Lucas 16
Gandja na Mbɨa (MDM) vs NVI
1 Pɨpɨta-a, Yesu atsia apa matá pɨ omʉkpata gba e me: «Bhʉlʉ tɨa bini adʉ ne kpála na kulu gba e. Kpála ango-o adʉ atsia ’kpɨ́ lɨ ohe gba anɨ-o. Okpála koko ago apa pɨ anɨ me, kpála na kulu ango-o ngapʉpʉ tɨa gba anɨ-o.
1 Jesus disse aos seus discípulos: "O administrador de um homem rico foi acusado de estar desperdiçando os seus bens.
2 Abhomʉ-o, anɨ aɨ kpála na kulu-o. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: ‹Ma ngadje pɨndjɨ mʉ e mangua ’ngʉ́ dho? Suno obhuku na ndʉ tɨa gba ma-a hana mʉma, anga mʉ tɨ́ da matá natsia ’kpɨ́ lɨ ohe gba ma-a de.›
2 Então ele o chamou e lhe perguntou: ‘Que é isso que estou ouvindo a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode continuar sendo o administrador’.
3 Abhomʉ-o, kpála na kulu ango-o aholo ayi bua e me: ‹Ma améne sɨ pɨ? Padhá de, anga ngámá gba ma adji aé ma bhʉ́ kulu. Angu ka ma ngʉ́ nade edyɨ ade. A la di lɨ ma ne nʉmʉ ngʉ́ nadʉ ne yoyo ’he.
3 "O administrador disse a si mesmo: ‘Meu senhor está me despedindo. Que farei? Para cavar não tenho força, e tenho vergonha de mendigar...
4 Aa! Ma ambɨla engʉ́ ɨnde ma améne e ambɨla, ngʉbula me okpála sia ma ndjɨndjɨ lɨ nedhɨnga u aé ma lɨe bhʉ́ kulu ko!›
4 Já sei o que vou fazer para que, quando perder o meu emprego aqui, as pessoas me recebam em suas casas’.
5 Abhomʉ-o, anɨ aɨ okpála bini ne bini ɨnde adʉ ne bopulu gba ngámá gba anɨ-o. Anɨ ayi bhende na kalanʉ-o me: ‹Bopulu gba ngámá gba ma-a ka mʉ madho?›
5 "Então chamou cada um dos devedores do seu senhor. Perguntou ao primeiro: ‘Quanto você deve ao meu senhor? ’
6 Anɨ agie pɨ anɨ me: ‹Ngbɵngɵlɵ na emʉ kámá bini.› Kpála na kulu-o pɨ anɨ me: ‹Ha ’kpa balʉa na bopulu gba mʉ-o. Dʉ kuto má gala, amba mʉ dji me ndjɨkpa bhuluvue.›
6 ‘Cem potes de azeite’, respondeu ele. "O administrador lhe disse: ‘Tome a sua conta, sente-se depressa e escreva cinqüenta’.
7 Pɨpɨta-a, anɨ ayi koko me: ‹A la mʉ-o, bopulu gba mʉ-o madho?› Anɨ agie me: ‹Kíli mapʉnga kámá bini.› Kpála na kulu-o pɨ anɨ me: ‹Ha ’kpa balʉa na bopulu gba mʉ-o, amba mʉ dji me ndjɨkpa madjɨna.›
7 "A seguir ele perguntou ao segundo: ‘E você, quanto deve? ’ ‘Cem tonéis de trigo’, respondeu ele. "Ele lhe disse: ‘Tome a sua conta e escreva oitenta’.
8 Ngámá gba kpála na kulu na kali ango-o adhɵgɵ anɨ, anga anɨ amene ehe maka kpála ɨnde ngau ’kpɨ́ tsutsu. Okpála na doto ɨnde-e ne ɨmbɨlangʉ na kali gba o-o, u ambɨla namene ehe sʉnda o ane ongɨsɨ gba Ebhe.
8 "O senhor elogiou o administrador desonesto, porque agiu astutamente. Pois os filhos deste mundo são mais astutos no trato entre si do que os filhos da luz.
9 Ngama-a, ma apa pɨ yi me, yi gɨlɨ nadʉ bhʉ́ makpolɨa ne obɨ yi ne tɨa na kali na doto ɨnde, amba lɨ tɨa neke ka yi-e, u de sia yi bhʉ́ kʉtɨ na dʉdʉma.
9 Por isso, eu lhes digo: usem a riqueza deste mundo ímpio para ganhar amigos, de forma que, quando ela acabar, estes os recebam nas moradas eternas.
10 Kpála bhende ngbingbili bhʉ́ ohe na djedjedje-e, anɨ bhadi ngbingbili bhʉ́ ohe na ngbengbengbe. Kpála bhende ngbingbili bhʉ́ ohe na djedjedje-e ade, anɨ di ngbingbili bhʉ́ ohe na ngbengbengbe ade.
10 "Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito, e quem é desonesto no pouco, também é desonesto no muito.
11 Ɨ dʉ me yi nde mene ndjɨndjɨ ne tɨa na kali na doto ɨnde-e de-e, Ebhe tɨ́ da naha kʉkʉlʉ tɨa pɨ yi de.
11 Assim, se vocês não forem dignos de confiança em lidar com as riquezas deste mundo ímpio, quem lhes confiará as verdadeiras riquezas?
12 Ɨ dʉ me yi nde mene ehe ngbingbili ne tɨa gba kpála koko de-e, a há tɨa gba yi-e pɨ yi da?
12 E se vocês não forem dignos de confiança em relação ao que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Kpála bini tɨ da namene kulu pɨ ongámásɨ bhisi de. Anɨ yála bini, anɨ tsia kʉ́nda koko. Anɨ méne kulu pɨ koko ndjɨndjɨ, anɨ tsia ú koko bhʉ́ djila e padhá. Yi tɨ da namene kulu pɨ Ebhe bhʉ́ dabɨlɨ bini ne namene pɨ tɨa de.»
13 "Nenhum servo pode servir a dois senhores; pois odiará a um e amará ao outro, ou se dedicará a um e desprezará ao outro. Vocês não podem servir a Deus e ao Dinheiro".
14 OmʉFalisai adje ndʉ ’ngʉ́ bhomʉ-o hana. Abhomʉ-o, u atsia adʉ amʉ Yesu, anga u adʉ nanɨ akʉnda tɨa naali.
14 Os fariseus, que amavam o dinheiro, ouviam tudo isso e zombavam de Jesus.
15 Yesu atsia apa pɨ uo me: «Yi ngamene ehe bhʉ́ djila okpála mʉgɨto me yi ngbingbili. Engʉ́ bini, Ebhe mbɨla bua yi hana, anga ehe lɨ okpála ngau e bhʉ́ djila o ngbéngbé-e, Ebhe ngauu bhʉ́ djila e padhá.
15 Ele lhes disse: "Vocês são os que se justificam a si mesmos aos olhos dos homens, mas Deus conhece os corações de vocês. Aquilo que tem muito valor entre os homens é detestável aos olhos de Deus".
16 Nakolo lɨ nedhɨnga gba Djaa bhʉlʉ nabatisa okpála-a, u akpokpo ’li Ebhe pɨ okpála bhʉ́ lɨ́lɨ gba Moidje di ne bhʉ́ obhuku gba opolofeta . Nayie lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, u akpokpo Bádha NgaliNaʉ gba Ebhe-e pɨ okpála. Kpála ne kpála ngagɨlɨ ne kpéke me nɨ lɨ bhʉ́ kʉtɨ na mʉndeyi-o .
16 "A Lei e os Profetas profetizaram até João. Desse tempo em diante estão sendo pregadas as boas novas do Reino de Deus, e todos tentam forçar sua entrada nele.
17 A ko mboye ’ngʉ́ masudha me ekpɨ́ di ne doto kodho ’kpɨ́. A ko la kpéke da ’ngʉ́ me okpála e mboye kʉ eli bini bhʉ́ ká lɨ́lɨ gba Moidje-o.
17 É mais fácil o céu e a terra desaparecerem do que cair da Lei o menor traço.
18 Lɨ bhoko bini e wala e bhʉ́ kʉva-a, anɨ ha ɵlɵ koko-o, anɨ akʉnda bhomʉ-o ɵlɵ gba kpála koko. Lɨ bhoko bini ha ɵlɵ ɨnde lɨ ’ko e ae e bhʉ́ kʉva-a, anɨ akʉnda di bhomʉ-o ɵlɵ gba kpála koko.»
18 "Quem se divorciar de sua mulher e se casar com outra mulher estará cometendo adultério, e o homem que se casar com uma mulher divorciada do seu marido estará cometendo adultério".
19 «A adʉ nanɨ bhʉlʉ tɨa bini. Anɨ adʉ adyɨ babadha bongo na tɨa naali. Ndʉ ’kpɨ́ hana, anɨ adʉ nadʉ ndjɨndjɨ. Anɨ atsia adʉ di nazʉ ’he ndjɨndjɨ.
19 "Havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho fino e vivia no luxo todos os dias.
20 Bhʉlʉ ndɨbhɨlɨ bini adʉ di nanɨ oo. A adʉ ’lɨ anɨ me Ladjalo. Eka atsotsolo nanɨ kʉte anɨ hana. Anɨ adʉ asɨ kuto lɨ bhotɨ gba bhʉlʉ tɨa-o.
20 Diante do seu portão fora deixado um mendigo chamado Lázaro, coberto de chagas;
21 Anɨ adʉ akʉnda nazʉ okʉlʉ ’zʉ ɨnde adʉ abala sa dabɨlɨ nazʉ ’he gba bhʉlʉ tɨa-o. La di-e, obʉlʉ adʉ ago adhapa oeka gba anɨ-o.
21 este ansiava comer o que caía da mesa do rico. Em vez disso, os cães vinham lamber as suas feridas.
22 Bhʉlʉ ndɨbhɨlɨ-e akpi. Oandjelu aha anɨ, u atsia anʉ ao anɨ ade Abalahama. Bhʉlʉ tɨa akpi di, u atsia azɨ anɨ.
22 "Chegou o dia em que o mendigo morreu, e os anjos o levaram para junto de Abraão. O rico também morreu e foi sepultado.
23 Oo, lɨ bɨlɨ gba okpála ɨnde amu-o, anɨ adʉ adje lɨkabhu naali. Anɨ atsia ’kpɨ́ ne abhʉ́lá, anɨ au Abalahama tsutsu ne Ladjalo de e.
23 No Hades, onde estava sendo atormentado, ele olhou para cima e viu Abraão de longe, com Lázaro ao seu lado.
24 Abhomʉ-o, anɨ aholo natobhɨla me: ‹’Dyɨ ma Abalahama, dje nga bha mbo ndjinga ma! Tima Ladjalo me anɨ to ndjɨ-lɨkpa e bhʉ́ ’ngu, amba anɨ go ne di tʉnʉ pɨ́ ’mi ma, anga ma ngadje lɨkabhu bhʉ́ djua ɨnde-e naali.›
24 Então, chamou-o: ‘Pai Abraão, tem misericórdia de mim e manda que Lázaro molhe a ponta do dedo na água e refresque a minha língua, porque estou sofrendo muito neste fogo’.
25 Abalahama agie pɨ anɨ me: ‹Ndɨka ma, bhundja me mo osia nanɨ tɨa bhelé lɨ nedhɨnga mo odʉ lɨe bhʉ́ mʉkobho pɨ́la doto-o. La-a, Ladjalo atsia asia nanɨ naae lɨkabhu naali. Mbɨa ɨnde-e, anɨ ngasia bádha ’ngʉ́, mʉ la naamʉ ngasia lɨkabhu.
25 "Mas Abraão respondeu: ‘Filho, lembre-se de que durante a sua vida você recebeu coisas boas, enquanto que Lázaro recebeu coisas más. Agora, porém, ele está sendo consolado aqui e você está em sofrimento.
26 Matá-a, a sʉnda nɨ́ ne tsú ’dú, ngʉbula me lɨ kpála kʉnda nayie gba ya ei akodho ’kpɨ́ ne agba yi oo, anɨ de le pima! Lɨ kpála kʉnda nayie gba yi oo akodho ’kpɨ́ ne agba ya ei-e, anɨ de le di pima!›
26 E além disso, entre vocês e nós há um grande abismo, de forma que os que desejam passar do nosso lado para o seu, ou do seu lado para o nosso, não conseguem’.
27 Do bhʉlʉ tɨa me: ‹’Dyɨ ma, kikiliako, ma ayo nga bha-a ka mʉ me, tima Ladjalo agba ’dyɨ ma,
27 "Ele respondeu: ‘Então eu lhe suplico, pai: manda Lázaro ir à casa de meu pai,
28 anga ondaise ma na obhosɨbhosɨ bhuluvue oo. A ayo me, anɨ nʉ nagbele ’dje uo, amba ngauo di-e, u agó lɨ bɨlɨ na lɨkabhu ɨnde-e de.›
28 pois tenho cinco irmãos. Deixa que ele os avise, a fim de que eles não venham também para este lugar de tormento’.
29 Abalahama agie me: ‹U mbɨla lɨ́lɨ gba Moidje di ne obhuku gba opolofeta-a hana. A ayo me u dje uo.›
29 "Abraão respondeu: ‘Eles têm Moisés e os Profetas; que os ouçam’.
30 Bhʉlʉ tɨa atsia apa me: ‹’Dyɨ ma Abalahama, a mo-o ade. Engʉ́ bini, ɨ dʉ me sʉka okpála ɨnde amu-o nde azuku-o, anɨ nʉ pa pɨ uo-o, u djí bua o.›
30 " ‘Não, pai Abraão’, disse ele, ‘mas se alguém dentre os mortos fosse até eles, eles se arrependeriam’.
31 Abalahama pɨ anɨ me: ‹Ɨ dʉ me u nde dje engʉ́ ɨnde bhʉ́ lɨ́lɨ gba Moidje di ne bhʉ́ obhuku gba opolofeta de-e, belegʉ ɨ dʉ me sʉka okpála ɨnde amu-o nde azuku-o, u djé di anɨ de.›»
31 "Abraão respondeu: ‘Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos’ ".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.