João 4

Gandja na Mbɨa (MDM) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 — ausente —
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 — ausente —
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 ngʉ́ nanʉ oo. Padhá de, anga a ayo me anɨ pʉ bhʉ́ ndu doto na Samalɨa.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Anɨ akolo bhʉ́ gʉdhʉ bini na Samalɨa. A adʉ ’lɨ gʉdhʉ ango-o me Sikale, dengo ndu doto ɨnde nanɨ lɨ Yakobho aha e pɨ ndɨlɨ gba e Djodjefʉ-o .
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Lɨ dabɨlɨ ango-o, kpongu gba Yakobho adʉ oo. Lɨ Yesu andala lɨe ka dhʉkʉ-o, anɨ atsia adʉ dengo kpongu ango-o kuto. A adʉ masɨkpe de tulukpe.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Ɵlɵ bini na Samalɨa ago ngʉ́ nase ’ngu. Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ anɨ me: «Ha mbo engu nandjɨ mandjɨ mʉma.»Yesu ayo ’ngu ka ɵlɵ bini na Samalɨa|alt="Jésus demande de l’eau chez une femme Samaritaine" src="WA03816b.tif" size="col" ref="4:7"
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (A abhaka me omʉkpata gba anɨ-e nde agbida bhʉ́ gʉdhʉ, ngʉ́ nakala ezʉ nazʉ mazʉ.)
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Abhomʉ-o, ɵlɵ-o apa pɨ Yesu me: «Mʉ ne maYuda. Ngama-a, ma ne kpála na Samalɨa. Lele pɨ mʉ tɨ da nayo engu nandjɨ mandjɨ lɨe ka ma?» (Padhá de, anga omaYuda djedje lɨo ne omʉSamalɨa de.)
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Yesu agie pɨ anɨ me: «Ɨ dʉ́ me mʉ mbɨ́la makalá gba Ebhe-e uo, ɨ dʉ́ la di me mʉ mbɨ́la kpála ɨnde apa pɨ mʉ me: ‹Ha mbo engu nandjɨ mandjɨ mʉma uo›, mʉ de ayo mangbo engu ka anɨ ngamʉ. Anɨ de ahá engu na mʉkobho pɨ mʉ.»
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ɵlɵ ango-o agie pɨ anɨ me: «Ngámá, ehe ngʉ́ nase engu-o ne di ka mʉ ade. ’Du ’ngu-o la di tsutsu. Mo oyíe ne engu na mʉkobho-o su?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Ogbi ya Yakobho aha kpongu ɨnde-e pɨ ya ngae. Ngaanɨ makpe, anɨ andjɨ engu ɨnde-e bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ongɨsɨ di ne onʉ gba e-o. Mo obhundja naamʉ me mʉ ngbéngbé ane anɨ?»
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Yesu agie pɨ anɨ me: «Kpála ɨnde andjɨ engu ɨnde-e, anɨ adjé matá gʉmʉ ’ngu madje.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Engʉ́ bini, kpála ɨnde andjɨ́ engu ɨnde ma ahá e pɨ anɨ-e, anɨ djé matá gʉmʉ ’ngu belegʉ de bini. La-a, engu ɨnde ma ahá e pɨ anɨ-e, akólo bhʉ́ anɨ kpongu na mʉkobho na dʉdʉma.»
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Ɵlɵ ango-o apa pɨ anɨ me: «Ngámá, ha mbo engu ango-o mʉma, amba ma adjé matá gʉmʉ ’ngu de. Ma agó la di matá nase engu ɨnde-e de.»
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Yesu apa pɨ anɨ me: «Nʉ ɨ ’ko mʉ, amba mʉ gie matá lɨmʉ ei.»
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Anɨ agie pɨ Yesu me: «Bhoko ka ma ade.» Yesu atsia apa pɨ anɨ me: «Mo opa ndjɨndjɨ me bhoko ka mʉ ade ko.
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 Padhá de, anga mo odʉ nako ne obhosɨ bhuluvue. Bhoko bhende yi nde ne e mbɨa ɨnde-e, a ko la di ’ko mʉ de. Mo opa kʉkʉlʉ ’ngʉ́.»
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Abhomʉ-o, ɵlɵ ango-o apa pɨ Yesu me: «Ngámá, ma au me mʉ ne polofeta .
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Onguo ogbi ya, okpála na ndu doto na Samalɨa-a, adhɵgɵ Ebhe pɨ́ eta ɨnde. Engʉ́ bini, ngayi omaYuda-a, yi ngapa me gʉdhʉ na Yelusalema ne bɨlɨ ɨnde a ayo lɨe me u dhɵgɵ Ebhe-o.»
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Yesu atsia agie pɨ anɨ me: «Ɵlɵ-e, bhuka ’li ma. Nedhɨnga ngago, nedhɨnga ɨnde yi dhɵ́gɵ ’Dyɨ nɨ́ lɨe pɨ́ eta ɨnde-e de. Yi dhɵ́gɵ la di anɨ lɨe bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema de.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ngayi okpála na ndu doto na Samalɨa-a, yi ngadhɵgɵ Ebhe ɨnde yi mbɨla e de. Engʉ́ bini, ngaya-a, ya ngadhɵgɵ Ebhe ɨnde ya ambɨla e. Padhá de, anga mʉkobho ago ne lɨ pápá gba omaYuda.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Engʉ́ bini, nedhɨnga ngago, nedhɨnga ango-o belegʉ akolo, nedhɨnga ɨnde lɨ okʉkʉlʉ okpála nadhɵgɵ ’Dyɨ nɨ́ adhɵ́gɵ anɨ lɨe bhʉ́ Bu Bhobua , di ne bhʉ́ kʉkʉlʉ ’ngʉ́-o. Padhá de, anga a bhomʉ-o okʉkʉlʉ okpála nadhɵgɵ ’Dyɨ nɨ́ ɨnde anɨ nde ne gʉmʉ o-o.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Ebhe ne Bua. Kaka-a, a ayo me okpála ɨnde ngadhɵgɵ anɨ-e, dhɵgɵ anɨ bhʉ́ Bua di ne bhʉ́ kʉkʉlʉ ’ngʉ́.»
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ɵlɵ-o apa pɨ Yesu me: «Ma ambɨla me Masɨya (ɨlɨ ango-o akʉnda napa me Kilisito) agó mago. Lɨ anɨ agó lɨe-e, anɨ tsia bhúlu ndʉ ’ngʉ́ hana pɨ ya mbámbá.»
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Yesu agie pɨ anɨ me: «Ngama kpála ɨnde ngakpokpo ’ngʉ́ pɨ mʉ mbɨa ɨnde-e, ma ne anɨ.»
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, omʉkpata gba Yesu-o agie lɨo. U angamba naali ngʉ́ nau anɨ me anɨ nde ngagama ’ngʉ́ ne ɵlɵ. Engʉ́ bini, sʉka uo bini yi anɨ de me: «Mʉ ngagɨlɨ nɨ?» di ne me: «Mʉ ngagama ’ngʉ́ ne anɨ ngʉ́ nɨ?»
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Abhomʉ-o, ɵlɵ ango-o ao ká lʉsa ’ngu gba e-o. Anɨ agie lɨe abhʉ́ gʉdhʉ. Anɨ atsia apa pɨ okpála me:
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 «Yi gógo, yi u kpála ɨnde akpokpo ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde ma amene e mʉma. A ko ndi Masɨya dɨ?»
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Abhomʉ-o, u aze bhʉ́ gʉdhʉ-o, u atsia agbida nabhaka Yesu.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Bhʉ́ nedhɨnga bhomʉ-o, omʉkpata gba Yesu-o adʉ atʉ anɨ me anɨ zʉ ’he. U adʉ apa pɨ anɨ me: «Mʉsuno, zʉ nga mbo ’he!»
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Engʉ́ bini, anɨ agie pɨ uo me: «A ka ma ne ehe nazʉ mazʉ ɨnde yi mbɨla ’ngʉ́ lɨ e de.»
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Abhomʉ-o, omʉkpata-a ayi lɨo sʉnda o me: «Kpála bini ago ndi pɨ anɨ ne ehe nazʉ mazʉ adɨ?»
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Yesu apa pɨ uo me: «Ezʉ gba ma-a, a ko namene gʉmʉ gba kpála ɨnde atima ma-o, di ne nandjia kulu ɨnde anɨ aha e mʉma-o.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Ngayi-e, yi papa me: ‹A atigala matá epe badha ngʉbula nae nguwa abhiye.› La ngama-a, ma apa pɨ yi me, yi tsia nga oedyɨ-e ndjɨndjɨ. Padhá de, anga nguwa abhele, a akolo bedhe ngʉbula naee abhiye!
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Kpála ɨnde ngagbe nguwa abhiye-e ngasia makalá gba e-o. Anɨ ngapo bhʉ́la nguwa-a ngʉbula mʉkobho na dʉdʉma. Kaka-a, kpála nalu nguwa, ne kpála ɨnde ngaee abhiye-e, ngakpi djalɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Padhá de, anga a ko kʉkʉlʉ ’ngʉ́, engʉ́ ɨnde u apa e bhʉ́ gbitaku me: ‹Kpála koko ngalu nguwa-o, lɨ kpála koko tsia é abhiye.›
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Ngama-a, ma atima yi nae nguwa bhiye ɨnde yi ndala bhʉ́ e de. Okpála koko andala bhʉ́bhʉ́, yi la ngasia bádha ’ngʉ́ lɨ kulu gba uo-o.»
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Abhomʉ-o, okpála bhelé na gʉdhʉ na Samalɨa bhomʉ-o abhuka Yesu ka eli ɨnde lɨ ɵlɵ-o akpokpo e me: «Anɨ akpokpo ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde ma amene e mʉma.»
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Kaka-a, lɨ okpála na gʉdhʉ na Samalɨa akolo lɨe de Yesu-o, u ayo ka anɨ me anɨ dʉ mbo gba o oo. Abhomʉ-o, Yesu atsia amene oo ekpɨ́ bhisi.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Okpála bhelé naali abhuka matá ka eli ɨnde lɨ Yesu apa e-o.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 U atsia apa pɨ ɵlɵ-o me: «Mbɨa ɨnde-e, ya bhuka bha bini ka engʉ́ mo okpokpo e de. Engʉ́ bini, ya abhuka anga ngaya makpe-e, ya adje anɨ. Ya atsia ambɨla na paká me a ko Mʉkobho gba okpála na pɨ́la doto.»
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Pɨta ’kpɨ́ bhisi lɨ Yesu amene e oo, anɨ ayie oo, anɨ atsia anʉ bhʉ́ ndu doto na Galilaya.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Ngaanɨ makpe-e, anɨ apa nanɨ me: «Polofeta ɨnde u amanga e bhʉ́ doto gba e belegʉ ade bini.»
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Lɨ anɨ akolo lɨe bhʉ́ ndu doto na Galilaya-a, okpála ɨnde oo asia anɨ ndjɨndjɨ. Padhá de, anga u au ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde lɨ anɨ amene e lɨ nedhɨnga na anokomɨa bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema-o, anga u adʉ di oo.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Pɨpɨta-a, Yesu agie lɨe bhʉ́ kʉtɨ na Kana, bhʉ́ ndu doto na Galilaya. A bhomʉ-o bɨlɨ ɨnde anɨ adji nanɨ engu lɨ e, atsia akolo vino-o. ’Ngbé kpála bini na Lɨta adʉ oo. Adʉ lɨ ndɨlɨ gba anɨ na bhobhoko-o ne kuo, bhʉ́ kʉtɨ na Kapalanauma.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Lɨ kpála ango-o adje lɨe me Yesu ayie bhʉ́ ndu doto na Yudaya, anɨ akolo bhʉ́ ndu doto na Galilaya-a, anɨ anʉ abhaka anɨ. Anɨ atsia akikiliki lɨe pɨ anɨ me anɨ nʉ bhʉ́ kʉtɨ na Kapalanauma, amba anɨ kobho ndɨlɨ gba nɨ na bhobhoko-o. Padhá de, anga ndɨlɨ ango-o adʉ masɨkpe de nakpi.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ anɨ me: «Ɨ dʉ me yi nde u ongamba ’ngʉ́ , di ne okɨaka ’ngʉ́ de-e, a na paká me yi tɨ da nabhubhuka de!»
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 ’Ngbé kpála na Lɨta-a apa pɨ anɨ me: «Ngámá, kala me ndɨlɨ-e kodho bua e, gogo.»
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Yesu apa pɨ anɨ me: «Gie lɨmʉ agba mʉ, ndɨlɨ gba mʉ-o akobho!» Kpála ango-o abhuka engʉ́ ɨnde lɨ Yesu apa e pɨ anɨ-o. Anɨ atsia atapa.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Nedhɨnga anɨ adʉ anʉ lɨe-e, okpála na kulu gba anɨ-e ago akɵ lɨo ne anɨ lɨ kpadjɨ. U apa pɨ anɨ me: «Ndɨlɨ gba mʉ-o akobho!»
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Anɨ atsia ayi uo lɨ nedhɨnga lɨ ndɨlɨ-e akolo lɨe ndjɨndjɨ-o. U apa pɨ anɨ me: «Bandjɨ-e ayie lɨ anɨ lili bhʉ́ saa na bini, pɨta tulukpe.»
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Abhomʉ-o, ’dyɨ ndɨlɨ-e atsia ambɨla me, a ko saa ɨnde lɨ Yesu apa pɨ anɨ lɨe me: «Ndɨlɨ gba mʉ-o akobho-o.» Nayie lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, ngaanɨ makpe-e, anɨ abhuka, di ne piga gba e libhomu.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 A bhomʉ-o ngamba ’ngʉ́ na bhisi lɨ Yesu amene e, pɨta anɨ ayie lɨe bhʉ́ ndu doto na Yudaya, anɨ atsia agie lɨe bhʉ́ ndu doto na Galilaya ko.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.