João 4
Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARC
1 — ausente —
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 — ausente —
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 ngʉ́ nanʉ oo. Padhá de, anga a ayo me anɨ pʉ bhʉ́ ndu doto na Samalɨa.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Anɨ akolo bhʉ́ gʉdhʉ bini na Samalɨa. A adʉ ’lɨ gʉdhʉ ango-o me Sikale, dengo ndu doto ɨnde nanɨ lɨ Yakobho aha e pɨ ndɨlɨ gba e Djodjefʉ-o .
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Lɨ dabɨlɨ ango-o, kpongu gba Yakobho adʉ oo. Lɨ Yesu andala lɨe ka dhʉkʉ-o, anɨ atsia adʉ dengo kpongu ango-o kuto. A adʉ masɨkpe de tulukpe.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 Ɵlɵ bini na Samalɨa ago ngʉ́ nase ’ngu. Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ anɨ me: «Ha mbo engu nandjɨ mandjɨ mʉma.»Yesu ayo ’ngu ka ɵlɵ bini na Samalɨa|alt="Jésus demande de l’eau chez une femme Samaritaine" src="WA03816b.tif" size="col" ref="4:7"
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (A abhaka me omʉkpata gba anɨ-e nde agbida bhʉ́ gʉdhʉ, ngʉ́ nakala ezʉ nazʉ mazʉ.)
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Abhomʉ-o, ɵlɵ-o apa pɨ Yesu me: «Mʉ ne maYuda. Ngama-a, ma ne kpála na Samalɨa. Lele pɨ mʉ tɨ da nayo engu nandjɨ mandjɨ lɨe ka ma?» (Padhá de, anga omaYuda djedje lɨo ne omʉSamalɨa de.)
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 Yesu agie pɨ anɨ me: «Ɨ dʉ́ me mʉ mbɨ́la makalá gba Ebhe-e uo, ɨ dʉ́ la di me mʉ mbɨ́la kpála ɨnde apa pɨ mʉ me: ‹Ha mbo engu nandjɨ mandjɨ mʉma uo›, mʉ de ayo mangbo engu ka anɨ ngamʉ. Anɨ de ahá engu na mʉkobho pɨ mʉ.»
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ɵlɵ ango-o agie pɨ anɨ me: «Ngámá, ehe ngʉ́ nase engu-o ne di ka mʉ ade. ’Du ’ngu-o la di tsutsu. Mo oyíe ne engu na mʉkobho-o su?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Ogbi ya Yakobho aha kpongu ɨnde-e pɨ ya ngae. Ngaanɨ makpe, anɨ andjɨ engu ɨnde-e bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ongɨsɨ di ne onʉ gba e-o. Mo obhundja naamʉ me mʉ ngbéngbé ane anɨ?»
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Yesu agie pɨ anɨ me: «Kpála ɨnde andjɨ engu ɨnde-e, anɨ adjé matá gʉmʉ ’ngu madje.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 Engʉ́ bini, kpála ɨnde andjɨ́ engu ɨnde ma ahá e pɨ anɨ-e, anɨ djé matá gʉmʉ ’ngu belegʉ de bini. La-a, engu ɨnde ma ahá e pɨ anɨ-e, akólo bhʉ́ anɨ kpongu na mʉkobho na dʉdʉma.»
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Ɵlɵ ango-o apa pɨ anɨ me: «Ngámá, ha mbo engu ango-o mʉma, amba ma adjé matá gʉmʉ ’ngu de. Ma agó la di matá nase engu ɨnde-e de.»
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Yesu apa pɨ anɨ me: «Nʉ ɨ ’ko mʉ, amba mʉ gie matá lɨmʉ ei.»
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Anɨ agie pɨ Yesu me: «Bhoko ka ma ade.» Yesu atsia apa pɨ anɨ me: «Mo opa ndjɨndjɨ me bhoko ka mʉ ade ko.
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 Padhá de, anga mo odʉ nako ne obhosɨ bhuluvue. Bhoko bhende yi nde ne e mbɨa ɨnde-e, a ko la di ’ko mʉ de. Mo opa kʉkʉlʉ ’ngʉ́.»
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Abhomʉ-o, ɵlɵ ango-o apa pɨ Yesu me: «Ngámá, ma au me mʉ ne polofeta .
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Onguo ogbi ya, okpála na ndu doto na Samalɨa-a, adhɵgɵ Ebhe pɨ́ eta ɨnde. Engʉ́ bini, ngayi omaYuda-a, yi ngapa me gʉdhʉ na Yelusalema ne bɨlɨ ɨnde a ayo lɨe me u dhɵgɵ Ebhe-o.»
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Yesu atsia agie pɨ anɨ me: «Ɵlɵ-e, bhuka ’li ma. Nedhɨnga ngago, nedhɨnga ɨnde yi dhɵ́gɵ ’Dyɨ nɨ́ lɨe pɨ́ eta ɨnde-e de. Yi dhɵ́gɵ la di anɨ lɨe bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema de.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ngayi okpála na ndu doto na Samalɨa-a, yi ngadhɵgɵ Ebhe ɨnde yi mbɨla e de. Engʉ́ bini, ngaya-a, ya ngadhɵgɵ Ebhe ɨnde ya ambɨla e. Padhá de, anga mʉkobho ago ne lɨ pápá gba omaYuda.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Engʉ́ bini, nedhɨnga ngago, nedhɨnga ango-o belegʉ akolo, nedhɨnga ɨnde lɨ okʉkʉlʉ okpála nadhɵgɵ ’Dyɨ nɨ́ adhɵ́gɵ anɨ lɨe bhʉ́ Bu Bhobua , di ne bhʉ́ kʉkʉlʉ ’ngʉ́-o. Padhá de, anga a bhomʉ-o okʉkʉlʉ okpála nadhɵgɵ ’Dyɨ nɨ́ ɨnde anɨ nde ne gʉmʉ o-o.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Ebhe ne Bua. Kaka-a, a ayo me okpála ɨnde ngadhɵgɵ anɨ-e, dhɵgɵ anɨ bhʉ́ Bua di ne bhʉ́ kʉkʉlʉ ’ngʉ́.»
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Ɵlɵ-o apa pɨ Yesu me: «Ma ambɨla me Masɨya (ɨlɨ ango-o akʉnda napa me Kilisito) agó mago. Lɨ anɨ agó lɨe-e, anɨ tsia bhúlu ndʉ ’ngʉ́ hana pɨ ya mbámbá.»
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Yesu agie pɨ anɨ me: «Ngama kpála ɨnde ngakpokpo ’ngʉ́ pɨ mʉ mbɨa ɨnde-e, ma ne anɨ.»
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, omʉkpata gba Yesu-o agie lɨo. U angamba naali ngʉ́ nau anɨ me anɨ nde ngagama ’ngʉ́ ne ɵlɵ. Engʉ́ bini, sʉka uo bini yi anɨ de me: «Mʉ ngagɨlɨ nɨ?» di ne me: «Mʉ ngagama ’ngʉ́ ne anɨ ngʉ́ nɨ?»
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Abhomʉ-o, ɵlɵ ango-o ao ká lʉsa ’ngu gba e-o. Anɨ agie lɨe abhʉ́ gʉdhʉ. Anɨ atsia apa pɨ okpála me:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 «Yi gógo, yi u kpála ɨnde akpokpo ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde ma amene e mʉma. A ko ndi Masɨya dɨ?»
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 Abhomʉ-o, u aze bhʉ́ gʉdhʉ-o, u atsia agbida nabhaka Yesu.
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 Bhʉ́ nedhɨnga bhomʉ-o, omʉkpata gba Yesu-o adʉ atʉ anɨ me anɨ zʉ ’he. U adʉ apa pɨ anɨ me: «Mʉsuno, zʉ nga mbo ’he!»
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Engʉ́ bini, anɨ agie pɨ uo me: «A ka ma ne ehe nazʉ mazʉ ɨnde yi mbɨla ’ngʉ́ lɨ e de.»
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Abhomʉ-o, omʉkpata-a ayi lɨo sʉnda o me: «Kpála bini ago ndi pɨ anɨ ne ehe nazʉ mazʉ adɨ?»
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 Yesu apa pɨ uo me: «Ezʉ gba ma-a, a ko namene gʉmʉ gba kpála ɨnde atima ma-o, di ne nandjia kulu ɨnde anɨ aha e mʉma-o.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Ngayi-e, yi papa me: ‹A atigala matá epe badha ngʉbula nae nguwa abhiye.› La ngama-a, ma apa pɨ yi me, yi tsia nga oedyɨ-e ndjɨndjɨ. Padhá de, anga nguwa abhele, a akolo bedhe ngʉbula naee abhiye!
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Kpála ɨnde ngagbe nguwa abhiye-e ngasia makalá gba e-o. Anɨ ngapo bhʉ́la nguwa-a ngʉbula mʉkobho na dʉdʉma. Kaka-a, kpála nalu nguwa, ne kpála ɨnde ngaee abhiye-e, ngakpi djalɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini.
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Padhá de, anga a ko kʉkʉlʉ ’ngʉ́, engʉ́ ɨnde u apa e bhʉ́ gbitaku me: ‹Kpála koko ngalu nguwa-o, lɨ kpála koko tsia é abhiye.›
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Ngama-a, ma atima yi nae nguwa bhiye ɨnde yi ndala bhʉ́ e de. Okpála koko andala bhʉ́bhʉ́, yi la ngasia bádha ’ngʉ́ lɨ kulu gba uo-o.»
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Abhomʉ-o, okpála bhelé na gʉdhʉ na Samalɨa bhomʉ-o abhuka Yesu ka eli ɨnde lɨ ɵlɵ-o akpokpo e me: «Anɨ akpokpo ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde ma amene e mʉma.»
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Kaka-a, lɨ okpála na gʉdhʉ na Samalɨa akolo lɨe de Yesu-o, u ayo ka anɨ me anɨ dʉ mbo gba o oo. Abhomʉ-o, Yesu atsia amene oo ekpɨ́ bhisi.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Okpála bhelé naali abhuka matá ka eli ɨnde lɨ Yesu apa e-o.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 U atsia apa pɨ ɵlɵ-o me: «Mbɨa ɨnde-e, ya bhuka bha bini ka engʉ́ mo okpokpo e de. Engʉ́ bini, ya abhuka anga ngaya makpe-e, ya adje anɨ. Ya atsia ambɨla na paká me a ko Mʉkobho gba okpála na pɨ́la doto.»
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Pɨta ’kpɨ́ bhisi lɨ Yesu amene e oo, anɨ ayie oo, anɨ atsia anʉ bhʉ́ ndu doto na Galilaya.
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 Ngaanɨ makpe-e, anɨ apa nanɨ me: «Polofeta ɨnde u amanga e bhʉ́ doto gba e belegʉ ade bini.»
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Lɨ anɨ akolo lɨe bhʉ́ ndu doto na Galilaya-a, okpála ɨnde oo asia anɨ ndjɨndjɨ. Padhá de, anga u au ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde lɨ anɨ amene e lɨ nedhɨnga na anokomɨa bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema-o, anga u adʉ di oo.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Pɨpɨta-a, Yesu agie lɨe bhʉ́ kʉtɨ na Kana, bhʉ́ ndu doto na Galilaya. A bhomʉ-o bɨlɨ ɨnde anɨ adji nanɨ engu lɨ e, atsia akolo vino-o. ’Ngbé kpála bini na Lɨta adʉ oo. Adʉ lɨ ndɨlɨ gba anɨ na bhobhoko-o ne kuo, bhʉ́ kʉtɨ na Kapalanauma.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Lɨ kpála ango-o adje lɨe me Yesu ayie bhʉ́ ndu doto na Yudaya, anɨ akolo bhʉ́ ndu doto na Galilaya-a, anɨ anʉ abhaka anɨ. Anɨ atsia akikiliki lɨe pɨ anɨ me anɨ nʉ bhʉ́ kʉtɨ na Kapalanauma, amba anɨ kobho ndɨlɨ gba nɨ na bhobhoko-o. Padhá de, anga ndɨlɨ ango-o adʉ masɨkpe de nakpi.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ anɨ me: «Ɨ dʉ me yi nde u ongamba ’ngʉ́ , di ne okɨaka ’ngʉ́ de-e, a na paká me yi tɨ da nabhubhuka de!»
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 ’Ngbé kpála na Lɨta-a apa pɨ anɨ me: «Ngámá, kala me ndɨlɨ-e kodho bua e, gogo.»
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Yesu apa pɨ anɨ me: «Gie lɨmʉ agba mʉ, ndɨlɨ gba mʉ-o akobho!» Kpála ango-o abhuka engʉ́ ɨnde lɨ Yesu apa e pɨ anɨ-o. Anɨ atsia atapa.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 Nedhɨnga anɨ adʉ anʉ lɨe-e, okpála na kulu gba anɨ-e ago akɵ lɨo ne anɨ lɨ kpadjɨ. U apa pɨ anɨ me: «Ndɨlɨ gba mʉ-o akobho!»
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Anɨ atsia ayi uo lɨ nedhɨnga lɨ ndɨlɨ-e akolo lɨe ndjɨndjɨ-o. U apa pɨ anɨ me: «Bandjɨ-e ayie lɨ anɨ lili bhʉ́ saa na bini, pɨta tulukpe.»
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 Abhomʉ-o, ’dyɨ ndɨlɨ-e atsia ambɨla me, a ko saa ɨnde lɨ Yesu apa pɨ anɨ lɨe me: «Ndɨlɨ gba mʉ-o akobho-o.» Nayie lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, ngaanɨ makpe-e, anɨ abhuka, di ne piga gba e libhomu.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 A bhomʉ-o ngamba ’ngʉ́ na bhisi lɨ Yesu amene e, pɨta anɨ ayie lɨe bhʉ́ ndu doto na Yudaya, anɨ atsia agie lɨe bhʉ́ ndu doto na Galilaya ko.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.