Lucas 20
Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARIB
1 A akolo ekpɨ́ bini, Yesu adʉ asuno pɨ okpála bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda. Anɨ atsia adʉ di nakpokpo Bádha Ngali pɨ uo. Ongbengbe odimandɵ gba Ebhe , omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje di ne obhelesɨ okpála ago.
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 U atsia ayi anɨ me: «Pa nga pɨ ya, aha kpadjɨ pɨ mʉ ngʉ́ namene ongʉ́ ɨnde-e da? A aha la di angu ango-o pɨ mʉ ngánga da?»
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Abhomʉ-o, Yesu atsia agie pɨ uo me: «Ngama di-e, ma ayí yi lɨ ’ngʉ́ bini. Yi pa nga mʉma,
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 a ha kpadjɨ pɨ Djaa ngʉ́ nabatisa okpála da? Ne me a ko Ebhe, ne me a ko okpála?»
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 U aholo namene kpekebhɵ sʉnda o. U atsia adʉ apa me: «Ɨ dʉ me nɨ́ nde agie me: ‹A aha kpadjɨ pɨ anɨ ne Ebhe›, anɨ yí nɨ́ me: ‹Ɨ dʉ mo-o, ka nɨ yi bhuka la nanɨ engʉ́ ɨnde anɨ adʉ apa e lɨe de-e?›
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Ɨ dʉ di me nɨ́ nde apa me: ‹A ha kpadjɨ pɨ anɨ ne okpála-a›, lɨ ndʉ okpála hana bhíli nɨ́ ne teme, anga u ambɨla ndjɨndjɨ me Djaa nanɨ ne polofeta .»
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Abhomʉ-o, u atsia agie me: «Ya mbɨla kpála ɨnde aha kpadjɨ pɨ anɨ-e de.»
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Do Yesu pɨ uo me: «Ɨ dʉ mo-o, ngama di-e, ma pá pɨ yi de me aha kpadjɨ mʉma da ngʉ́ namene ehe ɨnde.»
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Pɨpɨta-a, Yesu aholo nakpokpo gbitaku ɨnde-e pɨ okpála me: «Kpála bini alu nanɨ ngu vino. U adje lɨo ne okpála ngʉ́ namene kulu bhʉ́ ’dyɨ-o, amba o dʉ agbó bhʉsʉ o ne uo lɨ nguwa-o. Anɨ atsia atapa dhʉkʉ ngʉbula ’kpɨ́ bhelé.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 A akolo lɨ nedhɨnga nako lɨ́lɨ́ o. Abhomʉ-o, anɨ atima kpála na kulu bini agba okpála ango-o me u ha nguwa bhe gba nɨ-e pɨ nɨ haha. Engʉ́ bini, okpála ango-o abhɨ kpála na kulu bhomʉ-o má kpú! U atsia agie anɨ ne mbʉlʉ ’kpa e padhá.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Bhʉlʉ ’dyɨ-e atima matá kpála na kulu koko bini. U abhɨ di anɨ, u asosobho anɨ, u atsia agie anɨ ne mbʉlʉ ’kpa e padhá.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Anɨ atima matá kpála na bata. Bhobhomʉ-o, u atsotsolo kʉte anɨ ne eka. U atsia agbe anɨ bhʉ́ ’dyɨ-o.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 Abhomʉ-o, bhʉlʉ ’dyɨ atsia apa me: ‹Ma améne sɨ pɨ? Ma atíma nga ɨbili ndɨlɨ gba ma na mʉkʉnda-o. Nedhɨnga koko-o, u tɨ́ da namanga anɨ.›
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Engʉ́ bini, lɨ okpála ango-o au ndɨlɨ-e lɨe me-e, u atsia apa sʉnda o me: ‹Yi tsia nga la ndjʉ kpála ɨnde atígala galikpe ne edyɨ-o. Nɨ́ bhɵlɵ anɨ, amba edyɨ-e kolo ɨbili naanɨ́.›
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Abhomʉ-o, u agbe anɨ bhʉ́ ’dyɨ-o, u abhɵlɵ anɨ.» Yesu atsia ayi me: «Mbɨa ɨnde-e, bhʉlʉ ’dyɨ-e améne ngʉ́ uo pɨ?
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Anɨ agó, anɨ bhíli okpála na kulu ango-o. Anɨ tsia há edyɨ-e pɨ okpála na kulu koko.» Lɨ okpála adje engʉ́ bhomʉ-o lɨe, u atsia apa me: «A ayo de me, bhobhomʉ-o mene lɨe de!»
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Yesu atsia uo, anɨ atsia apa me: «Engʉ́ ɨnde u aye e bhʉ́ Bhuku gba Ebhe-e me:
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 Ɨ dʉ me kpála nde atɨ pɨ́ teme ango-o, anɨ gʉ́gʉmʉ. Ɨ dʉ la di me teme ango-o nde atɨ pɨ́ kpála-a, ɨ tʉ́ nʉ anɨ.»
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Bha lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje di ne ongbengbe odimandɵ gba Ebhe-e, agɨlɨ nanɨ naholo Yesu, anga u ambɨla me anɨ apa gbitaku bhomʉ-o lɨ ’ngʉ́ gba o-o. Engʉ́ bini, u adʉ adje tsʉlʉ ka okpála.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Abhomʉ-o, u aholo akenge Yesu. U atsia atima obhʉlʉ kali ɨnde adʉ amene ehe mʉgɨto me uo ngbingbili. Okpála ango-o adʉ agɨlɨ naholo anɨ lɨ ’li e ngʉbula me o pʉ anɨ pɨ Pɨlatɵ, ngámá na ndu doto ango-o.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 U ayi anɨ me: «Mʉsuno, ya ambɨla me mʉ ngagama ’ngʉ́ ndjɨndjɨ, mʉ la di ngasuno ’ngʉ́ ngbingbili. Mʉ tsia engbé gba kpála de. Mʉ ngasuno kpadjɨ gba Ebhe-e pɨ okpála ngbingbili.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Pa nga pɨ ya, a ayo me ya kala mandjandja gba Kaisala , ’ngbé ngámá na doto na Loma-a , ne me ya kala de?»
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Lɨ Yesu ambɨla ekú gba uo-o lɨe, anɨ atsia apa pɨ uo me:
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 «Yi suno nga lɨ́ falanga mʉma bini. A pépé ne kulu da, la di ne ’lɨ da?» U agie me: «A ko kulu Kaisala, ’ngbé ngámá na doto na Loma, di ne ’lɨ anɨ.»
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ uo me: «Ɨ dʉ mo-o, yi ha ehe bhende gba Kaisala, ’ngbé ngámá na doto na Loma-a pɨ e, amba yi ha la di bhende gba Ebhe-e pɨ Ebhe.»
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 U u siti ’ngʉ́ bhʉ́ engʉ́ ɨnde anɨ adʉ apa e kala okpála-a de. Engʉ́ bini, u angamba naali ka eli ɨnde anɨ agie e ko. Kaka-a, u andjili bha má bulu!
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Abhomʉ-o, oSadukai koko ago de Yesu. OSadukai zɨba nanɨ naao de me okpála ɨnde amu-o, azúku mazuku-o de. U ayi anɨ me:
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 «Mʉsuno, Moidje aye nanɨ lɨ́lɨ pɨ nɨ́ me: ‹Lɨ kpála kpi o ká wala e me anɨ nde zu de-e, a ayo me ndai anɨ de ha ɵlɵ ango-o, amba anɨ zu ongɨsɨ pɨ ndai e ɨnde akpi ko.›
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 La-a, adʉ nanɨ obhosɨ mananɨka bhʉ́ piga bini. Bhende na kalanʉ-o aha ɵlɵ, anɨ akpi padhá me anɨ nde zu de.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Bhende na bhisi-e aha ɵkɵ ango-o. Anɨ atsia akpi.
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 Pɨpɨta-a, bhende na bata-o. A adʉ bhadi moko pɨ ndʉ uo mananɨka hana, u amu me u nde zu de.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Alɨ soso-o, ɵlɵ ango-o atsia akpi di.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Ya ngayi mʉ me: Lɨ ’kpɨ́ lɨ okpála ɨnde amu-o azúku lɨe, ɵlɵ ango-o adʉ́ naa da? Padhá de, anga ndʉ uo mananɨka hana aha nanɨ anɨ!»
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Abhomʉ-o, Yesu atsia agie pɨ uo me: «Okpála na nakɨ ɨnde-e ngaha lɨo.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Engʉ́ bini, okpála bhende amu-o, lɨ Ebhe au me u tɨ da nazuku ngʉ́ nasia mʉkobho bhʉ́ nedhɨnga ɨnde ngago-o, u há lɨo de.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 U tɨ́ da matá namu-u de, anga u akolo ɨbili maka oandjelu . A ko ongɨsɨ gba Ebhe, anga u azuku.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Moidje asuno pɨ nɨ́ mbámbá me okpála ɨnde amu-o azúku mazuku. Anɨ aye bhʉ́ bhuku gba e lɨ bɨlɨ ɨnde anɨ akpo ’ngʉ́ lɨe pɨndjɨ tsa ’po ɨnde adʉ atsi-e me, Ebhe apa me: ‹Ma ne Ebhe ɨnde lɨ Abalahama ngadhɵgɵ e, Ebhe ɨnde lɨ Ɨsaka ngadhɵgɵ e, Ebhe ɨnde lɨ Yakobho ngadhɵgɵ e ko.›
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Ebhe ne Ebhe gba okpála bhende amu-o ade. Engʉ́ bini, a ko Ebhe gba okpála bhende bhʉ́ mʉkobho, maka lɨ Abalahama, Ɨsaka ne Yakobho nde pɨ anɨ lɨe bhʉ́ mʉkobho ko.»
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Abhomʉ-o, omʉsuno na lɨ́lɨ koko atsia agie pɨ anɨ me: «Mʉsuno, mo opa ndjɨndjɨ.»
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Kaka-a, u yi matá anɨ lɨ ’ngʉ́ bini de.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Abhomʉ-o, Yesu apa matá pɨ uo me: «Lele pɨ lɨ okpála tɨ da napa lɨe me Masɨya ne ndɨlɨ na piga gba Davidi-e?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Padhá de, anga ngaanɨ Davidi makpe-e, anɨ apa bhʉ́ bhuku na oetsi gba omaYuda me:
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 akólo lɨ nedhɨnga ɨnde ma aó obhʉlʉ yala gba mʉ-o lɨe
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 Ɨ dʉ me Davidi nde ngaɨ Masɨya me Ngámá gba nɨ-e, lele pɨ lɨ Masɨya tɨ da nadʉ lɨe ndɨlɨ na piga gba Davidi-e?»
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Anɨ apa pɨ omʉkpata kala ndʉ okpála hana ɨnde adʉ adje anɨ-e me:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 «E-e! Yi lila lɨyi ka omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje-e uu! U kʉnda bha nadhʉkʉ ne ondjandja yambu. U kʉnda bha me okpála dʉ ne yiyi o maka ongámásɨ lɨ bɨlɨ lɨ okpála apɵpɵkɵbhɵ bhʉ́la o lɨe ko. U kʉnda bha nadʉlʉ pɨ́ odabɨlɨ na akalanʉ bhʉ́ oetɨ nadje lɨ́lɨ , di ne odabɨlɨ na akalanʉ bhʉ́ da anokomɨa.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 U ngandjia angu oɵkɵsɨ na olɨsɨlɨsɨ ne nabha ohe gba uo. U ngayo Ebhe ngengele ngʉ́ nasuno mʉgɨto me a ko obabadha okpála. Kaka-a, u asía lɨkabhu naali!»
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.