Lucas 20

Gandja na Mbɨa (MDM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 A akolo ekpɨ́ bini, Yesu adʉ asuno pɨ okpála bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda. Anɨ atsia adʉ di nakpokpo Bádha Ngali pɨ uo. Ongbengbe odimandɵ gba Ebhe , omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje di ne obhelesɨ okpála ago.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 U atsia ayi anɨ me: «Pa nga pɨ ya, aha kpadjɨ pɨ mʉ ngʉ́ namene ongʉ́ ɨnde-e da? A aha la di angu ango-o pɨ mʉ ngánga da?»
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Abhomʉ-o, Yesu atsia agie pɨ uo me: «Ngama di-e, ma ayí yi lɨ ’ngʉ́ bini. Yi pa nga mʉma,
3 Jesus respondeu:
4 a ha kpadjɨ pɨ Djaa ngʉ́ nabatisa okpála da? Ne me a ko Ebhe, ne me a ko okpála?»
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 U aholo namene kpekebhɵ sʉnda o. U atsia adʉ apa me: «Ɨ dʉ me nɨ́ nde agie me: ‹A aha kpadjɨ pɨ anɨ ne Ebhe›, anɨ yí nɨ́ me: ‹Ɨ dʉ mo-o, ka nɨ yi bhuka la nanɨ engʉ́ ɨnde anɨ adʉ apa e lɨe de-e?›
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Ɨ dʉ di me nɨ́ nde apa me: ‹A ha kpadjɨ pɨ anɨ ne okpála-a›, lɨ ndʉ okpála hana bhíli nɨ́ ne teme, anga u ambɨla ndjɨndjɨ me Djaa nanɨ ne polofeta .»
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Abhomʉ-o, u atsia agie me: «Ya mbɨla kpála ɨnde aha kpadjɨ pɨ anɨ-e de.»
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Do Yesu pɨ uo me: «Ɨ dʉ mo-o, ngama di-e, ma pá pɨ yi de me aha kpadjɨ mʉma da ngʉ́ namene ehe ɨnde.»
8 E Jesus lhes disse:
9 Pɨpɨta-a, Yesu aholo nakpokpo gbitaku ɨnde-e pɨ okpála me: «Kpála bini alu nanɨ ngu vino. U adje lɨo ne okpála ngʉ́ namene kulu bhʉ́ ’dyɨ-o, amba o dʉ agbó bhʉsʉ o ne uo lɨ nguwa-o. Anɨ atsia atapa dhʉkʉ ngʉbula ’kpɨ́ bhelé.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 A akolo lɨ nedhɨnga nako lɨ́lɨ́ o. Abhomʉ-o, anɨ atima kpála na kulu bini agba okpála ango-o me u ha nguwa bhe gba nɨ-e pɨ nɨ haha. Engʉ́ bini, okpála ango-o abhɨ kpála na kulu bhomʉ-o má kpú! U atsia agie anɨ ne mbʉlʉ ’kpa e padhá.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Bhʉlʉ ’dyɨ-e atima matá kpála na kulu koko bini. U abhɨ di anɨ, u asosobho anɨ, u atsia agie anɨ ne mbʉlʉ ’kpa e padhá.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Anɨ atima matá kpála na bata. Bhobhomʉ-o, u atsotsolo kʉte anɨ ne eka. U atsia agbe anɨ bhʉ́ ’dyɨ-o.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 Abhomʉ-o, bhʉlʉ ’dyɨ atsia apa me: ‹Ma améne sɨ pɨ? Ma atíma nga ɨbili ndɨlɨ gba ma na mʉkʉnda-o. Nedhɨnga koko-o, u tɨ́ da namanga anɨ.›
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Engʉ́ bini, lɨ okpála ango-o au ndɨlɨ-e lɨe me-e, u atsia apa sʉnda o me: ‹Yi tsia nga la ndjʉ kpála ɨnde atígala galikpe ne edyɨ-o. Nɨ́ bhɵlɵ anɨ, amba edyɨ-e kolo ɨbili naanɨ́.›
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Abhomʉ-o, u agbe anɨ bhʉ́ ’dyɨ-o, u abhɵlɵ anɨ.» Yesu atsia ayi me: «Mbɨa ɨnde-e, bhʉlʉ ’dyɨ-e améne ngʉ́ uo pɨ?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Anɨ agó, anɨ bhíli okpála na kulu ango-o. Anɨ tsia há edyɨ-e pɨ okpála na kulu koko.» Lɨ okpála adje engʉ́ bhomʉ-o lɨe, u atsia apa me: «A ayo de me, bhobhomʉ-o mene lɨe de!»
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Yesu atsia uo, anɨ atsia apa me: «Engʉ́ ɨnde u aye e bhʉ́ Bhuku gba Ebhe-e me:
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Ɨ dʉ me kpála nde atɨ pɨ́ teme ango-o, anɨ gʉ́gʉmʉ. Ɨ dʉ la di me teme ango-o nde atɨ pɨ́ kpála-a, ɨ tʉ́ nʉ anɨ.»
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Bha lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje di ne ongbengbe odimandɵ gba Ebhe-e, agɨlɨ nanɨ naholo Yesu, anga u ambɨla me anɨ apa gbitaku bhomʉ-o lɨ ’ngʉ́ gba o-o. Engʉ́ bini, u adʉ adje tsʉlʉ ka okpála.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Abhomʉ-o, u aholo akenge Yesu. U atsia atima obhʉlʉ kali ɨnde adʉ amene ehe mʉgɨto me uo ngbingbili. Okpála ango-o adʉ agɨlɨ naholo anɨ lɨ ’li e ngʉbula me o pʉ anɨ pɨ Pɨlatɵ, ngámá na ndu doto ango-o.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 U ayi anɨ me: «Mʉsuno, ya ambɨla me mʉ ngagama ’ngʉ́ ndjɨndjɨ, mʉ la di ngasuno ’ngʉ́ ngbingbili. Mʉ tsia engbé gba kpála de. Mʉ ngasuno kpadjɨ gba Ebhe-e pɨ okpála ngbingbili.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Pa nga pɨ ya, a ayo me ya kala mandjandja gba Kaisala , ’ngbé ngámá na doto na Loma-a , ne me ya kala de?»
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Lɨ Yesu ambɨla ekú gba uo-o lɨe, anɨ atsia apa pɨ uo me:
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 «Yi suno nga lɨ́ falanga mʉma bini. A pépé ne kulu da, la di ne ’lɨ da?» U agie me: «A ko kulu Kaisala, ’ngbé ngámá na doto na Loma, di ne ’lɨ anɨ.»
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ uo me: «Ɨ dʉ mo-o, yi ha ehe bhende gba Kaisala, ’ngbé ngámá na doto na Loma-a pɨ e, amba yi ha la di bhende gba Ebhe-e pɨ Ebhe.»
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 U u siti ’ngʉ́ bhʉ́ engʉ́ ɨnde anɨ adʉ apa e kala okpála-a de. Engʉ́ bini, u angamba naali ka eli ɨnde anɨ agie e ko. Kaka-a, u andjili bha má bulu!
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Abhomʉ-o, oSadukai koko ago de Yesu. OSadukai zɨba nanɨ naao de me okpála ɨnde amu-o, azúku mazuku-o de. U ayi anɨ me:
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 «Mʉsuno, Moidje aye nanɨ lɨ́lɨ pɨ nɨ́ me: ‹Lɨ kpála kpi o ká wala e me anɨ nde zu de-e, a ayo me ndai anɨ de ha ɵlɵ ango-o, amba anɨ zu ongɨsɨ pɨ ndai e ɨnde akpi ko.›
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 La-a, adʉ nanɨ obhosɨ mananɨka bhʉ́ piga bini. Bhende na kalanʉ-o aha ɵlɵ, anɨ akpi padhá me anɨ nde zu de.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Bhende na bhisi-e aha ɵkɵ ango-o. Anɨ atsia akpi.
30 o segundo
31 Pɨpɨta-a, bhende na bata-o. A adʉ bhadi moko pɨ ndʉ uo mananɨka hana, u amu me u nde zu de.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Alɨ soso-o, ɵlɵ ango-o atsia akpi di.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Ya ngayi mʉ me: Lɨ ’kpɨ́ lɨ okpála ɨnde amu-o azúku lɨe, ɵlɵ ango-o adʉ́ naa da? Padhá de, anga ndʉ uo mananɨka hana aha nanɨ anɨ!»
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Abhomʉ-o, Yesu atsia agie pɨ uo me: «Okpála na nakɨ ɨnde-e ngaha lɨo.
34 Jesus respondeu:
35 Engʉ́ bini, okpála bhende amu-o, lɨ Ebhe au me u tɨ da nazuku ngʉ́ nasia mʉkobho bhʉ́ nedhɨnga ɨnde ngago-o, u há lɨo de.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 U tɨ́ da matá namu-u de, anga u akolo ɨbili maka oandjelu . A ko ongɨsɨ gba Ebhe, anga u azuku.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Moidje asuno pɨ nɨ́ mbámbá me okpála ɨnde amu-o azúku mazuku. Anɨ aye bhʉ́ bhuku gba e lɨ bɨlɨ ɨnde anɨ akpo ’ngʉ́ lɨe pɨndjɨ tsa ’po ɨnde adʉ atsi-e me, Ebhe apa me: ‹Ma ne Ebhe ɨnde lɨ Abalahama ngadhɵgɵ e, Ebhe ɨnde lɨ Ɨsaka ngadhɵgɵ e, Ebhe ɨnde lɨ Yakobho ngadhɵgɵ e ko.›
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Ebhe ne Ebhe gba okpála bhende amu-o ade. Engʉ́ bini, a ko Ebhe gba okpála bhende bhʉ́ mʉkobho, maka lɨ Abalahama, Ɨsaka ne Yakobho nde pɨ anɨ lɨe bhʉ́ mʉkobho ko.»
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Abhomʉ-o, omʉsuno na lɨ́lɨ koko atsia agie pɨ anɨ me: «Mʉsuno, mo opa ndjɨndjɨ.»
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Kaka-a, u yi matá anɨ lɨ ’ngʉ́ bini de.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Abhomʉ-o, Yesu apa matá pɨ uo me: «Lele pɨ lɨ okpála tɨ da napa lɨe me Masɨya ne ndɨlɨ na piga gba Davidi-e?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Padhá de, anga ngaanɨ Davidi makpe-e, anɨ apa bhʉ́ bhuku na oetsi gba omaYuda me:
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 akólo lɨ nedhɨnga ɨnde ma aó obhʉlʉ yala gba mʉ-o lɨe
43 até que eu ponha
44 Ɨ dʉ me Davidi nde ngaɨ Masɨya me Ngámá gba nɨ-e, lele pɨ lɨ Masɨya tɨ da nadʉ lɨe ndɨlɨ na piga gba Davidi-e?»
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Anɨ apa pɨ omʉkpata kala ndʉ okpála hana ɨnde adʉ adje anɨ-e me:
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 «E-e! Yi lila lɨyi ka omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje-e uu! U kʉnda bha nadhʉkʉ ne ondjandja yambu. U kʉnda bha me okpála dʉ ne yiyi o maka ongámásɨ lɨ bɨlɨ lɨ okpála apɵpɵkɵbhɵ bhʉ́la o lɨe ko. U kʉnda bha nadʉlʉ pɨ́ odabɨlɨ na akalanʉ bhʉ́ oetɨ nadje lɨ́lɨ , di ne odabɨlɨ na akalanʉ bhʉ́ da anokomɨa.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 U ngandjia angu oɵkɵsɨ na olɨsɨlɨsɨ ne nabha ohe gba uo. U ngayo Ebhe ngengele ngʉ́ nasuno mʉgɨto me a ko obabadha okpála. Kaka-a, u asía lɨkabhu naali!»
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.