Lucas 19

Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pɨta lɨ Yesu alɨ lɨe bhʉ́ Djeliko, anɨ atsia adʉ agulu gʉdhʉ-o.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 A abhaka me kpála bini nde oo, a adʉ ’lɨ anɨ me Djakayo. A adʉ nanɨ ngámá gba ondɵmbɨ na mandjandja. Tɨa adʉ ka anɨ bhelé.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Anɨ adʉ agɨlɨ nau me Yesu ngae dho. Engʉ́ bini, lɨ okpála adʉ la lɨe bhelé-e, anɨ ale nau anɨ pima anga anɨ adʉ nanɨ ndundu.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Abhomʉ-o, anɨ ayiki lɨe ne holo ne akalanʉ. Anɨ atsia aʉ bhʉ́ ndula bini dengo ’hi-kpadjɨ ngʉbula me nɨ u Yesu nedhɨnga ɨnde anɨ apʉ́ lɨe oo ko.Djakayo aʉ ndula ngʉ́ nau Yesu|alt="Jachee monta sur un arbre pour voir Jesus" src="WA03891b.tif" size="span" ref="19:4"
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Lɨ Yesu akolo lɨe lɨ bɨlɨ bhomʉ-o, anɨ ae djila e ne abhʉ́lá, anɨ atsia anɨ. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Djakayo, kɵ kuto má gala, anga a ayo me ma sɨ nakɨ bhʉ́ ’tɨ gba mʉ-o.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Abhomʉ-o, Djakayo akɵ kuto bhʉ́ holo. Anɨ atsia asia Yesu ne djalɨ hana.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Ndʉ okpála hana au lɨe mo-o, u aholo adi mʉtokono. U atsia adʉ apa me: «Lele pɨ lɨ kpála ɨnde-e atapa lɨe nasɨ agba kpála na sisiti-e!»
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Djakayo ayie bhʉ́lá, do anɨ pɨ Yesu me: «Ngámá, djedje nga. Ma agbó bhʉsʉ tɨa gba ma-a bhisi. Ma ahá bhe bini-e pɨ obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ. Ɨ dʉ me ma nde aha tɨa gba kpála bini ne kali-e, ma agíe pɨ anɨ bhʉtsibhʉtsi badha.»
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ anɨ me: «Nakɨ-e, Ebhe akobho mʉ. Ngamʉ di-e, mʉ bhʉ́ piga gba Abalahama-o.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Padhá de, anga ngama, Ndɨlɨ gba kpála-a, ma ago nagɨlɨ di ne nakobho okpála ɨnde angɨta ko.»
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Yesu akolo de Yelusalema masɨkpe. Okpála ɨnde adʉ adje anɨ-e adʉ abhundja naao me, Naʉ gba Ebhe-e asúno lɨe pɨ okpála mbɨa ɨnde.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Kaka-a, anɨ atsia apa gbitaku bini pɨ uo me: «Kpála bini na piga gba ngámá bini anʉ nanɨ bhʉ́ doto bini tsutsu ngʉbula me u to palata na ngámá tangʉlʉ nɨ, amba pɨpɨta-a, nɨ gie lɨnɨ.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Kala me anɨ nʉ-o, anɨ aɨ okpála na kulu gba e ndjɨkpa-o. Anɨ agapa lɨ́ falanga bini bini lɨ ndʉ uo hana. Anɨ atsia apa pɨ uo me: ‹Yi mene kulu ne falanga ɨnde, akólo lɨ nedhɨnga ɨnde ma agíe lɨma lɨe ko.›
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Okpála na doto gba anɨ-e adʉ ayala anɨ. U atima okpála nganda anɨ ngʉ́ napa me: ‹Ya kʉnda de me kpála bhomʉ-o ʉ ngámá pɨ́ ’ndjɨ ya-a de.›
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 La-a, u ato palata na ngámá tangʉlʉ anɨ. Anɨ atsia agie lɨe bhʉ́ doto gba e-o. Abhomʉ-o, anɨ aɨ okpála na kulu ɨnde anɨ agapa nako falanga lɨo ngʉbula nambɨla bhende u asia e pépé-o.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Abhomʉ-o bhe na kalanʉ-o ago. Anɨ atsia apa me: ‹Ngámá, ma asia lɨ́ falanga ndjɨkpa pɨ́ bhende nako mo oha e mʉma ko.›
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Abhomʉ-o, ngámá-a apa pɨ anɨ me: ‹A ndjɨndjɨ. Mʉ ne bádha kpála na kulu, anga mo omene ndjɨndjɨ bhʉ́ mboye ehe bedɨ. Ma aó ɨbili mʉ ngámá pɨ́ ’ndjɨ ogʉdhʉ ndjɨkpa.›
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Bhe na bhisi-e ago, anɨ atsia apa me: ‹Ngámá, ma asia lɨ́ falanga bhuluvue pɨ́ bhende nako mo oha e mʉma ko.›
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Abhomʉ-o, ngámá-a apa di pɨ anɨ me: ‹Ngamʉ di-e, ma aó mʉ ngámá pɨ́ ’ndjɨ ogʉdhʉ bhuluvue.›
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Pɨpɨta-a, koko ago, do anɨ de-e: ‹Ngámá, lɨ́ falanga gba mʉ-o ɨɨ. Ma awo nako bhʉ́ bongo .
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Mʉ o lɨ ma tsʉlʉ, anga mʉ ne kpála ɨnde ngamene ’ngʉ́ na kpekpeke. Mʉ ngaha ehe bhende mʉ o e ngamʉ de. Mʉ ngaha ’zʉ ɨnde mʉ lu e ngamʉ de.›
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 Ngámá-a apa pɨ anɨ me: ‹Mʉ ne siti kpála na kulu. ’Li mʉ makpe agbíte mʉ ngae. Mo ombɨla nako hana me, ma ne kpála ɨnde ngamene ’ngʉ́ na kpekpeke. Ma ngaha ehe ɨnde ma ao e ngama de. Ma ngaha ezʉ ɨnde ma alu e ngama de.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Ka nɨ mʉ o nako tɨa gba ma-a lɨe bhʉ́ bakɨ de-e? Maka ma ago-o, ma de asia koko pépé.›
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Pɨpɨta-a, anɨ apa pɨ okpála ɨnde adʉ oo me: ‹Yi dhepe tɨa ɨnde ka anɨ bhomʉ, amba yi ha pɨ bhende ne di ndjɨkpa ko.›
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 U atsia apa pɨ anɨ me: ‹Ngámá, a ka anɨ ndjɨkpa!›
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Anɨ agie me: ‹Ma apa pɨ yi me, kpála bhende lɨ ehe nde ka e, u ahá ehe pɨ anɨ bhelé. Engʉ́ bini kpála bhende lɨ ehe nde ka e ade-e, u adhépe belegʉ mboye ehe ɨnde ka anɨ ko.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 La-a, pɨ obhʉlʉ yala gba ma ɨnde ɨ kʉnda nako de me ma aʉ ngámá pɨ́ ’ndjɨ o-o, yi go ne uo ei, amba yi bhili uo kala ma sɨɨ.›»
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Pɨta lɨ Yesu akpo ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, anɨ atsia akodho ’kpɨ́ ne akalanʉ ngʉ́ nanʉ bhʉ́ Yelusalema.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Anɨ akolo lɨe sʉnda kʉtɨ na Betefadje ne Betanɨa-a, lɨngo ’ta na ondula na Olive, anɨ atsia atima omʉkpata bhisi.
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 Anɨ pɨ uo me: «Yi nʉ bhʉ́ kʉtɨ ɨnde kala yi aoo. Yi akólo lɨe oo, yi abháka me u nde agbite ndɨlɨ punda oo. Kpála bini dhʉkʉ nga pɨ anɨ de. Yi bhulu anɨ amba yi go ne anɨ ei.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Ɨ dʉ me kpála bini nde ayi yi me: ‹Yi ngabhulu anɨ ngʉ́ nɨ?› Yi de pa pɨ anɨ me: ‹Ngámá ne gʉmʉ anɨ.›»
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Omʉkpata bhisi anʉ, u atsia abhaka ndʉ ’ngʉ́ hana maka lɨ Yesu apa pɨ uo lɨe ko.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 U adʉ abhulu enʉ-o lɨe, obhʉbhʉlʉ-o ayi uo me: «Yi ngabhulu enʉ bhomʉ-o ngʉ́ nɨ?»
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 U agie me: «Ngámá ne gʉmʉ anɨ.»
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Pɨpɨta-a, u ago ne ndɨlɨ ’nʉ-o pɨ Yesu. U apa okoti gba o pɨ́ ’ngbʉ enʉ-o. U atsia ateteke Yesu ngʉ́ naʉ pɨ́ ’ngbʉ anɨ.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Anɨ adʉ anʉ lɨe, okpála adʉ apa okoti gba o lɨ kpadjɨ.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Anɨ akolo de Yelusalema masɨkpe lɨ ngba ’ta na ondula na Olive. Ndʉ omʉkpata hana abedhe ne djalɨ bedhe. U atsia aholo nadhɵgɵ Ebhe kpekpeke ngʉ́ ndʉ ongamba ’ngʉ́ hana ɨnde u au e ko.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 U adʉ apa me:
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 OmʉFalisai koko ɨnde adʉ bhʉ́ ká okpála bhomʉ-o, apa pɨ Yesu me: «Mʉsuno, yoko omʉkpata gba mʉ-o mayoko.»
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Yesu atsia agie me: «Ma apa pɨ yi me, ɨ dʉ me u nde agbite ’bhɵ o-o, lɨ oteme holo natʉ ue!»
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Lɨ Yesu akolo lɨe masɨkpe de Yelusalema-a, anɨ au gʉdhʉ-o lɨe, anɨ atsia aholo aku ’gbá ngʉ́ okpála ango-o.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 Anɨ adʉ apa me: «Aa! Ngayi okpála na Yelusalema-a, ɨ dʉ́ me yi mbɨ́la lɨ ’kpɨ́ na nakɨ ɨnde-e, guo ’ngʉ́ ɨnde u ago pɨ yi ne e uu-o! La-a, a ko lɨkabhu pɨ yi anga mbɨa ɨnde-e, awo lɨe pɨ yi mawo.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Padhá de, anga oekpɨ́ koko akólo pɨ yi makolo, lɨ ’kpɨ́ ango-o, obhʉlʉ yala gba yi-e, asá aga dengo yi ngbalina. U búka yi, u tsia há ’gʉ́ pɨ yi ne ndʉ pápá hana.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 U agʉ́gʉmʉ gʉdhʉ-o. U tsia bhíli ndʉ okpála ɨnde bhʉ́bhʉ́-o hana. Agba yi-e, teme bini tígala pɨ́ kilí e de, anga yi mbɨla nanɨ ekpɨ́ ɨnde lɨ Ebhe ago natsia yi lɨe de!»
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Pɨpɨta-a, Yesu alɨ bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-o. Anɨ atsia aholo natsambala okpála ɨnde adʉ atsɨndjɨ ’he oo-o.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Anɨ apa pɨ uo me: «U aye bhʉ́ Bhuku gba Ebhe-e me, Ebhe apa me: ‹Etɨ gba ma-a, a adʉ́ etɨ nayo ma.› Engʉ́ bini, ngayi-e, yi adji, atsia akolo bɨlɨ gba obhʉlʉ ’zi!»
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Yesu adʉ asuno ndʉ ’kpɨ́ hana bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda. Ongbengbe odimandɵ , omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje di ne obhelesɨ okpála adʉ agɨlɨ kpadjɨ ngʉ́ nabhɵlɵ anɨ.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Engʉ́ bini, u tsia sia kpadjɨ ngʉ́ namemene de, anga ndʉ okpála hana adʉ adje anɨ ne gʉgʉmʉ naali.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.