Lucas 15
Gandja na Mbɨa (MDM) vs NVI
1 Ekpɨ́ bini, ondɵmbɨ na mandjandja di ne okpála na sisiti ago ndʉ o hana de Yesu ngʉ́ nadje anɨ.
1 Todos os publicanos e "pecadores" estavam se reunindo para ouvi-lo.
2 OmʉFalisai ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje adʉ adi anɨ. U adʉ apa me: «Kpála ɨnde-e ngasia okpála na sisiti. Anɨ la di ngazʉ ’he ne uo bhʉ́ dabɨlɨ bini!»
2 Mas os fariseus e os mestres da lei o criticavam: "Este homem recebe pecadores e come com eles".
3 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa gbitaku ɨnde-e pɨ uo me:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 «Kpála bini bhʉ́ ká yi ne okandɵlɵ kámá bini. Lɨ sʉka uo bini ngɨta-a, anɨ mene pɨ? A na paká me, anɨ ó ká obhende ndjɨkpa odukpabini ne ká odukpabini-e lɨ bɨlɨ nazʉ ’he ka o-o. Anɨ tsia nʉ́ nagɨlɨ bhende angɨta-a, akólo lɨ nedhɨnga ɨnde anɨ aú anɨ lɨe-e ko.
4 "Qual de vocês que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma, não deixa as noventa e nove no campo e vai atrás da ovelha perdida, até encontrá-la?
5 Lɨ anɨ au anɨ lɨe, anɨ bédhe ne djalɨ bedhe. Anɨ há kandɵlɵ-o, anɨ ó anɨ pɨ́ de-ngʉlʉ e.
5 E quando a encontra, coloca-a alegremente sobre os ombros
6 Anɨ gíe lɨe agba e. Pɨpɨta-a, anɨ ɨ́ obɨ e ne okpála ɨnde asɨlɨ kʉtɨ de anɨ-o. Anɨ tsia pá pɨ uo me: ‹Yi kpi djalɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ma, anga ma au kandɵlɵ gba ma ɨnde angɨta nako au!›»
6 e vai para casa. Ao chegar, reúne seus amigos e vizinhos e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida’.
7 Yesu atsia apa matá me: «Djalɨ adʉ́ bhadi moko abhʉ́lá ngʉbula kpála bini na sisiti ɨnde adji bua e. Djalɨ ango-o ané bhende u nde ne e ngʉbula okpála na ngbingbili ndjɨkpa odukpabini ne ká odukpabini, ɨnde ngabhundja me o ne gʉmʉ nadji bua o ade ko.»
7 Eu lhes digo que, da mesma forma, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam arrepender-se".
8 «Matá di-e, ɨ dʉ me ɵlɵ bini nde ne lɨ́ falanga ndjɨkpa, lɨ sʉsʉka bini ngɨta-a, anɨ méne pɨ? A na paká me, anɨ dhédhe eke. Anɨ pó bɨlɨ abhʉ́ ’tɨ. Anɨ gɨ́lɨ má bhotobhoto, akólo lɨ nedhɨnga ɨnde anɨ aú lɨe-e ko!
8 "Ou, qual é a mulher que, possuindo dez dracmas e, perdendo uma delas, não acende uma candeia, varre a casa e procura atentamente, até encontrá-la?
9 Lɨ anɨ au lɨe, anɨ ɨ́ obɨ e di ne okpála ɨnde asɨlɨ kʉtɨ de anɨ-o. Anɨ tsia pá pɨ uo me: ‹Yi kpi djalɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ma, anga ma au lɨ́ falanga ɨnde angɨta nako ka ma-a au!›»
9 E quando a encontra, reúne suas amigas e vizinhas e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha moeda perdida’.
10 Yesu atsia apa matá me: «Oandjelu gba Ebhe-e akpí bhadi djalɨ moko ngʉbula koli kpála na sisiti bini ɨnde adji bua e ko.»
10 Eu lhes digo que, da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende".
11 Yesu atsia apa matá me: «Bhoko bini adʉ nanɨ ne ongɨsɨ na obhosɨbhosɨ bhisi.
11 Jesus continuou: "Um homem tinha dois filhos.
12 Bhende na ndimindimi-e apa pɨ ’dyɨ e me: ‹’Dyɨ ma, ha naama tɨa na lɨbhondɨ-e mʉma haha.› Abhomʉ-o, ’dyɨ uo atsia agapa tɨa gba e lɨ uo.
12 O mais novo disse ao seu pai: ‘Pai, quero a minha parte da herança’. Assim, ele repartiu sua propriedade entre eles.
13 Pɨta ’kpɨ́ bedɨ, ndɨlɨ na ndimindimi-e abha tɨa gba e, anɨ atapa ne di bhʉ́ kʉtɨ bini tsutsu. Oo, anɨ andjia tɨa gba e hana má kpɵkɵbhɵ lɨ ndʉ ’ngʉ́ na padhá padhá!
13 "Não muito tempo depois, o filho mais novo reuniu tudo o que tinha, e foi para uma região distante; e lá desperdiçou os seus bens vivendo irresponsavelmente.
14 Lɨ anɨ andjia tɨa gba e lɨe hana-a, adyɨndɨ na ngbéngbé atsia alɨ bhʉ́ ndu doto ango-o. Abhomʉ-o, anɨ aholo adje gʉmʉ.
14 Depois de ter gasto tudo, houve uma grande fome em toda aquela região, e ele começou a passar necessidade.
15 Anɨ anʉ alɨ bhʉ́ kulu pɨ sʉka kpála na ndu doto bhomʉ-o. Kpála ango-o aha anɨ, anɨ atsia atima anɨ abhʉ́ ’dyɨ gba e me anɨ dʉ nalila opame.
15 Por isso foi empregar-se com um dos cidadãos daquela região, que o mandou para o seu campo a fim de cuidar de porcos.
16 Anɨ adʉ akʉnda nazʉ ezʉ gba opame-o. La-a, kpála bini ha nanɨ ehe nazʉ mazʉ pɨ anɨ de.
16 Ele desejava encher o estômago com as vagens de alfarrobeira que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Abhomʉ-o, anɨ aholo abhundja. Pɨpɨta-a, anɨ atsia apa lɨ bua e me: ‹Ndʉ okpála na kulu gba ’dyɨ ma-a hana, ezʉ ka uo bhibhiti naali. Ngama la ei-e, ma ngakpi ne gʉmʉ!
17 "Caindo em si, ele disse: ‘Quantos empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu aqui, morrendo de fome!
18 Ma agíe lɨma agba ’dyɨ ma, ma tsia pá pɨ anɨ me: ’Dyɨ ma, ma amene siti ’ngʉ́ kala Ebhe di ne lɨ pápá gba mʉ.
18 Eu me porei a caminho e voltarei para meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e contra ti.
19 A ayo matá naɨ ma me ndɨlɨ ka mʉ de. Ha bha ɨbili ma maka sʉka okpála na kulu gba mʉ ko.›
19 Não sou mais digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados’.
20 Anɨ atsia aholo agie lɨe agba ’dyɨ e. Lɨ nedhɨnga ɨnde anɨ adʉ nga bha lɨe de kʉtɨ-e tsutsu-o, ’dyɨ anɨ au anɨ. Anɨ au anɨ lɨe, anɨ adje ndjinga anɨ naali. Anɨ anʉ ne holo, anɨ atɨ lɨ ngʉlʉ anɨ, anɨ atsia akama anɨ lɨ kʉte e.
20 A seguir, levantou-se e foi para seu pai. "Estando ainda longe, seu pai o viu e, cheio de compaixão, correu para seu filho, e o abraçou e beijou.
21 Abhomʉ-o, ndɨlɨ-e atsia apa pɨ anɨ me: ‹’Dyɨ ma, ma amene siti ’ngʉ́ kala Ebhe di ne lɨ pápá gba mʉ. A ayo matá naɨ ma me ndɨlɨ ka mʉ de.›
21 "O filho lhe disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra ti. Não sou mais digno de ser chamado teu filho’.
22 U akolo lɨe akʉtɨ-e, do ’dyɨ anɨ pɨ okpála na kulu gba e me: ‹Yaka! Yi go ne yambu bhende ane ne bádha, yi dyɨ lɨ anɨ. Yi to kati bhʉ́ ’kpa anɨ, amba yi to malɵkɵ bhʉ́ ’dhʉ anɨ.
22 "Mas o pai disse aos seus servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Coloquem um anel em seu dedo e calçados em seus pés.
23 Pɨpɨta-a, yi nʉ bhɵlɵ folo bagala na tsɨkpa-o. Nɨ́ zʉ ’he, amba nɨ́ kpi djalɨ.
23 Tragam o novilho gordo e matem-no. Vamos fazer uma festa e comemorar.
24 Padhá de, anga ndɨlɨ gba ma ɨnde adʉ nako mʉgɨto me anɨ akpi-e, anɨ agie matá lɨe bhʉ́ mʉkobho. Anɨ adʉ nako me anɨ nde angɨta, ma atsia au matá anɨ.› Abhomʉ-o, u atsia aholo nakpi djalɨ.
24 Pois este meu filho estava morto e voltou à vida; estava perdido e foi achado’. E começaram a festejar.
25 Lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, ndɨlɨ bhende na gigina adʉ abhiye. Nedhɨnga anɨ adʉ agie lɨe lɨe akʉtɨ-e, anɨ akolo lɨe de etɨ-e masɨkpe-e, anɨ adje tolo ’tsi ne ebɨ.
25 "Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando se aproximou da casa, ouviu a música e a dança.
26 Anɨ aɨ sʉka okpála na kulu-o. Anɨ atsia ayi anɨ lɨ engʉ́ ɨnde adʉ akodho ’kpɨ́-o.
26 Então chamou um dos servos e perguntou-lhe o que estava acontecendo.
27 Kpála na kulu ango-o agie pɨ anɨ me: ‹Ndai mʉ agie lɨe agie. ’Dyɨ mʉ atsia abhɵlɵ folo bagala na tsɨkpa-o, anga anɨ au me, anɨ agie lɨe ne kʉte na angu.›
27 Este lhe respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, porque o recebeu de volta são e salvo’.
28 Abhomʉ-o, ndɨlɨ na gigina-a aholo nake ’ngʉ́ lɨe. Anɨ ayala nalɨ abhʉ́ ’tɨ-o. ’Dyɨ anɨ akoto, anɨ atsia alopolo lɨe pɨ anɨ me anɨ lɨlɨ.
28 "O filho mais velho encheu-se de ira, e não quis entrar. Então seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Engʉ́ bini, ndɨlɨ-e agie pɨ ’dyɨ e me: ‹Djedje nga, a ko kalanga bhelé ma ngamene kulu pɨ mʉ maka bali. Ma ndjo sʉka lɨ́lɨ gba mʉ-o ’kpɨ́ bini de. Mʉ ha nga la belegʉ ndɨlɨ meeme mʉma bini de me, ya mene anokomɨa ne obɨ ma-a ne di.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: ‘Olha! todos esses anos tenho trabalhado como um escravo ao teu serviço e nunca desobedeci às tuas ordens. Mas tu nunca me deste nem um cabrito para eu festejar com os meus amigos.
30 Lɨ ndɨlɨ gba mʉ ɨnde andjia tɨa gba mʉ-o hana ne olɨsɨ na zabhe-e ago lɨe, mo otsia abhɵlɵ folo bagala na tsɨkpa-a pɨ anɨ!›
30 Mas quando volta para casa esse seu filho, que esbanjou os teus bens com as prostitutas, matas o novilho gordo para ele! ’
31 ’Dyɨ anɨ atsia apa pɨ anɨ me: ‹Ndɨka ma, ndʉ ’kpɨ́ hana, nɨ́ ne mʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini. Ndʉ ’he ɨnde gba ma-a hana, a ko naamʉ.
31 "Disse o pai: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que tenho é seu.
32 Engʉ́ bini, a ayo bha ɨgɨnɨ me nɨ́ mene anokomɨa amba nɨ́ kpi djalɨ. Padhá de, anga ndai mʉ ɨnde adʉ nako mʉgɨto me anɨ akpi-e, anɨ agie matá lɨe bhʉ́ mʉkobho. Anɨ adʉ nako me anɨ nde angɨta, ma atsia au matá anɨ!›»
32 Mas nós tínhamos que comemorar e alegrar-nos, porque este seu irmão estava morto e voltou à vida, estava perdido e foi achado’ ".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.