João 11

Gandja na Mbɨa (MDM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kpála bini ɨnde adʉ ’lɨ e me Ladjalo, asɨ kuo. Anɨ adʉ nadʉ bhʉ́ Betanɨa, kʉtɨ lɨ Malɨa ne ndai e Malata adʉ nadʉ bhʉ́ e-o.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Malɨa ne ɵlɵ ɨnde atuko nanɨ mʉngotsi lɨ ’dhʉ Ngámá, anɨ atsia akuo ne sundjo e-o. Ladjalo ɨnde adʉ ne kuo-o, nanɨ ne ndai anɨ.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Ondaise anɨ na olɨsɨlɨsɨ bhisi bhomʉ-o, atima kpála ngʉ́ napa pɨ Yesu me: «Ngámá, alɨ kpála mo okʉkʉnda e ne kuo.»
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Lɨ Yesu adje engʉ́ bhomʉ-o lɨe, anɨ atsia apa me: «Kuo bhomʉ-o ngʉbula nabhɵlɵ anɨ mabhɵlɵ ade. Engʉ́ bini, a ngʉbula naha sangu pɨ Ebhe. A ko la di ngʉbula me ngama, Ndɨlɨ gba Ebhe-e, ma sia sangu bhʉ́bhʉ́.»
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Yesu adʉ ne mʉkʉnda pɨ Malata, ne ndai e na ɵɵlɵ, di ne Ladjalo naali.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 La-a, anɨ adje lɨe me alɨ Ladjalo ne kuo-o, anɨ amene matá ’kpɨ́ bhisi lɨ bɨlɨ abhaka me anɨ nde lɨ e-o.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Pɨpɨta-a, anɨ apa pɨ omʉkpata gba e me: «Nɨ́ gie matá lɨnɨ́ bhʉ́ ndu doto na Yudaya.»
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Omʉkpata-a apa pɨ anɨ me: «Mʉsuno, a mene nga ’kpɨ́ bhelé de, omaYuda adʉ nako agɨlɨ nabhɵlɵ mʉ ne teme oo. Mo odji matá bha oo?»
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Yesu agie pɨ uo me: «Ngbɨkpɨ ne saa ndjɨkpa ne ká bhisi. A mo-o adɨ? Ɨ dʉ me kpála nde ngadhʉkʉ ne ngbɨkpɨ-e, anɨ dó ’dhʉ e de. Padhá de, anga anɨ ngau zɨ ’kpɨ́ na doto ɨnde-e ndjɨndjɨ.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Engʉ́ bini, ɨ dʉ la me kpála nde ngadhʉkʉ sukpe-e, anɨ dó ’dhʉ e. Padhá de, anga anɨ lɨ zɨ ’kpɨ́ ade.»
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Pɨta lɨ Yesu apa ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, anɨ atsia apa pɨ uo me: «Ladjalo, olia nɨ́-e, anɨ ala. Engʉ́ bini, ma adji, amba ma zʉkʉ anɨ.»
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Abhomʉ-o, omʉkpata gba anɨ-e atsia apa pɨ anɨ me: «Ngámá, ɨ dʉ me anɨ nde tɨla-a, anɨ dʉ́ bhʉ́ mʉkobho.»
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 A na paká me Yesu adʉ apa me Ladjalo akpi. Engʉ́ bini, omʉkpata-a adʉ abhundja naao me anɨ akpo ’ngʉ́ pɨndjɨ ela ɨnde lɨ okpála alala e-o.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ uo mbámbá me: «Ladjalo akpi.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Ma ne djalɨ pɨ yi anga ma dʉ nako oo de, amba yi bhuka ma. Engʉ́ bini, nɨ́ nʉ nabhaka anɨ!»
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Abhomʉ-o, Tʉma (ɨnde u agisila ’lɨ e me Bhuko-o), apa pɨ omʉkpata koko me: «Nganɨ́-e, nɨ́ nʉ di oo, ngʉbula me nɨ́ mu ne Mʉsuno bhʉ́ dabɨlɨ bini.»
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Lɨ Yesu akolo lɨe, anɨ abhaka me u azɨ Ladjalo azɨ, a nde ane nga ’kpɨ́ badha.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Kʉtɨ na Betanɨa dʉ nanɨ de gʉdhʉ na Yelusalema masɨkpe de kilometele bata.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 A abhaka me omaYuda bhelé nde ago oo ngʉ́ nateteke Malata ne Malɨa ka lɨ ndai uo na bhobhoko-o akpi lɨe ko.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Lɨ Malata adje lɨe me Yesu akolo de kʉtɨ masɨkpe-e, anɨ anʉ akɵ lɨe ne anɨ lɨ kpadjɨ. Engʉ́ bini, Malɨa adʉ naae akʉtɨ.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Abhomʉ-o, Malata atsia apa pɨ Yesu me: «Ngámá, mʉ dʉ́ nako sɨ-e, ndai ma de kpi de.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Engʉ́ bini, ma ambɨla me belegʉ mbɨa ɨnde-e, Ebhe tɨ da naha ndʉ ’he hana ɨnde mo oyó e ka anɨ-e pɨ mʉ.»
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Yesu apa pɨ anɨ me: «Ndai mʉ azúku mazuku.»
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Malata agie pɨ anɨ me: «Ma ambɨla me anɨ azúku lɨ ’kpɨ́ lɨ okpála ɨnde amu-o, azúku lɨe lɨ sokpɨ́-o.»
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Yesu apa pɨ anɨ me: «Kpála nazuku okpála-a, a ko ma. Kpála naha la di mʉkobho pɨ okpála-a, a ko ma. Kpála ɨnde abhuka ma-a, abana anɨ kpi, anɨ kóbho.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 La di-e, kpála ne kpála ɨnde bhʉ́ mʉkobho, ɨnde abhuka la di ma-a, anɨ kpí dʉdʉma de. Mo obhuka mo-o?»
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Malata agie me: «A moko, Ngámá, ma abhuka me mʉ ne Masɨya , Ndɨlɨ gba Ebhe. Kpála ɨnde a ayo me anɨ go pɨ́la doto ko.»
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Pɨta anɨ apa ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, Malata anʉ aɨ ndai e Malɨa. Do anɨ pɨ anɨ bhʉ́ tʉpele me: «Mʉsuno aoo. Anɨ ngaɨ mʉ.»
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Lɨ Malɨa adje lɨe mo-o, anɨ ayie kolo bhʉ́lá má kɨa! Anɨ atsia anʉ abhaka Yesu.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 A adʉ me Yesu nde kolo nga bhʉ́ kʉtɨ na Betanɨa de. Engʉ́ bini, anɨ adʉ ngabha lɨ bɨlɨ ɨnde lɨ Malata anʉ akɵ lɨe ne anɨ lɨ e ko.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Lɨ omaYuda ɨnde adʉ abhʉ́ ’tɨ ngʉ́ nateteke Malɨa au lɨe me anɨ ayie bhʉ́lá ne nakoto kilidjo bhʉ́ holo-o, u atsia akpata anɨ. Padhá de, anga u adʉ abhundja naao me anɨ adji aku ’gba apɨ́ lata.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Malɨa akolo lɨ bɨlɨ lɨ Yesu adʉ lɨ e-o. Anɨ au Yesu lɨe, anɨ atɨ bhʉ́ li ’dhʉ anɨ. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Ngámá, mʉ dʉ́ nako sɨ-e, ndai ma de kpi de.»
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Yesu au me anɨ ngaku ’gba di ne okpála ɨnde ago ne anɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini-o. Anɨ asia lɨkabhu naali lɨ bua e. Mabhundja gba anɨ-e atsia angbɨngɨ di.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Abhomʉ-o, anɨ atsia ayi uo me: «Yi azɨ anɨ su?» U agie pɨ anɨ me: «Ngámá, gogo, amba mʉ u.»
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Yesu aku ’gba.
35 Jesus chorou.
36 Abhomʉ-o, omaYuda atsia apa me: «Yi u maka anɨ akʉnda nako anɨ lɨe ko!»
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Engʉ́ bini, okpála koko bhʉ́ ká uo atsia apa me: «Ngaanɨ ɨnde abhulu nako djila kpála ɨnde ɨ u kpɨ́ de-e, anɨ tɨ da nako namene de me Ladjalo akpí de-e dɨ?»
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Abhomʉ-o, Yesu asia matá lɨkabhu naali lɨ bua e. Anɨ anʉ abhʉ́ lata. A adʉ nanɨ lata ɨnde u adjɨ e bhʉ́ teme. U ani nanɨ bhɵbhɵ ne teme na ngbéngbé.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa me: «Yi e teme-o.» Malata, ndai kpála ɨnde akpi-e, apa pɨ anɨ me: «Ngámá, se anɨ aholo napu aholo. Padhá de, anga anɨ amene nga satɵ ’kpɨ́ badha.»
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Yesu agie pɨ anɨ me: «Ma pa ɨgɨnɨ pɨ mʉ de me, ɨ dʉ me mʉ nde abhuka ma-a, mʉ ú sangu gba Ebhe-e dɨ?»
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Abhomʉ-o, u ae teme-o. Yesu atsia ’kpɨ́ ne bhʉ́lá, anɨ atsia apa me: «’Dyɨ ma, ma ngagie heni pɨ mʉ, anga mo odje ma.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Ma ambɨla ndjɨndjɨ me mʉ ngadje ma ndʉ ’kpɨ́ hana. Ma ngapapa mo-o ka okpála ɨnde asa lɨo dengo ma ɨnde, amba u bhuka me, mo otima ma ngamʉ.»
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Anɨ apa ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, anɨ asʉla kpekpeke me: «Ladjalo, koto ei!»
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Ladjalo akoto. Anɨ akoto me ’dhʉ anɨ, di ne ’kpa anɨ nde agbigbite lɨe ne opapala bongo . Bhʉ́la anɨ nde agbite la di lɨe ne bongo. Yesu atsia apa pɨ uo me: «Yi bhulu anɨ, amba yi o anɨ, anɨ tapa.»Yesu azuku Ladjalo|alt="Jésus rescissita Lazar" src="WA03869b.tif" size="col" ref="11:44"
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Abhomʉ-o, omaYuda bhelé bhʉ́ ká okpála ɨnde ago gba Malɨa au engʉ́ ɨnde lɨ Yesu amene e-o. U atsia abhuka Yesu.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Engʉ́ bini, okoko bhʉ́ ká uo anʉ abhaka omʉFalisai . U akpokpo ’ngʉ́ ɨnde lɨ Yesu amene e pɨ uo.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Abhomʉ-o, ongbengbe odimandɵ gba Ebhe , di ne omʉFalisai apo bhʉ́la o bhʉ́ ’ngbé bula. U atsia apa me: «Kpála ɨnde-e ngamene ongamba ’ngʉ́ bhelé. Nɨ́ améne sɨ pɨ?
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Ɨ dʉ me nɨ́ nde ao me anɨ dʉ bha anʉ ne di ne kalanʉ me-e, ndʉ okpála hana bhúka anɨ. Pɨpɨta-a, okpála na gʉdhʉ na Loma kólo ne angu. U bhɵ́lɵ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba nɨ́-o. U tsia bhɵ́lɵ la di kʉtɨ gba nɨ́-o!»
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Kpála bini adʉ bhʉ́ ká uo. A adʉ ’lɨ anɨ me Kaifa. Anɨ adʉ bhele kpála gba odimandɵ bhʉ́ kalanga bhomʉ-o ngae. Anɨ apa pɨ uo me: «Ngayi-e, yi mbɨla ’ngʉ́ de!
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Yi mbɨla de me a pɨ yi ndjɨndjɨ me kpála bini kpi pɨ ndʉ okpála hana, amba kʉtɨ libhomu akpí de-e dɨ?»
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 La-a, anɨ dʉ apa ’ngʉ́ bhomʉ-o bhʉ́ ngʉ e de. Engʉ́ bini, a adʉ la lɨe me anɨ nde ne bhele kpála gba odimandɵ bhʉ́ kalanga bhomʉ-o ngae-e, anɨ atsia apa ’ngʉ́ maka polofeta me: «A ayo me Yesu kpi ngʉbula kʉtɨ gba omaYuda-o.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Anɨ kpi bha bini ngʉbula omaYuda de. Engʉ́ bini, anɨ kpi ngʉbula me nɨ po bhʉ́la ongɨsɨ gba Ebhe ɨnde atsambala ne bɨlɨ ngangá-a bhʉ́ piga bini.»
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Nayie lɨ ’kpɨ́ bhomʉ-o, ongámásɨ gba omaYuda atsia adje lɨo me o bhɵlɵ Yesu.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Kaka-a, Yesu dʉ matá adholo mbámbá bhʉ́ ká omaYuda de. Anɨ atapa bhʉ́ gʉdhʉ na Efalaime, bhʉ́ ndu doto ɨnde de egʉ-o. Abhomʉ-o, anɨ atsia adʉ ne omʉkpata gba e oo.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Pasɨka gba omaYuda akolo masɨkpe. Kaka-a, okpála bhelé na kʉtɨ ango-o atsia anʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema ngʉbula me o vʉlʉ lɨo, amba o dʉ pɨ Ebhe bubu kala anokomɨa-o .
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Abhomʉ-o, u adʉ agɨlɨ Yesu. U alʉlʉ bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-o. U atsia adʉ ayi lɨo sʉnda o me: «Yi abhundja pɨ? Anɨ agó bha ndjʉ bhʉ́ anokomɨa ɨnde-e mago? Ne me, anɨ gó-o de?»
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Ongbengbe odimandɵ gba Ebhe, di ne omʉFalisai aha nanɨ lɨ́lɨ me: «Ɨ dʉ me kpála nde ambɨla bɨlɨ ɨnde lɨ Yesu nde lɨe-e, anɨ de pa, amba u nʉ holo anɨ.»
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.