Lucas 18
Gandja na Mbɨa (MDM) vs ACF
1 Pɨpɨta-a, Yesu apa gbitaku bini pɨ omʉkpata gba e ngʉ́ nasuno pɨ uo me, a ayo me u dʉ nayo Ebhe ndʉ nedhɨnga hana, u andála de.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 Anɨ pɨ uo me: «Kpála nakodho ’ngʉ́ bini adʉ nanɨ bhʉ́ gʉdhʉ bini. Anɨ dʉ akpe Ebhe de. Anɨ atsia adʉ di au okpála bhʉ́ djila e padhá.
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 Bhʉ́ gʉdhʉ ango-o, ɵkɵ na ɵɵlɵ bini adʉ di oo. Anɨ adʉ ago apa pɨ anɨ me: ‹Leke engʉ́ sʉnda ya ne kpála ɨnde ya nde ne e bhʉ́ ’ngʉ́ ko.›
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Ekpɨ́ bhelé, kpála nakodho ’ngʉ́ ango-o adʉ ayayala. Pɨpɨta-a, anɨ atsia apa lɨ bua e me: ‹Ma ngakpe Ebhe ade. Ma la di ngau okpála bhʉ́ djila ma padhá.
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Engʉ́ bini, ɵkɵ ɨnde ngandala ma naali. A ayo me ma leke engʉ́ gba anɨ-o, anga ɨ dʉ mo-o de-e, anɨ dʉ bha ago naba ’ndjɨ ma.›»
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 Ngámá Yesu atsia apa matá me: «Yi dje engʉ́ ɨnde lɨ siti bhʉlʉ nakodho ’ngʉ́ bhomʉ-o apa e ndjɨndjɨ!
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Ebhe méne bádha ’ngʉ́ pɨ okpála ɨnde anɨ alo o-o dɨ? Ɨ dʉ me u nde ngaku ’gba pɨ anɨ sukpe ne ngbɨkpɨ-e? Anɨ djéke ngengele ngʉ́ nateteke uo?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Ma apa pɨ yi me, anɨ aléke ’ngʉ́ gba uo-o má gala! La-a, lɨ nedhɨnga lɨ ngama, Ndɨlɨ gba kpála, ma agó lɨe, ma abháka me okpála nde abhuka Ebhe pɨ́la doto uu?»
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Okpála koko adʉ au lɨo me o naao ngbingbili. U atsia adʉ au ndʉ okpála koko hana bhʉ́ djila o padhá. Abhomʉ-o, Yesu atsia apa gbitaku ɨnde-e lɨ ’ngʉ́ gba uo-o me:
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 «Ekpɨ́ bini, okpála bhisi anʉ bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda ngʉ́ nayo Ebhe. Bhe bini adʉ mʉFalisai , bhe koko adʉ ndɵmbɨ na mandjandja.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 MʉFalisai-e ayie bhʉ́lá, anɨ atsia ayo Ebhe a lɨ bua e me: ‹Oo, Ebhe! Ma ngagie heni pɨ mʉ, anga ma maka okpála koko ade. U ngazi ’he. U ngamene sisiti ’ngʉ́. U ngakʉnda olɨsɨ, ɨ dʉ di-e obhosɨ gba okpála koko. Ma di ngagie heni pɨ mʉ, anga ma maka ndɵmbɨ na mandjandja ɨnde-e ade.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Ma tsetse ezʉ ’kpɨ́ bhisi sʉnda poso bini ngʉ́ nayo mʉ. Ma haha bini bhʉ́ ká ndjɨkpa pɨ́ ndʉ ’he ma ngasia e hana.›
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 Ndɵmbɨ na mandjandja alʉ naae mbo tsutsu, anɨ akpe belegʉ natsia ’kpɨ́ ne abhʉ́lá. Engʉ́ bini, anɨ atʉ bhʉ́la e ne kuto, anɨ abu ’kpa e pɨ́ ’ka e, anɨ atsia apa me: ‹Oo, Ebhe! Dje nga bha-a mbo ndjinga ma, ma naama ne siti kpála.›»
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Do Yesu matá me: «Ma apa pɨ yi me, ndɵmbɨ na mandjandja ango-o agie nanɨ lɨe agba e me, Ebhe nde adje nayo gba anɨ-e adje. Engʉ́ bini, Ebhe dje bhende gba mʉFalisai-e de. Padhá de, anga kpála bhende ngao lɨe ne bhʉ́lá-a, lɨ Ebhe kɵ́ anɨ ne kuto. La-a, kpála bhende ngao lɨe ne kuto-o, lɨ Ebhe ée anɨ ne bhʉ́lá.»
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Okpála adʉ ago di pɨ anɨ ne ongɨsɨ na ndjendje ngʉbula me anɨ o ’kpa e pɨ́ ’ndjɨ uo. Lɨ omʉkpata au lɨe mo-o, u aholo nayoko uo.
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 Engʉ́ bini, Yesu aɨ uo, anɨ atsia apa me: «Yi o ongɨsɨ na djedjedje me u go bhaka ma! Yi aní kpadjɨ pɨ uo de, anga Naʉ gba Ebhe-e , a pɨ okpála ɨnde maka uo ko.
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Ma apa pɨ yi na paká me, kpála ɨnde ɨ sia Naʉ gba Ebhe-e maka mboye ndɨlɨ de-e, anɨ tɨ ne Naʉ gba Ebhe-e de.»
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 Abhomʉ-o, ngámá bini gba omaYuda ayi Yesu me: «Mʉsuno, ngamʉ bádha kpála, a ayo me ma amene pɨ ngʉbula nasia mʉkobho na dʉdʉma?»
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Yesu atsia agie pɨ anɨ me: «Mʉ ngaɨ ma me bádha kpála ka nɨ? Kpála bini babadha ade. Ebhe bha babadha ngae kpi e kpi.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 Mʉ mbɨla olɨ́lɨ-e ndjɨndjɨ: ‹Mo okʉ́nda ɵlɵ, ɨ dʉ di-e bhoko gba kpála koko de. Mo obhɵ́lɵ kpála de. Mo ozí ’he de. Mo opá eu lɨ kilí mʉ de. Manga ’dyɨ mʉ ne ’hi mʉ mamanga.›»
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ngámá ango-o atsia apa me: «Nayie bhʉ́ ndɨlɨ lɨ ma-a, ma amene ndʉ ’ngʉ́ bhomʉ-o hana.»
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Pɨta lɨ Yesu adje engʉ́ bhomʉ-o lɨe, anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Mo oneke matá koli ehe bini. Nʉnʉ, tsɨndjɨ ndʉ ’he gba mʉ-o hana, amba mʉ gapa tɨatɨa pɨ obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ. Mo osía tɨa abhʉ́lá. Pɨpɨta-a, mʉ go kpata ma.»
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 Anɨ adje lɨe mo-o, anɨ asia lɨkabhu naali, anga tɨa adʉ nanɨ ka anɨ bhelé naali.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Lɨ Yesu au lɨe me anɨ asia lɨkabhu mo-o, anɨ atsia apa me: «A bha ndjʉ kpekpeke pɨ obhʉlʉ tɨa ngʉ́ nalɨ bhʉ́ Naʉ gba Ebhe-o!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 A kpekpeke pɨ eya ngʉbula nalɨ lɨ gudho mʉsana. A la matá kpekpeke ane pɨ bhʉlʉ tɨa ngʉbula nalɨ bhʉ́ Naʉ gba Ebhe ko.»
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Abhomʉ-o, okpála ɨnde adje engʉ́ ɨnde anɨ apa e atsia ayi me: «Ɨ dʉ mo-o, a tɨ da nakobho da?»
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 Yesu agie me: «Engʉ́ bhende ɨ tɨ ne okpála de-e, a atɨ bha ne Ebhe.»
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Abhomʉ-o, Piele atsia apa me: «Tsitsia nga, ya ao ká ndʉ ’he gba ya-a hana ngʉ́ nakpata mʉ.»
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Do Yesu pɨ uo me: «Ma apa pɨ yi na paká me, ɨ dʉ me kpála bini nde ao ká etɨ gba e, anɨ o ká wala e, anɨ o ká ondaise e, anɨ o ká okpála ɨnde azu e, anɨ o ká ongɨsɨ gba e ngʉbula Naʉ gba Ebhe-e,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 anɨ sía ’he bhelé naali kuto ei. Pɨpɨta-a, bhʉ́ nedhɨnga ɨnde ngago-o, anɨ tsia sía di mʉkobho na dʉdʉma.»
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 Pɨpɨta-a, Yesu aha okpála na titima ndjɨkpa ne ká bhisi-e, anɨ anʉ ne uo lɨ ngongo, anɨ atsia apa pɨ uo me: «Yi djedje, nɨ́ adji mbɨa ɨnde-e abhʉ́ Yelusalema. Oo, ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde lɨ opolofeta aye e pɨndjɨ ma, Ndɨlɨ gba kpála-a, adji amene lɨe.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Padhá de, anga u apʉ́ ma pɨ omʉpagano. Lɨ okpála ango-o mʉ́ ma, u sóbho ma, u tsia kú di ngʉsʉ lɨ kʉte ma.
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 U abhɨ́ ma ne fimbo. Pɨpɨta-a, u tsia bhɵ́lɵ ma. La-a, bhʉ́ ’kpɨ́ na bata-a, ma tsia zúku.»
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 Engʉ́ bini, omʉkpata mbɨla nanɨ ta ’ngʉ́ ango-o de, anga a awo nanɨ lɨe pɨ uo mawo. U tsia dʉ ambɨla ta ’ngʉ́ lɨ Yesu adʉ apa e de.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Lɨ Yesu akolo lɨe masɨkpe de Djeliko-o, kpála bini ɨnde ɨ u ’kpɨ́ de-e adʉ kuto dengo ’hi-kpadjɨ. Anɨ adʉ ayo ’he.
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Anɨ adje tolo okpála akodho ’kpɨ́ lɨe, anɨ atsia ayi me: «A ko nɨ?»
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Okpála atsia agie pɨ anɨ me: «Yesu, kpála na kʉtɨ na Nadjaleta ngakodho ’kpɨ́ bhomʉ-o ngae.»
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 Abhomʉ-o, anɨ atsia asʉla me: «Yesu, Ndɨlɨ gba Davidi, dje nga bha-a mbo ndjinga ma!»
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Okpála ɨnde adʉ akalanʉ-o aholo ambembe bhʉ́ ’ndjɨ anɨ me: «Gbite ’bhɵ mʉ.» Engʉ́ bini, anɨ aholo asʉsʉla matá kpekpeke me: «Ndɨlɨ gba Davidi, dje nga bha-a mbo ndjinga ma!»
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Yesu alʉ, anɨ atsia aha lɨ́lɨ me u go ne anɨ pɨ nɨ. Anɨ akolo lɨe de anɨ-e, Yesu atsia ayi anɨ me:
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 «Mo okʉnda me ma mene pɨ mʉ nɨ?» Anɨ agie me: «Ngámá, bhulu djila ma, amba ma u matá ’kpɨ́.»
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Yesu apa pɨ anɨ me: «U matá ’kpɨ́ uu! Mo okobho anga mo obhuka ma.»
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Kolo má gala me-e, anɨ aholo matá nau ’kpɨ́. Anɨ atsia adʉ akpata Yesu me anɨ nde ngadhɵgɵ Ebhe. Ndʉ okpála hana ɨnde au engʉ́ ango-o, aholo di nadhɵgɵ Ebhe.
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.