João 4

Gandja na Mbɨa (MDM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 — ausente —
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 — ausente —
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 ngʉ́ nanʉ oo. Padhá de, anga a ayo me anɨ pʉ bhʉ́ ndu doto na Samalɨa.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Anɨ akolo bhʉ́ gʉdhʉ bini na Samalɨa. A adʉ ’lɨ gʉdhʉ ango-o me Sikale, dengo ndu doto ɨnde nanɨ lɨ Yakobho aha e pɨ ndɨlɨ gba e Djodjefʉ-o .
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Lɨ dabɨlɨ ango-o, kpongu gba Yakobho adʉ oo. Lɨ Yesu andala lɨe ka dhʉkʉ-o, anɨ atsia adʉ dengo kpongu ango-o kuto. A adʉ masɨkpe de tulukpe.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Ɵlɵ bini na Samalɨa ago ngʉ́ nase ’ngu. Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ anɨ me: «Ha mbo engu nandjɨ mandjɨ mʉma.»Yesu ayo ’ngu ka ɵlɵ bini na Samalɨa|alt="Jésus demande de l’eau chez une femme Samaritaine" src="WA03816b.tif" size="col" ref="4:7"
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 (A abhaka me omʉkpata gba anɨ-e nde agbida bhʉ́ gʉdhʉ, ngʉ́ nakala ezʉ nazʉ mazʉ.)
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Abhomʉ-o, ɵlɵ-o apa pɨ Yesu me: «Mʉ ne maYuda. Ngama-a, ma ne kpála na Samalɨa. Lele pɨ mʉ tɨ da nayo engu nandjɨ mandjɨ lɨe ka ma?» (Padhá de, anga omaYuda djedje lɨo ne omʉSamalɨa de.)
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Yesu agie pɨ anɨ me: «Ɨ dʉ́ me mʉ mbɨ́la makalá gba Ebhe-e uo, ɨ dʉ́ la di me mʉ mbɨ́la kpála ɨnde apa pɨ mʉ me: ‹Ha mbo engu nandjɨ mandjɨ mʉma uo›, mʉ de ayo mangbo engu ka anɨ ngamʉ. Anɨ de ahá engu na mʉkobho pɨ mʉ.»
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Ɵlɵ ango-o agie pɨ anɨ me: «Ngámá, ehe ngʉ́ nase engu-o ne di ka mʉ ade. ’Du ’ngu-o la di tsutsu. Mo oyíe ne engu na mʉkobho-o su?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Ogbi ya Yakobho aha kpongu ɨnde-e pɨ ya ngae. Ngaanɨ makpe, anɨ andjɨ engu ɨnde-e bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ongɨsɨ di ne onʉ gba e-o. Mo obhundja naamʉ me mʉ ngbéngbé ane anɨ?»
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Yesu agie pɨ anɨ me: «Kpála ɨnde andjɨ engu ɨnde-e, anɨ adjé matá gʉmʉ ’ngu madje.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Engʉ́ bini, kpála ɨnde andjɨ́ engu ɨnde ma ahá e pɨ anɨ-e, anɨ djé matá gʉmʉ ’ngu belegʉ de bini. La-a, engu ɨnde ma ahá e pɨ anɨ-e, akólo bhʉ́ anɨ kpongu na mʉkobho na dʉdʉma.»
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Ɵlɵ ango-o apa pɨ anɨ me: «Ngámá, ha mbo engu ango-o mʉma, amba ma adjé matá gʉmʉ ’ngu de. Ma agó la di matá nase engu ɨnde-e de.»
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Yesu apa pɨ anɨ me: «Nʉ ɨ ’ko mʉ, amba mʉ gie matá lɨmʉ ei.»
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Anɨ agie pɨ Yesu me: «Bhoko ka ma ade.» Yesu atsia apa pɨ anɨ me: «Mo opa ndjɨndjɨ me bhoko ka mʉ ade ko.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Padhá de, anga mo odʉ nako ne obhosɨ bhuluvue. Bhoko bhende yi nde ne e mbɨa ɨnde-e, a ko la di ’ko mʉ de. Mo opa kʉkʉlʉ ’ngʉ́.»
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Abhomʉ-o, ɵlɵ ango-o apa pɨ Yesu me: «Ngámá, ma au me mʉ ne polofeta .
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Onguo ogbi ya, okpála na ndu doto na Samalɨa-a, adhɵgɵ Ebhe pɨ́ eta ɨnde. Engʉ́ bini, ngayi omaYuda-a, yi ngapa me gʉdhʉ na Yelusalema ne bɨlɨ ɨnde a ayo lɨe me u dhɵgɵ Ebhe-o.»
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Yesu atsia agie pɨ anɨ me: «Ɵlɵ-e, bhuka ’li ma. Nedhɨnga ngago, nedhɨnga ɨnde yi dhɵ́gɵ ’Dyɨ nɨ́ lɨe pɨ́ eta ɨnde-e de. Yi dhɵ́gɵ la di anɨ lɨe bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema de.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Ngayi okpála na ndu doto na Samalɨa-a, yi ngadhɵgɵ Ebhe ɨnde yi mbɨla e de. Engʉ́ bini, ngaya-a, ya ngadhɵgɵ Ebhe ɨnde ya ambɨla e. Padhá de, anga mʉkobho ago ne lɨ pápá gba omaYuda.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Engʉ́ bini, nedhɨnga ngago, nedhɨnga ango-o belegʉ akolo, nedhɨnga ɨnde lɨ okʉkʉlʉ okpála nadhɵgɵ ’Dyɨ nɨ́ adhɵ́gɵ anɨ lɨe bhʉ́ Bu Bhobua , di ne bhʉ́ kʉkʉlʉ ’ngʉ́-o. Padhá de, anga a bhomʉ-o okʉkʉlʉ okpála nadhɵgɵ ’Dyɨ nɨ́ ɨnde anɨ nde ne gʉmʉ o-o.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Ebhe ne Bua. Kaka-a, a ayo me okpála ɨnde ngadhɵgɵ anɨ-e, dhɵgɵ anɨ bhʉ́ Bua di ne bhʉ́ kʉkʉlʉ ’ngʉ́.»
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Ɵlɵ-o apa pɨ Yesu me: «Ma ambɨla me Masɨya (ɨlɨ ango-o akʉnda napa me Kilisito) agó mago. Lɨ anɨ agó lɨe-e, anɨ tsia bhúlu ndʉ ’ngʉ́ hana pɨ ya mbámbá.»
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Yesu agie pɨ anɨ me: «Ngama kpála ɨnde ngakpokpo ’ngʉ́ pɨ mʉ mbɨa ɨnde-e, ma ne anɨ.»
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, omʉkpata gba Yesu-o agie lɨo. U angamba naali ngʉ́ nau anɨ me anɨ nde ngagama ’ngʉ́ ne ɵlɵ. Engʉ́ bini, sʉka uo bini yi anɨ de me: «Mʉ ngagɨlɨ nɨ?» di ne me: «Mʉ ngagama ’ngʉ́ ne anɨ ngʉ́ nɨ?»
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Abhomʉ-o, ɵlɵ ango-o ao ká lʉsa ’ngu gba e-o. Anɨ agie lɨe abhʉ́ gʉdhʉ. Anɨ atsia apa pɨ okpála me:
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 «Yi gógo, yi u kpála ɨnde akpokpo ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde ma amene e mʉma. A ko ndi Masɨya dɨ?»
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Abhomʉ-o, u aze bhʉ́ gʉdhʉ-o, u atsia agbida nabhaka Yesu.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Bhʉ́ nedhɨnga bhomʉ-o, omʉkpata gba Yesu-o adʉ atʉ anɨ me anɨ zʉ ’he. U adʉ apa pɨ anɨ me: «Mʉsuno, zʉ nga mbo ’he!»
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Engʉ́ bini, anɨ agie pɨ uo me: «A ka ma ne ehe nazʉ mazʉ ɨnde yi mbɨla ’ngʉ́ lɨ e de.»
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Abhomʉ-o, omʉkpata-a ayi lɨo sʉnda o me: «Kpála bini ago ndi pɨ anɨ ne ehe nazʉ mazʉ adɨ?»
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Yesu apa pɨ uo me: «Ezʉ gba ma-a, a ko namene gʉmʉ gba kpála ɨnde atima ma-o, di ne nandjia kulu ɨnde anɨ aha e mʉma-o.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Ngayi-e, yi papa me: ‹A atigala matá epe badha ngʉbula nae nguwa abhiye.› La ngama-a, ma apa pɨ yi me, yi tsia nga oedyɨ-e ndjɨndjɨ. Padhá de, anga nguwa abhele, a akolo bedhe ngʉbula naee abhiye!
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Kpála ɨnde ngagbe nguwa abhiye-e ngasia makalá gba e-o. Anɨ ngapo bhʉ́la nguwa-a ngʉbula mʉkobho na dʉdʉma. Kaka-a, kpála nalu nguwa, ne kpála ɨnde ngaee abhiye-e, ngakpi djalɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Padhá de, anga a ko kʉkʉlʉ ’ngʉ́, engʉ́ ɨnde u apa e bhʉ́ gbitaku me: ‹Kpála koko ngalu nguwa-o, lɨ kpála koko tsia é abhiye.›
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Ngama-a, ma atima yi nae nguwa bhiye ɨnde yi ndala bhʉ́ e de. Okpála koko andala bhʉ́bhʉ́, yi la ngasia bádha ’ngʉ́ lɨ kulu gba uo-o.»
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Abhomʉ-o, okpála bhelé na gʉdhʉ na Samalɨa bhomʉ-o abhuka Yesu ka eli ɨnde lɨ ɵlɵ-o akpokpo e me: «Anɨ akpokpo ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde ma amene e mʉma.»
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Kaka-a, lɨ okpála na gʉdhʉ na Samalɨa akolo lɨe de Yesu-o, u ayo ka anɨ me anɨ dʉ mbo gba o oo. Abhomʉ-o, Yesu atsia amene oo ekpɨ́ bhisi.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Okpála bhelé naali abhuka matá ka eli ɨnde lɨ Yesu apa e-o.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 U atsia apa pɨ ɵlɵ-o me: «Mbɨa ɨnde-e, ya bhuka bha bini ka engʉ́ mo okpokpo e de. Engʉ́ bini, ya abhuka anga ngaya makpe-e, ya adje anɨ. Ya atsia ambɨla na paká me a ko Mʉkobho gba okpála na pɨ́la doto.»
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Pɨta ’kpɨ́ bhisi lɨ Yesu amene e oo, anɨ ayie oo, anɨ atsia anʉ bhʉ́ ndu doto na Galilaya.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Ngaanɨ makpe-e, anɨ apa nanɨ me: «Polofeta ɨnde u amanga e bhʉ́ doto gba e belegʉ ade bini.»
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Lɨ anɨ akolo lɨe bhʉ́ ndu doto na Galilaya-a, okpála ɨnde oo asia anɨ ndjɨndjɨ. Padhá de, anga u au ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde lɨ anɨ amene e lɨ nedhɨnga na anokomɨa bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema-o, anga u adʉ di oo.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Pɨpɨta-a, Yesu agie lɨe bhʉ́ kʉtɨ na Kana, bhʉ́ ndu doto na Galilaya. A bhomʉ-o bɨlɨ ɨnde anɨ adji nanɨ engu lɨ e, atsia akolo vino-o. ’Ngbé kpála bini na Lɨta adʉ oo. Adʉ lɨ ndɨlɨ gba anɨ na bhobhoko-o ne kuo, bhʉ́ kʉtɨ na Kapalanauma.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Lɨ kpála ango-o adje lɨe me Yesu ayie bhʉ́ ndu doto na Yudaya, anɨ akolo bhʉ́ ndu doto na Galilaya-a, anɨ anʉ abhaka anɨ. Anɨ atsia akikiliki lɨe pɨ anɨ me anɨ nʉ bhʉ́ kʉtɨ na Kapalanauma, amba anɨ kobho ndɨlɨ gba nɨ na bhobhoko-o. Padhá de, anga ndɨlɨ ango-o adʉ masɨkpe de nakpi.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ anɨ me: «Ɨ dʉ me yi nde u ongamba ’ngʉ́ , di ne okɨaka ’ngʉ́ de-e, a na paká me yi tɨ da nabhubhuka de!»
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 ’Ngbé kpála na Lɨta-a apa pɨ anɨ me: «Ngámá, kala me ndɨlɨ-e kodho bua e, gogo.»
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Yesu apa pɨ anɨ me: «Gie lɨmʉ agba mʉ, ndɨlɨ gba mʉ-o akobho!» Kpála ango-o abhuka engʉ́ ɨnde lɨ Yesu apa e pɨ anɨ-o. Anɨ atsia atapa.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Nedhɨnga anɨ adʉ anʉ lɨe-e, okpála na kulu gba anɨ-e ago akɵ lɨo ne anɨ lɨ kpadjɨ. U apa pɨ anɨ me: «Ndɨlɨ gba mʉ-o akobho!»
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Anɨ atsia ayi uo lɨ nedhɨnga lɨ ndɨlɨ-e akolo lɨe ndjɨndjɨ-o. U apa pɨ anɨ me: «Bandjɨ-e ayie lɨ anɨ lili bhʉ́ saa na bini, pɨta tulukpe.»
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Abhomʉ-o, ’dyɨ ndɨlɨ-e atsia ambɨla me, a ko saa ɨnde lɨ Yesu apa pɨ anɨ lɨe me: «Ndɨlɨ gba mʉ-o akobho-o.» Nayie lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, ngaanɨ makpe-e, anɨ abhuka, di ne piga gba e libhomu.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 A bhomʉ-o ngamba ’ngʉ́ na bhisi lɨ Yesu amene e, pɨta anɨ ayie lɨe bhʉ́ ndu doto na Yudaya, anɨ atsia agie lɨe bhʉ́ ndu doto na Galilaya ko.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.