Lucas 16

Gandja na Mbɨa (MDM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pɨpɨta-a, Yesu atsia apa matá pɨ omʉkpata gba e me: «Bhʉlʉ tɨa bini adʉ ne kpála na kulu gba e. Kpála ango-o adʉ atsia ’kpɨ́ lɨ ohe gba anɨ-o. Okpála koko ago apa pɨ anɨ me, kpála na kulu ango-o ngapʉpʉ tɨa gba anɨ-o.
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Abhomʉ-o, anɨ aɨ kpála na kulu-o. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: ‹Ma ngadje pɨndjɨ mʉ e mangua ’ngʉ́ dho? Suno obhuku na ndʉ tɨa gba ma-a hana mʉma, anga mʉ tɨ́ da matá natsia ’kpɨ́ lɨ ohe gba ma-a de.›
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 Abhomʉ-o, kpála na kulu ango-o aholo ayi bua e me: ‹Ma améne sɨ pɨ? Padhá de, anga ngámá gba ma adji aé ma bhʉ́ kulu. Angu ka ma ngʉ́ nade edyɨ ade. A la di lɨ ma ne nʉmʉ ngʉ́ nadʉ ne yoyo ’he.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 Aa! Ma ambɨla engʉ́ ɨnde ma améne e ambɨla, ngʉbula me okpála sia ma ndjɨndjɨ lɨ nedhɨnga u aé ma lɨe bhʉ́ kulu ko!›
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 Abhomʉ-o, anɨ aɨ okpála bini ne bini ɨnde adʉ ne bopulu gba ngámá gba anɨ-o. Anɨ ayi bhende na kalanʉ-o me: ‹Bopulu gba ngámá gba ma-a ka mʉ madho?›
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 Anɨ agie pɨ anɨ me: ‹Ngbɵngɵlɵ na emʉ kámá bini.› Kpála na kulu-o pɨ anɨ me: ‹Ha ’kpa balʉa na bopulu gba mʉ-o. Dʉ kuto má gala, amba mʉ dji me ndjɨkpa bhuluvue.›
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Pɨpɨta-a, anɨ ayi koko me: ‹A la mʉ-o, bopulu gba mʉ-o madho?› Anɨ agie me: ‹Kíli mapʉnga kámá bini.› Kpála na kulu-o pɨ anɨ me: ‹Ha ’kpa balʉa na bopulu gba mʉ-o, amba mʉ dji me ndjɨkpa madjɨna.›
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 Ngámá gba kpála na kulu na kali ango-o adhɵgɵ anɨ, anga anɨ amene ehe maka kpála ɨnde ngau ’kpɨ́ tsutsu. Okpála na doto ɨnde-e ne ɨmbɨlangʉ na kali gba o-o, u ambɨla namene ehe sʉnda o ane ongɨsɨ gba Ebhe.
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Ngama-a, ma apa pɨ yi me, yi gɨlɨ nadʉ bhʉ́ makpolɨa ne obɨ yi ne tɨa na kali na doto ɨnde, amba lɨ tɨa neke ka yi-e, u de sia yi bhʉ́ kʉtɨ na dʉdʉma.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 Kpála bhende ngbingbili bhʉ́ ohe na djedjedje-e, anɨ bhadi ngbingbili bhʉ́ ohe na ngbengbengbe. Kpála bhende ngbingbili bhʉ́ ohe na djedjedje-e ade, anɨ di ngbingbili bhʉ́ ohe na ngbengbengbe ade.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Ɨ dʉ me yi nde mene ndjɨndjɨ ne tɨa na kali na doto ɨnde-e de-e, Ebhe tɨ́ da naha kʉkʉlʉ tɨa pɨ yi de.
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Ɨ dʉ me yi nde mene ehe ngbingbili ne tɨa gba kpála koko de-e, a há tɨa gba yi-e pɨ yi da?
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Kpála bini tɨ da namene kulu pɨ ongámásɨ bhisi de. Anɨ yála bini, anɨ tsia kʉ́nda koko. Anɨ méne kulu pɨ koko ndjɨndjɨ, anɨ tsia ú koko bhʉ́ djila e padhá. Yi tɨ da namene kulu pɨ Ebhe bhʉ́ dabɨlɨ bini ne namene pɨ tɨa de.»
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 OmʉFalisai adje ndʉ ’ngʉ́ bhomʉ-o hana. Abhomʉ-o, u atsia adʉ amʉ Yesu, anga u adʉ nanɨ akʉnda tɨa naali.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Yesu atsia apa pɨ uo me: «Yi ngamene ehe bhʉ́ djila okpála mʉgɨto me yi ngbingbili. Engʉ́ bini, Ebhe mbɨla bua yi hana, anga ehe lɨ okpála ngau e bhʉ́ djila o ngbéngbé-e, Ebhe ngauu bhʉ́ djila e padhá.
15 Mas Jesus lhes disse:
16 Nakolo lɨ nedhɨnga gba Djaa bhʉlʉ nabatisa okpála-a, u akpokpo ’li Ebhe pɨ okpála bhʉ́ lɨ́lɨ gba Moidje di ne bhʉ́ obhuku gba opolofeta . Nayie lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, u akpokpo Bádha NgaliNaʉ gba Ebhe-e pɨ okpála. Kpála ne kpála ngagɨlɨ ne kpéke me nɨ lɨ bhʉ́ kʉtɨ na mʉndeyi-o .
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 A ko mboye ’ngʉ́ masudha me ekpɨ́ di ne doto kodho ’kpɨ́. A ko la kpéke da ’ngʉ́ me okpála e mboye kʉ eli bini bhʉ́ ká lɨ́lɨ gba Moidje-o.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Lɨ bhoko bini e wala e bhʉ́ kʉva-a, anɨ ha ɵlɵ koko-o, anɨ akʉnda bhomʉ-o ɵlɵ gba kpála koko. Lɨ bhoko bini ha ɵlɵ ɨnde lɨ ’ko e ae e bhʉ́ kʉva-a, anɨ akʉnda di bhomʉ-o ɵlɵ gba kpála koko.»
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 «A adʉ nanɨ bhʉlʉ tɨa bini. Anɨ adʉ adyɨ babadha bongo na tɨa naali. Ndʉ ’kpɨ́ hana, anɨ adʉ nadʉ ndjɨndjɨ. Anɨ atsia adʉ di nazʉ ’he ndjɨndjɨ.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Bhʉlʉ ndɨbhɨlɨ bini adʉ di nanɨ oo. A adʉ ’lɨ anɨ me Ladjalo. Eka atsotsolo nanɨ kʉte anɨ hana. Anɨ adʉ asɨ kuto lɨ bhotɨ gba bhʉlʉ tɨa-o.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 Anɨ adʉ akʉnda nazʉ okʉlʉ ’zʉ ɨnde adʉ abala sa dabɨlɨ nazʉ ’he gba bhʉlʉ tɨa-o. La di-e, obʉlʉ adʉ ago adhapa oeka gba anɨ-o.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Bhʉlʉ ndɨbhɨlɨ-e akpi. Oandjelu aha anɨ, u atsia anʉ ao anɨ ade Abalahama. Bhʉlʉ tɨa akpi di, u atsia azɨ anɨ.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Oo, lɨ bɨlɨ gba okpála ɨnde amu-o, anɨ adʉ adje lɨkabhu naali. Anɨ atsia ’kpɨ́ ne abhʉ́lá, anɨ au Abalahama tsutsu ne Ladjalo de e.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 Abhomʉ-o, anɨ aholo natobhɨla me: ‹’Dyɨ ma Abalahama, dje nga bha mbo ndjinga ma! Tima Ladjalo me anɨ to ndjɨ-lɨkpa e bhʉ́ ’ngu, amba anɨ go ne di tʉnʉ pɨ́ ’mi ma, anga ma ngadje lɨkabhu bhʉ́ djua ɨnde-e naali.›
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Abalahama agie pɨ anɨ me: ‹Ndɨka ma, bhundja me mo osia nanɨ tɨa bhelé lɨ nedhɨnga mo odʉ lɨe bhʉ́ mʉkobho pɨ́la doto-o. La-a, Ladjalo atsia asia nanɨ naae lɨkabhu naali. Mbɨa ɨnde-e, anɨ ngasia bádha ’ngʉ́, mʉ la naamʉ ngasia lɨkabhu.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Matá-a, a sʉnda nɨ́ ne tsú ’dú, ngʉbula me lɨ kpála kʉnda nayie gba ya ei akodho ’kpɨ́ ne agba yi oo, anɨ de le pima! Lɨ kpála kʉnda nayie gba yi oo akodho ’kpɨ́ ne agba ya ei-e, anɨ de le di pima!›
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 Do bhʉlʉ tɨa me: ‹’Dyɨ ma, kikiliako, ma ayo nga bha-a ka mʉ me, tima Ladjalo agba ’dyɨ ma,
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 anga ondaise ma na obhosɨbhosɨ bhuluvue oo. A ayo me, anɨ nʉ nagbele ’dje uo, amba ngauo di-e, u agó lɨ bɨlɨ na lɨkabhu ɨnde-e de.›
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Abalahama agie me: ‹U mbɨla lɨ́lɨ gba Moidje di ne obhuku gba opolofeta-a hana. A ayo me u dje uo.›
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 Bhʉlʉ tɨa atsia apa me: ‹’Dyɨ ma Abalahama, a mo-o ade. Engʉ́ bini, ɨ dʉ me sʉka okpála ɨnde amu-o nde azuku-o, anɨ nʉ pa pɨ uo-o, u djí bua o.›
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Abalahama pɨ anɨ me: ‹Ɨ dʉ me u nde dje engʉ́ ɨnde bhʉ́ lɨ́lɨ gba Moidje di ne bhʉ́ obhuku gba opolofeta de-e, belegʉ ɨ dʉ me sʉka okpála ɨnde amu-o nde azuku-o, u djé di anɨ de.›»
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.