Lucas 16

Gandja na Mbɨa (MDM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Pɨpɨta-a, Yesu atsia apa matá pɨ omʉkpata gba e me: «Bhʉlʉ tɨa bini adʉ ne kpála na kulu gba e. Kpála ango-o adʉ atsia ’kpɨ́ lɨ ohe gba anɨ-o. Okpála koko ago apa pɨ anɨ me, kpála na kulu ango-o ngapʉpʉ tɨa gba anɨ-o.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Abhomʉ-o, anɨ aɨ kpála na kulu-o. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: ‹Ma ngadje pɨndjɨ mʉ e mangua ’ngʉ́ dho? Suno obhuku na ndʉ tɨa gba ma-a hana mʉma, anga mʉ tɨ́ da matá natsia ’kpɨ́ lɨ ohe gba ma-a de.›
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Abhomʉ-o, kpála na kulu ango-o aholo ayi bua e me: ‹Ma améne sɨ pɨ? Padhá de, anga ngámá gba ma adji aé ma bhʉ́ kulu. Angu ka ma ngʉ́ nade edyɨ ade. A la di lɨ ma ne nʉmʉ ngʉ́ nadʉ ne yoyo ’he.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Aa! Ma ambɨla engʉ́ ɨnde ma améne e ambɨla, ngʉbula me okpála sia ma ndjɨndjɨ lɨ nedhɨnga u aé ma lɨe bhʉ́ kulu ko!›
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Abhomʉ-o, anɨ aɨ okpála bini ne bini ɨnde adʉ ne bopulu gba ngámá gba anɨ-o. Anɨ ayi bhende na kalanʉ-o me: ‹Bopulu gba ngámá gba ma-a ka mʉ madho?›
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Anɨ agie pɨ anɨ me: ‹Ngbɵngɵlɵ na emʉ kámá bini.› Kpála na kulu-o pɨ anɨ me: ‹Ha ’kpa balʉa na bopulu gba mʉ-o. Dʉ kuto má gala, amba mʉ dji me ndjɨkpa bhuluvue.›
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Pɨpɨta-a, anɨ ayi koko me: ‹A la mʉ-o, bopulu gba mʉ-o madho?› Anɨ agie me: ‹Kíli mapʉnga kámá bini.› Kpála na kulu-o pɨ anɨ me: ‹Ha ’kpa balʉa na bopulu gba mʉ-o, amba mʉ dji me ndjɨkpa madjɨna.›
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Ngámá gba kpála na kulu na kali ango-o adhɵgɵ anɨ, anga anɨ amene ehe maka kpála ɨnde ngau ’kpɨ́ tsutsu. Okpála na doto ɨnde-e ne ɨmbɨlangʉ na kali gba o-o, u ambɨla namene ehe sʉnda o ane ongɨsɨ gba Ebhe.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Ngama-a, ma apa pɨ yi me, yi gɨlɨ nadʉ bhʉ́ makpolɨa ne obɨ yi ne tɨa na kali na doto ɨnde, amba lɨ tɨa neke ka yi-e, u de sia yi bhʉ́ kʉtɨ na dʉdʉma.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Kpála bhende ngbingbili bhʉ́ ohe na djedjedje-e, anɨ bhadi ngbingbili bhʉ́ ohe na ngbengbengbe. Kpála bhende ngbingbili bhʉ́ ohe na djedjedje-e ade, anɨ di ngbingbili bhʉ́ ohe na ngbengbengbe ade.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Ɨ dʉ me yi nde mene ndjɨndjɨ ne tɨa na kali na doto ɨnde-e de-e, Ebhe tɨ́ da naha kʉkʉlʉ tɨa pɨ yi de.
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ɨ dʉ me yi nde mene ehe ngbingbili ne tɨa gba kpála koko de-e, a há tɨa gba yi-e pɨ yi da?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Kpála bini tɨ da namene kulu pɨ ongámásɨ bhisi de. Anɨ yála bini, anɨ tsia kʉ́nda koko. Anɨ méne kulu pɨ koko ndjɨndjɨ, anɨ tsia ú koko bhʉ́ djila e padhá. Yi tɨ da namene kulu pɨ Ebhe bhʉ́ dabɨlɨ bini ne namene pɨ tɨa de.»
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 OmʉFalisai adje ndʉ ’ngʉ́ bhomʉ-o hana. Abhomʉ-o, u atsia adʉ amʉ Yesu, anga u adʉ nanɨ akʉnda tɨa naali.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Yesu atsia apa pɨ uo me: «Yi ngamene ehe bhʉ́ djila okpála mʉgɨto me yi ngbingbili. Engʉ́ bini, Ebhe mbɨla bua yi hana, anga ehe lɨ okpála ngau e bhʉ́ djila o ngbéngbé-e, Ebhe ngauu bhʉ́ djila e padhá.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Nakolo lɨ nedhɨnga gba Djaa bhʉlʉ nabatisa okpála-a, u akpokpo ’li Ebhe pɨ okpála bhʉ́ lɨ́lɨ gba Moidje di ne bhʉ́ obhuku gba opolofeta . Nayie lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, u akpokpo Bádha NgaliNaʉ gba Ebhe-e pɨ okpála. Kpála ne kpála ngagɨlɨ ne kpéke me nɨ lɨ bhʉ́ kʉtɨ na mʉndeyi-o .
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 A ko mboye ’ngʉ́ masudha me ekpɨ́ di ne doto kodho ’kpɨ́. A ko la kpéke da ’ngʉ́ me okpála e mboye kʉ eli bini bhʉ́ ká lɨ́lɨ gba Moidje-o.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Lɨ bhoko bini e wala e bhʉ́ kʉva-a, anɨ ha ɵlɵ koko-o, anɨ akʉnda bhomʉ-o ɵlɵ gba kpála koko. Lɨ bhoko bini ha ɵlɵ ɨnde lɨ ’ko e ae e bhʉ́ kʉva-a, anɨ akʉnda di bhomʉ-o ɵlɵ gba kpála koko.»
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 «A adʉ nanɨ bhʉlʉ tɨa bini. Anɨ adʉ adyɨ babadha bongo na tɨa naali. Ndʉ ’kpɨ́ hana, anɨ adʉ nadʉ ndjɨndjɨ. Anɨ atsia adʉ di nazʉ ’he ndjɨndjɨ.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Bhʉlʉ ndɨbhɨlɨ bini adʉ di nanɨ oo. A adʉ ’lɨ anɨ me Ladjalo. Eka atsotsolo nanɨ kʉte anɨ hana. Anɨ adʉ asɨ kuto lɨ bhotɨ gba bhʉlʉ tɨa-o.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Anɨ adʉ akʉnda nazʉ okʉlʉ ’zʉ ɨnde adʉ abala sa dabɨlɨ nazʉ ’he gba bhʉlʉ tɨa-o. La di-e, obʉlʉ adʉ ago adhapa oeka gba anɨ-o.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Bhʉlʉ ndɨbhɨlɨ-e akpi. Oandjelu aha anɨ, u atsia anʉ ao anɨ ade Abalahama. Bhʉlʉ tɨa akpi di, u atsia azɨ anɨ.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Oo, lɨ bɨlɨ gba okpála ɨnde amu-o, anɨ adʉ adje lɨkabhu naali. Anɨ atsia ’kpɨ́ ne abhʉ́lá, anɨ au Abalahama tsutsu ne Ladjalo de e.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Abhomʉ-o, anɨ aholo natobhɨla me: ‹’Dyɨ ma Abalahama, dje nga bha mbo ndjinga ma! Tima Ladjalo me anɨ to ndjɨ-lɨkpa e bhʉ́ ’ngu, amba anɨ go ne di tʉnʉ pɨ́ ’mi ma, anga ma ngadje lɨkabhu bhʉ́ djua ɨnde-e naali.›
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Abalahama agie pɨ anɨ me: ‹Ndɨka ma, bhundja me mo osia nanɨ tɨa bhelé lɨ nedhɨnga mo odʉ lɨe bhʉ́ mʉkobho pɨ́la doto-o. La-a, Ladjalo atsia asia nanɨ naae lɨkabhu naali. Mbɨa ɨnde-e, anɨ ngasia bádha ’ngʉ́, mʉ la naamʉ ngasia lɨkabhu.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Matá-a, a sʉnda nɨ́ ne tsú ’dú, ngʉbula me lɨ kpála kʉnda nayie gba ya ei akodho ’kpɨ́ ne agba yi oo, anɨ de le pima! Lɨ kpála kʉnda nayie gba yi oo akodho ’kpɨ́ ne agba ya ei-e, anɨ de le di pima!›
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 Do bhʉlʉ tɨa me: ‹’Dyɨ ma, kikiliako, ma ayo nga bha-a ka mʉ me, tima Ladjalo agba ’dyɨ ma,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 anga ondaise ma na obhosɨbhosɨ bhuluvue oo. A ayo me, anɨ nʉ nagbele ’dje uo, amba ngauo di-e, u agó lɨ bɨlɨ na lɨkabhu ɨnde-e de.›
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Abalahama agie me: ‹U mbɨla lɨ́lɨ gba Moidje di ne obhuku gba opolofeta-a hana. A ayo me u dje uo.›
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Bhʉlʉ tɨa atsia apa me: ‹’Dyɨ ma Abalahama, a mo-o ade. Engʉ́ bini, ɨ dʉ me sʉka okpála ɨnde amu-o nde azuku-o, anɨ nʉ pa pɨ uo-o, u djí bua o.›
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Abalahama pɨ anɨ me: ‹Ɨ dʉ me u nde dje engʉ́ ɨnde bhʉ́ lɨ́lɨ gba Moidje di ne bhʉ́ obhuku gba opolofeta de-e, belegʉ ɨ dʉ me sʉka okpála ɨnde amu-o nde azuku-o, u djé di anɨ de.›»
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.