-o, anɨ atsia ayi uo me: «Yi ngale ma ngʉbula nɨ? Yi go nga mʉma ne lɨ́ falanga bini, ma tsia!»
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 U ago ne lɨ́ falanga bini pɨ anɨ. Anɨ atsia ayi uo me: «Kulu kpála di ne balʉa ɨnde pépé ɨnde-e, a ko naa da?» U agie pɨ anɨ me: «A ko naa Kaisala.»
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ uo me: «Yi ha ehe bhende gba Kaisala-a pɨ Kaisala, amba yi ha la di bhende gba Ebhe-e pɨ Ebhe.» U atsia adʉ nangamba lɨ anɨ naali.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Abhomʉ-o, oSadukai ago de Yesu. (Ngauo-o, u zɨba nanɨ naao de me okpála ɨnde amu-o azúku mazuku-o de.) U atsia ayi Yesu me:
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 «Mʉsuno, Moidje aye nanɨ lɨ́lɨ pɨ nɨ́ me: ‹Ɨ dʉ me kpála bini nde akpi, anɨ o ká wala e me u nde zu ne anɨ de-e, a ayo me ndai anɨ ha ɵkɵ ango-o, amba anɨ zu ndɨlɨ pɨ ndai e ɨnde akpi ko.›
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 La-a, a adʉ nanɨ obhosɨ mananɨka bhʉ́ piga bini. Bhende na kalanʉ-o aha ɵlɵ, anɨ akpi padhá me anɨ nde zu de.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 Bhende na bhisi aha ɵlɵ ango-o, anɨ akpi padhá me anɨ nde zu de. A akolo bhadi lɨ kʉte bhende na bata moko.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Ndʉ obhosɨ bhomʉ-o mananɨka hana amu me u nde zu de. Pɨta ndʉ uo hana-a, ɵlɵ-o atsia akpi di.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Lɨ ’kpɨ́ lɨ okpála ɨnde amu-o azúku lɨe, ɵlɵ ango-o adʉ́ naa da? Padhá de, anga ndʉ uo mananɨka hana aha nanɨ anɨ!»
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Abhomʉ-o, Yesu atsia agie pɨ uo me: «Yi angɨta, anga yi mbɨla Bhuku gba Ebhe-e de, yi mbɨla la di angu gba Ebhe-e de.
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Padhá de, anga lɨ okpála ɨnde amu-o azúku lɨe, u há lɨo de. Engʉ́ bini, u adʉ́ ɨbili maka oandjelu abhʉ́lá.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Lɨ ’ngʉ́ bhende atsia nazuku ka okpála-a, yi tanga nga bhuku gba Moidje, lɨ bɨlɨ ɨnde anɨ akpo ’ngʉ́ lɨe pɨndjɨ tsá ’pó ɨnde adʉ atsi-e dɨ? Lɨ bɨlɨ bhomʉ-o, u aye me Ebhe apa pɨ anɨ me: ‹Ma ne Ebhe gba Abalahama, Ebhe gba Ɨsaka, Ebhe gba Yakobho.›
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 Ebhe ne Ebhe gba okpála ɨnde amu-o ade. Engʉ́ bini, anɨ mangbo ne Ebhe gba okpála ɨnde ʉʉ ko. Yi angɨta bha ndjʉ na paká paká.»
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Mʉsuno bini na lɨ́lɨ gba Moidje adje uo nedhɨnga u adʉ amene kpekebhɵ lɨe-o. Anɨ atsia au di maka lɨ Yesu agie ’ngʉ́ lɨe pɨ oSadukai ndjɨndjɨ-o. Abhomʉ-o, anɨ adyudyo lɨe, anɨ atsia ayi Yesu me: «Lɨ́lɨ ɨnde ane ne engbé-e ngae dho?»
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Yesu agie pɨ anɨ me: «Lɨ́lɨ na bini ɨnde ane ne engbé-e ngae ɨnde: ‹Ɨsalaele, djedje nga! Ebhe, Ngámá gba nɨ́-e bha ne koli Ngámá kpi e kpi.
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 A ayo me kʉnda Ebhe, Ngámá gba mʉ-o ne bua mʉ hana, ne mʉkobho gba mʉ-o hana, ne mabhundja gba mʉ-o hana, la di ne angu gba mʉ-o hana.›
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Bhende na bhisi-e ngae ɨnde: ‹A ayo me kʉnda kilí mʉ maka mo okʉnda lɨmʉ lɨe makpe ko.› Lɨ́lɨ bini ade ɨnde ane obhobhomʉ-o ne engbé.»
31 O segundo é:
32 Abhomʉ-o, mʉsuno na lɨ́lɨ-e apa pɨ anɨ me: «A ndjɨndjɨ naali, Mʉsuno! Mo opa paká. Anɨ bha ne koli Ngámá ngae kpi e kpi, Ngámá koko ade, bha bini anɨ.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 La di-e, a ayo me kpála kʉnda anɨ ne bua e hana, ne ɨmbɨlangʉ gba e hana, ne angu gba e hana, amba anɨ kʉnda la di kilí e maka anɨ akʉnda lɨe lɨe makpe ko. Bhobhomʉ-o ndjɨndjɨ ane natsulu oenʉ pɨ Ebhe di ne obhe u ahaha e pɨ anɨ ko.»
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Lɨ Yesu au lɨe me anɨ agie ’ngʉ́ ne ɨmbɨlangʉ-o, anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Mʉ de Naʉ gba Ebhe-e tsutsu ade.» Pɨpɨta-a, kpála bini le matá nayi Yesu belegʉ de bini.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Lɨ Yesu adʉ asuno lɨe pɨ okpála bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-a, anɨ atsia adʉ ayi me: «Lele pɨ lɨ omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje tɨ da napa lɨe me Masɨya ne ndɨlɨ gba Davidi-e?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Padhá de, anga ngaanɨ Davidi makpe-e bhʉ́ nateteke gba Bu Bhobua apa nanɨ me:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Davidi ngae makpe ngaɨ Masɨya me ‹Ngámá.› Lele pɨ anɨ nde la lɨe ne ndɨlɨ gba Davidi-e?» Bhiti okpála na bhibhiti adʉ nadje anɨ ne djalɨ naali.
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Yesu adʉ apa pɨ okpála bhʉ́ nasuno gba e me: «Yi lila lɨyi ka omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje malila. Padhá de, anga ngauo-o, u kʉnda bha nadhʉkʉ ne ondjandja yambu, di ne me u dʉ nayi o maka ongámásɨ lɨ obɨlɨ ɨnde lɨ okpála apɵpɵkɵbhɵ bhʉ́la o lɨ e-o.
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 U kʉnda bha nadʉlʉ pɨ́ odabɨlɨ na akalanʉ bhʉ́ oetɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje , di ne pɨ́ odabɨlɨ na akalanʉ bhʉ́ da oanokomɨa.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 U ngabha oehe gba oɵkɵsɨ na olɨsɨlɨsɨ. U ngayo Ebhe ngengele ngʉbula me okpála u o. Kaka-a, u asía mangɨmbo ane bhende gba okpála koko mane.»
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Yesu adʉ lɨ bɨlɨ lɨ sanduku na makiso na ’ngbé ’tɨ Ebhe-e adʉ nadʉ lɨ e, ne lɨ pápá na abhʉ́bhʉ́la. Yesu adʉ atsia maka lɨ okpála adʉ nao makiso lɨe bhʉ́bhʉ́-o. Kambɨ obhʉlʉ tɨa adʉ nao tɨa bhelé.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Engʉ́ bini, ɵkɵ bini na ɵɵlɵ, bhʉlʉ ndɨbhɨlɨ ago. Anɨ aha bha naae djedje lɨ́ falanga bhisi padhá má kpɨkɨlɨ!
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Abhomʉ-o, Yesu aɨ omʉkpata gba e-o. Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Ma apa pɨ yi na paká me, ɵkɵ na ɵɵlɵ ɨnde naae ne bhʉlʉ ndɨbhɨlɨ ɨnde-e, aha makiso ane ndʉ okpála ɨnde ao makiso bhʉ́ sanduku ɨnde-e hana.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Padhá de, anga ndʉ okoko hana, u aha tɨa bhende u nde ne gʉmʉ e ade ko. Engʉ́ bini, ngaanɨ, bhʉ́ ndɨbhɨlɨ gba e, anɨ aha ndʉ bhende adʉ ka e, ɨnde anɨ adʉ akobho lɨ e hana-o.»
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.