Lucas 16

Gandja na Mbɨa (MDM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pɨpɨta-a, Yesu atsia apa matá pɨ omʉkpata gba e me: «Bhʉlʉ tɨa bini adʉ ne kpála na kulu gba e. Kpála ango-o adʉ atsia ’kpɨ́ lɨ ohe gba anɨ-o. Okpála koko ago apa pɨ anɨ me, kpála na kulu ango-o ngapʉpʉ tɨa gba anɨ-o.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Abhomʉ-o, anɨ aɨ kpála na kulu-o. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: ‹Ma ngadje pɨndjɨ mʉ e mangua ’ngʉ́ dho? Suno obhuku na ndʉ tɨa gba ma-a hana mʉma, anga mʉ tɨ́ da matá natsia ’kpɨ́ lɨ ohe gba ma-a de.›
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Abhomʉ-o, kpála na kulu ango-o aholo ayi bua e me: ‹Ma améne sɨ pɨ? Padhá de, anga ngámá gba ma adji aé ma bhʉ́ kulu. Angu ka ma ngʉ́ nade edyɨ ade. A la di lɨ ma ne nʉmʉ ngʉ́ nadʉ ne yoyo ’he.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Aa! Ma ambɨla engʉ́ ɨnde ma améne e ambɨla, ngʉbula me okpála sia ma ndjɨndjɨ lɨ nedhɨnga u aé ma lɨe bhʉ́ kulu ko!›
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Abhomʉ-o, anɨ aɨ okpála bini ne bini ɨnde adʉ ne bopulu gba ngámá gba anɨ-o. Anɨ ayi bhende na kalanʉ-o me: ‹Bopulu gba ngámá gba ma-a ka mʉ madho?›
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Anɨ agie pɨ anɨ me: ‹Ngbɵngɵlɵ na emʉ kámá bini.› Kpála na kulu-o pɨ anɨ me: ‹Ha ’kpa balʉa na bopulu gba mʉ-o. Dʉ kuto má gala, amba mʉ dji me ndjɨkpa bhuluvue.›
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Pɨpɨta-a, anɨ ayi koko me: ‹A la mʉ-o, bopulu gba mʉ-o madho?› Anɨ agie me: ‹Kíli mapʉnga kámá bini.› Kpála na kulu-o pɨ anɨ me: ‹Ha ’kpa balʉa na bopulu gba mʉ-o, amba mʉ dji me ndjɨkpa madjɨna.›
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Ngámá gba kpála na kulu na kali ango-o adhɵgɵ anɨ, anga anɨ amene ehe maka kpála ɨnde ngau ’kpɨ́ tsutsu. Okpála na doto ɨnde-e ne ɨmbɨlangʉ na kali gba o-o, u ambɨla namene ehe sʉnda o ane ongɨsɨ gba Ebhe.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Ngama-a, ma apa pɨ yi me, yi gɨlɨ nadʉ bhʉ́ makpolɨa ne obɨ yi ne tɨa na kali na doto ɨnde, amba lɨ tɨa neke ka yi-e, u de sia yi bhʉ́ kʉtɨ na dʉdʉma.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Kpála bhende ngbingbili bhʉ́ ohe na djedjedje-e, anɨ bhadi ngbingbili bhʉ́ ohe na ngbengbengbe. Kpála bhende ngbingbili bhʉ́ ohe na djedjedje-e ade, anɨ di ngbingbili bhʉ́ ohe na ngbengbengbe ade.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Ɨ dʉ me yi nde mene ndjɨndjɨ ne tɨa na kali na doto ɨnde-e de-e, Ebhe tɨ́ da naha kʉkʉlʉ tɨa pɨ yi de.
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ɨ dʉ me yi nde mene ehe ngbingbili ne tɨa gba kpála koko de-e, a há tɨa gba yi-e pɨ yi da?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Kpála bini tɨ da namene kulu pɨ ongámásɨ bhisi de. Anɨ yála bini, anɨ tsia kʉ́nda koko. Anɨ méne kulu pɨ koko ndjɨndjɨ, anɨ tsia ú koko bhʉ́ djila e padhá. Yi tɨ da namene kulu pɨ Ebhe bhʉ́ dabɨlɨ bini ne namene pɨ tɨa de.»
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 OmʉFalisai adje ndʉ ’ngʉ́ bhomʉ-o hana. Abhomʉ-o, u atsia adʉ amʉ Yesu, anga u adʉ nanɨ akʉnda tɨa naali.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Yesu atsia apa pɨ uo me: «Yi ngamene ehe bhʉ́ djila okpála mʉgɨto me yi ngbingbili. Engʉ́ bini, Ebhe mbɨla bua yi hana, anga ehe lɨ okpála ngau e bhʉ́ djila o ngbéngbé-e, Ebhe ngauu bhʉ́ djila e padhá.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 Nakolo lɨ nedhɨnga gba Djaa bhʉlʉ nabatisa okpála-a, u akpokpo ’li Ebhe pɨ okpála bhʉ́ lɨ́lɨ gba Moidje di ne bhʉ́ obhuku gba opolofeta . Nayie lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, u akpokpo Bádha NgaliNaʉ gba Ebhe-e pɨ okpála. Kpála ne kpála ngagɨlɨ ne kpéke me nɨ lɨ bhʉ́ kʉtɨ na mʉndeyi-o .
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 A ko mboye ’ngʉ́ masudha me ekpɨ́ di ne doto kodho ’kpɨ́. A ko la kpéke da ’ngʉ́ me okpála e mboye kʉ eli bini bhʉ́ ká lɨ́lɨ gba Moidje-o.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 Lɨ bhoko bini e wala e bhʉ́ kʉva-a, anɨ ha ɵlɵ koko-o, anɨ akʉnda bhomʉ-o ɵlɵ gba kpála koko. Lɨ bhoko bini ha ɵlɵ ɨnde lɨ ’ko e ae e bhʉ́ kʉva-a, anɨ akʉnda di bhomʉ-o ɵlɵ gba kpála koko.»
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 «A adʉ nanɨ bhʉlʉ tɨa bini. Anɨ adʉ adyɨ babadha bongo na tɨa naali. Ndʉ ’kpɨ́ hana, anɨ adʉ nadʉ ndjɨndjɨ. Anɨ atsia adʉ di nazʉ ’he ndjɨndjɨ.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Bhʉlʉ ndɨbhɨlɨ bini adʉ di nanɨ oo. A adʉ ’lɨ anɨ me Ladjalo. Eka atsotsolo nanɨ kʉte anɨ hana. Anɨ adʉ asɨ kuto lɨ bhotɨ gba bhʉlʉ tɨa-o.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Anɨ adʉ akʉnda nazʉ okʉlʉ ’zʉ ɨnde adʉ abala sa dabɨlɨ nazʉ ’he gba bhʉlʉ tɨa-o. La di-e, obʉlʉ adʉ ago adhapa oeka gba anɨ-o.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Bhʉlʉ ndɨbhɨlɨ-e akpi. Oandjelu aha anɨ, u atsia anʉ ao anɨ ade Abalahama. Bhʉlʉ tɨa akpi di, u atsia azɨ anɨ.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Oo, lɨ bɨlɨ gba okpála ɨnde amu-o, anɨ adʉ adje lɨkabhu naali. Anɨ atsia ’kpɨ́ ne abhʉ́lá, anɨ au Abalahama tsutsu ne Ladjalo de e.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Abhomʉ-o, anɨ aholo natobhɨla me: ‹’Dyɨ ma Abalahama, dje nga bha mbo ndjinga ma! Tima Ladjalo me anɨ to ndjɨ-lɨkpa e bhʉ́ ’ngu, amba anɨ go ne di tʉnʉ pɨ́ ’mi ma, anga ma ngadje lɨkabhu bhʉ́ djua ɨnde-e naali.›
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Abalahama agie pɨ anɨ me: ‹Ndɨka ma, bhundja me mo osia nanɨ tɨa bhelé lɨ nedhɨnga mo odʉ lɨe bhʉ́ mʉkobho pɨ́la doto-o. La-a, Ladjalo atsia asia nanɨ naae lɨkabhu naali. Mbɨa ɨnde-e, anɨ ngasia bádha ’ngʉ́, mʉ la naamʉ ngasia lɨkabhu.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Matá-a, a sʉnda nɨ́ ne tsú ’dú, ngʉbula me lɨ kpála kʉnda nayie gba ya ei akodho ’kpɨ́ ne agba yi oo, anɨ de le pima! Lɨ kpála kʉnda nayie gba yi oo akodho ’kpɨ́ ne agba ya ei-e, anɨ de le di pima!›
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Do bhʉlʉ tɨa me: ‹’Dyɨ ma, kikiliako, ma ayo nga bha-a ka mʉ me, tima Ladjalo agba ’dyɨ ma,
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 anga ondaise ma na obhosɨbhosɨ bhuluvue oo. A ayo me, anɨ nʉ nagbele ’dje uo, amba ngauo di-e, u agó lɨ bɨlɨ na lɨkabhu ɨnde-e de.›
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Abalahama agie me: ‹U mbɨla lɨ́lɨ gba Moidje di ne obhuku gba opolofeta-a hana. A ayo me u dje uo.›
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Bhʉlʉ tɨa atsia apa me: ‹’Dyɨ ma Abalahama, a mo-o ade. Engʉ́ bini, ɨ dʉ me sʉka okpála ɨnde amu-o nde azuku-o, anɨ nʉ pa pɨ uo-o, u djí bua o.›
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Abalahama pɨ anɨ me: ‹Ɨ dʉ me u nde dje engʉ́ ɨnde bhʉ́ lɨ́lɨ gba Moidje di ne bhʉ́ obhuku gba opolofeta de-e, belegʉ ɨ dʉ me sʉka okpála ɨnde amu-o nde azuku-o, u djé di anɨ de.›»
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.