Lucas 13
Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARA
1 Abhomʉ-o lɨ nedhɨnga ango-o, okpála koko ago akpokpo pɨ Yesu me: «Pɨlatɵ abhili okpála koko na Galilaya me u nde ngatsulu enʉ pɨ Ebhe.»
1 Naquela mesma ocasião, chegando alguns, falavam a Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Anɨ agie pɨ uo me: «Yi abhundja naayi me, ɨ dʉ me Pɨlatɵ nde abhili uo mo-o, a akʉnda napa me u adʉ sisiti ane ndʉ okpála koko na Galilaya hana?
2 Ele, porém, lhes disse: Pensais que esses galileus eram mais pecadores do que todos os outros galileus, por terem padecido estas coisas?
3 Ma apa pɨ yi me, a mo-o ade. Engʉ́ bini, ɨ dʉ me yi nde dji bua yi de-e, ndʉ yi hana, yi amú bhadi maka uo.
3 Não eram, eu vo-lo afirmo; se, porém, não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
4 Yi bhundja okpála ndjɨkpa ne ká madjɨna nanɨ lɨ ’ndjá ’tɨ na Silʉe abhili o-o. Yi abhundja naayi me u adʉ nanɨ sisiti ane ndʉ okpála koko na Yelusalema hana?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou eram mais culpados que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Ma apa pɨ yi me, a mo-o ade. Engʉ́ bini, ɨ dʉ me yi nde dji bua yi de-e, ndʉ yi hana, yi amú bhadi maka uo.»
5 Não eram, eu vo-lo afirmo; mas, se não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
6 Pɨpɨta-a, Yesu atsia apa gbitaku ɨnde-e pɨ uo me: «Kpála bini alu nanɨ ndula na figi bhʉ́ edyɨ gba e na vino. Ekpɨ́ bini, anɨ ago nagɨlɨ lɨ́lɨ́ bhʉ́bhʉ́. La-a, anɨ u belegʉ de bini.
6 Então, Jesus proferiu a seguinte parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha e, vindo procurar fruto nela, não achou.
7 Abhomʉ-o, anɨ atsia apa pɨ kpála na kulu gba e me: ‹Tsitsia nga, a ko mbɨa ɨnde-e kalanga bata, ma ngago agɨlɨ lɨ́lɨ́ bhʉ́ ndula ɨnde. La-a, ma u belegʉ de bini. Dede! A ngangɨ bɨlɨ padhá ka nɨ?›
7 Pelo que disse ao viticultor: Há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não acho; podes cortá-la; para que está ela ainda ocupando inutilmente a terra?
8 Engʉ́ bini, kpála na kulu-o agie pɨ anɨ me: ‹Ngámá, o nga matá ndula ango-o lɨ kalanga ɨnde, amba ma djɨ doto bhʉ́ lili ngbalina, ma tuko doto na eká bhʉ́bhʉ́.
8 Ele, porém, respondeu: Senhor, deixa-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e lhe ponha estrume.
9 Koko bhʉ́ kalanga na sidi-e, ɨ lɨ́ lɨ́lɨ́. Ɨ dʉ la me a nde lɨ lɨ́lɨ́ de-e, mʉ tsia dé.›»
9 Se vier a dar fruto, bem está; se não, mandarás cortá-la.
10 Lɨ ’kpɨ́ bini naguo gba omaYuda-a , Yesu adʉ asuno bhʉ́ ’tɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje-o .
10 Ora, ensinava Jesus no sábado numa das sinagogas.
11 A abhaka me ɵlɵ bini na kuo nde oo. Sʉnda kalanga ndjɨkpa ne ká madjɨna, siti bua adʉ bhʉ́ anɨ. Siti bua ango-o atsia adʉ anu ’ngbʉ anɨ. Kaka-a, anɨ ale nanɨ nalɨ lɨe pima.
11 E veio ali uma mulher possessa de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; andava ela encurvada, sem de modo algum poder endireitar-se.
12 Lɨ Yesu au ɵlɵ ango-o lɨe, anɨ aɨ anɨ. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «’Hi ma, kuo gba mʉ-o ayie.»
12 Vendo-a Jesus, chamou-a e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Anɨ abu ’kpa e pɨ́ anɨ, kolo má gala me-e, anɨ alɨ lɨe má ngbʉʉ! Anɨ atsia aholo nadhɵgɵ Ebhe.
13 e, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Engʉ́ bini, ngámá na etɨ nadje lɨ́lɨ-e ake ’ngʉ́ lɨe naali, ka lɨ Yesu akobho kpála lɨe bhʉ́ ’kpɨ́ naguo-o. Do anɨ pɨ okpála ɨnde adʉ oo me: «A ne ’kpɨ́ madhɨa ngʉ́ namene kulu. Yi go lɨ okpɨ́ bhomʉ-o, ngʉbula me u kobho yi ne okuo gba yi ko. Engʉ́ bini, yi agó bhʉ́ ’kpɨ́ naguo de!»
14 O chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, nesses dias para serdes curados e não no sábado.
15 Abhomʉ-o, Ngámá Yesu atsia agie pɨ anɨ me: «Yi ne obhʉlʉ kali! Lɨ ’kpɨ́ naguo-o, yi bhubhulu bagala di ne punda gba yi-e bhʉ́ ’tɨ o, ngʉ́ nanʉ ne uo me u ndjɨ ’ngu dɨ?
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, cada um de vós não desprende da manjedoura, no sábado, o seu boi ou o seu jumento, para levá-lo a beber?
16 Ɵlɵ ɨnde-e, anɨ bhʉ́ piga gba Abalahama. Satana agbite anɨ kalanga ndjɨkpa ne ká madjɨna. A ayo de me u bhulu anɨ lɨ ’kpɨ́ naguo dɨ?»
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Lɨ Yesu agie pɨ uo lɨe mo-o, ndʉ obhʉlʉ yala gba anɨ-e hana atsia asia nʉmʉ. Engʉ́ bini, ndʉ okpála hana adʉ akpi djalɨ ka ndʉ obabadha kulu hana ɨnde anɨ adʉ amene e ko.
17 Tendo ele dito estas palavras, todos os seus adversários se envergonharam. Entretanto, o povo se alegrava por todos os gloriosos feitos que Jesus realizava.
18 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa me: «Naʉ gba Ebhe-e , a maka nɨ? Ma tɨ da napapana lɨ nɨ?
18 E dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 A maka lɨ́ ndula na mʉtadi. Kpála bini aha, anɨ alu bhʉ́ ’dyɨ gba e-o. A akɵ, a akolo ’ngbé ndula. Odhu atsia ayiki ’tɨ o bhʉ́ oyáyá ko.»
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu aninharam-se nos seus ramos.
20 Do Yesu matá me: «Ma tɨ da napana Naʉ gba Ebhe-e lɨ nɨ?
20 Disse mais: A que compararei o reino de Deus?
21 A maka levile ɨnde lɨ ɵlɵ bini aha e. Anɨ atsia akpɵdhɵlɵ ne bhiti faline akólo lɨ nedhɨnga lɨ faline hana afúka lɨe ko.»
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Yesu aholo ’nʉ́ bhʉ́ Yelusalema. Lɨ anɨ adʉ anʉ lɨe oo, anɨ adʉ apʉ bhʉ́ ogʉdhʉ ne bhʉ́ okʉtɨ me anɨ nde ngasuno Bádha Ngali pɨ okpála.
22 Passava Jesus por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Kpála bini ayi anɨ me: «Ngámá, Ebhe akóbho bha okpála masudha?» Abhomʉ-o, Yesu atsia agie pɨ uo me:
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que são salvos?
24 «Yi mene ne kpéke me yi lɨ lɨ bhotɨ na yeye-o. Padhá de, anga ma apa pɨ yi me, okpála bhelé agɨ́lɨ me nɨ lɨ, engʉ́ la bini u alé pima.
24 Respondeu-lhes: Esforçai-vos por entrar pela porta estreita, pois eu vos digo que muitos procurarão entrar e não poderão.
25 A maka me lɨ nedhɨnga lɨ bhʉlʉ ’tɨ-e ayíe bhʉ́lá lɨe, anɨ ní bhotɨ-o. Pɨpɨta-a, yi dʉ́lʉ akilidjo. Yi hólo nabhɨ bhotɨ-e me yi nde ngapa me: ‹Ngámá, ʉ bhotɨ-e pɨ ya.› Anɨ tsia gíe pɨ yi me: ‹Ma mbɨla bɨlɨ lɨ yi ayie lɨe de!›
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vós, do lado de fora, começardes a bater, dizendo: Senhor, abre-nos a porta, ele vos responderá: Não sei donde sois.
26 Abhomʉ-o, yi tsia pá pɨ anɨ me: ‹Nɨ́ azʉ nanɨ ’he, nɨ́ andjɨ di pandɨ ne yi bhʉ́ dabɨlɨ bini. Mo otsia asuno lɨ okpadjɨ gba ya-o.›
26 Então, direis: Comíamos e bebíamos na tua presença, e ensinavas em nossas ruas.
27 Anɨ tsia gíe pɨ yi me: ‹Ma mbɨla bɨlɨ lɨ yi ayie lɨe de. Ngayi osisiti okpála, yi yie de ma oo ko!›
27 Mas ele vos dirá: Não sei donde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais iniquidades.
28 Nedhɨnga yi aú Abalahama, Ɨsaka, Yakobho di ne ndʉ opolofeta hana lɨe bhʉ́ Naʉ gba Ebhe-e, lɨ Ebhe tsia bála la naae yi akilidjo! Oo, yi adʉ́ aku ’gbá di ne nazʉ tate yi.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes, no reino de Deus, Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas, mas vós, lançados fora.
29 Okpála ayíe ne ’dje doto badha hana, u tsia gó bhʉ́ anokomɨa bhʉ́ Naʉ gba Ebhe ko.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugares à mesa no reino de Deus.
30 Abhomʉ-o, okpála koko ɨnde asidi mbɨa ɨnde-e, u akólo akalanʉ. Lɨ obhe koko ɨnde akalanʉ mbɨa ɨnde-e, u tsia kólo asidi.»
30 Contudo, há últimos que virão a ser primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Lɨ nedhɨnga ango-o, omʉFalisai koko ago apa pɨ Yesu me: «Yie sɨ mayie, anga ngámá Elode ngakʉnda nabhɵlɵ mʉ.»
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer-lhe: Retira-te e vai-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Yesu atsia agie pɨ uo me: «Yi nʉ pa pɨ bhʉlʉ kali maka nekpɵ bhomʉ-o me: ‹Ma ngapandja osisiti bua bhʉ́ okpála. Ma di ngakobho okpála na kuo nakɨ di ne mambi. Ma tsia ndjía kulu gba ma-a bhʉ́ ’kpɨ́ na bata.›
32 Ele, porém, lhes respondeu: Ide dizer a essa raposa que, hoje e amanhã, expulso demônios e curo enfermos e, no terceiro dia, terminarei.
33 Engʉ́ bini, a ayo me ma kpata kpadjɨ gba ma-a, nakɨ, mambi di ne ekpɨ́ na bata. Padhá de, anga a ayo de me, okpála bhɵlɵ polofeta lɨ bɨlɨ koko de, bha bini abhʉ́ Yelusalema.
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 Aa! Ngayi, okpála na Yelusalema-a, yi ngabhili opolofeta! Yi la di ngabhili ne teme okpála ɨnde lɨ Ebhe atima o agba yi-o! A ko bhʉtsibhʉtsi madho ma akʉnda napo bhʉ́la yi maka lɨ ’hi ’ngʉ apopo bhʉ́la ongɨsɨ gba e lɨe sa mbudha e-o. La-a, yi tsia kʉnda de!
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te foram enviados! Quantas vezes quis eu reunir teus filhos como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, e vós não o quisestes!
35 Mbɨa ɨnde-e, kʉtɨ gba yi-e atígala padhá. Ma apa pɨ yi me, yi ú matá ma belegʉ de bini akólo lɨ nedhɨnga ɨnde yi apá lɨe me: ‹A ayo me Ebhe tuko bisagu pɨ́ kpála ɨnde ngago ne ’lɨ anɨ ko!›»
35 Eis que a vossa casa vos ficará deserta. E em verdade vos digo que não mais me vereis até que venhais a dizer:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.