João 4

Gandja na Mbɨa (MDM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 — ausente —
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 — ausente —
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 ngʉ́ nanʉ oo. Padhá de, anga a ayo me anɨ pʉ bhʉ́ ndu doto na Samalɨa.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Anɨ akolo bhʉ́ gʉdhʉ bini na Samalɨa. A adʉ ’lɨ gʉdhʉ ango-o me Sikale, dengo ndu doto ɨnde nanɨ lɨ Yakobho aha e pɨ ndɨlɨ gba e Djodjefʉ-o .
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Lɨ dabɨlɨ ango-o, kpongu gba Yakobho adʉ oo. Lɨ Yesu andala lɨe ka dhʉkʉ-o, anɨ atsia adʉ dengo kpongu ango-o kuto. A adʉ masɨkpe de tulukpe.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Ɵlɵ bini na Samalɨa ago ngʉ́ nase ’ngu. Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ anɨ me: «Ha mbo engu nandjɨ mandjɨ mʉma.»Yesu ayo ’ngu ka ɵlɵ bini na Samalɨa|alt="Jésus demande de l’eau chez une femme Samaritaine" src="WA03816b.tif" size="col" ref="4:7"
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 (A abhaka me omʉkpata gba anɨ-e nde agbida bhʉ́ gʉdhʉ, ngʉ́ nakala ezʉ nazʉ mazʉ.)
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Abhomʉ-o, ɵlɵ-o apa pɨ Yesu me: «Mʉ ne maYuda. Ngama-a, ma ne kpála na Samalɨa. Lele pɨ mʉ tɨ da nayo engu nandjɨ mandjɨ lɨe ka ma?» (Padhá de, anga omaYuda djedje lɨo ne omʉSamalɨa de.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Yesu agie pɨ anɨ me: «Ɨ dʉ́ me mʉ mbɨ́la makalá gba Ebhe-e uo, ɨ dʉ́ la di me mʉ mbɨ́la kpála ɨnde apa pɨ mʉ me: ‹Ha mbo engu nandjɨ mandjɨ mʉma uo›, mʉ de ayo mangbo engu ka anɨ ngamʉ. Anɨ de ahá engu na mʉkobho pɨ mʉ.»
10 Então Jesus disse:
11 Ɵlɵ ango-o agie pɨ anɨ me: «Ngámá, ehe ngʉ́ nase engu-o ne di ka mʉ ade. ’Du ’ngu-o la di tsutsu. Mo oyíe ne engu na mʉkobho-o su?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Ogbi ya Yakobho aha kpongu ɨnde-e pɨ ya ngae. Ngaanɨ makpe, anɨ andjɨ engu ɨnde-e bhʉ́ dabɨlɨ bini ne ongɨsɨ di ne onʉ gba e-o. Mo obhundja naamʉ me mʉ ngbéngbé ane anɨ?»
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Yesu agie pɨ anɨ me: «Kpála ɨnde andjɨ engu ɨnde-e, anɨ adjé matá gʉmʉ ’ngu madje.
13 Então Jesus disse:
14 Engʉ́ bini, kpála ɨnde andjɨ́ engu ɨnde ma ahá e pɨ anɨ-e, anɨ djé matá gʉmʉ ’ngu belegʉ de bini. La-a, engu ɨnde ma ahá e pɨ anɨ-e, akólo bhʉ́ anɨ kpongu na mʉkobho na dʉdʉma.»
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Ɵlɵ ango-o apa pɨ anɨ me: «Ngámá, ha mbo engu ango-o mʉma, amba ma adjé matá gʉmʉ ’ngu de. Ma agó la di matá nase engu ɨnde-e de.»
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Yesu apa pɨ anɨ me: «Nʉ ɨ ’ko mʉ, amba mʉ gie matá lɨmʉ ei.»
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Anɨ agie pɨ Yesu me: «Bhoko ka ma ade.» Yesu atsia apa pɨ anɨ me: «Mo opa ndjɨndjɨ me bhoko ka mʉ ade ko.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Padhá de, anga mo odʉ nako ne obhosɨ bhuluvue. Bhoko bhende yi nde ne e mbɨa ɨnde-e, a ko la di ’ko mʉ de. Mo opa kʉkʉlʉ ’ngʉ́.»
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Abhomʉ-o, ɵlɵ ango-o apa pɨ Yesu me: «Ngámá, ma au me mʉ ne polofeta .
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Onguo ogbi ya, okpála na ndu doto na Samalɨa-a, adhɵgɵ Ebhe pɨ́ eta ɨnde. Engʉ́ bini, ngayi omaYuda-a, yi ngapa me gʉdhʉ na Yelusalema ne bɨlɨ ɨnde a ayo lɨe me u dhɵgɵ Ebhe-o.»
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Yesu atsia agie pɨ anɨ me: «Ɵlɵ-e, bhuka ’li ma. Nedhɨnga ngago, nedhɨnga ɨnde yi dhɵ́gɵ ’Dyɨ nɨ́ lɨe pɨ́ eta ɨnde-e de. Yi dhɵ́gɵ la di anɨ lɨe bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema de.
21 Jesus disse:
22 Ngayi okpála na ndu doto na Samalɨa-a, yi ngadhɵgɵ Ebhe ɨnde yi mbɨla e de. Engʉ́ bini, ngaya-a, ya ngadhɵgɵ Ebhe ɨnde ya ambɨla e. Padhá de, anga mʉkobho ago ne lɨ pápá gba omaYuda.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Engʉ́ bini, nedhɨnga ngago, nedhɨnga ango-o belegʉ akolo, nedhɨnga ɨnde lɨ okʉkʉlʉ okpála nadhɵgɵ ’Dyɨ nɨ́ adhɵ́gɵ anɨ lɨe bhʉ́ Bu Bhobua , di ne bhʉ́ kʉkʉlʉ ’ngʉ́-o. Padhá de, anga a bhomʉ-o okʉkʉlʉ okpála nadhɵgɵ ’Dyɨ nɨ́ ɨnde anɨ nde ne gʉmʉ o-o.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Ebhe ne Bua. Kaka-a, a ayo me okpála ɨnde ngadhɵgɵ anɨ-e, dhɵgɵ anɨ bhʉ́ Bua di ne bhʉ́ kʉkʉlʉ ’ngʉ́.»
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ɵlɵ-o apa pɨ Yesu me: «Ma ambɨla me Masɨya (ɨlɨ ango-o akʉnda napa me Kilisito) agó mago. Lɨ anɨ agó lɨe-e, anɨ tsia bhúlu ndʉ ’ngʉ́ hana pɨ ya mbámbá.»
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Yesu agie pɨ anɨ me: «Ngama kpála ɨnde ngakpokpo ’ngʉ́ pɨ mʉ mbɨa ɨnde-e, ma ne anɨ.»
26 Então Jesus afirmou:
27 Lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, omʉkpata gba Yesu-o agie lɨo. U angamba naali ngʉ́ nau anɨ me anɨ nde ngagama ’ngʉ́ ne ɵlɵ. Engʉ́ bini, sʉka uo bini yi anɨ de me: «Mʉ ngagɨlɨ nɨ?» di ne me: «Mʉ ngagama ’ngʉ́ ne anɨ ngʉ́ nɨ?»
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Abhomʉ-o, ɵlɵ ango-o ao ká lʉsa ’ngu gba e-o. Anɨ agie lɨe abhʉ́ gʉdhʉ. Anɨ atsia apa pɨ okpála me:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 «Yi gógo, yi u kpála ɨnde akpokpo ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde ma amene e mʉma. A ko ndi Masɨya dɨ?»
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Abhomʉ-o, u aze bhʉ́ gʉdhʉ-o, u atsia agbida nabhaka Yesu.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Bhʉ́ nedhɨnga bhomʉ-o, omʉkpata gba Yesu-o adʉ atʉ anɨ me anɨ zʉ ’he. U adʉ apa pɨ anɨ me: «Mʉsuno, zʉ nga mbo ’he!»
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Engʉ́ bini, anɨ agie pɨ uo me: «A ka ma ne ehe nazʉ mazʉ ɨnde yi mbɨla ’ngʉ́ lɨ e de.»
32 Jesus respondeu:
33 Abhomʉ-o, omʉkpata-a ayi lɨo sʉnda o me: «Kpála bini ago ndi pɨ anɨ ne ehe nazʉ mazʉ adɨ?»
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Yesu apa pɨ uo me: «Ezʉ gba ma-a, a ko namene gʉmʉ gba kpála ɨnde atima ma-o, di ne nandjia kulu ɨnde anɨ aha e mʉma-o.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Ngayi-e, yi papa me: ‹A atigala matá epe badha ngʉbula nae nguwa abhiye.› La ngama-a, ma apa pɨ yi me, yi tsia nga oedyɨ-e ndjɨndjɨ. Padhá de, anga nguwa abhele, a akolo bedhe ngʉbula naee abhiye!
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Kpála ɨnde ngagbe nguwa abhiye-e ngasia makalá gba e-o. Anɨ ngapo bhʉ́la nguwa-a ngʉbula mʉkobho na dʉdʉma. Kaka-a, kpála nalu nguwa, ne kpála ɨnde ngaee abhiye-e, ngakpi djalɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Padhá de, anga a ko kʉkʉlʉ ’ngʉ́, engʉ́ ɨnde u apa e bhʉ́ gbitaku me: ‹Kpála koko ngalu nguwa-o, lɨ kpála koko tsia é abhiye.›
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Ngama-a, ma atima yi nae nguwa bhiye ɨnde yi ndala bhʉ́ e de. Okpála koko andala bhʉ́bhʉ́, yi la ngasia bádha ’ngʉ́ lɨ kulu gba uo-o.»
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Abhomʉ-o, okpála bhelé na gʉdhʉ na Samalɨa bhomʉ-o abhuka Yesu ka eli ɨnde lɨ ɵlɵ-o akpokpo e me: «Anɨ akpokpo ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde ma amene e mʉma.»
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Kaka-a, lɨ okpála na gʉdhʉ na Samalɨa akolo lɨe de Yesu-o, u ayo ka anɨ me anɨ dʉ mbo gba o oo. Abhomʉ-o, Yesu atsia amene oo ekpɨ́ bhisi.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Okpála bhelé naali abhuka matá ka eli ɨnde lɨ Yesu apa e-o.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 U atsia apa pɨ ɵlɵ-o me: «Mbɨa ɨnde-e, ya bhuka bha bini ka engʉ́ mo okpokpo e de. Engʉ́ bini, ya abhuka anga ngaya makpe-e, ya adje anɨ. Ya atsia ambɨla na paká me a ko Mʉkobho gba okpála na pɨ́la doto.»
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Pɨta ’kpɨ́ bhisi lɨ Yesu amene e oo, anɨ ayie oo, anɨ atsia anʉ bhʉ́ ndu doto na Galilaya.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Ngaanɨ makpe-e, anɨ apa nanɨ me: «Polofeta ɨnde u amanga e bhʉ́ doto gba e belegʉ ade bini.»
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Lɨ anɨ akolo lɨe bhʉ́ ndu doto na Galilaya-a, okpála ɨnde oo asia anɨ ndjɨndjɨ. Padhá de, anga u au ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde lɨ anɨ amene e lɨ nedhɨnga na anokomɨa bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema-o, anga u adʉ di oo.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Pɨpɨta-a, Yesu agie lɨe bhʉ́ kʉtɨ na Kana, bhʉ́ ndu doto na Galilaya. A bhomʉ-o bɨlɨ ɨnde anɨ adji nanɨ engu lɨ e, atsia akolo vino-o. ’Ngbé kpála bini na Lɨta adʉ oo. Adʉ lɨ ndɨlɨ gba anɨ na bhobhoko-o ne kuo, bhʉ́ kʉtɨ na Kapalanauma.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Lɨ kpála ango-o adje lɨe me Yesu ayie bhʉ́ ndu doto na Yudaya, anɨ akolo bhʉ́ ndu doto na Galilaya-a, anɨ anʉ abhaka anɨ. Anɨ atsia akikiliki lɨe pɨ anɨ me anɨ nʉ bhʉ́ kʉtɨ na Kapalanauma, amba anɨ kobho ndɨlɨ gba nɨ na bhobhoko-o. Padhá de, anga ndɨlɨ ango-o adʉ masɨkpe de nakpi.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ anɨ me: «Ɨ dʉ me yi nde u ongamba ’ngʉ́ , di ne okɨaka ’ngʉ́ de-e, a na paká me yi tɨ da nabhubhuka de!»
48 Jesus disse ao funcionário:
49 ’Ngbé kpála na Lɨta-a apa pɨ anɨ me: «Ngámá, kala me ndɨlɨ-e kodho bua e, gogo.»
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Yesu apa pɨ anɨ me: «Gie lɨmʉ agba mʉ, ndɨlɨ gba mʉ-o akobho!» Kpála ango-o abhuka engʉ́ ɨnde lɨ Yesu apa e pɨ anɨ-o. Anɨ atsia atapa.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Nedhɨnga anɨ adʉ anʉ lɨe-e, okpála na kulu gba anɨ-e ago akɵ lɨo ne anɨ lɨ kpadjɨ. U apa pɨ anɨ me: «Ndɨlɨ gba mʉ-o akobho!»
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Anɨ atsia ayi uo lɨ nedhɨnga lɨ ndɨlɨ-e akolo lɨe ndjɨndjɨ-o. U apa pɨ anɨ me: «Bandjɨ-e ayie lɨ anɨ lili bhʉ́ saa na bini, pɨta tulukpe.»
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Abhomʉ-o, ’dyɨ ndɨlɨ-e atsia ambɨla me, a ko saa ɨnde lɨ Yesu apa pɨ anɨ lɨe me: «Ndɨlɨ gba mʉ-o akobho-o.» Nayie lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, ngaanɨ makpe-e, anɨ abhuka, di ne piga gba e libhomu.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 A bhomʉ-o ngamba ’ngʉ́ na bhisi lɨ Yesu amene e, pɨta anɨ ayie lɨe bhʉ́ ndu doto na Yudaya, anɨ atsia agie lɨe bhʉ́ ndu doto na Galilaya ko.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.