Lucas 19
Gandja na Mbɨa (MDM) vs BKJ
1 Pɨta lɨ Yesu alɨ lɨe bhʉ́ Djeliko, anɨ atsia adʉ agulu gʉdhʉ-o.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 A abhaka me kpála bini nde oo, a adʉ ’lɨ anɨ me Djakayo. A adʉ nanɨ ngámá gba ondɵmbɨ na mandjandja. Tɨa adʉ ka anɨ bhelé.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Anɨ adʉ agɨlɨ nau me Yesu ngae dho. Engʉ́ bini, lɨ okpála adʉ la lɨe bhelé-e, anɨ ale nau anɨ pima anga anɨ adʉ nanɨ ndundu.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Abhomʉ-o, anɨ ayiki lɨe ne holo ne akalanʉ. Anɨ atsia aʉ bhʉ́ ndula bini dengo ’hi-kpadjɨ ngʉbula me nɨ u Yesu nedhɨnga ɨnde anɨ apʉ́ lɨe oo ko.Djakayo aʉ ndula ngʉ́ nau Yesu|alt="Jachee monta sur un arbre pour voir Jesus" src="WA03891b.tif" size="span" ref="19:4"
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Lɨ Yesu akolo lɨe lɨ bɨlɨ bhomʉ-o, anɨ ae djila e ne abhʉ́lá, anɨ atsia anɨ. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Djakayo, kɵ kuto má gala, anga a ayo me ma sɨ nakɨ bhʉ́ ’tɨ gba mʉ-o.»
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Abhomʉ-o, Djakayo akɵ kuto bhʉ́ holo. Anɨ atsia asia Yesu ne djalɨ hana.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Ndʉ okpála hana au lɨe mo-o, u aholo adi mʉtokono. U atsia adʉ apa me: «Lele pɨ lɨ kpála ɨnde-e atapa lɨe nasɨ agba kpála na sisiti-e!»
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Djakayo ayie bhʉ́lá, do anɨ pɨ Yesu me: «Ngámá, djedje nga. Ma agbó bhʉsʉ tɨa gba ma-a bhisi. Ma ahá bhe bini-e pɨ obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ. Ɨ dʉ me ma nde aha tɨa gba kpála bini ne kali-e, ma agíe pɨ anɨ bhʉtsibhʉtsi badha.»
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ anɨ me: «Nakɨ-e, Ebhe akobho mʉ. Ngamʉ di-e, mʉ bhʉ́ piga gba Abalahama-o.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Padhá de, anga ngama, Ndɨlɨ gba kpála-a, ma ago nagɨlɨ di ne nakobho okpála ɨnde angɨta ko.»
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Yesu akolo de Yelusalema masɨkpe. Okpála ɨnde adʉ adje anɨ-e adʉ abhundja naao me, Naʉ gba Ebhe-e asúno lɨe pɨ okpála mbɨa ɨnde.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Kaka-a, anɨ atsia apa gbitaku bini pɨ uo me: «Kpála bini na piga gba ngámá bini anʉ nanɨ bhʉ́ doto bini tsutsu ngʉbula me u to palata na ngámá tangʉlʉ nɨ, amba pɨpɨta-a, nɨ gie lɨnɨ.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Kala me anɨ nʉ-o, anɨ aɨ okpála na kulu gba e ndjɨkpa-o. Anɨ agapa lɨ́ falanga bini bini lɨ ndʉ uo hana. Anɨ atsia apa pɨ uo me: ‹Yi mene kulu ne falanga ɨnde, akólo lɨ nedhɨnga ɨnde ma agíe lɨma lɨe ko.›
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Okpála na doto gba anɨ-e adʉ ayala anɨ. U atima okpála nganda anɨ ngʉ́ napa me: ‹Ya kʉnda de me kpála bhomʉ-o ʉ ngámá pɨ́ ’ndjɨ ya-a de.›
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 La-a, u ato palata na ngámá tangʉlʉ anɨ. Anɨ atsia agie lɨe bhʉ́ doto gba e-o. Abhomʉ-o, anɨ aɨ okpála na kulu ɨnde anɨ agapa nako falanga lɨo ngʉbula nambɨla bhende u asia e pépé-o.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Abhomʉ-o bhe na kalanʉ-o ago. Anɨ atsia apa me: ‹Ngámá, ma asia lɨ́ falanga ndjɨkpa pɨ́ bhende nako mo oha e mʉma ko.›
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Abhomʉ-o, ngámá-a apa pɨ anɨ me: ‹A ndjɨndjɨ. Mʉ ne bádha kpála na kulu, anga mo omene ndjɨndjɨ bhʉ́ mboye ehe bedɨ. Ma aó ɨbili mʉ ngámá pɨ́ ’ndjɨ ogʉdhʉ ndjɨkpa.›
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Bhe na bhisi-e ago, anɨ atsia apa me: ‹Ngámá, ma asia lɨ́ falanga bhuluvue pɨ́ bhende nako mo oha e mʉma ko.›
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Abhomʉ-o, ngámá-a apa di pɨ anɨ me: ‹Ngamʉ di-e, ma aó mʉ ngámá pɨ́ ’ndjɨ ogʉdhʉ bhuluvue.›
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Pɨpɨta-a, koko ago, do anɨ de-e: ‹Ngámá, lɨ́ falanga gba mʉ-o ɨɨ. Ma awo nako bhʉ́ bongo .
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Mʉ o lɨ ma tsʉlʉ, anga mʉ ne kpála ɨnde ngamene ’ngʉ́ na kpekpeke. Mʉ ngaha ehe bhende mʉ o e ngamʉ de. Mʉ ngaha ’zʉ ɨnde mʉ lu e ngamʉ de.›
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Ngámá-a apa pɨ anɨ me: ‹Mʉ ne siti kpála na kulu. ’Li mʉ makpe agbíte mʉ ngae. Mo ombɨla nako hana me, ma ne kpála ɨnde ngamene ’ngʉ́ na kpekpeke. Ma ngaha ehe ɨnde ma ao e ngama de. Ma ngaha ezʉ ɨnde ma alu e ngama de.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Ka nɨ mʉ o nako tɨa gba ma-a lɨe bhʉ́ bakɨ de-e? Maka ma ago-o, ma de asia koko pépé.›
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Pɨpɨta-a, anɨ apa pɨ okpála ɨnde adʉ oo me: ‹Yi dhepe tɨa ɨnde ka anɨ bhomʉ, amba yi ha pɨ bhende ne di ndjɨkpa ko.›
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 U atsia apa pɨ anɨ me: ‹Ngámá, a ka anɨ ndjɨkpa!›
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Anɨ agie me: ‹Ma apa pɨ yi me, kpála bhende lɨ ehe nde ka e, u ahá ehe pɨ anɨ bhelé. Engʉ́ bini kpála bhende lɨ ehe nde ka e ade-e, u adhépe belegʉ mboye ehe ɨnde ka anɨ ko.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 La-a, pɨ obhʉlʉ yala gba ma ɨnde ɨ kʉnda nako de me ma aʉ ngámá pɨ́ ’ndjɨ o-o, yi go ne uo ei, amba yi bhili uo kala ma sɨɨ.›»
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Pɨta lɨ Yesu akpo ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, anɨ atsia akodho ’kpɨ́ ne akalanʉ ngʉ́ nanʉ bhʉ́ Yelusalema.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Anɨ akolo lɨe sʉnda kʉtɨ na Betefadje ne Betanɨa-a, lɨngo ’ta na ondula na Olive, anɨ atsia atima omʉkpata bhisi.
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 Anɨ pɨ uo me: «Yi nʉ bhʉ́ kʉtɨ ɨnde kala yi aoo. Yi akólo lɨe oo, yi abháka me u nde agbite ndɨlɨ punda oo. Kpála bini dhʉkʉ nga pɨ anɨ de. Yi bhulu anɨ amba yi go ne anɨ ei.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Ɨ dʉ me kpála bini nde ayi yi me: ‹Yi ngabhulu anɨ ngʉ́ nɨ?› Yi de pa pɨ anɨ me: ‹Ngámá ne gʉmʉ anɨ.›»
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Omʉkpata bhisi anʉ, u atsia abhaka ndʉ ’ngʉ́ hana maka lɨ Yesu apa pɨ uo lɨe ko.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 U adʉ abhulu enʉ-o lɨe, obhʉbhʉlʉ-o ayi uo me: «Yi ngabhulu enʉ bhomʉ-o ngʉ́ nɨ?»
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 U agie me: «Ngámá ne gʉmʉ anɨ.»
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Pɨpɨta-a, u ago ne ndɨlɨ ’nʉ-o pɨ Yesu. U apa okoti gba o pɨ́ ’ngbʉ enʉ-o. U atsia ateteke Yesu ngʉ́ naʉ pɨ́ ’ngbʉ anɨ.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Anɨ adʉ anʉ lɨe, okpála adʉ apa okoti gba o lɨ kpadjɨ.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Anɨ akolo de Yelusalema masɨkpe lɨ ngba ’ta na ondula na Olive. Ndʉ omʉkpata hana abedhe ne djalɨ bedhe. U atsia aholo nadhɵgɵ Ebhe kpekpeke ngʉ́ ndʉ ongamba ’ngʉ́ hana ɨnde u au e ko.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 U adʉ apa me:
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 OmʉFalisai koko ɨnde adʉ bhʉ́ ká okpála bhomʉ-o, apa pɨ Yesu me: «Mʉsuno, yoko omʉkpata gba mʉ-o mayoko.»
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Yesu atsia agie me: «Ma apa pɨ yi me, ɨ dʉ me u nde agbite ’bhɵ o-o, lɨ oteme holo natʉ ue!»
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Lɨ Yesu akolo lɨe masɨkpe de Yelusalema-a, anɨ au gʉdhʉ-o lɨe, anɨ atsia aholo aku ’gbá ngʉ́ okpála ango-o.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Anɨ adʉ apa me: «Aa! Ngayi okpála na Yelusalema-a, ɨ dʉ́ me yi mbɨ́la lɨ ’kpɨ́ na nakɨ ɨnde-e, guo ’ngʉ́ ɨnde u ago pɨ yi ne e uu-o! La-a, a ko lɨkabhu pɨ yi anga mbɨa ɨnde-e, awo lɨe pɨ yi mawo.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Padhá de, anga oekpɨ́ koko akólo pɨ yi makolo, lɨ ’kpɨ́ ango-o, obhʉlʉ yala gba yi-e, asá aga dengo yi ngbalina. U búka yi, u tsia há ’gʉ́ pɨ yi ne ndʉ pápá hana.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 U agʉ́gʉmʉ gʉdhʉ-o. U tsia bhíli ndʉ okpála ɨnde bhʉ́bhʉ́-o hana. Agba yi-e, teme bini tígala pɨ́ kilí e de, anga yi mbɨla nanɨ ekpɨ́ ɨnde lɨ Ebhe ago natsia yi lɨe de!»
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Pɨpɨta-a, Yesu alɨ bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-o. Anɨ atsia aholo natsambala okpála ɨnde adʉ atsɨndjɨ ’he oo-o.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Anɨ apa pɨ uo me: «U aye bhʉ́ Bhuku gba Ebhe-e me, Ebhe apa me: ‹Etɨ gba ma-a, a adʉ́ etɨ nayo ma.› Engʉ́ bini, ngayi-e, yi adji, atsia akolo bɨlɨ gba obhʉlʉ ’zi!»
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Yesu adʉ asuno ndʉ ’kpɨ́ hana bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda. Ongbengbe odimandɵ , omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje di ne obhelesɨ okpála adʉ agɨlɨ kpadjɨ ngʉ́ nabhɵlɵ anɨ.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Engʉ́ bini, u tsia sia kpadjɨ ngʉ́ namemene de, anga ndʉ okpála hana adʉ adje anɨ ne gʉgʉmʉ naali.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.