Lucas 13
Gandja na Mbɨa (MDM) vs NVT
1 Abhomʉ-o lɨ nedhɨnga ango-o, okpála koko ago akpokpo pɨ Yesu me: «Pɨlatɵ abhili okpála koko na Galilaya me u nde ngatsulu enʉ pɨ Ebhe.»
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 Anɨ agie pɨ uo me: «Yi abhundja naayi me, ɨ dʉ me Pɨlatɵ nde abhili uo mo-o, a akʉnda napa me u adʉ sisiti ane ndʉ okpála koko na Galilaya hana?
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 Ma apa pɨ yi me, a mo-o ade. Engʉ́ bini, ɨ dʉ me yi nde dji bua yi de-e, ndʉ yi hana, yi amú bhadi maka uo.
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 Yi bhundja okpála ndjɨkpa ne ká madjɨna nanɨ lɨ ’ndjá ’tɨ na Silʉe abhili o-o. Yi abhundja naayi me u adʉ nanɨ sisiti ane ndʉ okpála koko na Yelusalema hana?
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 Ma apa pɨ yi me, a mo-o ade. Engʉ́ bini, ɨ dʉ me yi nde dji bua yi de-e, ndʉ yi hana, yi amú bhadi maka uo.»
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 Pɨpɨta-a, Yesu atsia apa gbitaku ɨnde-e pɨ uo me: «Kpála bini alu nanɨ ndula na figi bhʉ́ edyɨ gba e na vino. Ekpɨ́ bini, anɨ ago nagɨlɨ lɨ́lɨ́ bhʉ́bhʉ́. La-a, anɨ u belegʉ de bini.
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 Abhomʉ-o, anɨ atsia apa pɨ kpála na kulu gba e me: ‹Tsitsia nga, a ko mbɨa ɨnde-e kalanga bata, ma ngago agɨlɨ lɨ́lɨ́ bhʉ́ ndula ɨnde. La-a, ma u belegʉ de bini. Dede! A ngangɨ bɨlɨ padhá ka nɨ?›
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 Engʉ́ bini, kpála na kulu-o agie pɨ anɨ me: ‹Ngámá, o nga matá ndula ango-o lɨ kalanga ɨnde, amba ma djɨ doto bhʉ́ lili ngbalina, ma tuko doto na eká bhʉ́bhʉ́.
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 Koko bhʉ́ kalanga na sidi-e, ɨ lɨ́ lɨ́lɨ́. Ɨ dʉ la me a nde lɨ lɨ́lɨ́ de-e, mʉ tsia dé.›»
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 Lɨ ’kpɨ́ bini naguo gba omaYuda-a , Yesu adʉ asuno bhʉ́ ’tɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje-o .
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 A abhaka me ɵlɵ bini na kuo nde oo. Sʉnda kalanga ndjɨkpa ne ká madjɨna, siti bua adʉ bhʉ́ anɨ. Siti bua ango-o atsia adʉ anu ’ngbʉ anɨ. Kaka-a, anɨ ale nanɨ nalɨ lɨe pima.
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 Lɨ Yesu au ɵlɵ ango-o lɨe, anɨ aɨ anɨ. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «’Hi ma, kuo gba mʉ-o ayie.»
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 Anɨ abu ’kpa e pɨ́ anɨ, kolo má gala me-e, anɨ alɨ lɨe má ngbʉʉ! Anɨ atsia aholo nadhɵgɵ Ebhe.
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 Engʉ́ bini, ngámá na etɨ nadje lɨ́lɨ-e ake ’ngʉ́ lɨe naali, ka lɨ Yesu akobho kpála lɨe bhʉ́ ’kpɨ́ naguo-o. Do anɨ pɨ okpála ɨnde adʉ oo me: «A ne ’kpɨ́ madhɨa ngʉ́ namene kulu. Yi go lɨ okpɨ́ bhomʉ-o, ngʉbula me u kobho yi ne okuo gba yi ko. Engʉ́ bini, yi agó bhʉ́ ’kpɨ́ naguo de!»
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 Abhomʉ-o, Ngámá Yesu atsia agie pɨ anɨ me: «Yi ne obhʉlʉ kali! Lɨ ’kpɨ́ naguo-o, yi bhubhulu bagala di ne punda gba yi-e bhʉ́ ’tɨ o, ngʉ́ nanʉ ne uo me u ndjɨ ’ngu dɨ?
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 Ɵlɵ ɨnde-e, anɨ bhʉ́ piga gba Abalahama. Satana agbite anɨ kalanga ndjɨkpa ne ká madjɨna. A ayo de me u bhulu anɨ lɨ ’kpɨ́ naguo dɨ?»
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 Lɨ Yesu agie pɨ uo lɨe mo-o, ndʉ obhʉlʉ yala gba anɨ-e hana atsia asia nʉmʉ. Engʉ́ bini, ndʉ okpála hana adʉ akpi djalɨ ka ndʉ obabadha kulu hana ɨnde anɨ adʉ amene e ko.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa me: «Naʉ gba Ebhe-e , a maka nɨ? Ma tɨ da napapana lɨ nɨ?
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 A maka lɨ́ ndula na mʉtadi. Kpála bini aha, anɨ alu bhʉ́ ’dyɨ gba e-o. A akɵ, a akolo ’ngbé ndula. Odhu atsia ayiki ’tɨ o bhʉ́ oyáyá ko.»
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 Do Yesu matá me: «Ma tɨ da napana Naʉ gba Ebhe-e lɨ nɨ?
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 A maka levile ɨnde lɨ ɵlɵ bini aha e. Anɨ atsia akpɵdhɵlɵ ne bhiti faline akólo lɨ nedhɨnga lɨ faline hana afúka lɨe ko.»
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 Yesu aholo ’nʉ́ bhʉ́ Yelusalema. Lɨ anɨ adʉ anʉ lɨe oo, anɨ adʉ apʉ bhʉ́ ogʉdhʉ ne bhʉ́ okʉtɨ me anɨ nde ngasuno Bádha Ngali pɨ okpála.
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 Kpála bini ayi anɨ me: «Ngámá, Ebhe akóbho bha okpála masudha?» Abhomʉ-o, Yesu atsia agie pɨ uo me:
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 «Yi mene ne kpéke me yi lɨ lɨ bhotɨ na yeye-o. Padhá de, anga ma apa pɨ yi me, okpála bhelé agɨ́lɨ me nɨ lɨ, engʉ́ la bini u alé pima.
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 A maka me lɨ nedhɨnga lɨ bhʉlʉ ’tɨ-e ayíe bhʉ́lá lɨe, anɨ ní bhotɨ-o. Pɨpɨta-a, yi dʉ́lʉ akilidjo. Yi hólo nabhɨ bhotɨ-e me yi nde ngapa me: ‹Ngámá, ʉ bhotɨ-e pɨ ya.› Anɨ tsia gíe pɨ yi me: ‹Ma mbɨla bɨlɨ lɨ yi ayie lɨe de!›
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 Abhomʉ-o, yi tsia pá pɨ anɨ me: ‹Nɨ́ azʉ nanɨ ’he, nɨ́ andjɨ di pandɨ ne yi bhʉ́ dabɨlɨ bini. Mo otsia asuno lɨ okpadjɨ gba ya-o.›
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 Anɨ tsia gíe pɨ yi me: ‹Ma mbɨla bɨlɨ lɨ yi ayie lɨe de. Ngayi osisiti okpála, yi yie de ma oo ko!›
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 Nedhɨnga yi aú Abalahama, Ɨsaka, Yakobho di ne ndʉ opolofeta hana lɨe bhʉ́ Naʉ gba Ebhe-e, lɨ Ebhe tsia bála la naae yi akilidjo! Oo, yi adʉ́ aku ’gbá di ne nazʉ tate yi.
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 Okpála ayíe ne ’dje doto badha hana, u tsia gó bhʉ́ anokomɨa bhʉ́ Naʉ gba Ebhe ko.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 Abhomʉ-o, okpála koko ɨnde asidi mbɨa ɨnde-e, u akólo akalanʉ. Lɨ obhe koko ɨnde akalanʉ mbɨa ɨnde-e, u tsia kólo asidi.»
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 Lɨ nedhɨnga ango-o, omʉFalisai koko ago apa pɨ Yesu me: «Yie sɨ mayie, anga ngámá Elode ngakʉnda nabhɵlɵ mʉ.»
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 Yesu atsia agie pɨ uo me: «Yi nʉ pa pɨ bhʉlʉ kali maka nekpɵ bhomʉ-o me: ‹Ma ngapandja osisiti bua bhʉ́ okpála. Ma di ngakobho okpála na kuo nakɨ di ne mambi. Ma tsia ndjía kulu gba ma-a bhʉ́ ’kpɨ́ na bata.›
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 Engʉ́ bini, a ayo me ma kpata kpadjɨ gba ma-a, nakɨ, mambi di ne ekpɨ́ na bata. Padhá de, anga a ayo de me, okpála bhɵlɵ polofeta lɨ bɨlɨ koko de, bha bini abhʉ́ Yelusalema.
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 Aa! Ngayi, okpála na Yelusalema-a, yi ngabhili opolofeta! Yi la di ngabhili ne teme okpála ɨnde lɨ Ebhe atima o agba yi-o! A ko bhʉtsibhʉtsi madho ma akʉnda napo bhʉ́la yi maka lɨ ’hi ’ngʉ apopo bhʉ́la ongɨsɨ gba e lɨe sa mbudha e-o. La-a, yi tsia kʉnda de!
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 Mbɨa ɨnde-e, kʉtɨ gba yi-e atígala padhá. Ma apa pɨ yi me, yi ú matá ma belegʉ de bini akólo lɨ nedhɨnga ɨnde yi apá lɨe me: ‹A ayo me Ebhe tuko bisagu pɨ́ kpála ɨnde ngago ne ’lɨ anɨ ko!›»
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.