Lucas 20
Gandja na Mbɨa (MDM) vs VC
1 A akolo ekpɨ́ bini, Yesu adʉ asuno pɨ okpála bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda. Anɨ atsia adʉ di nakpokpo Bádha Ngali pɨ uo. Ongbengbe odimandɵ gba Ebhe , omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje di ne obhelesɨ okpála ago.
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 U atsia ayi anɨ me: «Pa nga pɨ ya, aha kpadjɨ pɨ mʉ ngʉ́ namene ongʉ́ ɨnde-e da? A aha la di angu ango-o pɨ mʉ ngánga da?»
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Abhomʉ-o, Yesu atsia agie pɨ uo me: «Ngama di-e, ma ayí yi lɨ ’ngʉ́ bini. Yi pa nga mʉma,
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 a ha kpadjɨ pɨ Djaa ngʉ́ nabatisa okpála da? Ne me a ko Ebhe, ne me a ko okpála?»
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 U aholo namene kpekebhɵ sʉnda o. U atsia adʉ apa me: «Ɨ dʉ me nɨ́ nde agie me: ‹A aha kpadjɨ pɨ anɨ ne Ebhe›, anɨ yí nɨ́ me: ‹Ɨ dʉ mo-o, ka nɨ yi bhuka la nanɨ engʉ́ ɨnde anɨ adʉ apa e lɨe de-e?›
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Ɨ dʉ di me nɨ́ nde apa me: ‹A ha kpadjɨ pɨ anɨ ne okpála-a›, lɨ ndʉ okpála hana bhíli nɨ́ ne teme, anga u ambɨla ndjɨndjɨ me Djaa nanɨ ne polofeta .»
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Abhomʉ-o, u atsia agie me: «Ya mbɨla kpála ɨnde aha kpadjɨ pɨ anɨ-e de.»
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Do Yesu pɨ uo me: «Ɨ dʉ mo-o, ngama di-e, ma pá pɨ yi de me aha kpadjɨ mʉma da ngʉ́ namene ehe ɨnde.»
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Pɨpɨta-a, Yesu aholo nakpokpo gbitaku ɨnde-e pɨ okpála me: «Kpála bini alu nanɨ ngu vino. U adje lɨo ne okpála ngʉ́ namene kulu bhʉ́ ’dyɨ-o, amba o dʉ agbó bhʉsʉ o ne uo lɨ nguwa-o. Anɨ atsia atapa dhʉkʉ ngʉbula ’kpɨ́ bhelé.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 A akolo lɨ nedhɨnga nako lɨ́lɨ́ o. Abhomʉ-o, anɨ atima kpála na kulu bini agba okpála ango-o me u ha nguwa bhe gba nɨ-e pɨ nɨ haha. Engʉ́ bini, okpála ango-o abhɨ kpála na kulu bhomʉ-o má kpú! U atsia agie anɨ ne mbʉlʉ ’kpa e padhá.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Bhʉlʉ ’dyɨ-e atima matá kpála na kulu koko bini. U abhɨ di anɨ, u asosobho anɨ, u atsia agie anɨ ne mbʉlʉ ’kpa e padhá.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Anɨ atima matá kpála na bata. Bhobhomʉ-o, u atsotsolo kʉte anɨ ne eka. U atsia agbe anɨ bhʉ́ ’dyɨ-o.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Abhomʉ-o, bhʉlʉ ’dyɨ atsia apa me: ‹Ma améne sɨ pɨ? Ma atíma nga ɨbili ndɨlɨ gba ma na mʉkʉnda-o. Nedhɨnga koko-o, u tɨ́ da namanga anɨ.›
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Engʉ́ bini, lɨ okpála ango-o au ndɨlɨ-e lɨe me-e, u atsia apa sʉnda o me: ‹Yi tsia nga la ndjʉ kpála ɨnde atígala galikpe ne edyɨ-o. Nɨ́ bhɵlɵ anɨ, amba edyɨ-e kolo ɨbili naanɨ́.›
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Abhomʉ-o, u agbe anɨ bhʉ́ ’dyɨ-o, u abhɵlɵ anɨ.» Yesu atsia ayi me: «Mbɨa ɨnde-e, bhʉlʉ ’dyɨ-e améne ngʉ́ uo pɨ?
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Anɨ agó, anɨ bhíli okpála na kulu ango-o. Anɨ tsia há edyɨ-e pɨ okpála na kulu koko.» Lɨ okpála adje engʉ́ bhomʉ-o lɨe, u atsia apa me: «A ayo de me, bhobhomʉ-o mene lɨe de!»
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Yesu atsia uo, anɨ atsia apa me: «Engʉ́ ɨnde u aye e bhʉ́ Bhuku gba Ebhe-e me:
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Ɨ dʉ me kpála nde atɨ pɨ́ teme ango-o, anɨ gʉ́gʉmʉ. Ɨ dʉ la di me teme ango-o nde atɨ pɨ́ kpála-a, ɨ tʉ́ nʉ anɨ.»
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Bha lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje di ne ongbengbe odimandɵ gba Ebhe-e, agɨlɨ nanɨ naholo Yesu, anga u ambɨla me anɨ apa gbitaku bhomʉ-o lɨ ’ngʉ́ gba o-o. Engʉ́ bini, u adʉ adje tsʉlʉ ka okpála.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Abhomʉ-o, u aholo akenge Yesu. U atsia atima obhʉlʉ kali ɨnde adʉ amene ehe mʉgɨto me uo ngbingbili. Okpála ango-o adʉ agɨlɨ naholo anɨ lɨ ’li e ngʉbula me o pʉ anɨ pɨ Pɨlatɵ, ngámá na ndu doto ango-o.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 U ayi anɨ me: «Mʉsuno, ya ambɨla me mʉ ngagama ’ngʉ́ ndjɨndjɨ, mʉ la di ngasuno ’ngʉ́ ngbingbili. Mʉ tsia engbé gba kpála de. Mʉ ngasuno kpadjɨ gba Ebhe-e pɨ okpála ngbingbili.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Pa nga pɨ ya, a ayo me ya kala mandjandja gba Kaisala , ’ngbé ngámá na doto na Loma-a , ne me ya kala de?»
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Lɨ Yesu ambɨla ekú gba uo-o lɨe, anɨ atsia apa pɨ uo me:
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 «Yi suno nga lɨ́ falanga mʉma bini. A pépé ne kulu da, la di ne ’lɨ da?» U agie me: «A ko kulu Kaisala, ’ngbé ngámá na doto na Loma, di ne ’lɨ anɨ.»
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ uo me: «Ɨ dʉ mo-o, yi ha ehe bhende gba Kaisala, ’ngbé ngámá na doto na Loma-a pɨ e, amba yi ha la di bhende gba Ebhe-e pɨ Ebhe.»
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 U u siti ’ngʉ́ bhʉ́ engʉ́ ɨnde anɨ adʉ apa e kala okpála-a de. Engʉ́ bini, u angamba naali ka eli ɨnde anɨ agie e ko. Kaka-a, u andjili bha má bulu!
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Abhomʉ-o, oSadukai koko ago de Yesu. OSadukai zɨba nanɨ naao de me okpála ɨnde amu-o, azúku mazuku-o de. U ayi anɨ me:
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 «Mʉsuno, Moidje aye nanɨ lɨ́lɨ pɨ nɨ́ me: ‹Lɨ kpála kpi o ká wala e me anɨ nde zu de-e, a ayo me ndai anɨ de ha ɵlɵ ango-o, amba anɨ zu ongɨsɨ pɨ ndai e ɨnde akpi ko.›
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 La-a, adʉ nanɨ obhosɨ mananɨka bhʉ́ piga bini. Bhende na kalanʉ-o aha ɵlɵ, anɨ akpi padhá me anɨ nde zu de.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Bhende na bhisi-e aha ɵkɵ ango-o. Anɨ atsia akpi.
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 Pɨpɨta-a, bhende na bata-o. A adʉ bhadi moko pɨ ndʉ uo mananɨka hana, u amu me u nde zu de.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Alɨ soso-o, ɵlɵ ango-o atsia akpi di.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Ya ngayi mʉ me: Lɨ ’kpɨ́ lɨ okpála ɨnde amu-o azúku lɨe, ɵlɵ ango-o adʉ́ naa da? Padhá de, anga ndʉ uo mananɨka hana aha nanɨ anɨ!»
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Abhomʉ-o, Yesu atsia agie pɨ uo me: «Okpála na nakɨ ɨnde-e ngaha lɨo.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Engʉ́ bini, okpála bhende amu-o, lɨ Ebhe au me u tɨ da nazuku ngʉ́ nasia mʉkobho bhʉ́ nedhɨnga ɨnde ngago-o, u há lɨo de.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 U tɨ́ da matá namu-u de, anga u akolo ɨbili maka oandjelu . A ko ongɨsɨ gba Ebhe, anga u azuku.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Moidje asuno pɨ nɨ́ mbámbá me okpála ɨnde amu-o azúku mazuku. Anɨ aye bhʉ́ bhuku gba e lɨ bɨlɨ ɨnde anɨ akpo ’ngʉ́ lɨe pɨndjɨ tsa ’po ɨnde adʉ atsi-e me, Ebhe apa me: ‹Ma ne Ebhe ɨnde lɨ Abalahama ngadhɵgɵ e, Ebhe ɨnde lɨ Ɨsaka ngadhɵgɵ e, Ebhe ɨnde lɨ Yakobho ngadhɵgɵ e ko.›
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Ebhe ne Ebhe gba okpála bhende amu-o ade. Engʉ́ bini, a ko Ebhe gba okpála bhende bhʉ́ mʉkobho, maka lɨ Abalahama, Ɨsaka ne Yakobho nde pɨ anɨ lɨe bhʉ́ mʉkobho ko.»
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Abhomʉ-o, omʉsuno na lɨ́lɨ koko atsia agie pɨ anɨ me: «Mʉsuno, mo opa ndjɨndjɨ.»
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Kaka-a, u yi matá anɨ lɨ ’ngʉ́ bini de.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Abhomʉ-o, Yesu apa matá pɨ uo me: «Lele pɨ lɨ okpála tɨ da napa lɨe me Masɨya ne ndɨlɨ na piga gba Davidi-e?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Padhá de, anga ngaanɨ Davidi makpe-e, anɨ apa bhʉ́ bhuku na oetsi gba omaYuda me:
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 akólo lɨ nedhɨnga ɨnde ma aó obhʉlʉ yala gba mʉ-o lɨe
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Ɨ dʉ me Davidi nde ngaɨ Masɨya me Ngámá gba nɨ-e, lele pɨ lɨ Masɨya tɨ da nadʉ lɨe ndɨlɨ na piga gba Davidi-e?»
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Anɨ apa pɨ omʉkpata kala ndʉ okpála hana ɨnde adʉ adje anɨ-e me:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 «E-e! Yi lila lɨyi ka omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje-e uu! U kʉnda bha nadhʉkʉ ne ondjandja yambu. U kʉnda bha me okpála dʉ ne yiyi o maka ongámásɨ lɨ bɨlɨ lɨ okpála apɵpɵkɵbhɵ bhʉ́la o lɨe ko. U kʉnda bha nadʉlʉ pɨ́ odabɨlɨ na akalanʉ bhʉ́ oetɨ nadje lɨ́lɨ , di ne odabɨlɨ na akalanʉ bhʉ́ da anokomɨa.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 U ngandjia angu oɵkɵsɨ na olɨsɨlɨsɨ ne nabha ohe gba uo. U ngayo Ebhe ngengele ngʉ́ nasuno mʉgɨto me a ko obabadha okpála. Kaka-a, u asía lɨkabhu naali!»
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.