Lucas 13
Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARIB
1 Abhomʉ-o lɨ nedhɨnga ango-o, okpála koko ago akpokpo pɨ Yesu me: «Pɨlatɵ abhili okpála koko na Galilaya me u nde ngatsulu enʉ pɨ Ebhe.»
1 Ora, naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios deles.
2 Anɨ agie pɨ uo me: «Yi abhundja naayi me, ɨ dʉ me Pɨlatɵ nde abhili uo mo-o, a akʉnda napa me u adʉ sisiti ane ndʉ okpála koko na Galilaya hana?
2 Respondeu-lhes Jesus: Pensais vós que esses foram maiores pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Ma apa pɨ yi me, a mo-o ade. Engʉ́ bini, ɨ dʉ me yi nde dji bua yi de-e, ndʉ yi hana, yi amú bhadi maka uo.
3 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Yi bhundja okpála ndjɨkpa ne ká madjɨna nanɨ lɨ ’ndjá ’tɨ na Silʉe abhili o-o. Yi abhundja naayi me u adʉ nanɨ sisiti ane ndʉ okpála koko na Yelusalema hana?
4 Ou pensais que aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Ma apa pɨ yi me, a mo-o ade. Engʉ́ bini, ɨ dʉ me yi nde dji bua yi de-e, ndʉ yi hana, yi amú bhadi maka uo.»
5 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Pɨpɨta-a, Yesu atsia apa gbitaku ɨnde-e pɨ uo me: «Kpála bini alu nanɨ ndula na figi bhʉ́ edyɨ gba e na vino. Ekpɨ́ bini, anɨ ago nagɨlɨ lɨ́lɨ́ bhʉ́bhʉ́. La-a, anɨ u belegʉ de bini.
6 E passou a narrar esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; e indo procurar fruto nela, e não o achou.
7 Abhomʉ-o, anɨ atsia apa pɨ kpála na kulu gba e me: ‹Tsitsia nga, a ko mbɨa ɨnde-e kalanga bata, ma ngago agɨlɨ lɨ́lɨ́ bhʉ́ ndula ɨnde. La-a, ma u belegʉ de bini. Dede! A ngangɨ bɨlɨ padhá ka nɨ?›
7 Disse então ao viticultor: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho; corta-a; para que ocupa ela ainda a terra inutilmente?
8 Engʉ́ bini, kpála na kulu-o agie pɨ anɨ me: ‹Ngámá, o nga matá ndula ango-o lɨ kalanga ɨnde, amba ma djɨ doto bhʉ́ lili ngbalina, ma tuko doto na eká bhʉ́bhʉ́.
8 Respondeu-lhe ele: Senhor, deixa-a este ano ainda, até que eu cave em derredor, e lhe deite estrume;
9 Koko bhʉ́ kalanga na sidi-e, ɨ lɨ́ lɨ́lɨ́. Ɨ dʉ la me a nde lɨ lɨ́lɨ́ de-e, mʉ tsia dé.›»
9 e se no futuro der fruto, bem; mas, se não, cortá-la-ás.
10 Lɨ ’kpɨ́ bini naguo gba omaYuda-a , Yesu adʉ asuno bhʉ́ ’tɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje-o .
10 Jesus estava ensinando numa das sinagogas no sábado.
11 A abhaka me ɵlɵ bini na kuo nde oo. Sʉnda kalanga ndjɨkpa ne ká madjɨna, siti bua adʉ bhʉ́ anɨ. Siti bua ango-o atsia adʉ anu ’ngbʉ anɨ. Kaka-a, anɨ ale nanɨ nalɨ lɨe pima.
11 E estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava encurvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Lɨ Yesu au ɵlɵ ango-o lɨe, anɨ aɨ anɨ. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «’Hi ma, kuo gba mʉ-o ayie.»
12 Vendo-a Jesus, chamou-a, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Anɨ abu ’kpa e pɨ́ anɨ, kolo má gala me-e, anɨ alɨ lɨe má ngbʉʉ! Anɨ atsia aholo nadhɵgɵ Ebhe.
13 e impôs-lhe as mãos e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Engʉ́ bini, ngámá na etɨ nadje lɨ́lɨ-e ake ’ngʉ́ lɨe naali, ka lɨ Yesu akobho kpála lɨe bhʉ́ ’kpɨ́ naguo-o. Do anɨ pɨ okpála ɨnde adʉ oo me: «A ne ’kpɨ́ madhɨa ngʉ́ namene kulu. Yi go lɨ okpɨ́ bhomʉ-o, ngʉbula me u kobho yi ne okuo gba yi ko. Engʉ́ bini, yi agó bhʉ́ ’kpɨ́ naguo de!»
14 Então o chefe da sinagoga, indignado porque Jesus curara no sábado, tomando a palavra disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, neles para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 Abhomʉ-o, Ngámá Yesu atsia agie pɨ anɨ me: «Yi ne obhʉlʉ kali! Lɨ ’kpɨ́ naguo-o, yi bhubhulu bagala di ne punda gba yi-e bhʉ́ ’tɨ o, ngʉ́ nanʉ ne uo me u ndjɨ ’ngu dɨ?
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, para o levar a beber?
16 Ɵlɵ ɨnde-e, anɨ bhʉ́ piga gba Abalahama. Satana agbite anɨ kalanga ndjɨkpa ne ká madjɨna. A ayo de me u bhulu anɨ lɨ ’kpɨ́ naguo dɨ?»
16 E não devia ser solta desta prisão, no dia de sábado, esta que é filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 Lɨ Yesu agie pɨ uo lɨe mo-o, ndʉ obhʉlʉ yala gba anɨ-e hana atsia asia nʉmʉ. Engʉ́ bini, ndʉ okpála hana adʉ akpi djalɨ ka ndʉ obabadha kulu hana ɨnde anɨ adʉ amene e ko.
17 E dizendo ele essas coisas, todos os seus adversário ficavam envergonhados; e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa me: «Naʉ gba Ebhe-e , a maka nɨ? Ma tɨ da napapana lɨ nɨ?
18 Ele, pois, dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 A maka lɨ́ ndula na mʉtadi. Kpála bini aha, anɨ alu bhʉ́ ’dyɨ gba e-o. A akɵ, a akolo ’ngbé ndula. Odhu atsia ayiki ’tɨ o bhʉ́ oyáyá ko.»
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou e lançou na sua horta; cresceu, e fez-se árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Do Yesu matá me: «Ma tɨ da napana Naʉ gba Ebhe-e lɨ nɨ?
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 A maka levile ɨnde lɨ ɵlɵ bini aha e. Anɨ atsia akpɵdhɵlɵ ne bhiti faline akólo lɨ nedhɨnga lɨ faline hana afúka lɨe ko.»
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar toda ela levedada.
22 Yesu aholo ’nʉ́ bhʉ́ Yelusalema. Lɨ anɨ adʉ anʉ lɨe oo, anɨ adʉ apʉ bhʉ́ ogʉdhʉ ne bhʉ́ okʉtɨ me anɨ nde ngasuno Bádha Ngali pɨ okpála.
22 Assim percorria Jesus as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 Kpála bini ayi anɨ me: «Ngámá, Ebhe akóbho bha okpála masudha?» Abhomʉ-o, Yesu atsia agie pɨ uo me:
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que se salvam? Ao que ele lhes respondeu:
24 «Yi mene ne kpéke me yi lɨ lɨ bhotɨ na yeye-o. Padhá de, anga ma apa pɨ yi me, okpála bhelé agɨ́lɨ me nɨ lɨ, engʉ́ la bini u alé pima.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 A maka me lɨ nedhɨnga lɨ bhʉlʉ ’tɨ-e ayíe bhʉ́lá lɨe, anɨ ní bhotɨ-o. Pɨpɨta-a, yi dʉ́lʉ akilidjo. Yi hólo nabhɨ bhotɨ-e me yi nde ngapa me: ‹Ngámá, ʉ bhotɨ-e pɨ ya.› Anɨ tsia gíe pɨ yi me: ‹Ma mbɨla bɨlɨ lɨ yi ayie lɨe de!›
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e cerrado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, abre-nos; e ele vos responder: Não sei donde vós sois;
26 Abhomʉ-o, yi tsia pá pɨ anɨ me: ‹Nɨ́ azʉ nanɨ ’he, nɨ́ andjɨ di pandɨ ne yi bhʉ́ dabɨlɨ bini. Mo otsia asuno lɨ okpadjɨ gba ya-o.›
26 então começareis a dizer: Comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas;
27 Anɨ tsia gíe pɨ yi me: ‹Ma mbɨla bɨlɨ lɨ yi ayie lɨe de. Ngayi osisiti okpála, yi yie de ma oo ko!›
27 e ele vos responderá: Não sei donde sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 Nedhɨnga yi aú Abalahama, Ɨsaka, Yakobho di ne ndʉ opolofeta hana lɨe bhʉ́ Naʉ gba Ebhe-e, lɨ Ebhe tsia bála la naae yi akilidjo! Oo, yi adʉ́ aku ’gbá di ne nazʉ tate yi.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes quando virdes Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Okpála ayíe ne ’dje doto badha hana, u tsia gó bhʉ́ anokomɨa bhʉ́ Naʉ gba Ebhe ko.
29 Muitos virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e reclinar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 Abhomʉ-o, okpála koko ɨnde asidi mbɨa ɨnde-e, u akólo akalanʉ. Lɨ obhe koko ɨnde akalanʉ mbɨa ɨnde-e, u tsia kólo asidi.»
30 Pois há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Lɨ nedhɨnga ango-o, omʉFalisai koko ago apa pɨ Yesu me: «Yie sɨ mayie, anga ngámá Elode ngakʉnda nabhɵlɵ mʉ.»
31 Naquela mesma hora chegaram alguns fariseus que lhe disseram: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Yesu atsia agie pɨ uo me: «Yi nʉ pa pɨ bhʉlʉ kali maka nekpɵ bhomʉ-o me: ‹Ma ngapandja osisiti bua bhʉ́ okpála. Ma di ngakobho okpála na kuo nakɨ di ne mambi. Ma tsia ndjía kulu gba ma-a bhʉ́ ’kpɨ́ na bata.›
32 Respondeu-lhes Jesus: Ide e dizei a essa raposa: Eis que vou expulsando demônios e fazendo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei consumado.
33 Engʉ́ bini, a ayo me ma kpata kpadjɨ gba ma-a, nakɨ, mambi di ne ekpɨ́ na bata. Padhá de, anga a ayo de me, okpála bhɵlɵ polofeta lɨ bɨlɨ koko de, bha bini abhʉ́ Yelusalema.
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte; porque não convém que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 Aa! Ngayi, okpála na Yelusalema-a, yi ngabhili opolofeta! Yi la di ngabhili ne teme okpála ɨnde lɨ Ebhe atima o agba yi-o! A ko bhʉtsibhʉtsi madho ma akʉnda napo bhʉ́la yi maka lɨ ’hi ’ngʉ apopo bhʉ́la ongɨsɨ gba e lɨe sa mbudha e-o. La-a, yi tsia kʉnda de!
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que a ti são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e não quiseste!
35 Mbɨa ɨnde-e, kʉtɨ gba yi-e atígala padhá. Ma apa pɨ yi me, yi ú matá ma belegʉ de bini akólo lɨ nedhɨnga ɨnde yi apá lɨe me: ‹A ayo me Ebhe tuko bisagu pɨ́ kpála ɨnde ngago ne ’lɨ anɨ ko!›»
35 Eis aí, abandonada vos é a vossa casa. E eu vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.