Lucas 19
Gandja na Mbɨa (MDM) vs NTLH
1 Pɨta lɨ Yesu alɨ lɨe bhʉ́ Djeliko, anɨ atsia adʉ agulu gʉdhʉ-o.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 A abhaka me kpála bini nde oo, a adʉ ’lɨ anɨ me Djakayo. A adʉ nanɨ ngámá gba ondɵmbɨ na mandjandja. Tɨa adʉ ka anɨ bhelé.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Anɨ adʉ agɨlɨ nau me Yesu ngae dho. Engʉ́ bini, lɨ okpála adʉ la lɨe bhelé-e, anɨ ale nau anɨ pima anga anɨ adʉ nanɨ ndundu.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Abhomʉ-o, anɨ ayiki lɨe ne holo ne akalanʉ. Anɨ atsia aʉ bhʉ́ ndula bini dengo ’hi-kpadjɨ ngʉbula me nɨ u Yesu nedhɨnga ɨnde anɨ apʉ́ lɨe oo ko.Djakayo aʉ ndula ngʉ́ nau Yesu|alt="Jachee monta sur un arbre pour voir Jesus" src="WA03891b.tif" size="span" ref="19:4"
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Lɨ Yesu akolo lɨe lɨ bɨlɨ bhomʉ-o, anɨ ae djila e ne abhʉ́lá, anɨ atsia anɨ. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Djakayo, kɵ kuto má gala, anga a ayo me ma sɨ nakɨ bhʉ́ ’tɨ gba mʉ-o.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Abhomʉ-o, Djakayo akɵ kuto bhʉ́ holo. Anɨ atsia asia Yesu ne djalɨ hana.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Ndʉ okpála hana au lɨe mo-o, u aholo adi mʉtokono. U atsia adʉ apa me: «Lele pɨ lɨ kpála ɨnde-e atapa lɨe nasɨ agba kpála na sisiti-e!»
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Djakayo ayie bhʉ́lá, do anɨ pɨ Yesu me: «Ngámá, djedje nga. Ma agbó bhʉsʉ tɨa gba ma-a bhisi. Ma ahá bhe bini-e pɨ obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ. Ɨ dʉ me ma nde aha tɨa gba kpála bini ne kali-e, ma agíe pɨ anɨ bhʉtsibhʉtsi badha.»
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ anɨ me: «Nakɨ-e, Ebhe akobho mʉ. Ngamʉ di-e, mʉ bhʉ́ piga gba Abalahama-o.
9 Então Jesus disse:
10 Padhá de, anga ngama, Ndɨlɨ gba kpála-a, ma ago nagɨlɨ di ne nakobho okpála ɨnde angɨta ko.»
10 Porque o
11 Yesu akolo de Yelusalema masɨkpe. Okpála ɨnde adʉ adje anɨ-e adʉ abhundja naao me, Naʉ gba Ebhe-e asúno lɨe pɨ okpála mbɨa ɨnde.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Kaka-a, anɨ atsia apa gbitaku bini pɨ uo me: «Kpála bini na piga gba ngámá bini anʉ nanɨ bhʉ́ doto bini tsutsu ngʉbula me u to palata na ngámá tangʉlʉ nɨ, amba pɨpɨta-a, nɨ gie lɨnɨ.
12 Então Jesus disse:
13 Kala me anɨ nʉ-o, anɨ aɨ okpála na kulu gba e ndjɨkpa-o. Anɨ agapa lɨ́ falanga bini bini lɨ ndʉ uo hana. Anɨ atsia apa pɨ uo me: ‹Yi mene kulu ne falanga ɨnde, akólo lɨ nedhɨnga ɨnde ma agíe lɨma lɨe ko.›
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Okpála na doto gba anɨ-e adʉ ayala anɨ. U atima okpála nganda anɨ ngʉ́ napa me: ‹Ya kʉnda de me kpála bhomʉ-o ʉ ngámá pɨ́ ’ndjɨ ya-a de.›
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 La-a, u ato palata na ngámá tangʉlʉ anɨ. Anɨ atsia agie lɨe bhʉ́ doto gba e-o. Abhomʉ-o, anɨ aɨ okpála na kulu ɨnde anɨ agapa nako falanga lɨo ngʉbula nambɨla bhende u asia e pépé-o.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Abhomʉ-o bhe na kalanʉ-o ago. Anɨ atsia apa me: ‹Ngámá, ma asia lɨ́ falanga ndjɨkpa pɨ́ bhende nako mo oha e mʉma ko.›
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Abhomʉ-o, ngámá-a apa pɨ anɨ me: ‹A ndjɨndjɨ. Mʉ ne bádha kpála na kulu, anga mo omene ndjɨndjɨ bhʉ́ mboye ehe bedɨ. Ma aó ɨbili mʉ ngámá pɨ́ ’ndjɨ ogʉdhʉ ndjɨkpa.›
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Bhe na bhisi-e ago, anɨ atsia apa me: ‹Ngámá, ma asia lɨ́ falanga bhuluvue pɨ́ bhende nako mo oha e mʉma ko.›
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Abhomʉ-o, ngámá-a apa di pɨ anɨ me: ‹Ngamʉ di-e, ma aó mʉ ngámá pɨ́ ’ndjɨ ogʉdhʉ bhuluvue.›
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Pɨpɨta-a, koko ago, do anɨ de-e: ‹Ngámá, lɨ́ falanga gba mʉ-o ɨɨ. Ma awo nako bhʉ́ bongo .
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Mʉ o lɨ ma tsʉlʉ, anga mʉ ne kpála ɨnde ngamene ’ngʉ́ na kpekpeke. Mʉ ngaha ehe bhende mʉ o e ngamʉ de. Mʉ ngaha ’zʉ ɨnde mʉ lu e ngamʉ de.›
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Ngámá-a apa pɨ anɨ me: ‹Mʉ ne siti kpála na kulu. ’Li mʉ makpe agbíte mʉ ngae. Mo ombɨla nako hana me, ma ne kpála ɨnde ngamene ’ngʉ́ na kpekpeke. Ma ngaha ehe ɨnde ma ao e ngama de. Ma ngaha ezʉ ɨnde ma alu e ngama de.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Ka nɨ mʉ o nako tɨa gba ma-a lɨe bhʉ́ bakɨ de-e? Maka ma ago-o, ma de asia koko pépé.›
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Pɨpɨta-a, anɨ apa pɨ okpála ɨnde adʉ oo me: ‹Yi dhepe tɨa ɨnde ka anɨ bhomʉ, amba yi ha pɨ bhende ne di ndjɨkpa ko.›
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 U atsia apa pɨ anɨ me: ‹Ngámá, a ka anɨ ndjɨkpa!›
25 Eles responderam:
26 Anɨ agie me: ‹Ma apa pɨ yi me, kpála bhende lɨ ehe nde ka e, u ahá ehe pɨ anɨ bhelé. Engʉ́ bini kpála bhende lɨ ehe nde ka e ade-e, u adhépe belegʉ mboye ehe ɨnde ka anɨ ko.
26 — E o patrão disse:
27 La-a, pɨ obhʉlʉ yala gba ma ɨnde ɨ kʉnda nako de me ma aʉ ngámá pɨ́ ’ndjɨ o-o, yi go ne uo ei, amba yi bhili uo kala ma sɨɨ.›»
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Pɨta lɨ Yesu akpo ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, anɨ atsia akodho ’kpɨ́ ne akalanʉ ngʉ́ nanʉ bhʉ́ Yelusalema.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Anɨ akolo lɨe sʉnda kʉtɨ na Betefadje ne Betanɨa-a, lɨngo ’ta na ondula na Olive, anɨ atsia atima omʉkpata bhisi.
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 Anɨ pɨ uo me: «Yi nʉ bhʉ́ kʉtɨ ɨnde kala yi aoo. Yi akólo lɨe oo, yi abháka me u nde agbite ndɨlɨ punda oo. Kpála bini dhʉkʉ nga pɨ anɨ de. Yi bhulu anɨ amba yi go ne anɨ ei.
30 com a seguinte ordem:
31 Ɨ dʉ me kpála bini nde ayi yi me: ‹Yi ngabhulu anɨ ngʉ́ nɨ?› Yi de pa pɨ anɨ me: ‹Ngámá ne gʉmʉ anɨ.›»
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Omʉkpata bhisi anʉ, u atsia abhaka ndʉ ’ngʉ́ hana maka lɨ Yesu apa pɨ uo lɨe ko.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 U adʉ abhulu enʉ-o lɨe, obhʉbhʉlʉ-o ayi uo me: «Yi ngabhulu enʉ bhomʉ-o ngʉ́ nɨ?»
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 U agie me: «Ngámá ne gʉmʉ anɨ.»
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Pɨpɨta-a, u ago ne ndɨlɨ ’nʉ-o pɨ Yesu. U apa okoti gba o pɨ́ ’ngbʉ enʉ-o. U atsia ateteke Yesu ngʉ́ naʉ pɨ́ ’ngbʉ anɨ.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Anɨ adʉ anʉ lɨe, okpála adʉ apa okoti gba o lɨ kpadjɨ.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Anɨ akolo de Yelusalema masɨkpe lɨ ngba ’ta na ondula na Olive. Ndʉ omʉkpata hana abedhe ne djalɨ bedhe. U atsia aholo nadhɵgɵ Ebhe kpekpeke ngʉ́ ndʉ ongamba ’ngʉ́ hana ɨnde u au e ko.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 U adʉ apa me:
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 OmʉFalisai koko ɨnde adʉ bhʉ́ ká okpála bhomʉ-o, apa pɨ Yesu me: «Mʉsuno, yoko omʉkpata gba mʉ-o mayoko.»
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Yesu atsia agie me: «Ma apa pɨ yi me, ɨ dʉ me u nde agbite ’bhɵ o-o, lɨ oteme holo natʉ ue!»
40 Jesus respondeu:
41 Lɨ Yesu akolo lɨe masɨkpe de Yelusalema-a, anɨ au gʉdhʉ-o lɨe, anɨ atsia aholo aku ’gbá ngʉ́ okpála ango-o.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Anɨ adʉ apa me: «Aa! Ngayi okpála na Yelusalema-a, ɨ dʉ́ me yi mbɨ́la lɨ ’kpɨ́ na nakɨ ɨnde-e, guo ’ngʉ́ ɨnde u ago pɨ yi ne e uu-o! La-a, a ko lɨkabhu pɨ yi anga mbɨa ɨnde-e, awo lɨe pɨ yi mawo.
42 e disse:
43 Padhá de, anga oekpɨ́ koko akólo pɨ yi makolo, lɨ ’kpɨ́ ango-o, obhʉlʉ yala gba yi-e, asá aga dengo yi ngbalina. U búka yi, u tsia há ’gʉ́ pɨ yi ne ndʉ pápá hana.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 U agʉ́gʉmʉ gʉdhʉ-o. U tsia bhíli ndʉ okpála ɨnde bhʉ́bhʉ́-o hana. Agba yi-e, teme bini tígala pɨ́ kilí e de, anga yi mbɨla nanɨ ekpɨ́ ɨnde lɨ Ebhe ago natsia yi lɨe de!»
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Pɨpɨta-a, Yesu alɨ bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-o. Anɨ atsia aholo natsambala okpála ɨnde adʉ atsɨndjɨ ’he oo-o.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Anɨ apa pɨ uo me: «U aye bhʉ́ Bhuku gba Ebhe-e me, Ebhe apa me: ‹Etɨ gba ma-a, a adʉ́ etɨ nayo ma.› Engʉ́ bini, ngayi-e, yi adji, atsia akolo bɨlɨ gba obhʉlʉ ’zi!»
46 Ele lhes disse:
47 Yesu adʉ asuno ndʉ ’kpɨ́ hana bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda. Ongbengbe odimandɵ , omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje di ne obhelesɨ okpála adʉ agɨlɨ kpadjɨ ngʉ́ nabhɵlɵ anɨ.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Engʉ́ bini, u tsia sia kpadjɨ ngʉ́ namemene de, anga ndʉ okpála hana adʉ adje anɨ ne gʉgʉmʉ naali.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.