Lucas 13
Gandja na Mbɨa (MDM) vs VC
1 Abhomʉ-o lɨ nedhɨnga ango-o, okpála koko ago akpokpo pɨ Yesu me: «Pɨlatɵ abhili okpála koko na Galilaya me u nde ngatsulu enʉ pɨ Ebhe.»
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Anɨ agie pɨ uo me: «Yi abhundja naayi me, ɨ dʉ me Pɨlatɵ nde abhili uo mo-o, a akʉnda napa me u adʉ sisiti ane ndʉ okpála koko na Galilaya hana?
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 Ma apa pɨ yi me, a mo-o ade. Engʉ́ bini, ɨ dʉ me yi nde dji bua yi de-e, ndʉ yi hana, yi amú bhadi maka uo.
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 Yi bhundja okpála ndjɨkpa ne ká madjɨna nanɨ lɨ ’ndjá ’tɨ na Silʉe abhili o-o. Yi abhundja naayi me u adʉ nanɨ sisiti ane ndʉ okpála koko na Yelusalema hana?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 Ma apa pɨ yi me, a mo-o ade. Engʉ́ bini, ɨ dʉ me yi nde dji bua yi de-e, ndʉ yi hana, yi amú bhadi maka uo.»
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Pɨpɨta-a, Yesu atsia apa gbitaku ɨnde-e pɨ uo me: «Kpála bini alu nanɨ ndula na figi bhʉ́ edyɨ gba e na vino. Ekpɨ́ bini, anɨ ago nagɨlɨ lɨ́lɨ́ bhʉ́bhʉ́. La-a, anɨ u belegʉ de bini.
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Abhomʉ-o, anɨ atsia apa pɨ kpála na kulu gba e me: ‹Tsitsia nga, a ko mbɨa ɨnde-e kalanga bata, ma ngago agɨlɨ lɨ́lɨ́ bhʉ́ ndula ɨnde. La-a, ma u belegʉ de bini. Dede! A ngangɨ bɨlɨ padhá ka nɨ?›
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 Engʉ́ bini, kpála na kulu-o agie pɨ anɨ me: ‹Ngámá, o nga matá ndula ango-o lɨ kalanga ɨnde, amba ma djɨ doto bhʉ́ lili ngbalina, ma tuko doto na eká bhʉ́bhʉ́.
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 Koko bhʉ́ kalanga na sidi-e, ɨ lɨ́ lɨ́lɨ́. Ɨ dʉ la me a nde lɨ lɨ́lɨ́ de-e, mʉ tsia dé.›»
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 Lɨ ’kpɨ́ bini naguo gba omaYuda-a , Yesu adʉ asuno bhʉ́ ’tɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje-o .
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 A abhaka me ɵlɵ bini na kuo nde oo. Sʉnda kalanga ndjɨkpa ne ká madjɨna, siti bua adʉ bhʉ́ anɨ. Siti bua ango-o atsia adʉ anu ’ngbʉ anɨ. Kaka-a, anɨ ale nanɨ nalɨ lɨe pima.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Lɨ Yesu au ɵlɵ ango-o lɨe, anɨ aɨ anɨ. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «’Hi ma, kuo gba mʉ-o ayie.»
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Anɨ abu ’kpa e pɨ́ anɨ, kolo má gala me-e, anɨ alɨ lɨe má ngbʉʉ! Anɨ atsia aholo nadhɵgɵ Ebhe.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Engʉ́ bini, ngámá na etɨ nadje lɨ́lɨ-e ake ’ngʉ́ lɨe naali, ka lɨ Yesu akobho kpála lɨe bhʉ́ ’kpɨ́ naguo-o. Do anɨ pɨ okpála ɨnde adʉ oo me: «A ne ’kpɨ́ madhɨa ngʉ́ namene kulu. Yi go lɨ okpɨ́ bhomʉ-o, ngʉbula me u kobho yi ne okuo gba yi ko. Engʉ́ bini, yi agó bhʉ́ ’kpɨ́ naguo de!»
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Abhomʉ-o, Ngámá Yesu atsia agie pɨ anɨ me: «Yi ne obhʉlʉ kali! Lɨ ’kpɨ́ naguo-o, yi bhubhulu bagala di ne punda gba yi-e bhʉ́ ’tɨ o, ngʉ́ nanʉ ne uo me u ndjɨ ’ngu dɨ?
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Ɵlɵ ɨnde-e, anɨ bhʉ́ piga gba Abalahama. Satana agbite anɨ kalanga ndjɨkpa ne ká madjɨna. A ayo de me u bhulu anɨ lɨ ’kpɨ́ naguo dɨ?»
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Lɨ Yesu agie pɨ uo lɨe mo-o, ndʉ obhʉlʉ yala gba anɨ-e hana atsia asia nʉmʉ. Engʉ́ bini, ndʉ okpála hana adʉ akpi djalɨ ka ndʉ obabadha kulu hana ɨnde anɨ adʉ amene e ko.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa me: «Naʉ gba Ebhe-e , a maka nɨ? Ma tɨ da napapana lɨ nɨ?
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 A maka lɨ́ ndula na mʉtadi. Kpála bini aha, anɨ alu bhʉ́ ’dyɨ gba e-o. A akɵ, a akolo ’ngbé ndula. Odhu atsia ayiki ’tɨ o bhʉ́ oyáyá ko.»
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Do Yesu matá me: «Ma tɨ da napana Naʉ gba Ebhe-e lɨ nɨ?
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 A maka levile ɨnde lɨ ɵlɵ bini aha e. Anɨ atsia akpɵdhɵlɵ ne bhiti faline akólo lɨ nedhɨnga lɨ faline hana afúka lɨe ko.»
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Yesu aholo ’nʉ́ bhʉ́ Yelusalema. Lɨ anɨ adʉ anʉ lɨe oo, anɨ adʉ apʉ bhʉ́ ogʉdhʉ ne bhʉ́ okʉtɨ me anɨ nde ngasuno Bádha Ngali pɨ okpála.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Kpála bini ayi anɨ me: «Ngámá, Ebhe akóbho bha okpála masudha?» Abhomʉ-o, Yesu atsia agie pɨ uo me:
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 «Yi mene ne kpéke me yi lɨ lɨ bhotɨ na yeye-o. Padhá de, anga ma apa pɨ yi me, okpála bhelé agɨ́lɨ me nɨ lɨ, engʉ́ la bini u alé pima.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 A maka me lɨ nedhɨnga lɨ bhʉlʉ ’tɨ-e ayíe bhʉ́lá lɨe, anɨ ní bhotɨ-o. Pɨpɨta-a, yi dʉ́lʉ akilidjo. Yi hólo nabhɨ bhotɨ-e me yi nde ngapa me: ‹Ngámá, ʉ bhotɨ-e pɨ ya.› Anɨ tsia gíe pɨ yi me: ‹Ma mbɨla bɨlɨ lɨ yi ayie lɨe de!›
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 Abhomʉ-o, yi tsia pá pɨ anɨ me: ‹Nɨ́ azʉ nanɨ ’he, nɨ́ andjɨ di pandɨ ne yi bhʉ́ dabɨlɨ bini. Mo otsia asuno lɨ okpadjɨ gba ya-o.›
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 Anɨ tsia gíe pɨ yi me: ‹Ma mbɨla bɨlɨ lɨ yi ayie lɨe de. Ngayi osisiti okpála, yi yie de ma oo ko!›
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 Nedhɨnga yi aú Abalahama, Ɨsaka, Yakobho di ne ndʉ opolofeta hana lɨe bhʉ́ Naʉ gba Ebhe-e, lɨ Ebhe tsia bála la naae yi akilidjo! Oo, yi adʉ́ aku ’gbá di ne nazʉ tate yi.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Okpála ayíe ne ’dje doto badha hana, u tsia gó bhʉ́ anokomɨa bhʉ́ Naʉ gba Ebhe ko.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Abhomʉ-o, okpála koko ɨnde asidi mbɨa ɨnde-e, u akólo akalanʉ. Lɨ obhe koko ɨnde akalanʉ mbɨa ɨnde-e, u tsia kólo asidi.»
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Lɨ nedhɨnga ango-o, omʉFalisai koko ago apa pɨ Yesu me: «Yie sɨ mayie, anga ngámá Elode ngakʉnda nabhɵlɵ mʉ.»
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Yesu atsia agie pɨ uo me: «Yi nʉ pa pɨ bhʉlʉ kali maka nekpɵ bhomʉ-o me: ‹Ma ngapandja osisiti bua bhʉ́ okpála. Ma di ngakobho okpála na kuo nakɨ di ne mambi. Ma tsia ndjía kulu gba ma-a bhʉ́ ’kpɨ́ na bata.›
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Engʉ́ bini, a ayo me ma kpata kpadjɨ gba ma-a, nakɨ, mambi di ne ekpɨ́ na bata. Padhá de, anga a ayo de me, okpála bhɵlɵ polofeta lɨ bɨlɨ koko de, bha bini abhʉ́ Yelusalema.
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 Aa! Ngayi, okpála na Yelusalema-a, yi ngabhili opolofeta! Yi la di ngabhili ne teme okpála ɨnde lɨ Ebhe atima o agba yi-o! A ko bhʉtsibhʉtsi madho ma akʉnda napo bhʉ́la yi maka lɨ ’hi ’ngʉ apopo bhʉ́la ongɨsɨ gba e lɨe sa mbudha e-o. La-a, yi tsia kʉnda de!
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Mbɨa ɨnde-e, kʉtɨ gba yi-e atígala padhá. Ma apa pɨ yi me, yi ú matá ma belegʉ de bini akólo lɨ nedhɨnga ɨnde yi apá lɨe me: ‹A ayo me Ebhe tuko bisagu pɨ́ kpála ɨnde ngago ne ’lɨ anɨ ko!›»
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.